hósdagur 21. september 2000síða 10

18 19 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 181 - 21. september 2000 Nr. 181 - 21. september 2000 – Eg var sjálvur eitt sindur skept- iskur undan árin- um, tí so nógv fólk var fari› í mun til í fjør. Ta› s‡ntist tó, sum um lei›sl- an í felagnum rokna›i vi›, at ta› fór at bera til, og allir leikararnir vóru eisini til rei›ar at gera sítt besta Jákup Mørk Ein av fremstu leikarunum á HB li›num seinastu árini, hevur uttan iva veri› vágb- ingurin, Rúni Nolsøe. Vágb- ingur er kanska í so nógv gjørt av, tí árini á fremsta HB li›num hava veri› fleiri, enn tey á VB li›num, men upprunin fornoktar seg tó ikki. Málbur›urin hoyrir framvegis einum vágbingi til, og vinirnir í heimbygdini eru framvegis nógvir í tali. Í fótbóltshøpi var ta› eis- ini í VB, at navn hansara av fyrstan tí› var at síggja, og navnkunnugur mundi hann gerast í Føroyum, tá hann í 1988 trein inn á fyrstudeild- arpallin. – Egill Steintórsson var tá venjari hjá VB, og hann gav fleiri ungum leikarum møguleikan at royna seg á fyrstudeildarli›num, grei›ir Runi frá. – Eg meini, at vit vóru einir tríggir, sum solei›is fingu møguleikan. Umframt meg sjálvan vóru ta› Bjarni Johansen og Hans Pauli Dahl, sum spældu vi›, og hetta var sjálvandi ein sera stór og spennandi uppliving hjá okkum. VB var› annars enda› ni›ast í fyrstu deild ári› fyri, men tá deildin var› ví›ka› í 10 li›, var› ni›ur- flytingin tó av ongum. – Afturat okkum trimum, var eisini talan um fleiri a›r- ar ungar leikarar, sum vóru eini tr‡ ár eldri enn vit. Um- framt at vera spennandi, gekst okkum eisini heilt hampuligt á vøllinum, og eg haldi eisini at talan var um fleiri gó›ar dystir frá okkara sí›u. At talan var um nakrar evnaríkar leikarar, sæst eis- ini væl aftur í dag, tí um- framt Rúna, sum nú er li›- skipari hjá HB, eru fleiri av hesum framvegis á besta VB li›num, sum júst í hesum døgum er fremsti kapping- arneytin hjá HB í strí›num um gullkrónurnar. Skifti› var stórt Rúni leikti so vi› VB fram til 1993, og serliga minnist hann kappingarári› 1991, tá VB av álvara blanda›i seg í oddastrí›i›, men tó at enda mátti taka til takkar vi› ein- um fjór›a plássi. – At eg gjørdi av at flyta til Havnar, hev›i fleiri ors- økir. Eg flutti nor›ur longu í 1991, og ta› sigur seg sjálvt, at ta› í longdini gjørdist nóg so møtumiki› vi› allari fer›ingini. Harumframt hev›i HB tá eisini sett Jó- annes Jakobsen sum venj- ara, og hetta hev›i so av- gjørt eisini nógv at siga í mínari stø›utakan. Jóannes hev›i tá veri› venjari hjá okkum í VB í tvey ár, og mær dámdi hann sera væl sum venjara. Skifti› var stórt Tá var› annars ofta tiki› til, at leikarar av bygd leita›u sær til grannarnar úr B36, heldur enn HB, og Rúni ásannar eisini, at hetta var eitt stórt lop. – Ta› dámdi ikki øllum vágbingum eins væl, at tal- an gjørdist um eitt skifti til HB. Okkum spælarar ímill- um var talan ongantí› um nakran trupulleika, men onkuntí› kundi hoyrast okk- urt frá ásko›arunum, og ta› var› eisini nógv tosa› um hetta. Í dag haldi eg tó ikki, at talan er um nakran trupul- leika hesum vi›víkjandi. Sum felag hoyrir HB til tey meira sigursvandu her á landi. So at siga hvørt ár ver›a teir rokna›ir millum favorittarnar til gullmerkini, men ta› skuldu kortini ganga fimm ár, á›renn Rúni slapp at rópa seg føroya- meistara. Rúni ásannar, at talan kann vera