Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-11-13, síða 17
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 13. november 1999síða 17

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 217- 13. november 1999 heilt nógvir, sum ikki gera tað og sum tískil skjóta alt, sum er fyri. Dímunarbóndin sigur, at hesi bæði seinastu árini hevur hann ikki borið eyga við skarv í Stóru Dímum. Men í ár hevur hann so aftur sæð tvey reiður. Bátar hava aftur verið undir oynni og skotið skarv í ár. Men tað kann ikki vera komið nógv burturúr, tí tað er onki at fáa. leggur hann afturat Skuldi verðið friðaður Ola Jákup í Dímun er ikki í iva um, at skarvurin átti at verið fullkomiliga friðaður. í hvussu so er í nøkur år Eg eri ikki ein av teimum. sum halda. at tað er so nógv til av skarvi Nógv siga frá tí ogilig: skarvinum, sum er, bara ti at tey vita um eimi 100 por. sum elga nkustaðni MA VIC ollum teimum skjótt gangandi bátunum I ollum fórum heldur hann. at veiðitíðin skuldi ikki byrjað fyrrenn seinni uppá árið. Nú er tað loyvt at skjóta skarv teir báðar mánaðirnar frá |. september til 31. oktober - Men eftir mínum tykki er tað tað ringasta av øllum, at tað er loyvt at byrja at skjóta 1. september. Tí summi ár er nógvur lundi ikki farin tá. Skjótingin eftir skarvi órógvar tí eisini annan fugl almikið, tá ið bátar koma heilt inn undir bergið at skjóta. Hann heldur eisini, at tað hevði avmarkað veiðina mun- andi, um veiðitíðin ikki byrjaði fyrrenn t.d. 1. oktober, tí tå er veðrið eisini sum heild blivið verri. - Tað verður í hvussu so er ongin, sum fær gleði av tí, um skarvurin verður heilt oyddur. Er nógv minkaður Jens-Kjeld Jensen í Nólsoy er fuglakønur sum fåur. Eisini hann er fullvísur í, at skarvurin er stórliga minkaður í tali. Og á nógvum plássum er hann heilt oyddur, tó at skarvur er til enn á øðrum plássum, meiri enn so. - Fyri nøkrum årum síðani var skarvur javnan at siggja å Tinganesi, men tað kemur ikki fyri longur Hann sigur, at skarvurin er ongantíð taldur og tað er tí ómóguligt at vita, hvussu nógv er til av honum. Tað er heldur ongin, sum hevur ánilsi av, hvussu nógv verður skotið. Men teir, sum skjóta skarv siga, at tá ið skjótingin byrjaði í ár, var líka nógv til, sum vanligt. Jens-Kjeld Jensen sigur, at fyrr var loyvt at skjóta skarv alt árið. Men fyri nøkrum árum síðani varð tað so aftur loyvt at skjóta skarv síðst á árinum. Síðani eru tíðirnar fluttar eitt sindur aftur og fram, men nú er tað so frá 1. september til 31. oktober. Skuldi byrjað seinni Jens-Kjeld Jensen sigur, at tað ringasta fyri skarvin er, at tað er loyvt at skjóta hann frá 1. september. - Tvs, at allan september er skarvurin einasti fuglur, sum tað er loyvt at skjóta. - Og tað rakar stovnin ógvuliga hart, tí í ein heilan mánað eru allir byrsumúlar vendir ímóti skarvinum og bara honum. Jens-Kjeld Jensen heldur tí, at tað skuldi ikki verið loyvt at skotið skarv, fyrrenn tað eisini varð loyvt at skjóta svartfugl, tvs. 1. oktober. - Ti so bleiv veidan ikki so miðvíst vent ímóti skarvinum einsamøllum. - Tá er veðrið eisini blivið verri og tað hevði verið ein sera effektiv stovnsrøkt í sær sjålvum. - Men tað kemur eisini heilt fitt av útlendskum skarvi higar, seinni uppá árið. — Tað síggja vit, tí teir eru merktir. Td. er ofta nógvur útlendskur skarvur at síggja í Nólsoyarfirði, men tað er ikki fyrr enn frá hálvan november og í desember. Jens-Kjeld Jensen sigur, at tá ið útlendskur skarvur kemur higar ein part av árinum at eta, hava vit eisini rætt at skjóta av honum. - Men tann skarvin fáa vit als ikki gagnnýtt, ti veiðitíðin endar 31. oktober, og tað er áðrenn útlendski skarvurin er komin. Fuglaútstapparin í Nólsoy heldur hinvegin ikki, at tað er neyðugt at friða skarvin heilt Hevði tå havt spurt meg í fjør, ella í fyrrárið, hevdi eg kanska svarað ja. Men eg havi sæð so frægt av skarvi aftur í år, at eg haldi ikki, at tað er neyðugt at friða hann fullkomiliga Roynt til fánýtis Jens-Kjeld Jensen sigur, at tey, sum hava áhuga í fugli, hava fleiri ferðir roynt at fáa landsstýrið at flyta tíðina, har tað er loyvt at skjóta skarv. Bæði Fugla- fróði-felagið og Veiðifelagið hava ferð eftir ferð skrivað lands- stýrinum bræv við áheitan um at flyta dagin har veiðitíðin byrjar, frá 1. september til 1. oktober. So kunnu meiningarnar verda ymsar um, nær veiditidin so skal enda aftur, um tad so verður 31. oktober, ella seinni. Men tað heldur Jens-Kjeld Jensen hevur minni týdning. - Tað, sum hevur størstan tydningin er, at veiðitíðin ikki byrjar fyrrenn tað eisini er loyvt at skjóta svartfugl, tvs, 1. oktober, sigur hann. Ólóglig veiða stersti trup- ulleikin Marnar Gaard í Havn er royndur veiðimaður og honum dámar væl at skjóta fugl. Og hann er bara partvíst samdur við hinum báðum fugla- monnunum. Hann er ofta úti við báti, og hann heldur ikki, at skarvurin er nakað minkaður í tali. Hann plagar at vera eina ferð 17 og skjóta skarv um árið. Og tað, sum hann hevur fingið, hevur verið at kalla tað sama hvort ár, umleið 50-60 skarv- ar Men skuldi skarvurin verið minkaður, er hann vísur í, at tað er ikki veiðan, sum er at voldin Og hann heldur ikki, at tað verður friding, sum fer at føra við sær, at skarvurin fer at vaksa i tali aftur Hvussu nógv er til av skarvi, er eisini ein spurningur um, hvussu nógv er til av æti Hann sigur, at tað er rætt, at skarvurin er burtur nógva staOni, har hann hevur verið fyrr, eitt nú í Dímun Men so er skarvur komin aftur, har hann ikki hevur verið at sæð í nógv ár. Eitt nú er aftur nú rættiliga fitt av skarvi í Mykinesi. har hann ikki hev- ur verið til í nógv ár. Hann sigur, at skarvurin fylgir ætin Tn út) Men Marner Gaard er pútr { ut tað ér rå Ha felagnum. og felagið hevur stóran áhuga í at varðveita fugla- stovnarnar, tí annars verður heldur onki at veiða Sjálvur ivast hann ikki i, at størsti trupulleikin, er at tað verður so nógvur skarvur skotin ólógliga Hann nevnir, at nógva staðni verður byrjað at skjóta skarv longu um summarid, ella hann verður tikin á rókini. Hevdi tað eydnast at steðga teirri ólógligu veiðuni, hevði nógv verið vunnið og so skuldi skarvurin nokk ment seg aftur. Men sjálvur veit hann ikki, hvussu tað skal gerast, tí ongin meldar og øll lata bara standa til.