týsdagur 2. november 1999síða 2

Ein parodi Oddagrein Landssjúkrahúsið varð í síðstu viku meld- að fyri at hava brotið eina kunngerð um, hvussu vandamikið burturkast skal bein- ast av vegnum. Tað er at fegnast um, at heilsu- og umhvørvisnevndin hjá Tórs- havnar býráði kom til hesa nidurstødu, ti um ikki okkurt politimål um dålking ikki tekur seg upp við ávísum millumbili, veks- ur líkasælan at halda reglur og lógir, sum viðvíkja náttúruni og umhvørvinum. Hetta málið vísir okkum, at eisini týðandi almennir stovnar lata vera við at halda umhvervislógina og kunngerðir, sum eru gjørdar við heimild í lógini. Eisini vísir hetta málið okkum, at stovnar og persónar eru og ov lítið tilvitandi um umhvørvismål, og at stovnar og myndugleikar á hesum eki eru undirmannaðir. Eftir lógini er tað greitt, at kommunurnar hava eftirlit og ábyrgdina við teimum virkj- um og arbeiðsplássum, sum eru í komm- ununi, samstundis sum Heilsufrødiliga Starvsstovan hevur tað yvirorðnaða eftirlit- ið. Men vit vita, at tær flestu kommunurnar hava ikki orku og meguleikar at hava nakað nevnivert eftirlit. Hinvegin ber til at kunna virki og arbeiðs- pláss um, hvussu lóg, reglur og kunngerðir Skulu haldast, og hvussu vandamikið burt- urkast skal latast innsavningini hjá IRF ela KOB. Verður reglurnar ikki hildnar, má eitt eftrlit gera virki og arbeiðspláss varug við stoðuna. Lívið í Føroyum hvílir alt sum tað er á náttúruni - ikki bara hvøudsvinnan, men eisini tann týðandi alivinnan og alt jarðar- brúkið. Ti mugu vit vera tilvitandi um um- hvørviå, og hava ein so framkomnan burt- urkast- og endurnýtslupolitikk, at dálkingin verður mist møgulig. Annars gera vit her- rópið um "heimsins reinasta havumhvørv- ið" til skammar. Spurningurin er so, um landsmyndugleik- arnir sýna hesum tátti nóg stóran áhuga. Domið um, at IRF fek onga játtan til end- urnýtsluátak, vísir, at landsmyndugleikar- nir taka ikki henda spurning í nóg stórum álvara. Tað aktuella málið við Landssjúkrahúsi- num er óivað bara eitt av mongum málum um, at reglur ikki verða hildnar. Tað var gott, at hetta brot varð avdúkað. Nú mugu vit bara vóna, at teir túsundtals litrarnir. sum eru farnir í kloakkskipanina hjá Landssjúkrahúsinum, ikki hava dálkað havumhvørvid harumvegir. Men í sjálvum sær er tað einki annað enn ein parodi, at foroyska heilsuverkið verður meldað fyri at hava brotið reglur við atliti til umhvørvisvernd. . , Sosialurin Jan Miller Jonhard Hammer Dagbjørt S. Hansen B |. Eirikur Lindenskov Blaðfólk: Áki Bertholdsen, Turið Kjølbro Dagfinn Olsen John Johannessen Sveinur Tróndarson | Eyðun Klakkstein } | Høgni Mohr | Niclas Johannesen Yngd: Jákup Mork | Postadr: Postsmoga 76, Jens Kristian Vang 110 Tórshavn Álvur Haraldsen | Telefon: 311820 Útgevari, uppseting: | Telefax. 314720 — Sp/t Sosialurin e-mail: post G sosialurin.fo Bústaður: | Lýsingar: lysing€ sosialurin fo Argjavegur 26, Argir Prent: Sosialurin Til fimleikafelagið >Ljósið< Eg vil við hesum harðliga mótmæla framferðini í sambandi við útveljingina av smágentum til úrvalslið felagsins. Soleiðis fór útveljingin fram: 20 gentur vóru bodnar at meta til útveljingina. Dóttir mín fekk eitt bræv heim við sær, har tað stóð, at 20 gentur fóru at vera til útveljingar, men bert 16 fóru at vera valdar út. 12 til úrvalsliðið og 4 eyka. Aft- anå nógv togtogari endaði tað við, at dóttir mín fór Mær dámdi tað einki, tí eg grunaði ilt, men tá var ov seint at steðga, tí hon hevði sæð brævið og fingið boð- ini 19 gentur møttu. 16 vórðu valdar, nøvnini vórðu rópt upp — ein fyri og onn- ur eftir - gleði og gleimur hjá teimum útvaldu, men har 3 stóðu eftir við ongum, dóttir mín var ein teirra. Onkur fór at gráta. Hesar, sum stóðu eftir, vóru 10 og 11 ára gamlar. Eg skilji ikki, at eitt fim- leikafelag við ábyrgd fyri so nógvum børnum, fær seg til at gera tílíkt. Eg kundi góð- tikið tað, um tað hevði verið umvent — at 3 út av 19 vóru valdar út. Venjararnir, sum velja út og venja úrvalsliðið, eru tvær 16 ára gamlar, tær eru alt ov ungar til at hava so stóra ábyrgd. Oman á tað heila kom so, at tá eg so ringdi til for- mannin at klaga um fram- ferðina, tók hon orðið av mær, og harmaði ljótu fram- ferðina hjá felagnum og segði, at hon skuldi áleggja venjarunum at taka hesar 3 vrakaðu genturnar við á lið- ið sum