týsdagur 7. desember 1999síða 14

14 tíðindablaðið Nr. 233 - 7. desember 1999 Sørvingar farnir av kósini Flogbóltur: Eftir énøktandi úrslitini síðani venjarin kom til landið fekk Mjølnir endiliga hol á í útidystinum móti SI, sum ikki megnaði at skipa spælið SI-Mjelnir 2-1 (22-20, 13-21, 7-5 11-21, 15-21 og 11-15) SVEINUR TRONDARSON Tað er ikki altíð at tað gongst eftir vild og so verri enn so eisini. Hetta kunnu Mjølnir leikararnir skriva undir upp á. Seinastu tíðina hava teir roynt seg í meist- aradeildini viðútlendskum leikara á einum av týdning- armiklu plåssunum, men ikki kann sigast at úrtókan hevur verið tann besta. Teir vunnu móti SI fyri einum góðum mánaði síð- ani, men síðani tað hava teir so at siga ikki vunnið. Eingin trupulleiki hjá Mjølni Flogbóltur: Mjølnir vann leikandi lætt móti Drátti, sum = hevur nógv at rætta uppá Dråttur-Mjølnir 0-2 (12-21, 9-21, 9-21, 14-21) SVEINUR TRÓNDARSON Leygardagin var hollin í Sørvågi karmur um dyst- in i meistaradeildini hjå kvinnum millum Drått og Mjølnir. Orsøkin var tann, at sølustevna var i høllini å Giljanesi, og tí var einki annað at gera hjá Drátti enn at flyta dystin til Sør- vags Um tað var tað sum skapti ótryggleikan ella ikki, skal vera ósagt, men ein veruleiki er tað tó, at leikararnir á Dráttur liðn- um vóru ótrúliga ótryggar - serliga í móttókuni, sum er so grundleggjandi fyri ålopsspælid. Eingin ivi Hóast Mjølnir var komið vestur í Vágar við bara seks leikarum, so var kortini eingin sum helst ivi um hvat av liðunum var tað betra. Mjølnir var við yvirlut- an frá byrjan, og tær vendu sær ongantíð fyri at hyggja at hvussu til stóð hjá vertunum, sum jú á ein hátt eisini vóru á útivolli. Klaksvíksdámurnar, sum manglaðu Margit Joensen, konsentreraðu seg um sítt egna spæl. og tað vísti seg vera rættiliga skilagott. M6ttøkan virkaði rætti- liga væl, og servurnar vóru neyvar. Serliga Marjun Kalsø og Tove Riksfjord vóru bonsk- ar í servuni og tað var meira enn Drátturgenturnar megn- aðu at standa ímóti. Í blokkinum var tað enn einaferð Tina Jacobsen, sum stóð seg væl. Hon er framúr effektiv í blokaduspælinum og dugir eisini sera væl at brúka longdina í álopsspælinum. Avgjørd í sløgunum, so eingin ivi er um, at hon ætl- ar sær at vinna bóltin hon slær. Ov óroyndar Grundarlagið undir sigrin- um hjá Mjølni var enn eina- ferð, tað væl skipaða spæl- ið. Við veteraninum á odda lótu tær seks ongantíð nakr- an iva vera um at hesi stigini ætlaðu tær sær og tað gav eisini úrslit. Hjá Drátti var trupulleik- in leygardagin í hvussu er, at einki skil var á m6ttøk- uni. Í løtum vann Mijølnir fleiri servur á rað, uttan at vágaleikararnir gjørdu stór- vegis afturímóti. Tað tykist, sum mangla tær ein leikara, sum gongur undan á vellinum og vísir hinum - serliga teimum yngru - at soleiðis skal tað gerast, og ein slíkur leikari verður ikki uppfunnin eftir einari nátt. Annars tykist leikaratil- farið ikki vera so galið kort- ini. Gerda Nattestad roynir at koyra á, men hon fær ov lítið burturúr einsamøll, men heldur hon fast við hugburðin er eingin ivi um, at tað fer at síggjast eftir seinni. Helga Nordendal hevur royndirnar, men hon fær ov lítið burturúr í løtuni. Hon dugir at sláa, men úrtokan er ov lítil. Tann mest spennandi leikarin tykist tó vera Her- borg á Mýruni, sum er hev- ari hjá Drátti. Hon gav tað hon átti, og hóast úrslitið ikki altíð var trengri á rókini Ikki fyrr enn leygardagin. Tá bragdaði aftur, og eins og fyri einum mánaði síð- ani, var motstødulidid SI. Tungir í byrjanini Hóast tað um síður aftur eydnaðist Mjølni at vinna ein landskappingardyst, so var tað ikki nógv, sum bar á tað borðið í