leygardagur 21. mai 2005síða 33
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 94 - 21. mai 2005
33
LØGIN FONGUR
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Børnini, sum eru í dagrøktini á
Tvøroyri, brúka nógva tíð uttan-
dura. Tað besta tey fáa er at vera
úti í natúruni. Tískil eru tey úti,
hvørja løtu til ber, bæði í mølini
og í bøi og haga. Onki er óført
og at síggja pedagogar uppi í
haganum, dragandi við barna-
vogni og eini riðili av lívligum
og kátum børnum í hølunum, er
ikki óvanlig sjón har um leiðir.
Ein fastur táttur í uttandura-
lívinum hjá børnuum er at fara á
smádýraveiði, sum tey nevna tað.
Tað gera tey ofta, bæði í hagan-
um, í áunum og niðri í mølini.
Tá ræður um at finna so nóg
ymisk smádýr sum gjørligt.
Tað er eisini vanligt, at tey
ganga í bøi og haga og hyggja
eftir blomstrum og fuglum.
Tey plaga eisini at leita eftir
sjáldsamum steinum og tá ið tey
fara á krukkujakt, fáa tey hvør
sína krukku við og tá ræður um
at savna so nógv smádýr sum
gjørligt upp sína krukku.
– Tað merkiliga við hesum
ferðunum er, at nógv børn, sum
ræðast tvístertur, maðkar og
svartaklukkur, ganga við teim-
um í lógunum, áðrenn tú veitst
av, siga pedagogarnir.
Forvitnisligur fongur
Á einari av hesum veiðiferðum
fingu tey ein forvitnsligan fong,
sum eisini vakti ans á Føroya
Nattúrugripasavni.
Tey vóru farin oman í mølina
at leita eftir tí, sum har finst av
livandi og á eini slíkari ferð
funnu tey ein maðk, sum ongin
av teimum hevði sæð fyrr.
Tey hildu, at hann var so løgin,
at tey sendu hann til Nattúru-
gripasavni at fáa tey at siga, hvat
hetta var fyri ein fýrur.
Tað kom skjótt svar aftur og
tað vísti seg, at hetta var ein
rættiliga sjáldsamur maðkur, tey
høvdu funnið.
Í einum fittum takkarskrivi,
fortelur Jógvan Hansen, havlív-
frøðingur, at talan er um eitt slag
av bustmaðki, sum livir á hav-
botninum, ella rættari, í havbotn-
inum, tí hann ger sær tunlar í
havbotninum og har livir hann so
sítt lív.
Hesin maðkurin er ikki heilt
vanligur í Føroyum, tí hann er
bara funnin fýra ferðir fyrr, so
hetta var forkunnugur fongur,
eisini hjá Náttúrugripasavninum.
Maðkurin livir av øðrum
maðkum og ymsum smákyktum,
men hann livir eisini av rovum,
sum eru deyð dýr og deyðar
plantur.
Tað kann tykjast løgi, at ein
maðkur, sum heldur til í hav-
botninum, verður funnin uppi á
turrum í mølini.
Men Náttúrugripasavnið hevur
eisini eina frágreiðing til tað.
– Ein orsøk kann vera, at hann
hevur havt í kvittanini at para
seg. Hetta gera hesir maðkarnir
uppi í sjónum. Teir svimja upp
ímóti vatnskorpuni og har slepp-
ur kvennmaðkurin eggunum og
kallmaðkurin sleppur sáðnum.
Maðkurin, sum børnini á
Tvøroyri funnu, var kvenn-
maðkur. Tá ið tey á Nattúru-
gripasavninum løgdu hann undir
sjóneykuna, sóu tey, at hann
hevði egg í sær og sostatt hevði
hann ikki slept teimum.
Tey sóu eisini, at bustfetini,
ella beinini, frá miðjuni og aftur-
eftir, vóru væl størri enn tey van-
liga eru. Tað er bert tað tíðina,
hann parar seg, at bustfetini
veksa og tá kann hann lættliga
svimja.
Hendan dagin, børnini funnu
maðkin, var harður streymur og
tí er als ikki óhugsandi, at
streymurin hevur tikið hann og
hevur skolað hann á land í
mølini, tí hann var funnin á
hægstu flóð.
Skal tað verða heilt fakligt, er
vísindaliga navnið á hesum
maðkinum "euneris longissima".
Náttúrugripasavnið sigur, at
tey hava funnið eini fimm sløg
av hesi bustmaðka- familjiuni í
Føroyum, Men hetta slagið, sum
tey á Tvøroyri funnu, er tann,
sum verður longst. Hóast aftur-
endin manglaði, máldi hann 25
sentimetrar.
– Tað er vanligt, at stuttleika-
fiskarar brúka ymisk sløg av
bustmaðki til agn, serliga tá ið
teir fiska laks og síl, sigur
Náttúrugripasavnið.
Fingu løgnan fong á smádýraveiði
Børnunum í dagrøktini á Tvøroyri dáma væl at vera úti.
Og á einum av hesum ferðum úti í natúruni,
fingu tey løgnan fong
À myndini eru, aftast f.v. Linda Justinussen, pedagogur, við Jórun Viderø frammanfyri sær, Gwøni Ranndal, pedagogur og Margit Steinkross, pedagogur, við
Ronju Rúnadóttir frammanfyri sær. Hini børnini eru frá vinstru: Sissal á Gerðisbakka, Tara Svalbard, Jákup Arnason, Tóki Justinussen, Inga Joensen, Sofía
Maria Ferjá og Leyvoy í Gerðinum
Tað var har sum stjórnan er, í mølini innast í Trongisvágsfirði, beint
sunnanfyri Ósan, at børnini í dagrøktini á Tvøroyri fingu forvitnisligan
fong