hósdagur 25. november 1999síða 33

£ Nr. 225 - 25. november 1999 tidindabladid 33 Viðmerking: Krampar í Samb Synd at siga kom Sam- bandsflokkurin serliga heppisliga frá royndum sín um at leggja fótonglar fyri fullveldisgongdina Fyrst skeyt flokkurin upp, at folkaatkvøda skuldi verða tann 7. desember, ella einar 14 dagar eftir, at løgtingið heyði avgreitt málið við 3 viðgerð. Sambandsflokkur in upplýsti undir viðgerðini, at løgtingsskrivstovan heyði skyldina fyri hesum skot bráðnum, sum flokkurin legði navn til Sum eina serliga útgávu av ár 2000 trupulleik: inum, fluttu teir síðani dagin til 25 januar år 2000. St imbands flokkurin helt sostatt, at vit skuldu hava eina fólkaat kvødu um eitt mål, sam stundis sum tað varð við gjørt saman við dønum. Undir fyrstu viðger í ting inum høvdu flest oll eina greiða støðu í málinum, stóðu fast við hana Rd aðru viðgerð. Hinvegin vóru áneyðir á uppskotsstillara num, Sambandsflokkinum, at kalla serfrødingar inn at sannføra seg sjálvan, um nú nakað høpid var í hansara egna uppskoti Tíanverri fyri Sambands flokkin var einki hopi í upp skotinu. Tað varð jarðað og funnið virðisleyst í ikki færri enn tveimum serfrød inganotatum Hesir søgdu í notatunum, at teir høvdu einki dómi funnið um, at byrjað varð við eini folkaatkvødu, und- an samráðingunum um ein sáttmála I øðrum lagi søgdu teir, og at vanlig donsk fatan var, at ein folkaatkvøda bert kundi fremjast sum ein ja/ nei atkvøda og ikki sum ein atkvøda, har valkosturin var at taka dagar millum tvey ymisk uppskot, so sum sam- bandsflokkurin skeyt upp Og í triðja lagi - sum nið urstødu - søgdu teir, at einki dómi fanst um, at ein veg leiðandi folkaatkvøda varð hildin, áðrenn samráðingar nar um ein sáttmála vóru framdar Her fekk so sambands flokkurin og "Nýggju tíðir" hansara tríggjar nevar beint framman á. Fyrst ein undir vangan, sum segði, at skilaleyst var at lata fólkið atkvøda um eitt mál, sum tað ikki kendi Síðani ein undir hin vang an, sum segði, at uppskotið ikki var borðbart, reint tekn iskt. Og endiliga ein upp undir høkuna, sum segði, at einki dómi fanst nakrastaðni i heiminum um, at ein veg leiðandi folkaatkvøda varð hildin, áðrenn samráðingar nar um ein sáttmála vóru framdar Nú vildu øll hildið, at uppskotsstillarin tók upp lýsingarnar til eftirtektar, og tók málið aftur, men so var ikki Í staðin fyri kom upp skotsstillarin so mikið fyri seg aftur, at hann broytti tað soleiðis, at vit nú skuldu halda hesa meiningsleysu, Jólabuffé á Runarvikar Vikuskiftið 27.-28. nov. skipar Runavíkar Sjómans- heim fyri stórari buffét. Tað er tann í Íslandi so vælum- tókti kokkurin Hilmar B. Jónson, sum fer at borðreiða við alskyns fiska- og kjøt- rættum. Omaná verður eis- ini okkurt leskiligt. Hilmar B. Jónson hevur drúgvar royndir sum kokkur og hevur millum annað ver- ið kokkur á teimum størstu hotellunum í Íslandi, sam- stundis sum hann hevur ver- ið gestakokkur hjá ís- lendska forsetanum í 12 ár. Høvi verður at bíleggja „Sjómansheimi sær borð, og eftir áhuganum at dóma gerast hetta ikki ov skjótt. Stjórin á Runavíkar Sjómansheimi, Jeffri Jó- hannesen, sigur, at tiltakið er ein roynd at skapa nakað nýtt í økinum, og hann vón- ar at væl verður tikið ímóti tiltakinum. Opið er leygardagin kl. 18-21.30 og sunnudagin kl. 12-15 og kl. 18-21.30. Prís- urin er 148 kr. Runavíkar Sjómansheim skipar annars hvort viku- skifti fram til jóla fyri stór- um jóla- og buffétborði. andsflokkinum tekniskt høpisleysu og í al tjóða rætti ókendu fólkaat- kvødu mitt í samráðingar- tilgongdini við danir Vit vitstu og fingu enn eina ferð at vita, at danska útgávan av heimastýrislóg ini, sum var viðtikin av rík isdegnum og staðfest av kongi, kundi avtakast við fólkatingslóg, og at før oyska eintakið samsvarandi kundi avtakast við løgtings lóg Ongastaðni sást, at faklit teratururin styðjaði seg til at halda folkaatkvødu um hetta mál, einfalt tí at tað ikki var rættarliga neyðugt ella bindandi. Tyngdin í málsviðgerðini hjá Sambandsflokkinum var, at ein veljarakanning skuldu bera brá av, at teir høvdu fingið vind í seglini, men sjálvandi fanst tað ong astaðni í faklitteraturinum nakar møguleiki fyri at halda fólkaatkvøðu um eina styrisskipan, ti at ein velj arakanning eina åvisa løtu bar brå av