fríggjadagur 15. oktober 1999síða 11

Målrøkt og málteigar Jákup Mork Ein av nýggju tættunum, sum útvarpið nú hevur tíkið upp, er at senda tann sonevnda málteigin. Málteigurin verður sendir 5 ferðir um vikuna, sum eitt ískoyti til morgunsendingina í útvarpinum. Tað er målnevndin, sum skipar fyri hesum nýggja innslagi í útvarpinum. Vit hava hitt skrivaran í nevndini, Marius Staksberg, og spurt hann, hví tey hava valt at taka hetta stigið Marius svarar, at tað sum so ikki er målnevndin m hevur tikið stig til hetta, men at leiðslan í At velja til og frá úr skránni Sum inngangur til fjølmidlaummæli fyri farnu viku skal ummælarin gera vart við, at hann í sínum gerandis- yrki illa fær lurtað eftir útvarpi, tíans- heldur hugt at sjónvarpi, men at hann kortini eftir forimuni sum al- ment forvitin persónur roynir at fylgja við um kvoldarnar og ikki minst í vikuskiftunum. Tó liggur tað heldur frægari fyri at lurta eftir útvarpi, meðan ein í frítíð- ini fjasar við okkurt handaligt. Í so máta er sjónvarpið meira bundisligt og verður tíanverri oftari forsomt Útvarpið hevur við síni drúgvu og fjølbroyttu vetrarskrá hesa ferð spil- að seg serliga út at gera viðkom- andi barnasendingar. Har er nakað fyri bæði yngri og eldri børn, men best dámar mær tó sendingarnar hjá Jonnu og Katrini fyri eldri born, serliga tær fyrrapart leygardagar, sum eg havi best høvi at lurta eftir og gjarna geri tað. Tær hava higartil tíkið so viðkomandi evni upp sum happing, tannarokt og lús, og hava dugað væl at spurt bæði born og fakfólk. Eisini er tað frálíkt og avvekslandi tiltak hjá teimum at fara út á bygd og lata bygdabørn sjálv siga frá sin- um gerandisdegi í heimbygdini. Siðsoguliga marathonsendingin >Meðan lotur líða< hjá Mariannu Debes Dahl, fyribils hin 22 í rødini, er innihaldsliga heilt í lagi - tað eru jú fróðarfólk burturav, bæði Mari- anna sjálv og tey gomlu luttakandi, men tað er altso okkurt galið við Oddvør Johansen, Steintór Rasmussen, Annika Joensen og frctl- astlagt útvarpinum vendi sær til teirra, og spurdi seg fyri, um tey hovdu hug til at vera við til at gera eina slíka sending. Nakað síðani var sendingin ella sendingastubbin >orð og mál< at hoyra í útvarpinum um morgn- arnar. Málteigurin er ein líknandi sending, men innihaldið er tó ikki heilt tað sama. Ætlanin við mál- teiginum er fyrst og fremst, at vera leiðbeinandi fyri teirra, sum fáast við foroyska málið. Ætlanin er at viðgera eitt evni hvorja ferð, men orsakað av knop- pu tíðini, verður sjálvandi ikki møguleiki at gera eina gjølluga lýsing av evninum. Vónin hjá målnevndini er tó sjálvandi, at teigurin kann vera við til at bota um málburðin hjá okkum foroyingum, samstundis sum tey vóna, at tátturin í ávísum forum kann vera til hjálpar hjá teimum, sum kanska onkuntíð ivast í, hvussu eitt ávíst orð skal viðgerast málsliga Målnevndin og útvarpið hava ikki gjørt nakra fasta avtalu um målteigin, men fyri fyrst noyra hetta orÅ tt - 1 verður tatturin at vetrarskeiðið. Hvat síðani hendir er ikk sjálvum framburðinum og forminum. Innihaldið kemur onkursvegna ov illa og ov óklárt fram, minnir um túnatos og passiar, og tú krevur at lurta so øgiliga væl eftir, skalt tú fáa nóg mikið burturúr. Tað er stórt spell, og kanska vóru sendingarnar betur farnar í sjónvarpinum, har eis- ini eyguni vóru at styðja seg til. Morgunbitarnir í útvarpinum hava mangan verið frægastu klípini á degnum, helst spell at so mong í sínum dagsverki eru forðað í at lurta eftir hendan tíman. Tí átti út- varpið