mikudagur 10. november 1999síða 2
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Marknaðardeild:
Jan Muller | Jonhard Hammer
j . Hansen
Blaðstjóri: | Dagbjørt S. Ha
Eirikur Lindenskov | Blaðfólk:
| Áki Bertholdsen,
4 Turid Kjølbro
Fullveldisætlanin dyrkar -
men prinsippini gerast biligari
Oddagrein
Politiskar hugsjónir eru biliga til solu í hesum
døgum, og Tjóðveldisflokkurin tykist at hava
tomt hillar einaferð afturat. Fiskurin - tilfeingi
Foroya fólks - skal nú gerast søluvøra, og
'Fólkatryggingin" skal nú seljast sum skatta-
lætti
Eftir ti semju, sum varð almannakunngjørd
seinrapartin mánadagin, skal eingin peningur
nýtast at endurnýggja flotan fyri. So her hevur
Tjóðveldið fingið sín vilja. Harafturat skal
skatturin hjá partafelogum lækkast niður í 20
prosent
Men Føroya fólk fær eisini ein skattalætta.
Hann fer tó ikki at síggjast á konto ini næstu-
ferð, tá tann foroyski lonarbeiðarin fær lon.
Nei, skattalættin skal brúkast til eina eftirlon
Hvorja, vil landsstýrismaðurin í fiskivinnu-
málum (22?) ikki út við enn. Kanska spøkir
"fólkatryggingin" hjá Fólkaflokkinum aftur?
Enn eru stórtíðindini frá mánadegnum ikki lýst
út í æsir, men eftir ollum doma hevur Fólka-
flokkurin einaferð afturat toga ella skupma
Tjóðveldisflokkin inn í hugsjónarbásin hjá sær.
Spurningurin er bara, um hann setti hógvarnar
ímóti og fekk koyrilin í gumpin, ella um hann
fór við góðum.
Vit minnast, hvussu formaðurin í Tjóðveldis-
flokkinum, Heini O. Heinesen, stríddist saman
við Atla Dam ímóti handilskvotum, tá Log-
tingið viðgjordi uppskotið hjá landsstýrinum
um kvotulógina. Hesir og aðrir góðir menn
fingu tá staðfest í lógina, at tilfeingið í sjónum
er ogn Foroya fólks. Nú skal tað gerast ein
søluvøra millum teir, sum eru skipaeigarar
idag.
- Er hetta ikki ein skipan, sum just islendskir
fiski- og útróðrarmenn eru énøgdir við?
Tjóðveldisflokkurin hevur verið harðliga ímóti,
at almennur peningur verður brúktur til at
endurnýggja flotan fyri, tí nógvur peningur er
tøkur. Hetta er ein erlig áskoðan, men hiðani
og til at góðataka, at fiskidagarnir skulu kunnu
seljast frítt, er met í politiskum skarvslopi.
Neyvan er nakar ímóti, at partafelagsskatturin
lækkar niður í 20 prosent, um tað kann verða
við til at menna vinnuna. Harafturat er tað
gagnligt við einum partabrævamarknaði, um
hann kann elva til, at váðafúsur kapitalur
verður tíkin úr skuffum og væl goymdum
sparikassabókum.
Logið, at Fólkaflokkurin nú knappliga hevur
slept kravinum um, at tað almenna skuldi
hjálpa til at endurnýgga flotan. Orðini hjá
Jorgen Niclasen um, at nú skal tann "harða
linjan" verða galdandi, og at nógvastaðni "fer
at svíða", kunnu ikki skýrast annað enn politisk
kúvending. Eisini eru tey beint ímóti tí, sum
fólkafloksreiðarar hava júkað upp í saman.
Men skulu vit koma víðari, er neyðugt at gera
politiskar semjur, ella neyðsemjur. Tó vardi
tað ongan - heldur ikki vanlig tjóðveldisfólk -
at Tjóðveldisflokkurin fór at gera fiskin til
søluvøru. Fullveldisætlanin gerst dýrari og
dýrrari og prinsippini bíligari og bíligari.
Sosialurin
Dagfinn Olsen |
John Johannessen |
| Sveinur Tróndarson |
Eyðun Klakkstein |
| Høgni Mohr |
| Niclas Johannesen |
Yngd: Jákup Merk
Myndamenn:
Jens Kristian Vang
Alvur Haraldsen
Utgevari, uppseting:
Sp/f Sosialurin
Bústaður:
Argjavegur 26, Argir
Postadr: Postsmoga 76,
110 Tórshavn
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail: post & sosialurin.fo
Lýsingar: lysing G sosialurin.fo
Prent: Sosialurin
Hugsa teg væl um løgmaður,
áðrenn tú tveitir terningin!
