mikudagur 20. oktober 1999síða 16

tíðindablaðið S sig sevðaskinn rå SC i Is = iC end KÁAS EInari DINgjU, sun síðar erður avreidd til IRF ella KOB. har oll *'nda sum roykur á nu luftina kring Á undanfarnu síðum hava vit verið í Havnardali, har vit vitjaðu Poul Miller. bónda, ímeðan hann tók og fletti nakrar Ein av teimum spurning- vit settu honum undir vitjan okkara var. um hann nýtti skinnini til nakað sum helst. og var Svarið stutt og greitt nei! Orsøkin til hetta er, at tað als IKKI Kann svara seg njá bóndunum at selja skinni- ni. Eftirspurningurin er lít- il og eingin, og tískil er prísurin heldur ikki tann stóri. Harumframt eru eisi- ni útreiðslur av hesum, við tað at skinnini skulu hand- farast vælum tey skulu seljast. Eisini er neyðugt salta tey, fyri at tey skulu halda sær, og tá farmagjald verður íroknað, stendur bóndin eftir við einum tapi, um so er at hann ætlar sær at selja skinnini Eisini ullin Ikki eru tað bara skinnini. sum tveitt burtur. Stórur partur av ullini, sum stavar frá seyðinum, endar eisini sínar dagar sum burt- urkast. Fyrr varð tikið til at verða »ull er Føroya gull«, men tað man vera langt síðani, at henda lóg var galdandi fyri Føroyar. Ístaðin verður ullin brend, ella tað sum verri er, rekst fyri vág og vind, soleiðis at hon er til ampa fyri fólk og fæ A Suðuroyar Ullavirki hava vit fingið fatur á Arna Brattaberg, og hava vit spurt hann, hverja áskoðan teir hava á henda trupulleika. Arni sigur størsta trupul- leikan vera, at tað er lítil nytta í at hava eina góða vøru, um so er at hon ikki verður keypt av teimum fólkum, sum hon er ætlað til. Hetta vil aloftast við- føra, at framleiðarin av vøruni fær stórar trupul- leikar, tí ov lítið av peningi kemur í kassan. A Suðuroyar Ullavirki hava teir tó gjørt eina roynd at gera nakað við henda trupulleika. Ullin, sum har verður nýtt, verður sjálvsagt virkað til tógv, men sambært Árna, so er hetta als ikki nóg mikið til at bera virkið. Tískil hava teir eisini lagt seg eftir at geva brúkaru- num eitt liðugt produkt. Teir hava fignið fólk at de- signa nakrar vørur, sum kunnu framleiðast úr tógv- inum, og er úrslitið av hes- um, at tað í dag ber til at keypa alskyns verur frá Ullavirkinum. Talan er sjálvandi um væl kendu føroysku vørurnar so sum troyggjur og líknandi, men eisini ber til at keypa sær kjólar, niðurdeilir, jakkar og frakkar. Nr. 199 - 20. oktober 1999 Sumt verður bundið og sumt verður vovið. men felags fyri allar vørurnar er, at tær eru virkaðar úr somu råvøruni. Á Torginum í SMS Arni greiður okkum annars frá, at teir í dag byrja eina framsýning á Torginum í SMS, har tað ber til hjá fólki at síggja, hvussu vørur teirra síggja út. Er onkur sum hevur góð hugskot til aðrar fram- leiðslur úr hesi råvøruni, eru boðini frá Arna, at teir er opnir fyri øllum hugs- kotum, og fólk eru vælkomin at seta seg í samband við teir. Arnir sigur annars, at hetta eftir hansara tykki er best gongda leiðin, um vit vilja Mynd Jens K. Vang menna hesa vinnu í Føro- yum. Hann vísur í hesum sambandi á, hvussu langt Íslendingar eru komnir í sínari menning av vinnuni. Um tað eitt nú hevði borið til at ment hesar vørur, so- leiðis at tað gjørdist »in« hjá ungum fólki at gingið í hesum vørum, so hevði nógv verið vunnið fyri vinnuna. Onkur vil kanska halda, at tað ljóðar ikki serliga smart at fara í dans í einum niðurdeili úr før- oyskum tógvi, men hin- vegin er tað heldur ikki altíð, at tað sum er móti sær serliga smart út við fyrsta eygnabráði.