leygardagur 5. februar 2005síða 34
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
34
Nr. 25 - 5. februar 2005
TÓNLEIKUR
Marjun Dalsgaard
Myndir: Jan Müller
Hann vil enn ikki kalla seg javn-
aðarmann - men tað er ikki tí, at
honum ikki dámar hugsjónina
ella ikki kennir seg heima í um-
hvørvinum. Stanley Samuelsen
vil bara ikki koyrast í ein parta-
politiskan kassa, har heitið á ein-
um setti av hugsjónum stendur á.
Og hetta er helst galdandi fyri
nógv í nútíðar einstaklingasam-
felagnum. Vit hava ymisk áhuga-
mál og ymskan tørv og "Rød
front" hevur verið ótíðarhósk-
andi, síðan múrurin fall, eins og
gamlar arbeiðaravísur og stríðs-
sangir eru tað.
Í Føroyum er tað tó ikki fyri at
syngja "Når jeg ser et rødt flag
smælde.." at Stanley Samuelsen
er mest kendur. Flestu føroyingar
kenna hann fyri fløguna, "Um eg
kundi kvøði", sum hann gav út í
1999 - har serliga tittullagið
hevur verið vælumtókt.
Tilkomnir føroyingar kenna hann
helst eisini frá sínum ungu
døgum, tá hann spældi við í
tónleikabólkinum Silly Boys,
sum spældi til dans í Fuglafirði
hvørt leygar-kvøld miðskeiðis í
60’unum.
Sum 19 ára gamal flutti Stan-
ley Samuelsen til Danmarkar, og
har treivst hann so væl, at hann
aldri av álvara hevur umhugsað
at flyta heimaftur. Komin til
Dan-markar byrjaði hann at
spæla við í bólkinum "40 i
feber". Hetta var ein
tónleikabólkur, sum var sprottin
úr danska sosialistiska
ungmannafelagnum DSU, og
sum tá manglaði ein gittarist. Tað
var ikki av politiskum áhuga, at
Stanley kom við í hendan
tónleika-bólkin, men hetta førdi
við sær, at hann seinni nærum
gjørdist synonymur við
landsfundir og politisk tiltøk hjá
Javnaðarflokkinum og
fakfelagsrørsluni.
Anker nakað serligt
Hóast Stanley ikki hevur røtur í
sosialdemokratisku rørsluni,
heldur hann, at hann helst er
vorðin ávirkaður hesi 15 árini,
hann hevur spælt á politiskum
fundum. Hartil hevur hann í
øðrum yrki enn tónleiki altíð
ferðast í arbeiðaraumhvørvinum,
og javnaðarhugsjónin er honum
sostatt ikki so fjar, men hann sær
hetta ikki sum eina partapolitiska
hugsjón.
Gjøgnum tíðina hevur hann
upplivað fleiri av teimum stóru
innan politikk, eins og hann
meira ella minni hevur sæð teir
ungu politikararnar, sum til
dømis Frank Jensen og Lotte
Bundgaard, vaksa upp í politiska
ungdómsumhvørvinum. Serliga
stuttligt var at uppliva
fyrrverandi
forsætismálaráðharran, Anker
Jørgensen, sigur Stanley Samuel-
sen.
- Hann var nakað heilt serm-
erkt. Tað er torført at siga júst,
hvat tað var, men tá hann kom
inn í eitt høli, hevði hann eina
heilt fantastiska útstráling og
sterka ávirkan á tey, sum vóru
inni. Fólk reistu seg altíð upp, tá
hann kom inn, sigur Stanley og
leggur aftrat, at Anker Jørgensen
kanska var øðrvísi, av tí at hann
ikki var akademikari - hann var
"den ægte vare", ein arbeiðari,
sum umboðaði arbeiðaran á
tingi. Ein maður sum Auken var
eisni sjarmerandi, men hann var
ikki fólksins maður á sama hátt.
Tónleikur sterkt amboð
At skapa ein felags anda við
tónleiki verður nógv brúkt bæði í
politiskum og andaligum høpi.
Vit føroyingar kenna tað frá
okkara egnu veitslum, har nógv
verður sungið, og at syngja og
spæla á einum politiskum fundi
minnir ikki sørt um at spæla fyri
føroyingum, sum syngja fostur-
landssangir, sigur Stanley
Samuelsen.
- Tað er hugtakandi at spæla til
politiskar fundir. Fólk syngja
við, og tú merkir at sangurin
hevur nakað at týða fyri tey - júst
sum tá føroyingar syngja til
veitslur, tað er ein líknandi
kensla, sigur hann.
Í eini 15 ár hevur hann spælt
saman við vinmanninum Nis P.
Jørgensen til politisk tiltøk -
tilsamans eita teir "Den udøde-
lige duo", og øll árini hava teir
verið úti tvær, tríggjar ferðir um
vikuna, og tað hevur altíð verið
stuttligt, sigur Stanley. Men
hendan mentanin er við at
Seinasti strí
Kendi vísu-
sangarin og úti-
setin, Stanley
Samuelsen, hevur
í nógv ár spælt
gamlar arbeiðara-
vísur saman við
Nis P. Jørgensen
til tiltøk hjá
donsku fak-
felagsrørsluni -
ein mentan, sum
er við at hvørva í
Danmark. Í heyst
bjóðaði Javnaðar-
flokkurin duoini
til Føroya