Tá ið Cæsar í árinum 49 f. Kr.
skuldi fara yvir um ánna Ru-
bicon, sum var sjálvt markið
inn til Ítalíu, steðgaði hann eitt
sindur á, áðrenn hann tók
endaliga avgerðina við kendu
orðunum ,Jacta est ala“ ella
„Temingurin er kastaður“
Søgumenn hava síðan undrast
yvir, at Cæsar, sum jú var ein
framúr dugnaligur heryvir
maður, tók sær stundir til at
hugsa seg um, áðrenn hann
fór yvir um ánna. Hetta var
ikki honum líkt
Løgmaður situr í hesum
døgum á einum øðrum áar-
bakka, og mini ráð til hansara
skulu verða, at hann sum Cæs-
ar, uttan annars at gera sam-
anberingar, eisini hugsar seg
væl um, áðrenn hann tveitir
terningin niðan í uttanlands-
neyndina
Vert er at geva gætur, at
sjálvt um trøini ikki veksa inn
í himmalin, so er tíðin nú
bugvin til at gera skilagóðar
og munagóðar broytingar í
okkara ríkisrættarligu viður-
skiftum. Vit vita, at føroyingar
fáa stórt sæd tað, sum føroy-
ingar ynskja. Danir bíða bert
eftir einum føroyskum út-
spæli. So stóri spurningurin er
ikki, hvat danir siga ella halda,
men hin vegin hvat vit føroy-
ingar kunnu semjast um?
Kunnu vit finna eina semju,
sum eisini kann vinna undir-
tóku á einari folkaatkvødu?
Møguleikin er søguligur, og
tað kann ikki fyrigevast okk-
um politikkarum, at vit ikki
gera skilagott brúk av hesum
møguleika. Og skilagott
merkir í mínari verð eina
loysn, sum hevur undirtøku í
føroyska fólkinum.
Seinasta veljarakanningin
var ein týðilig ábending til
fyrst og fremst løgmans um.
at fer samgongan bert fram við
sínum ætlanum um fullveldi
uttan at taka andstøduna við,
so er tað rættiliga sannlikt, at
alt málið verður felt av Foroya
fólki við eina folkaatkvødu.
Ferð eftir ferð hava vit hoyrt
løgmann, sum tann stóri dipl-
omatur hann jú er, siga, at tað
verður neyðugt við breiðari
politiskari semju, áðrenn vit
fara til samráðingar um broyt-
ingar í okkara ríkisrættarligu
viðurskiftum. Og vit eru fleiri
og fleiri, sum taka undir við
hesum sjónarmiði.
Men í Dagblaðnum mána-
dagin sigur løgmaður, at hann
ætlar at fáa samráðingarupp-
leggið niðan í uttanlands-
neyndina seint í novembur
mánaða. Víðari sigur løgmad-
ur, at hann roknar við at telv-
ingin i nevndini vid andstød-
uflokkarnar fer at verða drúgv.
Hetta boðar í hvørfall mær frå,
at hann ikki ætlar sjálvur at
brúka serliga nógva tíð og
orku til at kjakast við andstød-
una um eina semju, áðrenn
hann kastar terningin.
Mangt bendir nú á, at løg-
maður ætlar at avreiða málið
til uttanlandsneyndina, og síð-
an skal tað verða upp til
neyndina at gera eina semju
Hetta er at skulka sær undan
uppgåvuni. Hette er at renna
undan málinum.
Og eitt kann eg vissa løg-
mann um, og tað veit hann
eins væl og vit aðrir, at uttan-
landsnevndin er ikki eitt
„Mekka“ fyri diplomati á
høgum stødi. Har verður be-
tongdiplomatiid brúkt. og teir,
sum eru við, eru við, og hinir
kunnu so sita við sínum. Stutt
og greitt. Tað verður neyvan
nøkur semja snikkað til í hasi
nevndini. Tað havi eg so ikki
nógvar vónir um.
So, um løgmaður veruliga
hevur meint nakað við orðu-
num um tað breiðu semjuna,
so haldi eg, at hann skal sjálv-
ur taka stig tann vegin, áðrenn
málið verður latið uttanlands-
neyndini. Alt annað er at vísa
ábyrgdarloysið í einum týð
andi máli. Løgmaður er leiðari
fyri samgonguna, so tað er
bæði rætt og náttúrligt, at hann
átekur sær hesa uppgávuna
Eg kenni úrslitið framman
undan, um formaðurin í utt-
anlandsnevndini skal standa á
odda fyri slíkum samráðing
um.
Og vónandi veit løgmaður.
at semjan kemur ikki av sær
sjálvum. Hon kemur ikki dal
andi úr leysum lofti. Men hon
kann skapast við politiskari
telving. Men tað verður ein
torfør semja at gera, og ti
krevst umframt ríkiliga tíð
eisini smidligheit.
So mini ráð til løgmans eru
enn einaferð, at hann tekur
stigið til samráðingar við and
støðuna, áðrenn málið fer í utt-
anlandsnevndina.
Lat ikki myndina av Cæsar
við ánna Rubicon gerast eina
mynd av øðrum heryvir-
manni, nevniliga Napoleon
vid Waterloo.
Jóannes Eidesgaard
Føroyar til solu
Í hesi vikuni kom aftur ein
bók út, av tí slagnum, sum
skal læra okkum føroyingar
at húsast í einum sjålvstød-
ugum ríki. Hesaferð vóru tað
Ný Sælendingar, sum vistu
best, hvussu hetta skuldi ger-
ast.