eins og áður at endursent teir frægastu morgunbitarnar saman við aftandrekkanum á kvøldi, men sum við ollum oðrum við neyðugari frammanundanlýsing, so tað ber til hjá fólki at velja til og frá. Annars kennist tað mær sum ein himmalskur lætti, nú bert ein morg- unvertur er, harav sendingin gerst breiðari og ikki sum í summar við hasum fjasutu makkarapørtunum við sínámillum møsni og »small- talk<. So fantastiskt og nýskapandi var Atlantic Radio nú heldur ikki, at tað nýttist útvarpinum í stóran stíl at apa sær eftir teimum, og forrestin so sakni eg ikki tað stóra Atlantic Radio, nú bara handan ólonta tónleika-teldan mjarrar døgniå runt. Tó plagi eg við forvitni at lurta eftir Rhema-møtinum sunnukvøldini. Næstseinasta sunnudag hoyrdi eg fyrrapartin frålika prestin Marit Kjærbo utleggja dagsins tekst, sein- napartin sendi útvarpið góðar præðikur úr Zarepta, og sum rosin- an í pylsuendanum fekst donsk gestaupptrakkan í Rhema igjøgnum Atlantic Radio. Jú, vissuliga hevðu gleðiboðskapurin her á landi fjol- broyttar møguleikar og her býðst sanniliga nakað fyri ein og hvønn smakk! - og kanska gott tað sama. Um vikuskiftið var so landsdystur á skránni, og hóast okkara fótbolts- menn enn einaferð vóru í so stuttir og beint við síðuna av, var útvarpið sum vant á blettinum. Teir eru knáir, Jógvan Arge og nú eisini Súni Merkistein. Teir vinna so hvonn ein- asta dyst og gera sjálvt tap til sigur. Teirra avrik er mentan og helst eisi- ni list við. Av føroyskt framleiddum sjónvarps- sendingum man hesa vikuna send- ingin hjá Zachariasi Hammer um, tá vágamenn vóru í Kvívíksskorð eftir einabúgvanum, skara framúr. Spennandi soga og ferð, men so sanniliga eisini heilt fantastiskar náttúrulýsingar, sum Zacharis er ein sannur meistari í at gera og borð- reiða fyri okkum sofunáttúruelskar- um, hóast skaparin sjálvur eigur fortreytirnar og fundamentið fyri vakurleikanum. Er hetta íkki list og mentan, so skilji eg púrt einki. Tískil havi eg ongantíð fatað, at eitt nú Zacharis fyri sínar náttúrulýsingar og Jógvan Arge fyri sínar siðsoguligu sendingar og annað gott ikki longu hava verið í uppskoti at fáa alment herðaklapp, tað veri seg M. A. Jacobsens ella Mentunarvirðislon landsins. Gamaní er tað teirra lonta gerandisarbeiði, men kortini! I vetrarskráunum hjá báðum fjøl- miðlunum er sum nakað nýtt hesa ferð foroyskar endursendingar, bæði gamlar V4 og í SVF Bestubitar, sum væl tola endurtoku og óivað fanga heilt væl hjá tilkomnum fólki. Eyðun Joensen, sálar- froðingur, skrivar Endursendingar geva eisini fólki eina greiða ábending um, hvussu nógv miðlarnir hava tíkið seg fram á tí tokniliga okinum. Dagsins ljóð, myndir og klipp eru vorðin meira tekniskt frakomin At ummæla annars fastar sjón- varpssendingar so sum Dag og viku, innskot, Krosskast, Grannar okkara og t.d. sjónvarpslæknan mátti verið óneyðugt - tað kunnu og eiga oll at unna sær stundir at fylgja við í. Men, men, hasin doktarin, hann er altso knáur, og ótrúligt sum hann fær nógv á skafti-upp á stutta tíð. Soleiðis skal tað bera gerast, og nærmastir hjá okkum at megna slíkt munnu Rólantsson og Sofus bildoktarin vera í útvarpsins >Ferð og feråslu«. Hygga siggj um ikki hetta vikuum- mælið frå tilkomnum manni kom at snugva seg mest um sidsøgu, nått- úrulýsing og endurminning, og kundi tað bent á, at blaðið eina aðru ferð eisini fekk sær eitt skila- gott barn, ungmenni og pensionist við upp í ummælarahópin afturat okkum um miðjan aldur. Eyðun Joensen skiftast um at skriva Útsjón