mikudagur 27. oktober 1999síða 20

20 Bleytari við árunum Joe Cocker: No ordinary World Góði gamli Joe Cocker er aftur komin á Marknaðin við nyggjari fløgu. Flestu løgini fløguni eru nýggj. tó at »kkurt einstakt er tulk e av løgum hjá øðrum 5 1IK sin egna ser ÍK tt. Sur int ( e kkt sk ð KAG løg 11 tt skaða, við tað at tað fyrst og fremst er sum sangari, og ikki sum komponistur ella sangskrivari, at hann hevur gjørt vart við seg sjálvan gjøgnum arini Bleytari enn fyrr Hása kensluborna røddi Cocker, er framvegis hin sama. og hóast hann má sigast at vera vorðin l r hann fran tíðindablaðið vegis í einum flokki fyri seg sjálvan. Hann hevur ikki longur tey longu grov- utu skrálini, sum fyrr hava eyðkent framførslur hans- ara, nógv av løgunum ganga meira stillisliga fyri seg nú, í mun til hvat tey hava gjørt. Hetta ger eftir mínum tykki. at stílurin verður minni serstakur. og eisini minni ráur enn hann hevur verið Persónliga haldi eg. at etta hevur við sær, at enda útgávan ikki er í heilt sama flokki. sum nógvar av termu, sum 2ann fyrr hevur latið úr endi. Einasta lagi, sum eg fall fyri beinanvegin, er ramførsla hansara av ganum hjá Leonard Cohen, First we take Manhattan. Er hin einasti Ert tú hinvegin ein teirra, sum hevur alsk til allar teir bleytu kenslubornu sangir, hevur sum hann eisini framført, er einki at ivast i, at henda plåtan eigur at standa ovarlaga | plátuhyllini. Tað eru í øllum fórum fáir sangarar, frambera sangirnar á sama hátt, sum enski úrmælingurin sum megna at Nr. 204 - 27. oktober 1999 Eurythmics: Peace Sum tað framgongur av niðanfyristandandi fløgu- ummælum. so hava tey oll tað til felags. at talan er um bólkar, sum hava verið frammi í fleiri ár. Talan er sostatt um væletableraðar sangarar og bólkar, og átti hetta at borga fyri eimari ávísari góðsku. Tá talan er um væl etablerað nøvn, er tó eisini ofta vandi fyrr, at fløgur verða givnar ut, I eini seinastu roynd at kroysta seinastu oyruni úr karrieruni, men fyri at siga tað beinanvegin. so haldi eg ikki, at hetta er aktuelt í hesum trimum førunum Tað koyrir bara Fyrsta fløgan, sum eg legði í fløguskuffuna, var seinasta útgávan hjá Eu- rythmics. Tey bæði Dave Stewart og Annie Lennox. sum hava mannað bólkin øll árini eru framvegis í høgum metum kring allan heim. og tað er einki at taka seg aftur í, at tey sanniliga eisini hava uppi- borid at vera kend millum manna. Fløgurnar, sum tey hava latið úr hondum, mugu sigast at vera sera fjølbroyttar, og við hesari útgávuni má sigast, at tey eru komin enn ettt stig á tónleikarliga vegnum. Í øllum fórum er langt frá disco-fresarunum, sum plágaðu dansigólvini fyrr nøkrum síðani til meira stillisligu løgini á hesi fløguni. Lagið »I saved the world today« er longu vorðið eitt hit, og er tískil eingin orsøk til at geva júst hesum lagnum tað stóru umrøduna. Hinvegin skal gerast vart við, at hetta er so langt í frá tað einasta lagið á fløguni, sum er vert at lurta eftir. Løgini spenna sera vítt, onkur ballada, okkurt meira rockkent o.s.ir. Nomið verður við fleiri greinar innan tónleikin, og sjálvur haldi eg, at tey bæði sleppa væl frá øllum hesum royndum. Serliga dámar mær tó tær báðar skeringar >Power to the meek< og »I want it all<. Her kemur eitt sindur meira lív í tónleikin, og hóast tey kanska íkki liggja á ovastu rók í tekst- skriving, so swinga hesi lóg rættuliga væl í mínum oyrum. Kvalitetur Annie Lennox er framveg- is ein sangarinna i heimsklassa, og tá Dave Stewart framhaldandi greidir handfaringina av ljóðførum eins væl, sum hann altíð hevur gjørt, so verður úrslitið, sum tað er, uttan at hetta skal skiljast negativt. Fin knallandi g60 fløga, sum hóast hon er nakað stillislig, veruliga er krás fyri tónleikaáhugað. Trúgvir móti lurtarunum Pet Shop Boys: Nightlife Dreingirnir úr djórahand linum hava javnan verið at sæð á tonleikatindunum, síðani teir miðskeiðis í 80'unum brádliga vórðu heimskendir við løgum sum It's a sin og You are allways on my mind Bara tað at ein discobólk ur hevur megnað at hildið sær á toppinum í so langa tíð gevur greiðar á- bendingar um, at her eru 2 tónleikarar, sum eru nak- að fyri seg. Tað hava teir so sanniliga eisini verið oll hesi árini, og umframt at selja eina rúgvu av fløg- um, hava teir megnað at provokerað summi fólk, við onkrum dekan ov frek- um videolagi Sami stilur Fløgan »nightlife« må sig- ast at vera enn em utgava í sama stíli. sum flestu av hinum fløgunum hava útgn „Sum teir Lítið er at ivast i, at nógvar fløgur verða tveittar um handils- diskarnar runt um í heim inum. tí lítð er at ivast í. at her fært tú júst tað slag av tónleiki. sum tú væntar tær Disco tónleikur hevur ongantíð verið fremst í mínum hugaheimið, men um tað skal vera, so skal sigast, at Pet Shop Boys so avgjørt ikki tað ringasta at lurta eftir, og á hesari fløguni eru eisini fleiri løg, sum fella væl í oyra. Á húsanum verður lýst við, at lógini >New York city boy< og »I don't know what you want but Í can't give it anymore>. Sjálvur dámar mær tó best lagið >The only one«, og tá tað hinvegin heldur ikki er nakað lag. sum beinleiðis dettur burtur ímillum. so gerst talan um eina fløgu. sum eg hóast alt væl kundi funnið upp á at keypt. Í hvussu so er havi eg ofta (mis)nýtt pening til flogur. sum liggja fleiri klassar niðan fyri hesa. Heildarmyndin má sig ast at vera, at talan er um eina væl avgreidda fløgu, sum er trúgv mótvegis lurtaraskaranum, og sum ivaleyst fer at selja rættu- liga væl, tá ið avtornar. NIGHTLIFE rr - =