Nidurstødan í bókini er
heilt einføld. Vit mugu fyrst
av øllum sleppa okkum av við
almennu skuldina, við at selja
almennar ognir, um føroyska
samfelagið skal klára seg sum
sjålvstødugt ríki.
Føroya Banki, Atlantsflog,
Føroya Tele og mangt annað,
skal å sølulista.
Sidani skulu vit millum
annað gera tað lættari hjá út-
lendskum kapitali, at keypa
seg inn í føroysk partafeløg.
Alt hetta verður, sambært
Caragata álitinum neyðugt,
um vit skulu fóta okkum bú-
skaparliga, uttan ríkisstuðul úr
Danmark.
Hver keypir?
Ein kann ikki lata verða við at
spyrja seg sjálvan, hvor ið
kann hugsast at vilja keypa
hesar ognir, tí fyri at kunna
selja, má eisini onkur keypari
vera.
Einasti hugsandi keyparin
av Atlantsflog, er kappingar-
neytin Maersk air. Tað fyrsta,
sum hendir, eftir at hesin hand-
il er gjørdur, er at føroyska
flogfarið verður tikið úr flúgv-
ing. Harvið er kappingin burt-
ur, og Maersk kann seta sínar
egnu prísir á ferðaseðlarnar.
Síðani kann til dømis Tele
Danmark keypa Føroya Tele
— og hvør veit — kanska ligg-
ur Den Danske Bank aftur
framvið, tå Føroya Banki
verður seldur?
Prísurin fyri tað sonevnda
”evsta vald" verður millum
annað, at almennar ognir í Før-
oyum mugu seljast. hvor eftir
aðra. Í veruleikanum fáa før-
oyingar minni og minni reelt
vald. Og fáa vit eina nýggja
búskaparkreppu, so eiga al-
mennu Føroyar hvorki pening
ella aðrar ognir, at standa ímóti
við.
Ikki neyðugt at loysa
Tað áhugaverda við Caragata
ålitinum er, at øll tiltøkini, ið
verða nevnd í ålitinum, kunnu
saktans verða sett í verk, með-
an vit eru partur av danska
rikinum. Tað er als ikki neyð-
ugt at loysa frá Danmark, fyri
at føra ein stramman búskap-
arpolitikk. Men loysa vit, so
noyðast vit - um vit vilja tað
ella ikki - at seta hørð tiltøk í
verk, ið koma at raka mong.
Vit hava sostatt nógv stórri
frælsi í ríkisfelagsskapinum,
enn vit fáa, eftir eina møguliga
loysing.
Neyvan verður tað stuttligt
hjá okkara eftirkomarum at
ásanna, av vit sum í dag liva
(teirra forfedrar), seldu alt
undan okkum. — Ja ein kann
spyrja: er hetta alternativið?
Heðin Mortensen
Er SAM ov lítil ella Ternan ov stór?
Omanfyrinevndi spurningur
man mangur stilla sær sjålv-
um, nå ferdasambandid um
Vestmannasund er bumbad
eina hálva old aftur í tíðina.
Tí antin man ein sera stórur
yvirkapacitetur vera um sund-
ið, tá stóra Ternan siglir —
ella er ein ógvuliga stórur und-
irkapacitetur nú Sam siglir
einsamallur um sundið.
Vit, ið nýta hesa farleið
nógv hava okkara greiðu
hugsan um hesi vidurskiftir.
Nevniliga, at í løtuni er talan
um ein ógvuliga stóran undir-
kapacitet.
Spurningurin hjá okkum er
víðari, um SL og politiski
myndugleikin, ið helst leingi
hevur havt ætlanir um at seta
hesa skandaluloysn í verk, ikki
misrøkir sýna flutnings skyldu
og monopolstødu um sundið
við einum alt ov lítlum skipi?
Hvor ferjukapacitetur eigur at
vera um Vestmannasund?
Hvor ferjukapacitetur er um
sundið í vetur?
Hvor hevur ábyrgdina av at
farleiðin, sum landsmonopol
eigur, misrøkir hesa farleið á
slíkan skammiligan hátt, sum
vit síggja fer fram í løtuni?
Eru tað flakavirkir, fiskavirkir,
onnur virkir og ferðandi, ið
skulu gjalda rokningina fyri
tørvandi planlegging av hesi
farleið ?
Skal økta rokningin sendast til
SL ella Landstýrið fyri at fleiri
hundra arbeiðsfólk standa fyri
onki og bíða eftir at råvøran
skal koma fram?
Eitt er púra greitt, og tað er, at
misrøktin hjá SL av hesi
farleið førir við sær, at ein
uppaftur stórri rokning liggur
eftir úti á virkjum og privatum
á útjaðaranum. Ein rokning,
ið longu nú er alt ov stór.
Tað kann ikki góðtakast — og
tað verður ikki góðtikið!
Marjus Dam, løgtingsmadur