týsdagur 3. mai 2005síða 13
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 82 - 3. mai 2005
13
NØVN Í VIKUNI
Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135
e-mail: maggi@sosialurin.fo
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar
føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
Tøkk
Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum
mintust okkum á gullbrúdleypsdegnum tann
19. mars 2005.
Ein serlig tøkk til børn, svigarbørn og
ommu- og abbabørn fyri at tit gjørdu tað
møguligt at halda dagin á ein slíkan
hátíðarligan hátt.
Kærar heilsanir
Hildigerð og Tróndur Johannesen
Takkarkvøða
Hjartaliga tøkk fyri sýndan heiður á 75 ára
degnum 24. januar. Ein serstøk tøkk til
Korndalsbýlið, búfólk, starvsfók og leiðslu,
fyri at tit gjørdu dagin hátíðarligan frá
byrjan av. Eisini ein hjartans tøkk til kokk-
arnar sum góvu okkum nógvan og góðan
mat.
Tøkk fyri stórfingnar gávur, telefonsamrøð-
ur innan og uttanlands, fyri fjarrit, brøv og
kort, alt hetta hevur fløva mítt hjarta. Hjart-
ans tøkk øll somul. Gleðiliga Hvítusunnu øll
somul. Gud signi tykkum øll.
Vinarlig heilsan við Sálma 90, 12.
Kjartan Stakksund
Sunnudagin 1. mai vóru
liðin 25 ár síðani Finnbogi
Midjord gjørdist politista-
næmingur.
Finnbogi, sum er borin í
heim á Økrum, kundi 8.
apríl eisini hátíðarhalda 50
ára føðingardag sín. Eftir
lokna útbúgving varð hann
settur í starv sum løgreglu-
maður í Havn.
Um Finnboga verður
sagt, at hann er sera fittur í
hondunum og er altíð í
gongd við okkurt handaligt
arbeiði.
Hetta síðsta er ikki minst
komið til sjóndar í tí ar-
beiðinum, hann hevur lagt í
hugnaligu
matstovuna
"Cafe IN", sum kona
hansara rekur á Norðskála.
Finnbogi og konan Fríða
búgva í Streymnesi.
25 ár í løgregluni
Tann 30. apríl í 1955 gingu Rasmunda Fredriksen úr
Klaksvík og Bjarni Jacobsen úr Svínoy í hjúnarlag.
Rasmunda er dóttir Sivar í Kunoy og Sannu Frede-
riksen úr Kunoy. Bjarni er sonur Edvard Jacobsen,
kendur frá mongum samanhangum og Mallu í Svínoy,
sum doyði seinasta summar 102 ára gomul. Sivart og
Sanna fluttu inn til Klaksvíkar undir krígnum. Í Kunoy
var ikki nokk fyri hendurnar; og tað tímdi Sivart ikki.
Hann læt húsini taka av grundum, og flutti tey inn til
Klaksvíkar, og búsettist á Bumshamri. Bumshamar var
tá nýbyggjarakvarter, og har búði millum aðrar góðar
menn, Símun hjá Póli, mammubeiggi Bjarna. Hjá
honum búði Bjarni, meðan hann lærdi maskinsmíð.
Skjótt rann saman millum hesa framúr vøkru og frynt-
ligu kvinnu, og henda stolta, hávaksna og sjálvs-
tilvitaða svínoyingin.
mynd úr Keypmannahavn í 1955
Tey fluttu til Keypmannahavnar. Bjarni vildi víðari út-
búgva seg, eftir lokið maskinmeistaraprógv í Klaks-
vík. Munda, tað arbeiðsgrev hon var, fekk arbeiði á
KFUM og K í Gothersgade, sum servitrisa, meðan
Bjarni sigldi úti. Eftir hetta fluttu tey til til Grønlands,
har Bjarni var maskinmeistari á elektrisitetsverki.
Eftir hálvt annað ár vendu tey heim aftur. Bjarni fór
at sigla við Jógvani S, Klakki, við Palla hjá Mariannu,
sum skipara, sum hann hámetti fyri vit og skil.
Samfelagið mentist; vit fingu stóru, nýmótans og
stásiligu flakatrolararnar, Stellurnar. Har vóru eisini
boð eftir Bjarna. Har sigldi hann sum maskinmeistari í
nógv ár.
Tiltiknu svínoyar og norðnastovuhendurnar fornokt-
aðu seg ikki, heldur ikki tá vit í trýssunum vóru smá-
dreingir. Heimið á kaiini, í kjallaranum hjá Kemma,
bygdi Bjarni í Svínoy stóran seksæring, tann størsti,
sum er bygdur í Føroyum. Sildin æt hann. Hetta var
sensatión millum klaksvíkingar tá. Ein túrur heim í
kjallaran hjá Kemma, eftir loknan arbeiðsdag, hoyrdi
til dagsins rútmu hjá mongum tá. Enn eitt dømi um,
hvussu hesin frálika maður, gjøgnum alt sítt virkna lív,
hevur nýtt tær gávur , hann frá skaparans hond fekk, til
lítar.
Tíðir koma og fara. Hetta hava hjúnini Munda og
Bjarni dugað at laga seg eftir. Tey fluttu til Havnar,
bygdu sær vakurt og rúmligt heim á Frælsinum, har
mangur hevur sitið væl. Bjarni sigldi við havnarskip-
um; Leiki, Krúnborg og so framvegis.
Nú varð Bjarni vorðin 55 ára gamal og fór undir
gamla dreym sín, at gerast sjálvstøðugur. Hann bygdi
sær smoltalistøð úti á føðioynni. Hetta var megnartak.
Men tó ikki størri enn tað, at har sum hendur virka
saman, góðar, har fæst nógv á skafti. Munda, konan
stóð honum við lið, og hugsi eg, at kempan, Malla,
móðir Bjarna, man hava stuðlað væl upp undir. Væl
gekst, tí Bjarni við sínum margfaldu evnum, var ikki
noyddur at ringja til handverkara í tíð og ótið. Hann
hevði hegni til alt arbeiði sjálvur, og gjørdi tað.
Munda og Bjarni settu seg seg niður á Frælsinum, tá
tey fluttu til Havnar. Har hevur mangur sitið væl.
Munda og Bjarni hava tikið tann vælsignaða arvin við
sær, at gera væl, hjá sær sjálvum, og har tey fara.
Mangur og ein hevur sitið væl á Frælsinum. Munda
úr Kunoy og Bjarni úr Svínoy. Eru teir komnir úr
Svínoy ella Kunoy; á studentarskúla, at læra hjá Petur
í Gong ella hjá Poul Mohr, komu teir inn á Frælsið, tá
fríløtur góvust, ella teir bara keddu seg, tí teir vistu, at
har vóru teir væl móttiknir. Ríkari fóru teir útaftur.
Munda við kaffikannuni og heimabakaðum, ja oftari
nátturða við øllum góðum.
Munda og Bjarni eiga seks børn; Malla, Sjúrður,
Edvard Súsanna, Bogi , sum øll búgva í Havn. Yngsta
dóttirin, Rósa býr í Schweiz, og tólv eru ommu og
abbabørnini í tali.
Fastir og Bjarni! Hjartaliga tillukku við tykkara stóra
degi!
Heilsanir
Dánjal
Gullbrúdleypsheilsan til
Mundu og Bjarna Jacobsen
www.sosialurin.fo