leygardagur 11. desember 1999síða 23

24 Spenningur um Bokmentavirdislønina Stórur spenningur er um. hvør fær Békmentavirdisløn Íslendskur endaspurtur Í hesu vikuni hevur ráðstevna verið í Norðurlandahúsinum í Reykjavík um norðuratlantiska umráðið. Ráðstevnan er hildin í sambandi við, at Ísland nú letur formansskapin í Norðurlandaráðnum til Danmark. Siv Fridleifsdottir, sum er ráðharri í umhvørvi og norðurlendskum samstarvi, setti rådstevnuna. Endamálið við rådstevnuni er at tosa um havumhvørvi, menningina hjá oyggjasamfeløgum, ferða- vinnu, fjarundirvísing og fjarviðgerð av sjúklingum. Mill- rarnar á ráðstevnuni vóru Høgni K. Hoydal, og Walter Noel, sum ráðharri umboðar New Eftir fundin tann 8. des. hildu norðurlendsku vsráðharrarnir Siv Fridleisdóttir úr Íslandi, Mari elved úr Danmark, Høgni K. Hoydal úr Føroyum, 1 Motzfeldt ur Grønlandi og Jan-Erik Enestam úr um luttal Ålmanakkin 2000 komin Í 72 ár hevur H.N Jacobsens Bókahandil trúliga givið út Alm- anakkan. Og í vikuni kom Almanakkin 2000 út. Tað er Olavur Clementsen, sum hev- Nr. 237 — 11. desember 1999 Onnur bók úr ritverki undur, legði úr hondum. Rødin ber heitið »Streingir, ið tóna<, og í fyrstu bókini eru yrk- ingar og yrking- atýðingar Símun- ar, 99 í tali, skap- aðar i tíðarskeið- inum 1896-1937. Í 2. bók. sum júst er komin í bókabúðirnar, er meginmergurin søguligar greinir, bæði um samtíð- arsøgu og eldri søgu. skrivaðar í árunum frá 1909 til 1932. Um- framt er ein deild um skaldskap og Søguligar greinir, skaldskapur og søge Símunar Í fjør kom fyrsta bók í ætlaðum ritverki, sum fer at lýsa, hvat ið Símun av Skarði, háskúlamaður og høv- Simun av ; Skarði Streingir, ið tóna . — ANNIR søgu við tveimum greinum, skrivaðar um 1930. Abbadóttir Símunar, Turið Sigurðardóttir, ritstjórnar verkinum, og henda onnur bókin kemur út júst 100 ár eftir, at háskúlin, sum var hjartabarn Símunar. varð Norðurlandaráðsins næsta ár. Hesir norðurlendingar ur ritstjórnað. Hópin . Henrik Nordbrandt og Thomas Boberg av hentum upplysing- nark. Paavo Rintala, og Peter Sandelin úr um eru í bókini. sum | Guðbergur Bergsson og Kristin Omarsd6ttir telir slakar 300 síður. : se Íslandi. Frode Grytten og Georg Johannesen úr Har eru førovsk hag- F Noregi. Katarina Frostenson og Beate Grimsrud úr tól. mát. lógir og reglu- Pr: Svøriki. Oddvør Johansen úr Førovum og Jørgen gerðir. ásetingar. , Fleischer úr Grønlandi. I januar verður greitt, hver skipalistin, og annað verður hepni vinnarin mangt. i -— Subject: Teldubræv Date: Fri 10. des. 1999 To: postsosialurin.fo From: gardar(Dosto.online.no Reply to: gardarosto.online.no = stovnsettur. Forlagið Fannir gevur út. TELDU- POSTURIN. SR Ein framtíð fyri einstaklingar? 