leygardagur 12. februar 2005síða 12

12 Nr. 30 - 12. februar 2005 Føðingar 3. februar fingu Marita Hansen og Palli í Jákupsstovu Johannesen, Streymnesi, ein son. Hann var 47 cm langur og vigaði 2770 gr. 26. januar fingu Malan og Hanus Joensen, Klaks- vík, eina dóttur. Hon var 52 cm long og vigaða 4000 gr. 3. februar fingu Ivy og Poli Jacobsen, Glyvrum, eina dóttur. Hon var 54 cm long og vigaði 3625 gr. 3. februar fingu Jacklin Durhuus og Leif Berg, Tórshavn, ein son. Hann var 56 cm langur og vigaði 4000 gr. 3. februar fingu Tórun Miðberg og Andreas Dam, Tórshavn, ein son. Hann var 56 cm langur og vigaði 3865 gr. 3. februar fingu Durita Jacobsen og Mainhard Fróði Højgaard, Tórshavn, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3700 gr. 4. februar fingu Lisbeth og Jóannes Næs, Klaksvík, ein son. Hann var 55 cm langur og vigaði 3500 gr. 5. februar fingu Laura Mary Jacobsen og Elias Zachariassen, Tórshavn, ein son. Hann var 54 cm langur og vigaði 3500 gr. 5. februar fingu Magdalena Joensen og Eyðun Ryggshamar, Fuglafirði, eina dóttur. Hon var 54 cm long og vigaði 3810 gr. 5. februar fingu Marita Poulsen og Jón Lisberg, Sumba, ein son. Hann var 55 cm langur og vigaði 4170 gr. 6. februar fingu Dania Ragnarsson og Terji Poulsen, Klaksvík, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3780 gr. 6. februar fingu Nanna H. Jakobsen og Palmi Jacobsen, Kvívík, eina dóttur. Hon var 52 cm long og vigaði 3450 gr. 7. februar fingu Rannvá og Frederik Hansen, Leirvík, eina dóttur. Hon var 57 cm long og vigaði 4200 gr. 7. februar fingu Gurli Isaksen og Magnus Simonsen, Vestmanna, eina dóttur. Hon var 56 cm long og vigaði 4050 gr. 7. februar fingu Helen Olsen og Jan Jacobsen, Tórshavn, eina dóttur. Hon var 51 cm long og vigaði 3100 gr. 8. februar fingu Gudny og Kári Johansen, Tórshavn, ein son. Hann var 56 cm langur og vigaði 3700 gr. 10. februar fingu Berit Joensen og Poul Leon Danielsen, Sørvági, eina dóttur. Hon var 55 cm long og vigaði 4150 gr. NØVN Í VIKUNI Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135 e-mail: maggi@sosialurin.fo Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. Dagurin 12. februar. Eulalia, deyð umleið ár 300. Ung genta í Barcelona í Spaniu, sum varð pínd og myrd fyri trúar sakir. Er verndarhalgimenni hjá býnum Barcelona. Navnið er grikst og merkir tann væltalandi. 13. februar. Benignus, deyður umleið ár 300. Prestur í Todi í Umbriu í Italiu, sum mátti tola deyðan sum pínsluváttur. 14. februar. Valentinus. Fleiri halgimenni bera hetta navnið. Í angulsaksiskum londum, serliga í Amerika, senda gentur og dreingir hvør øðrum gávur ella skrivligar ástarkvøður, valentines, á hesum degi. Navnið er latín og merkir raskur ella kraftarmikil. Jens Kristian Svabo doyði hendan dagin í 1824, 78 ára gamal. Á veg úr útlondum og heim til Føroya fekk eg boðini »Atli Dam er deyður«. Ikki vardi tað meg, tá hann nakrar dagar frammanundan ringdi – sum altíð – at spyrja hvussu gekst. Soleiðis var hann, og »hvussu gongur–spurningurin« var altíð í positivum anda. Eg koma at kenna Atla mitt í 70- árunum í sambandi við fiskivinnu. – Politikk tosaðu vit ikki um vitandi, at vit vóru ikki á einum máli í