týsdagur 2. august 2005síða 12

GÍ legði meiri fyri í nærdystunum, og saknurin á leikbann- aðu lyklaspælarunum hjá ÍF var ov stórur til, at fuglfirðingar kundu megna at svara aftur LØGMANSSTEYPIÐ FINALA Jóannes Hansen Fuglfirðingar eru framveg- is sørir í kappingini um Løgmanssteypið. ÍF var ólavsøkudag fyri fyrstu ferð partur av finaluni, og hesa ferð gekk tað, sum tað gjørdi, tá ið teir í 1987 royndu seg í finaluni um Ísafjarðarsúluna. Ta ferðina vann HB, og hesa ferð vann GÍ. Tað eru fimm ár síðani, at GÍ síðst vann sín fyrsta lut í Løgmanssteypinum. Í fyrraárið taptu teir finaluna móti B36. Hesa ferð kend- ist tað sum um, at tað var vinningur fyri GÍ, at nógvir av spælarunum áður høvdu roynt seg í avgerandu steypauppgerðum. Fótbóltsspælið var so- leiðis, sum tað plagar at vera í finalunum. Tað var stórur bági, at spælararnir ikki eru vanir at spæla á grasi, og tað kom ov ofta fyri, at sendingarnar ikki vóru nóg neyvar, og at bólturin ikki ferðaðist júst soleiðis, sum spælararnri tóktust rokna við, at hann fór at gera. GÍ hevði størri tyngdi í nærdystunum, og gøtu- menn vóru grammari og skjótari, tá ið stríð var um returbóltarnar. Fuglfirðingar vóru nerv- aðir av, at Poul Ennigarð og serliga Bartal Eliasen sótu leikbannaðir uttanfyri. Birgir Sondum gav spæl- arunum loyvi til at nýta nógva styrki í nærdyst- unum. Gøtumenn megnaðu alla tíðina at gera nyttu av tí veruleikanum, meðan fugl- firðingar ikki fyrrenn teir í steðginum høvdu tosað saman, lyftu seg upp til størri tyngd og nærlagni í mann ímóti manni upp- gerðunum. Tað var tætt og spenn- andi, inntil GÍ lítla løtu undan steðginum økti til 2- 0. So minkaði intensitetur- in, og í fitta løtu tóktist spurningurin vera, hvussu stórur GÍ sigurin fór at verða. Seinna partin av 2. hálv- leiki spenti ÍF álopsbogan við at hava tríggjar í aftastu ketuni og fýra tríggjar í fremstu ketuni. Rúni Elttør, sum saman við Símuni Eliasen hevði verið í ÍF miðverjuni, varð fluttur fram í álopið, og átjan minuttir undan leikloki minkaði ÍF um munin. So var tað rættuliga spennandi, og tað lá í luft- ini, at í hvussu so er eitt mál fór at verða skorað afturat. GÍ fekk mál, tá ið tað rest- aðu sjey og fimm minuttir. Harvið gjørdsist talan um 4-1 GÍ sigur. Kanska var sigurin hjá gøtumonnum ivaleysa stórur, men sum spælið myndaðist síðsta lítla tíman, so var einki at siga til, at tað var GÍ liðfor- maðurin, Sámal Joensen, sum tók ímóti steypinum. GÍ stóra úrtøku Fyrsti hálvi tímin var rættuliga tættur. Nógv gekk fyri seg mitt á vøllinum, har sentralu miðvallararnir, sum skuldu mynda spælið, høvdu tað torført. Súni Olsen hjá GÍ tóktist í stóran mun at hava tankarnar í Aalborg, og hjá Høgna Zachariasen stemmaði tað ikki, sum tað ger, tá ið góðu fótbóltsevnini hjá honum koma til sín besta rætt. Liðformenninir báðir - Sámal Joensen hjá GÍ og Dreymurin um at vinna okkurt stórt við barndómsfelag- num varð á Ólavsøku ikki til veruleika, og nú verður tað ivasamt, hvussu tað fer at verða við steypum hjá veteran- inum, sum hevur vunnið nógv við HB ÍF Jóannes Hansen Símun Eliasen er ein av ÍF veteranunum. Fyrr í ár hevur hann fleiri ferðir verið á miðvøllinum, men hesar seinastu ferðirnar hevur hann verið í miðverjuni. Hann kom á besta liðið hjá ÍF í 1991. Síðani hevur hann verið eitt stutt skifti í KÍ og við HB hevur hann vunnið FM tvey tey seinastu árini, og í fjør var hann við til at vinna Løgmanssteypið. - Tað hevði havt verið hugaligt at vunnið okkurt trý ár á rað, og eg hevði sera fegin viljað vunnið okkurt við ÍF, sum eg eri vaksin upp í. Men nú verður tað torført, stað- festir Símun Eliasen. Liðfelagin hjá honum, Magni á Lakjuni, sum Símun hevur ferðast við úr Havnini og norður til Fuglafirðar til venjingar, spældi í finaluni fyri síðstu ferð í bestu deildini. Hann var fyrstu ferð á besta ÍF liðnum í 1990. Símun flutti upp í 1. deild í 1991. - Eg veit ikki, hvussu leingi eg fari at spæla. Eg havi familju i høvuðs- staðnum, og arbeiðið krev- ur sítt. Fótbólts framtíðin verður tikin til viðgerðar hvørt hálvár. Eingin ivi er um, at eg fari at spæla tað, sum er eftir av hesum kappingarárinum, men í løtuni dugi eg einki at siga um, hvussu tað verður næsta ár, sigur Símun Eliasen, sum ikki dylir, at hann er ógvuliga vón- brotin. Hvussu ert tú nøgdur við avrikið í finaluni? - Burtursæð frá fyrstu lítlu løtuni og so tá ið teir høvdu lagt seg á odda 3-1, so haldi eg, at vit fylgdu væl við teimum. Men tá ið vit síggja dystin í bakk- speglinum, so haldi eg, at gøtumenn spældu klókari enn vit gjørdu tað. Hjá okkum var tað gamla søg- an, at vit ikki megnaðu at fáa nóg stóra úrtøku, og so er tað einki at ivast í, at tað kom okkum heilt illa við, at vit restaðu Poul og ikki minst Bartal, sum ofta hevur gjørt ein vørr, tá ið hann hevur verið fluttur fram í álopið. Verður vónbrotið torført at vinna á? - Hetta var so góði møguleikin hjá mær at vinna okkurt stórt við ÍF. Men vit mugu reisa okk- um. Vit hava nógv at spæla fyri, tí longu sunnudagin verður talan um botnstríð á útivølli ímóti TB, sigur Símun Eliasen. Símun var ógvuliga vónbrotin Nr. 143 • týsdagur • 2. august 2005 • 79. árgangur • www.sosialurin.fo GÍ átti meiri krút enn grannarn Sylla var ein støðug hóttan ímóti GÍ málinum, men Atli Gregersen hevði hann allatíðina í stuttum tjóðri Mynd: Álvur Haraldsen