týsdagur 3. oktober 2000síða 11

20 21 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 189 - 3. oktober 2000 Nr. 189 - 3. oktober 2000 gult cyan magenta svart Bein á›renn hann vábingarnir fóru upp eftir steypi og gullmerkjum, fingu vit or›i› á li›skiparan Ey›un Jacobsen Jákup Mørk Ta› var ein partur av før- oyskari ítróttasøgu, sum var› skriva›ur, tá li›skip- arin hjá VB, Ey›un Jacob- sen, fór upp eftir FM- steypinum leygardagin. Tá vit tosa›u vi› hann, var kenslan framvegis spildur- n‡ggj, og ta› tóktist heldur ikki, sum um hetta rættiliga var svølgt hjá Ey›uni. – Hetta er ein heilt ótrúlig løta fyri meg. Nú hev›i man næstan trú›, at ta› ongantí› skuldi eydnast, men vi›- hvørt loysir ta› seg altso at bí›a. Móti endanum av dystin- um stó› eitt sindur á hjá tykkum at verja stigini. – Ja, men okur burdu av- gjørt dystin fyrstu løtuna av fyrra hálvleiki, tá vit áttu fleiri gó›ar møguleikar. Ta › var so í øllum førum ikki talan um, at B36 leikararnir góvu okkum naka› til gáv- us. Teir spældu væl, og góvu okkum dygga mótstø›u, men ta› høvdu vit eisini rokna› vi›. Serliga seinna partin av fyrra hálvleiki tr‡stu teir okkum, men vit klára›u so at standa ímóti. Um nøkur einstøk orsøk skal takast framum, tá tosa› ver›ur um uppskriftina til fyrsta plássi›, hvør er so hendan? – Hart arbei›i, vóru seinastu or›ini hjá Ey›uni Jacobsen, á›renn hann sum fyrsti VB leikari fór upp í sk‡li›, har søgu- ligu gullmerkini vór›u handa› leikarunum. Eftir ætlan skuldi Jón Pauli Olsen als ikki veri› vi› sein- asta mána›in av kappingarár- inum Jákup Mørk Ta› var tó ikki nøkur torfør avger› at taka, tá Jón Pauli móti endanum av august mána›i gjørdi av, at útseta fráfer›ina til danmarkar ein mána›a. – Ta› gekk so ótrúliga væl hjá okkum tá, so avger›in var als ikki so ring at taka, men mánadagin fari eg so avsta›, og ta› er so avgjørt ikki naka›, sum eg angri. – Komandi ári› veri › eg so í Danmark, og eg rokni vi›, at eg byrji aftur hjá VB í juli mána›i. Møguliga ver›ur tó talan um, at eg komi heim naka› fyrr, so eg eisini fái fyrru hálvu av kapp- ingarárinum vi›, men ta› fáa vit so at síggja, hvussu ver›ur vi› tí. Fyri Páll August- inussen mundi meistaradagurin leygardagin vera størri enn hjá flestum ø›rum vágbingum Jákup Mørk Hjálparvenjari hjá VB hevur í ár veri› Páll Augustinus- sen. Kanska størsti leikarin nakrantí› hjá VB megna›i ongantí› at vinna eitt FM heiti› í fremstu rø› sjálvur, men leygardagin slapp hann endiliga at kenna smakkin av gullinum. 37 ár sí›ani – Eg var› ongantí› meistari í fyrstu deild, men fyri 37 árum sí›ani var eg vi› til at vinna dreingjadeildina. Sí›- ani tá havi eg so at siga veri › aktivur í felagnum. Eg havi veri› í nevndini sí›ani 1966, harav okkurt ári› sum for- ma›ur, og í ár havi eg so eisini veri› hjálparvenjari hjá fyrstu deild. Men hvussu kennist ta› so, nú tú endiliga hevur ver- i› vi› til at vinna eitt meist- araheiti› í fremstu rø›ini. – Nei, ta› veit eg ikki. Hetta er bara heilt ótrúligt, og sum so kann ta› slett ikki beskrivast. Ta› er naka›, sum skal upplivast, men eg veit ikki, um ta› er rættuliga gingi› upp fyri mær enn. – Seinastu minuttirnar av dystinum stó› eisini sera nógv á hjá mær. Vit høvdu allar møguleikar at avgera dystin, men málma›urin hjá B36 tók sær av øllum, og ta› mundi kosta› okkum d‡rt í seinasta enda. Eg fór eisini at hugsa um dystin hjá B36 móti HB, tá teir koppa›u øllum seinastu tíggju min- uttirnar, men tíbetur gekk ta› ikki aftur hesu fer›ina. – Nú fáa vit so heilt sikk- urt ein fantastiskan túr til Vágs, og so ræ›ur bara um at vera gla›ur. Lætta lyndi VB hevur veri› millum fremstu feløgini, tá ta› ræ›- ur um at hava útlendskar leikarar í hópinum. Eitt, sum kanska eisini hevur ey›merkt hetta, er, at allir hesir útlendingar tykjast at hava trivist væl í Vági. Vit spurdu eisini Páll, hví hetta mundi vera so. – Vit hava fyrst og fremst veri› øgiliga hepnir, tí vit hava fingi› leikarar, sum hava veri› fyrimyndarligir í hugbur›i sínum. At teir eru falnir