ti. Tilikar vøkkultar hugs anir hoyra ikki heima i stýr isskipanarligum saman hangi í okkara parti av heiminum, men finnast bert í útgávuni av nýskipanar uppskotinum hjá tí føroyska sambandsflokkinum, sun ein heilt breiður meiriluti av uttanlandsnendini tók frá støðu frå Sjálvandi verður ein fólk aatkvøda um samráðingar úrslitið, tá ið tað liggur á borðinum. Hetta er ikki neyðugt, rættarliga sæð, men ta ætlan hevur sam gongan, tað hava vit lovað Føroya fólki, og tað lyftið standa vit sjálvandi við Í sjálvari fullveldistil gongdini kennir meirilutin í uttanlandanevndini seg tryggan við, at tað verður fólkið. sum fær endaliga orðið, og higartil eru allar royndir at ørkymla hesa gongdu leið fingnar av veg hendan roynd sambandsflokkinum arð sópað av 10 løgtingið Í dag num eins og in hjá 1 1 i na t eldi hana tórs Hergeir Nielsen Minnið um Liitja Liitzen Tad kom sera dátt við, tá ið eg fekk boðini at Liitje var deyður, satt at siga dugi eg ikki at fata tað reiðuliga enn, at tað góða menniskja hann var, ikki er millum okkum longur, honds stóri skari, seinasta hvíldarstað, at helst. tað vísti bara tann ovur sum fylgdi honum til hansara t Liitje var ikki hvør sum Fyrst eg minnist Liitja, var sum smådrongur, tå hann kom úr Norðradali til Leynar á hestbaki, steðg- aði altíð á, at heilsa uppá vinir og kenningar, altíð væl til passar, hóast hann mangan var bæði vátur og illa tuskaður, so minnist eg hvussu blíður altíð hesin stóri og sterki maðurin var við okkum smá- dreingir, sum spurdu um alt millum himmal og jørð, serliga var tað hestin, vit høvdu størsta áhuga i tá. Seinri tá ein bleiv vaksin og fekk sær sjálvur ross, kom ein aftur í samband við Lútja. Og tað vil eg síga, at hann hevur mangan verið mær góður í ráðum, tí ross og rossabrúk visti Liitje alt um, ein sera gevandi maður av síni vitan. Mangan hevur ein sitid væl inni hjá Káru og Liitja, tað eru løtur ein ongantíð gloymir, men bert í dag kann goyma í minninum, nú Liitje er farin, tað er farið so ómetaliga nógv við honum. Vit eru mong ið drýpa høvur í sorg við tykkum, Káru og børnunum, nú tit hava mist so nógv. Má Harrin styrkja tykkum og minnist til, fjálgt er at kenna fløvan av hondum ið sleptu. Við hesum fátæku orðum fari eg at lýsa frið yvir mín góða vin Liitja Liitzen. Zacharias vegnum, ta Minningarorð um Pól Eyðfinn Ólason Poulsen Sunnudagin 30. oktober fingu vit tungu boðini um at Pól Í yðfinn ikki var millum okkum long var líkasum alt steðgaði upp. Tankarnir leitaðu I anvegin til familjuna og til tykkum umborð óskiljandi hvussu ringt tit mugu hava hav Hjalti. Eyðstein og manningin. Tit gjørdu t kundu og meira enn tað. Tað er eitt Guðs vanlukkan ikki gjørdist størri Lo at:0 e hug imonu altíð vóru tey við ar fund Í | H iVI til kennar té kreppuårunt men vísir eisini minnist hvussu stolt glaður tú vart fyri t eftur mammu t standa saman sum fi ikki til a at kenna aftur sum skip ganga á odda Á seta ar elida. >Tað man nokk fara at an, sjálvt um tað sá buldraligt Eg fari altíð at minnast teg fyri títt gávumildni Tu gjørdist altíð glaður tá tað gekst gott hjá ødrun og ongantíð vart tå ovundsjúkur um tað gekst betri hjá øðrum ella onkur annar fiskaði meir. Tú hevði so nógvar lívskvalitetir, sum vit fingu smakka, men bert so stutt Ein góður og trúgvur vinur hevur lagt árarnar inn. Tíðin var úti. Eg var stoltur av at eg kendi teg og tú lærdi meg nógv. Vit fingu mangt gott prátið saman tá tit lógu norðanfyri og altíð komst tú inn á gólvið tá tit lógu inni. Tú hevåi altíð stórar ætlanir og sá so ljóst upp á framtíðina Vit standa so hjålparleys. Orð eru so fåtøk. I allari sorgini er ilt at hóma nakra meining. Hví skuldi hetta henda júst teg. Hví, hví. rbei 101 1 Longur á leið vit svar skulu fáa, longur á leið har skilja vit hví. Mót kæri bróður, stíg út í ljósið, vit skilja alt um stokkuta tíð Vit eru mong, ið syrgja við tykkum. Tað sýndi eisini skarin sum var savnaður til jarðarferðina. Góðu tit øll! Simona og børnini, Oli og Ágot, beiggjarnir og systrarnar við familjum. Tit hava bara góð minni eftir Pól E yðfinn. Hann átti so stórt pláss „hjá tykkum gllum. Hann var ein góður maður, pápi, sonur og beiggi. Má Harrin styrkja tykkum í stóru sorg tykkara Æra verið minni um mín góða vin Pól Eyðfinn Óli M