byrjanini. Sørvingar løgdu harðast út, og einu lotuna sá út til at teir ætlaðu sær at hevna tap- ið, sum teimum var fyri í Klaksvík. Undir upphitingini hevdi stóri maðurin í Sørvågi, Jón Nielsen, bankað bóltarnar í golvid, og hesum helt hann á við í fyrsta setti. Hann vann so at siga tað Endiliga bragdaði hjá Mjølni, sum hevur verið í einum longri stigaturki hóast teir hava fingið | styrk úr Jugoslavia. SÍ er tó enn á eðrum plássi, har tað kortini gerst VS hann nart við og tað skal hann eiga, tann ungi mað- urin, at hann dugir at sláa. Fáur er í øllum landinum, sum slær so hart og effektivt sum Jón ger, men so skal lagið eisini vera til vildar. Tað var tað eisini leygar- dagin, men sum veruleikin er, so er torført hjá einum manni at vinna ein dyst einsamallur, og tað var í grundini tað, sum avgjørdi dystin. Hesaferð var Mjølnir eff- ektivari í avgerandi løtun- um, og teir høvdu eina størri breidd á liðnum, og tað var nóg mikið til at taka luftina frá sørvingum. Steðgaðu upp Askoðararnir í høllini í Sør- vági fingu nakað at byggja sínar vónir á, tá fyrsta sett tók at nærkast endanum. Mjølnn heyði oddin, men ungu sørvingarnir, lótu ikki við seg koma av teirri grund. Teir bardust fyri sin ari søk, og tað var at fáa bukt við jugoslaviska venj aranum hjá Mjølni. sum var teimum sera boysin. Men tá nakrir heilt fáir bóltar restaðu í fall alt upp á pláss fyri sørvingarnar og teir smoygdu sær framum. Hetta kom eitt sindur óvart á Mjølnirleikararnar, sum ikki fótaðu sær aftur fyrr enn sørvingarnir høvdu vunnið fyrsta sett. I øðrum setti gjørdi Mjølnir alt fyri at vaska Osigurin í fyrsta setti av sær og tað eydnaðist til fulnar. Við einum greiðum sigri upp á 21-13, tryggjaðu teir sær at fyrri hálvleikur skuldi avgerast við einum javn- brótara (føroyskt orð fyri »tie-break«), men hann lorkadu teir sær av hondum, tå teir lovadu sørvingum innaftur í dystin. Teir lótu sær ikki biðja tvær reisur, og so vóru teir frammanfyri við hálvleik. So var liðugt Men tá tann javnbrótarin var liðugur var liðugt hjá SI. Annan hálvleik vann Mjølni ruddiliga og tað sama gjørdu teir í stóra javnbrót- aranum, til seinast í dyst- inum. Hann endaði 15-11 og fyrsti sigurin hjá Mjølni í longri tíð var í hús. Hjá teimum var sjálvsagt stór frøi, men sørvingarnir fóru skuffaðir av vølli. Mad høvdu teir eisini allan rætt til, tí teir høvdu møgu- leikan, men teir dugdu ikki at lofta honum hesaferð. Tað er so ein veruleiki, sum teir mugu góðtaka, at tað er ikki altíð. at tað gongur eftir vild - tíverri. Eingin ivi er um, at júst teir duga at síggja at eydnan er ikki altíð við einum, tí sum teir sjálvir siga, teir hava higartil í ár vunnið tveir dystir, har teir líka væl kundu tapt. Men soleiðis er flogbóltur . eisini. vinna dystin móti Drátti tað hon ætlaði, so hevur venjarin gott at byggja víð- ari á, tá hugburðurin er til staðar. Fer at til síðst Ein av orsøkunum til tað keðiligu gongdina hjá Drátti er tó, at fleiri av teimum spælarunum, sum ætlandi skuldu vera við í ár, nú kort- Mjølnir ruddaði allan va burtur, ini ikki vóru tøkar við års- byrjan. Í flestu fórum var tað av náttúrligum ávum, men tað merkist líka væl á liðnum fyri tað. Nú tykist tó at tað fer at lýsna, soleiðis at venjarin fær fleiri leikarar at velja ímillum, og tað ger kapp- ingina betri. Onkrir leikarar, sum hava og eftir lítlari lotu var greitt, at Mjølnir fór at hildið frí, eru á veg inn aftur á liði, og tí skuldi verið ein møguleiki, at tað fer at bragda hjá Drátti til síðst. Higartil hava tær verið trúgvar í landskappingini hóast úrtgkan ikki altíð hevur verið tann besta, tí tær hava ongantíð enn verið heilt frammi í odd- inum