um tr‡st í so máta, men at tr‡sti› var størri enn vanligt, tá ta› ikki eydna›ist at vinna meistara- heiti›, heldur hann tó ikki. – Ta› var tó eitt sindur strævi›, at vit fleiri fer›ir vóru so nær vi›. Serliga var ta› í 1995, tá vit so at siga vóru føroyameistarar, tá ta› resta›i ein minuttur í sein- asta dystinum. Vit vóru á odda 2-0 á Tvøroyri, og høvdu harvi› gjørt okkara, men tá GÍ so javna›i móti KÍ, brast vónin. Vit vistu beinanvegin, hvat var hent, tí fagna›urin á TB ásko›ar- unum var øgiligur. Eftir dystin lupu fleiri tvørámenn inn á vøllin og klemma›u okkum av berari frøi, tí vit ikki gjørdust føroyameistar- ar. Ta› var so avgjørt ikki ein serliga hugalig uppliv- ing. – Tá vit so endiliga gjørd- ust meistarar í ’98 var ta› ein stórur lætti. Eisini tí ta› av álvara var› rokna› vi›, at vit skuldu gera okkum gald- andi hetta ári›. Li›i› var sera væl manna›, og hóast spæli› kanska ikki altí› gekk so væl saman, so vóru vit øgiliga væl fyri, og klár- a›u sum oftast at leggja stórt tr‡st á mótstø›uli›i›. Ja, í roynd og veru haldi eg, at spæli› hjá HB hevur veri › betri í ár enn í 1998. T‡dningarmikil byrjan Júst gó›a spæli› og ikki minst úrslitini hjá HB, hava í ár tiki› mong fótbóltshuga á bóli. Sum eitt undantak vóru ta› fá, sum rokna›u vi› nøkrum skreytum frá teirra sí›u í ár, og li›skipar- in tykist eisini sjálvur vera eitt sindur bilsin av gó›u úrslitunum. – Ta› t‡dningarmesta var, at vit fingu eina gó›a byrjan upp á kappingarári›. Eg var sjálvur eitt sindur skeptiskur undan árinum, tí so nógv fólk var fari› í mun til í fjør. Ta› s‡ntist tó, sum um lei›slan í felagnum rokna›i vi›, at ta› fór at bera til, og allir leikararnir vóru eisini til rei›ar at gera sítt besta. – Serliga var ta› dysturin móti KÍ, sum var t‡dningar- mikil. Hóast KÍ kanska hev›i uppibori› betri, so megna›u vit at standa móti tr‡stinum, og hetta var so avgjørt vi› til at lyfta sjálvs- áliti› hjá leikarunum. – Høvdu vit hinvegin tapt teir bá›ar fyrstu dystirnar, hev›i stø›an ivaleyst veri › ein heilt onnur, og vandi kundi kanska veri› fyri ein- um sonnum skrædli. – Nú gekk ta› hóast alt gott, og sí›ani hetta hevur so at siga bert gingi› framá. Hóast vit hava veri› í oddin- um, hevur ta› eisini eydnast væl at taka ein dyst í senn, sjálvt um ta› nú móti endan- um illa ber til at gloyma alt um møguleikan fyri gullin- um. Venjarin og teir ungu – Ta› skal eisini leggjast afturat, at vit hava nakrar fantastiska evnaríkar leikar- ar í hópinum. Skal nakar takast fram um, má ta› ver›a Jón Rói Jacobsen, sum er ein leikari, i› kann koma heilt langt. Eisini tí hann hevur tann rætta hug- bur›in. – Eg haldi meg tí kunna siga, at framtí›in hjá HB er í lagi. Talan er ikki um nógv- Byrjanin hev›i alt at siga »Eftir dystin lupu fleiri tvørámenn inn á vøllin og klemma›u okkum av berari frøi, tí vit ikki gjørdust føroyameistarar« Tá HB var ein minutt frá FM ar leikarar, sum fella fyri aldursmarkinum komandi árini, men hinvegin er ta› sjálvsagt ein spurningur, um allir teir ungu leikararnir ver›a verandi í hópinum, ella um nakar fer út um landoddarnar at royna seg. – At enda skal eisini nevn- ast, at venjarin eisini eigur rós uppibori› fyri sítt avrik. Ion (Geolgau) dugir sera væl at fáa sum mest burtur úr hvørjum einstøkum leik- ara. Tá tosi› fellur inn á venj- arar, er eisini nærliggjandi at spyrja, um ta› er nakar