fleiri politiskum hugsanum – og verður tað tí ikki frá tí síðuni eg í stuttum vil lýsa mannin, men harafturítmóti meira hvussu eg kendi hann sum menniskja. Vit vóru ofta saman í fiskivinnu- samráðingum við onnur lond í 1970 og 80-árunum, og var Atli á hesum økinum suverenur. Hann setti seg sera væl inn í fiskivinnu, ja, heilt sjáldsamur áhugi, tá hugs- að verður um, at hann ikki kom frá eini fiskivinnustætt. Sum hansara lyndi var, so bakkaði hann ikki við tað góða, og ofta varð farið til hús aftur uttan úrslit. Heldur tað, enn at avreiða okkara rættindi. Tá so samráðingar aftur vórðu á øðrum sinni, dró hann ofta tað longra strá- ið, og mong góð avtala varð fingin heim til landið. Seinni kom eg at kenna Atla frá eini aðrari síðu, og tað var sum stjóra í Realkreditstovninum. »Hann var handlingens mand«. Ikki tað, at hann bara segði ja til allar umsóknir, men spurdi tú hann, so gav hann skjótt svar. Hann bøldi ikki yvir umsóknum. Eitt ja ella eitt nei kom, so skjótt sum hann hevði sett seg inn í málið, og hann kundi saktans ringja um klokkan nærkað- ist midnátt, um tað var neyðugt. Eitt, sum eyðkendi Atla var, at hann bar ikki brá av øvundsjúku, nei, hann var stórsinnaður. Hann var so ótrúliga væl nøgdur, tá tað gekst skipunum væl. Betur tað gekk, oftari ringdi hann at frætta. Hann skilti hetta, at gekk tað vinn- uni væl, so gekst samfelagnum væl. Var tað so, at tað gekst einum skipi illa, og raksturin bleiv tungur, royndi hann sítt ítarsta fyri at lætta um – innan fyri tær rammur, hann hevði at arbeiða í – og hann var tungur í huga, tá hann sum stjóri mátti boða frá, at ikki bar til meira. Tá tað stóð um húsbrot í Før- oyum í 1990-árunum, var Atli Dam saman við nevndini í Realinum ein bjargingarflaki fyri føroysku fiski- vinnuna. Mong av okkara bestu skipum høvdu ikki verið í flotanum í dag, um ikki Realurin við Atla í stavninum royndi sítt ítarsta, og tøkk skal hann hava frá mær og frá mongum øðrum skipaeigarum fyri ágrýtni og hjálp, tá svartast sá út. Hann og nevndin annars kundu havt sitið afturá og einki gjørt, tí útlitini vóru vánalig at byrja av nýggjum og ikki kundi prógvast, at tað framyvir fór at verða lønandi. Her var talan um víðskygni og mót samantvinnað við einum stak hjálpsamum sinni, sum eisini gjørdi, at mong fiskimannaheim ikki sótu øskukøld, tá komið varð longur út í 1990-árini. Atla dámdi væl at matgera og var góður kokkur. Vit, sum hava sitið í umboðsráðnum hjá Realinum, minnast aftur á sera hugnaligar løtur, tá árligi aðalfundurin var, og Atli hevði skipað fyri, at alt, sum fáast kundi av serstøkum føroysk- um mati var sett á borðið. Nú ið aftur nærkast til aðalfund, kemur mær í huga søguna úr fyrru Sámuelsbók um, tá Dávid flýddi undan Saul, og Jónatan, besti vinur Dávids, segði við hann, at í morgin er sólkomudagur, og tá vit samlast til borðs, verður tú saknaður, tí sessur tín stendur tómur. Sólvá og tit øll, sum av varða, vit luttaka í stóra sakni tykkara, nú sessurin er tómur. Ærað veri minnið um Atla Dam. Osmund Justinussen Minningarorð um Atla P. Dam Á samráðingarferð í Bruxelles í 1985, f.v. Atli Dam, Kjartan Hoydal, Niels Pauli Danielsen, Árni Olafsson, Jógvan Durhuus og Hilmar Kass