28. november vóru fimm ár síðan norð- menn søgdu nei til at gerast limir í Eur- opeiska Samveldinum (ES). Til hesa folkaatkvøduna samlaðust fólk um eitt politiskt mál. Antin at gerast limir í ES, ella at royna at forða fyri einum lima- skapi. Hesi fimm árini hava broytt nógv í norskum politikki. Teir politisku flokkarnir stríðast fyri at yvirliva. Flokkarnir eru við at minka burt- ur í einki. Her í Noregi tykist tað meir og meir eyðsýnligt, at flokkarnir halda lív í sær sjálvum við at byggja á kommunustýris- limir sum ganga aftur val undan vali, og so nøkrum fáum sum hava framtíðina aft- an fyri seg. Hetta er ein menning, sum serliga hevur verið sjónlig seinastu fimm- tíggju árini. Seinastu tíðina hava fleiri norskir pol- itikarar roynt at fingið lív í eitt orðaskifti um framtíðina hjá norska fólkastýrinum, - og kanska ikki minst í flokkunum. Stór- tingsforsetin Kirsti Kolle Grøndahl hevur kallað inn til ein fund fyrst í komandi åri, har spurningurin um framtíðina hjá norska fólkavaldinum stendur á skránni. Hon hevur millum annað víst á, at grund- lógin eigur at kannast gjølla. Norska grundlógin er skrivað fyri so nógvum árum síðani - á donskum - at ringt kann vera at seta hana inn í dagin í dag. Formaðurin í norska javnaðarflokkin- um, Thorbjørn Jagland, hevur gjørt seg til talsmann fyri stórum broytingum í flokkinum, og tey hava sett eina nevnd at kanna, hvussu flokkurin skal møta fram- tíðini. Og tað eru ikki smávegis broyt- ingar Jagland hugsar sær. Millum upp- skotini er, at flokksformaðurin skal veljast beinleiðis av limunum, og ikki av einum landsfundi. Harafturat kann hann hugsa sær at senda týdningarmikil mál út til atkvødugreidslu millum limirnar. Alt hetta skal gerast fyri at fáa fólk við í politiska arbeiðið í flokkunum. Orsøkin til hesar hugsanir eru broyt- ingar í samfelagnum. Fólk hava ikki sama áhuga fyri samfelagnum sum so. Tey øsa seg upp um einstøk mål, og helst mål, sum raka tey sjålvi å ein og hvønn hått. T.d. vísir tað seg her í Noregi at er tað nakað sum fær fólk út á gøturnar fyri at krevja sín rætt, so eru tað spurningar um nærumhvørvi, skúlar, barnagarðar og so framvegis. I hesum høpinum passa teir politisku flokkarnir ikki inn. Flokkarnir sprottu úr tjóðskaparligu og búskaparligu kollvelt- ingunum í farnu old. Tað var yvirklassin og tey ráðandi sum bygdu flokkarnar og londini. I dag eru fólk ikki lika áhugaði í at byggja samfelagið saman við øðrum. Og tað er her, at tað gerst so trupult hjá teim- um politisku flokkunum at finna sítt pláss. Hetta er ikki bert galdandi í Noregi, men allastaðni har vit í dag hava eina politiska skipan sum byggir á flokkar og fólkaræði. Tað er møguligt, at tíðin er farin frå teimum stóru kollektivu rørslunum, sum vit hava kent síðani fronsku kollvelting- ina. Nú eru tað einstaklingarnir sum vinna, og oll berjast móti øllum. Men eitt vælferðarsamfelag byggir á felags loysnir og ein ávísan rætt til, at øll í samfelagnum hava somu sømdir og somu møguleikar. Um hetta skal eydnast, so noyðast flokkar. politikkarar og tann politiska skipanin at leggja til rættis fyri hesum. I dag hava norskir politikarar ikki funn- ið sítt pláss í teimum globalu broyting- unum sum fara fram, og tí leita teir eftir einum plássi har teir kunnu yvirliva - eisini í framtíðini. Um tað eydnast teim- um fer tíðin at visa. Higartil vísa limatøl- ini, at teir íkki eru á rættari leið. Talið á teimum, sum eru politisk virkin og sam- stundis eru limir í einum flokki, minkar. Jógvan Hugo Gardar, Oslo