leygardagur 4. desember 1999síða 21

Nr. 232 — 4. desember 1999 22 2 Hesi bæði árini í Noregi koma at hava tydning fyri restina av okkara lívi, siga tær báðar føroysku genturnar, sum ganga á altjóða studentaskúlanum í Fjaler í Vestur-Noregi. Vit hitta fólk úr øllum heiminum og læra nógv um, hvussu onnur hava tað, frá ungdómi á okkara egna aldri, siga Birita ólavsdóttir Winther og Nicolina Lamhauge Noreg tava enskt sum móðurmál. Vit gvan Hugo Gardar eru javngomul, og vit vilja læra, sigur Birita A ) heldur lang Y skúlanum tosa tey enskt ð. Red Cross Nordic neginpartin av tíðini. Enskt er ed W College. lig e tað málið, sum verður brúkt til 2 sk He t undirvísa á í teimum flestu S 2 c Sl ærugreinunum. Birita valdi sær dum. Á hvø rn sleppur spanskt. í staðin fyri enskt dent Vit tosa nógv enskt, so eg sk t > c hugsaði at eg væl kundi hugsað Í heyst byrjaði Nicolina Lan mær at lært spanskt afturat. So ge ba. Tá hevði Vest tað havi eg sum fak, meðan eg annag Birita Olavsdótti æri enskt í frítíðini Ww he > ve 3 e skúlanun Nógv at gera Teimum dámar væl, og trivn Hóast eingir handlar, diskotek aðurin er góður. Sosialurin hittir ella nakað annað er, sum kann ær á kan n hjá Nicolinu okka tey í Fjaler, so er ikki H wkvur felaegskamar saman 1ógv tíð at keða seg I ) S k Eg havi fulla skrá hvønn K le Vit hava SK , og so hava vil 2 x B challenges«, ið er tvær M vikuna og sum øll N K t skulu hava minst tvær ferðir um g 5 dá. HC i il logvum Ultøkum á skulanum } k keð ec. Tíð N eg samda. H S rin el ið losa enskt allan dagin ndir meir á United Work n 1 ma } t C orgna 'upulleikarnir heima gerast $måir, få ein hoyrir Birita Ólavsdóttir Winther úr Vestmanna og Nicolina Lamhauge úr Lamba im til dømis AIDS-trupulleikarnar í Zimbabwe. Heimurin gerst minni, og fremmand félkasløg og | mentanir gerast ikki so rædandi. 3 eitt sindur ót stil at byrja við. fara tíðliga av songini. og er sjáldan, at eg lurtaði eftir tíðind- = tað eisini lættari hjá mær at seta Nýtt sjónarhorn Birita heldur, at tíðin í Fjaler hevur fingið hana til at víðka havsbrúnna. — Meðan eg búði heima var tað unum. Serliga tíðindi uttaneftir meg eitt sindur inn í tað sum høvdu lítlan áhuga. Nú lurti og hendir. Í teimum flestu førunum hyggi eg eftir tíðindum úr ollum = kann eg nú siga. at tann og tann heiminum. Tað er blivið meir kemur úr hasum landinum, og áhugavert at fylgja við, og so er so havi eg ein vin ella ein, eg so gongur tað skjótt yvir, sigur beinanvegin ígongd við okkurt. hon Vit liva eisini so tætt saman. at Vit eru meir enn 80 tjóðir vit alla tíðina hava onkran at last í einar lítlari tosa við, ella onkran, sum vit vík. og tey fægstu av okkum skulu gera okkurt saman við.