plástur upp á sárið. Dóttirin var ovurfegin um tað, og gleddi seg stórliga. Seinni tók formaðurin tó lyftið í seg aftur. Sostatt hevur verið vónbrot oman á vónbrot Hevði eg vitað betur, hevði eg ikki latið dóttrina gingið hjá felagnum. Hon hevur einaferð verið vald til úrvalsliðið, tað var fyrsta árið, hon gekk. Sjálvandi var hon glað og errin av tí, men vit foreldur vórðu als ikki eftirspurd, ella fingu at vita, hvat ið tað kundi hava við sær av møguligum vón brotum seinni. Eg sigi fyri meg, at um eg hevði vitað tað, sum eg veit nú, hevði eg noktað at latið dóttur mína í klórnar á slíkum so hjartaleysum og ábyrgdar leysum felag. Vónandi fær hetta lesara brævið ikki keðiligar av leiðingar fyri dóttur mína, henni dámar væl at ganga til fimleik og vil ikki skifta felag, sjálvt um eg havi spurt hana, men kanska kann hetta, sum eg havi fort fram, fáa tykkum í >Ljós inum« at hugsa tykkum um og gera útveljingina minni hjartaleysa í framtíðini. Tove Askham A ——-Wwiiniw Hava onga avtalu um karensdagar Í fimmaranum herfyri varð nevnt, at handverkarafeløg- ini høvdu fingið eina avtalu um karensdagar vid i sått- målan vid meistararnar. Hetta er ikki rætt! Tað einasta, sum vit hava avtalað í sáttmálanum í hes- um sambandi, er, at vit hava, saman við meistarun- um, stovnað ein sjúkra- grunn, sum eitur Bati. Bati betalir einum hand- verkara munin ímillum tað, sum dagpeningaskipanin betalir, og upp til 90% av minstulønini hjá handverk- arum. Er sjúkan styttri enn 14 dagar, betalir Bati ikki fyri teir bådar fyrstu dag- arnar. Bara, tá ið sjúkralegan er longri enn 14 dagar. betalir Bati eisini fyri teir báðar fyrstu sjåkradagarnar, men framvegis ongantíð meiri enn upp til 90% av minstu- lønini. Men Bati betalir ikki longri enn lógin um dagpen- ing fevnir um. Tá ið handverkari er fyri arbeiðsskaða, kemur hann vanliga undir vanlukku- tryggingina. Men hon tekur ikki við fyrrenn 15. dagin. Í teimum fórum betalir Bati munin ímillum tað, sum fæst frá ødrum skipanum upp til 90% av handverkaralønini. Tey 10 prosentini, sum so eru eftir upp til fulla løn hjå handverkaranum, betala handverkarafeløgini = og meistarafelagid helvt um helvt. Annars halda vit, at tað er sjálvsagt, at vit, sum eru í framleiðsluvinnuni, fáa somu rættindi sum tey al- ment løntu. Tí tað eru vit, sum tryggja og betala teim- um løn, og ikki øvugt. Skulu vit gera ein likn- andi grunn til karensdagarn- ar, fåa vit trydupulta umsit- ing, fyrst Dagpeningaskip- anina, Bata og grunn til karensdagar. Teir tveir síðst- nevndu vilja verða dupult- skatta, harvið økjast lønar- krøvini tvífalt til tørvin hjá grunnunum. Kappingarførid gerst just ikki betri, og taka vit ti fult undir vid Vilhelm M. Jo- hannesen formanni i Føroya Arbeiðsgevarafelag. Eyðfinn Petersen, formaður í Havnar Handverkarafelag A — Stuðulsfjallið, sum bert hevði undanbrekku re UA Jørgen Niclasen, landsstýr- ismaður í fiskivinnumålum, er bæði snildur og skemt- ingarsamur. Í ”Krosskasti” seinasta mikukvold greiddi hann frå, at studulin til fiskivinn- una altíð minkar, tå ið Fólk- aflokkurin umsitur fiski- vinnumál. "Hetta er próv- fast”, segði Jørgen, meðan hann visti eina strikumynd av tveimum studulsfjøllum, sum við sínum brøttu líð- um, mintu nakað um Mont Blanc og Mont Everest. Jørgen Niclasen peikaði á myndina og vísti, hvussu Fólkaflokkurin hevði lært allar hinar flokkarnar at ganga undanbrekku í hesum vandamiklu og brøttu fjall- Lesið eisini Sosialin á Internetinum WWW.SOSÍalurin.fo alíðum. Landsstýrismaðurin segði tó einki um, hverjir flokkar høvdu kroyst Fólkaflokkin til at ganga undanbrekku, og av góðum grundum segði Jørgen heldur einki um, hvor hevði fiskivinnumål um hendi, tå ið stuðulsfjallið vaks frá kr. 0,0 upp til fleiri hundrað milliónir kr. Hvor var tað, sum tá var raskastur til at ganga nið- aneftir ? Men Fólkaflokkurin skal kortini hava tøkk fyri, at hann nú loksins, saman við gðrum, er gingin við til, at taka síni egnu studulsfjøll burtur. Annars meti eg, at allir flokkar eiga at kanna "part- apeningsuppskotið" hjá Javnaðarflokkinum nærri. Uppskotið kann lættliga broytast soleiðis, at talan bert verður um øktan parta- pening, sum ikki tørvar nakra nyggja umsiting. Alt f uppskotinum, sum minnir um studul ella lån, eigur at verða strikad. Trygvi F. Guttesen