fríggjadagur 25. februar 2005síða 4

4 Nr. 39 - 25. februar 2005 Stóra finalan í kappingini Stjørna eitt kvøld verður í kvøld. Hósdagurin og fríggjadagurin fara við fyrireikingum. Guðrun Sólja Jacob- sen hevði mikukvøld- ið ein feril av forkøl- ilsi, men fleiri aðrir luttakarar eru, ella hava verið, sjúkir STJØRNA EITT KVØLD Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Tað var ikki tað heilt stóra av tíðindum viðvíkjandi sangkappingini, ið Guðrun Sólja Jacobsen visti at siga mikukvøldið. Hon hevur alla vikuna roynt at fyrireikað seg og hevur vant. Sangurin verð- ur hin sami, Run to You, tí hon fær ikki loyvi at syngja t.d. Imagine, sum hon nú hevur givið út á fløgu. Krím Mikukvøldið hevði Guðrun tó sum heild fingið at vita, hvussu hósdagurin og fríggjadagurin komu at ganga. Hon hevði fingið eina ætlan, sum tó ikki fór í smálutir. Allir luttakararnir í Stjørna eitt kvøld kapping- ini skuldu hittast í Herning hósdag, har dagurin fór við venjing og royndum. Fríggjadagurin fór frá morgunstundini við venj- ingum og royndum og slík- um. Men á skránni tá er eisini ein endalig roynd - generalroynd, har fólk eru komin fyri at lurta. – Meira fái eg ikki sagt, tí eg veit ikki meira fyrr enn eg komi til Herning, segði Guðrun mikukvøldið. Feril av krími Guðrun hevur sama stylistin, sniðgevan, sum seinast, men tá vit prátaðu við Guðruna mikukvøldið, visiti hon ikki so nógv at siga hesum viðvíkjandi. Hinvegin hoyrdist, at hon var eitt sindur hás. – Ja, eg havi verið eitt sindur forkøla. Og fleiri av luttakarunum eru, ella hava verið, sjúk, sigur Guðrun, sum roynir at ansa eftir sær og røddini. Viðvíkjandi fjálturi ella nervum sigur Guðrun, at nervar fær hon ikki, fyrr enn hon skal á pallin, so har er ongin vandi fyri at hon kennir strongd innan kapp- ingina av tí orsøk. Ein blíð og fryntlig Guðr- un mikukvøldið. Ein luttak- ari, sum hevur bæði beinini á jørðini. Hon fegnast um, at hóast mamman og pápin fylgja finaluni heima í Føroyum, so kemur beiggin, Eyðun, niður at vera hjástaddur til finaluna, og við honum verða eisini onnur í familj- uni. – Tað er gott at hava onkran har, sigur Guðrun, sum ikki torir at nýta tey stóru orðini, tá prátið kem- ur inn á vónirnar fyri at vinna stóru finaluna, men áður hevur hon sagt, at hon vónar sjálvsagt at vinna, og óivað eru mong her á landi samd við henni í hesi vón- ini. Livst, so spyrst. Guðrun fyrireikar seg