Sosialurinarkiv
Sosialurin 2005-06-16, síða 19
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 16. juni 2005síða 19

‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 112 - 16. juni 2005 19 motivir finnast í hesi lítlu, vøkru bygdini miðskeiðis á Streymoynni. Við stevnuna í bygdini fyri trimum árum síðani hevði hann eina listafram- sýning. Og nú Hósvík aftur eigur túrin at skipa stevn- una, ætlar hann sær at gera sítt til at tey við áhuga fyri málningum eisini skulu hava okkurt gott at fara til. Saman við einum øðrum listarmanni, Jacobi Fuglø úr grannabygdini Hvalvík og einum øðrum aftrat, skipar hann tí fyri lista- framsýning í skúlanum um vikuskiftið. - Eg havi sjálvur einar 30 málningar, sum eg ætli mær at framsýna. Eg veit ikki beint nú, hvussu nógvar Jacob hevur. - Men vit miða so eftir at hava eina fjølbroytta fram- sýningum við tekningum, akvarellum og málningum, sigur Adolf Johannesen, sum seinastu vikurnar ikki hevur gjørt stórt annað enn at mála til framsýningina. Ótømandi motiv Adolf hevur sum nevnt altíð málað, og luttók longu sum 16 ára gamal á eini fram- sýning á Norðoyastevnu í heimbýnum Klaksvík. Hetta hevur hann hildið fram við líka síðani, og nú hann og familjan búsettust í Hósvík hevur hann ikki lagt pensilin á hyllina. Heldur tvørturímóti. - Her í Hósvík eru ótrú- liga nógv og vøkur motivir at finna. Her er faktisk ótømandi við motivum. - Hugsa bara um ánna, fossin og alt hitt. Jú, hetta er eitt gott stað fyri ein listamálara, sigur Adolf. Í Klaksvík var hann rætti- liga ofta úti í Borðoyavík og málaði. - Eg havi verið so nógv harúti og málað, at eg kann næstan mála Borðoyavík blundandi, sigur hann skemtandi. Seldi alt Tá Adolf seinast hevði framsýning í Hósvík gekk ikki long tíð fyrrenn hann hevði selt allarflestu máln- ingarnar. Tá framsýningin var av hevði hann eisini selt allar málningar sínar. Hóast hetta ljóðar ótrúligt, so hevur Adolf eisini eina frágreiðing um hví so er. - Mær dámar sera væl at mála bygdarløg. Og her í Hósvík hevur eingin higartil gjørt júst hetta, sum mær dámar so væl. - Eg havi tí hesaferð funnið nærum øll motivini úr bygdini - bátar, hús, gæs og onnur sermerki fyri bygdina, sigur hann. Sjálvur er hann ikki iva um, at bygdarfólkið fegnast um hetta. Við hansara myndum kunnu tey ogna sær ein málning av nøkrum av tí, sum tey kenna til og sum tey soleiðis kunnu varðveita á vegginum heima í stovuni. Koltur eitt paradis Hóast nógv motivir eru at finna í Hósvík, so dámar Adolfi eisini sera væl at fara í onnur støð at mála. Eitt av hesum støðum er Koltur, og hagar hevur hann vitjað fleiri. Hann og bóndin, Bjørn Patursson kennast frá fyrrverandi arbeiðsplássi hansara, og Adolf hevur tí við jøvnum millumbil vitjað hesar sjáldsama vøkru oyggina. - Í Koltri er fantastiskt at vera. Har kann eg mála í friði, uttan at verða órógv- aður av fólki sum vilja hyggja eftir tí, sum eg geri. - Tað er einki at taka seg aftur í at Koltur er eitt satt paradís fyri listamálarar, sigur Adolf. Snøgg hús frá Nor›setur Vit bjó›a gó› sni›hús, tillaga› eftir tínum ynskjum og tørvi. Tú sparir tekniarbei›i og fært lægri rentuútrei›slur, tí at byggití›in er styttri. Húsini fáast lyklaklár ella sum byggisett. Ring og fá eitt prát um tíni n‡ggju hús. NOR‹SETUR H⁄S Hvalvík, tel 422277, www.nordsetur.fo motivum í Hósvík At Adolf eisini hevur kunnað gjørt hósvík- ingar bilsnar av við- urskiftum og mot- ivum í bygdini, sum tey einki vistu um, vísir hetta dømið frá framsýningini við undanfarnu stevnu MÁLNINGAR Snorri Brend Hósvík: Sum fremmand- ur í bygdini dámar honum sera væl at finna fram til motivir, sum bygdarfólkið kanska ikki leggur merki til ella kanska hevur gloymt. Ein dagin hann var úti í slíkum ørindum gekk hann sær fram við ánni í bygdini. Og har bar hann eyga við nakað, sum hug- tók listarligu eygu hans- ara. Har mitt í ánni stóð ein gamal hvørvisteinur, sum beinanvegin varð festur á blað í einari tekning. Tá so framsýningin var í 2002 undraðu fleiri seg um, hvagani henda mynd- in mundi vera. Fleiri teirra vistu ikki, at hetta var úr teirra egnu heim- bygd, tí steinurin kemur bert til sjóndar í vetrar- hálvuni, tá grasvøksturin ikki goymir hann. Um summarið, tá fólk kanska í størri mun ganga fram við hesum staðnum, var hann ikki at síggja. Júst við eini slíkari mynd kann Adolf vera við til at varðveita nakað av tí, sum mong fólk ikki geva sær far um í egnum umhvørvi. Fann hvørvistein