serstakur venjari, sum Rúni heldur hevur havt størsta ávirkanina á spæl sítt, og her eru ta› fleiri, sum ver›a tiknir upp á mál. – Fyrst og fremst Egill Steintórsson, sum gav mær møguleikan í fremstu deild- ini av fyrstan tí›. Størsti eg- inleiki hansara var, at hann altí› fekk spælararnar at geva seg fult út. Eisini dámdi mær sera væl at hava Jóannes Jakobsen sum venj- ara, men tá talan er um fót- bóltsligu uppalingina, haldi eg Ion vera tann, sum hevur havt størstan t‡dning fyri meg. – Fyrsta ári› var hann kanska dekan ov har›ur, og millum anna› kom ta› fleiri fer›ir fyri, at vit vandu um morgnarnar. Vi› tí›ini er hann tó vor›in meira fleksi- bul, og nú dugir hann eisini at skilja, at ta› onkuntí› er solei›is, at ta› ikki ber til at koma til venjing. Samstund- is dugir hann tó at halda ney›ugu fjarstø›una til leik- ararnar, solei›is at okkara vir›ing fyri honum ikki minkar. Stø›i› ikki lækka› Fyri viku sí›ani høvdu vit eitt prát vi› KÍ venjaran, Tomislav Sivic. Hann vísti millum anna› á, at eftir hansara fatan er stø›i› í før- oysku kappingini lækka í ár, men HB li›skiparin er tó ikki samdur í hesum. – Eg skilji ikki rættuliga, hví hann hevur ta fatan, at stø›i› er lækka›. Nøkur li› eru sjálvandi vikna›, me›an onnur eru styrkt í mun til í fjør. KÍ var so at siga einasta oddali›i›, sum ikki tóktist vera vikna› á pappírinum, men kortini eru fleiri li›, sum nú eru framman fyri teir. Millum anna› vit og B36, hóast mong mettu okk- um at vera vikna›i nógv. Leikararnir venja eisini alsamt meira, og hóast fleiri av fremstu leikarunum fara uttanlands, so koma eisini fleiri útlendingar til, so alt í alt haldi eg ikki, at grund- gevingar hansara halda. Sjálvgjørt Hóast hann í mong ár hevur veri› rokna›ur millum fremstu leikarar okkara, so hevur Rúni bert tríggjar fer›ir veri› á vølli fyri landsli› okkara. Eitt tal, sum nógv fótbóltsáhuga › halda vera alt ov lágt. Spurdur um hann sjálvur er av somu fatan, sigur hann, at ta› er hann ikki. – Tali› kundi kanska veri› hægri, men ta› havi eg so eisini sjálvur skuldina av. Eg var vi› í hópinum nakrar fer›ir, og spældi millum anna› allan dystin, tá vit vunnu 2-1 á útivølli móti Malta. Sí›ani gav eg tó av- bo› til fleiri dystir, tí eg metti meg ikki hava tí› til vera á landsli›num. – Allan Simonsen gav sær eisini stundir til at práta vi› meg um stø›una, og hann seg›i tá vi› meg, at eg bara skuldi siga til, tá eg aftur var tøkur til landsli›suppgávur. Hetta eru tó eini tvey ár sí›ani, so nú haldi eg, at ta› er ov seint at venda aftur í so máta. – Eg má tó vi›ganga, at fekk eg tilbo›i› aftur í dag, hev›i stø›an kanska veri › ein onnur, men spurningurin er kanska, um ta› er realist- iskt. Aldurin talar heldur ikki fyri, at eg nú aftur skal gerast aktuellur til landsli›- i›, so ta› er ikki naka›, sum eg dagliga hugsi um. Sostatt er líkt til, at um landsli›svenjarin ein dagin hevur tørv á einum mi›vall- ara afturat, er hesin kanska ikki so langt burturi, sum hann á›ur hevur veri›. Rúni tykist í øllum førum vera til rei›ar at taka av møguleik- anum, um hann skuldi kom- i› enn einafer›. »Okkum spælarar ímillum var talan ongantí› um nakran trupulleika, men onkuntí› kundi hoyrast okkurt frá ásko›arunum« Um skifti› til HB »Høvdu vit hinvegin tapt teir bá›ar fyrstu dystirnar, hev›i stø›an ivaleyst veri› ein heilt onnur« Um gó›u úrslitini hjá HB í ár