týsdagur 18. januar 2005síða 30

30 Nr. 11 - 18. januar 2005 Søgan um Tað byrjaði við eini kubbutari, appelsin- gulari dós og “Frælsi”. Og har frá stóðst eitt samstarv millum telefyritøkuna Kall og lýsingarfyritøkuna Sansir, sum á flestu mátar má sigast at vera eitt eindømi í føroyskari lýsingar- søgu. Úrslitið kenna tey flestu ... MARKNAÐARFØRING Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Myndir: Jens K. Vang – Tá “Frælsi í Dós” varð veruleiki, var tað úrslitið av tí tí stuttligasta og mest spennandi samstarvinum, eg havi verið við í sum lýs- ingarmaður, sigur Høgni Rasmussen, stjóri á lýsing- arfyritøkuni Sansir, ið hevði kreativu ábyrgdina av Frælsi-lýsingunum, inntil onnur tóku yvir í 2004. Tað skeiva Í sær sjálvum var tað onki sermerkt hvørki við dósini ella hugtakinum “Frælsi”. Tað var ikki fyrr enn hesi bæði vórðu sett saman, at tað byrjaði at gerast áhuga- vert, greiðir Høgni frá – Frælsi er jú eitt grúði- liga hátíðarligt og kenslu- borið orð, og var tað ikki minst tá, fyri tveimum ár- um síðani, tá fullveldis- kjakið var í hæddini, og orðið var á tremur við polit- iskum týdningum. Tí var tað als ikki óhugsandi, at fullveldisfólk fóru at fata lýsingina sum eina óreina provokatión, ella at sam- bandsfólk fóru at ákæra okkum fyri at føra ósømligt fullveldispropaganda. Tað vardi heldur ikki leingi, fyrr enn tilsipingar til nýggja slagorðið vóru at hoyra av tingsins røðara- palli, men onkusvegna eydnaðist tað “Frælsi í Dós” at skáka sær undan møguligum óhepnum polit- iskum reaktiónum og náa ætlaða endamálinum líka frá byrjan. – Tankin var allatíðina at skapa eitt konsept, sum skuldi fáa fólk at smílast eitt sindur undrandi. Í sín- um útgangsstøði er saman- setingin “Frælsi í Dós” jú ein andsøgn, øll sum hon er. Ein dós er nærum í- myndin av onkrum inni- stongdum, meðan frælsi er nakað, sum spreingir øll mørk. Og so var tað eisini okkurt rættiliga løgið í at brúka eina dós, sum vit vanliga seta í samband við mat, til eitt evarska lítið Sim-kort. Skeiva samansetingin skuldi geva eina mynd av eini ósjálvhátíðarligari fyri- tøku, sum fyrst av øllum var til fyri kundarnar. Høgni er sannførdur um, at orsøkin, til at tað hóast alt eydnaðist so væl at fáa boðskapin fram, var, at Kall frá fyrsta degi var óvanliga tilvitað um, júst hvørji virði “Frælsi í Dós” skuldi signa- lera. Við einum fremmandum orði snúði Frælsi-lýsingar- nar seg um “branding”, eitt hugtak, sum kanska best kann lýsast sum heildar- kenslan, eitt virki signaler- ar. Skal tað eydnast, má tað vera samanhangur millum tað, sum virkið er og ger, og upplivilsi, kundin fær, tá hann brúkar vøruna ella til dømis ringir til fyritøkuna. Sambært Høgna er “brand- ið” sostatt onki minni enn sjálvt grundarlagið, ein fyritøka hvílir á. Nú á døg- um er júst hetta ofta tað, ein lýsingarfyritøka skal hjálpa fyritøkuni at seta orð á, men í hesum førinum var tað arbeiðið longu gjørt. Og so var bara at fara í gongd. Ger tað einfalt! Á Kalli vóru tey sannførd um, at løtan at sleppa “Frælsi í Dós” leyst á marknaðin var røtt. Men tey vóru eisini greið yvir, at tey vóru uppi móti einum risa, og at tað ikki var nokk, at vera skjótari enn hann. Tey máttu eisini vera snild- ari. Og ikki óvæntað vísti tað seg, at tað snildasta eis- ini var tað mest einfalda – ella øvut, sigur Bjarni Ask- ham Bjarnason, stjóri á Kall, um tankarnar, tey gjørdu sær, áðrenn “Frælsi í Dós” varð bjóðað fram fyrstu ferð. “Ger tað ein- falt” bleiv gandaorðið frá byrjan uppá allar mátar. Kjarnin í “Frælsi í Dós” konseptinum var jú, at fólk bara nýttust at keypa eina dós og so orðna restina sjálvi uttan at skula fylla pappírir út o.s.fr. – Tað einfalda var gjøg- numhugsað niður í minsta smálut. Sjálv dósin er jú ein sera einfaldur lutur. Fólk kenna hana aftur, og øll vita, hvussu man fær hana upp, sigur Bjarni og leggur afturat, at enntá framleiðsl- an av dósini kundi neyvan vera einfaldari. Frælsi-dós- irnar eru nevnliga tær somu, sum tær, Kovin í Sandavági brúkar til rogn- framleiðslu, og verða eisini framleiddar har við somu maskinum og í sama sniði. Út á gøtuna Við einum spildurnýggjum konsepti og vøruni i hond- ini vóru allar kreftir settir inn fyri at náa málbólkin, sum í fyrstu atløgu var tey ungu millum 13 og 25. Og tí var tað ikki av tilvild, at Frælsi-lýsingarnar vóru at síggja stórt sæð alla aðra- staðni enn í sjónvarpinum. Tá nú alt bendi á, at tað ikki var frammanfyri sjónvarps- skíggjanum, tey ungu vóru at finna, ráddi um at raka tey, har tey nú einaferð vóru. So í staðin fór Frælsi- átakið “on the road” við James Olsen á odda, sum hevði smíðað tvey Frælsi- løg, meðan tey á Platform serveraðu Frælsi-drykkir og FCK-heppigenturnar dansaðu í Frælsi-klæðum til Frælsi-tónleik o.s.fr – Avgerðin um at droppa sjónvarpslýsingarnar fekk veruliga ferð á hugflogið. Alt bleiv í prinsippinum ein potentiellur lýsingarmøgu- leiki, bussar, húsaveggir o.a., men í byrjanini vóru tað nokk allar tær øðrvísi “happenings”, sum fingu mest uppmerksemi. Ikki minst, tá vit valdu at brúka Listaskálan sum karm, tá herferðin fór í gongd, sigur Henny á Líknagøtu, sam- skipari av átakinum. At brúka tjóðsavnið sum lopfjøl fyri eitt so handils- ligt átak var passaliga provokerandi til at savna fleiri hundrað fólk í Lista- savninum tann dagin í no- vembur 2002. Og ikki minst nóg øðrvísi til at fólk ongantíð kundu vera heilt vís í, hvar Frælsi-lýsingar- nar stungu nøsina fram næstu ferð. Jólakalendarar vóru fólk til dømis fyri- reikað uppá, tá desembur mánaði nærkaðist, men ein Kall-kalendara á Rás2 við Elin í Stórustovu og James Olsen sum vertum, var neyvan tað fyrsta tey komu í tankar um. – Rás2 var uppløgd, tí vit vistu frá kanningum, at rás- in er rættiliga væl umtókt millum tey ungu. Hugskotið við einum jólakalendara var eisini tað mest eyðsýnda júst tá, men ikki beinleiðis Appelsingula dósin, sum líktist mest eini oljutunnu, er júst stylað av nýggjum og hevur nú fingið eitt heldur fiksari 70ara retro-look