somiki› væl til her su›uri er kanska mest av lætta lyndinum hjá vágbing- um. Vit eru so fríir og opnir her su›uri, so ta› hevur bara rigga› heilt væl vi› teimum, sigur Páll at enda. Ótrúlig løta Sum fyrsti VB leikari í føroyskari fótbóltssøgu, kundi Ey›un Jacobsen fara upp at taka ímóti t‡dningarmesta steypinum í føroyskum fótbólti Fer›in útsett Eftir ætlan skuldi Jón Pauli als ikki veri› á li›n- um leygardagin, men hann tók avger› um lata flyting- ina bí›a Leingi at bí›a Páll er her avmynda›ur saman vi› tveimum av li›feløgunum frá 1963, tá VB vann gull í dreingja- deildini Gylti venjarin hjá vágbingum var sera fegin um, at ta›, umframt at vinna dystin, eydna›ist VB at skapa ein gó›an fótbóltsdyst Jákup Mørk Undan dystinum var ta› eins og leikandi venjarin hjá VB, Krzystof Popczynski, gjørdi nógv fyri at undir- spæla leiklutin hjá VB. Millum anna› vísti hann í leygardagsbla›num á, at einki tr‡st var á teimum, tí teir longu høvdu rokki› meira, enn nakar hev›i rokna› vi›. Eftir dystin vi›- gekk hann tó, at ta› stó› nógv á, tá teir fóru á vøllin. – Hetta var sjálvandi ein stórur dystur fyri okkara vi›komandi, og beint nú eri eg bara fegin um, at alt spældi væl av. Vit byrja›u kanska nóg so varliga, men alt í alt mundi spæliætlanin vera hin rætta. – Vit royndu at skapa ein gó›an fótbóltsdyst, og hetta haldi eg eisini eydna›ist okkum, tí vit klára›u at søkja á B36 máli›, uttan at hetta vi›førdi, at vit gjørdist ov tunnir í verjupartinum. Gó›an stu›ul – Ta› hev›i eisini stóran t‡dning fyri okkum, at talan gjørdist um ein gó›an dyst. Stu›ulin frá ásko›arunum var heilt einastandandi, og ta› skulu teir hava stóra tøkk fyri. At ásko›ararnir solei›is stu›la okkum, ger bara dagin enn meira ser- stakan. Annars er hetta ikki fyrstu fer›, at ásko›ararnir stu›la okkum somiki› væl, tí teir hava veri› sera trúgvir ígjøgnum ári›. At enda seg›i venjarin, at teir fara at runda ári› av, tá teir mánakvøldi› aftur fóru á vøllin at venja. Talan fór tó ikki at ver›aum nakrar tunga venjing. – Vit fara bara út at hugna okku, og siga takk fyri ári › vi› hvønn annan, og líka miki›, hvussu mó›ir leikar- arnir tá eru, so ivist eg ikki í, at teir allir møta upp til venjingina. Ta› eru stórir pengar í at gerast føroyameistari í dag, og forma›- urin hjá VB sigur, at hesin fyrst og fremst skal n‡tast til ungdómsdeild- ina Jákup Mørk Ta› var ein sjónliga rørdur VB forma›ur, sum stó› millum allar ásko›ararnar, tá dysturin leygardagin var li›ugur. Ta› var eins, og hev›i hann als ikki skilt, at felag hansara hev›i vunni› før- oyameistaraheiti›, og hann ásanna›i eisini, at hetta var eins stórur dagur hjá sær. – Hetta er ein stórur dagur í søguni hjá VB, nú vit eru føroyameistarar í fyrstu deild hjá monnum. Eg má siga, at hetta slettis ikki er gingi› upp fyri seg. Akkúrát hvussu kvøldi› fer at ver›a veit eg slettis ikki. Nú fara vit so su›ur, og okkurt ver›- ur hildi› í høllini í kvøld, og so mugu vit bara finna út av, hvat meira fer at henda. Ein gó› avger› Fyri hálvum ø›rum ári › sí›ani, var stø›an í Vági ein heilt onnur. Tosi› um at skifta venjaran gekk heitt, men í dag má tó sigast, at ta› var ein røtt avger›, sum tá var› tikin. – Ja, ta› var faktiskt so- lei›is vi› ársenda í fjør, at ta› var um reppi›, at venj- Einasti VB leikar- in, sum á›ur hev- ur veri› føroya- meistari, er tvørá- ma›urin, Tór›ur Holm Jákup Mørk Tá TB í 1987 gjørdist før- oyameistari, var ein bla›- ungur Tór›ur Holm millum leikararnar, sum tá fingu handa› gullmerki. Nú, 13 ár seinni, taldist hann aftur millum gullvinn- ararnar, tó at ta› hesu fer› var vi› VB, at fyrsta plássi› fekst til høldar. Um at vera ov seint Tá vit beint eftir dystin fingu or›i› á Tór›, var fagn- a›urin sjálvsagt ovurstórur, men var hann størri, enn tá hann gjørdist meistari vi› VB? – Eg veit ikki, hvat eg skal siga. Hetta er eitt sindur ø›rvísi, og kanska eri eg gla›ari um gullmerki› hesu fer›. Man ver›ur jú ikki yngri vi› árunum, so spurn- ingurin er helst, hvussu nógvar møguleikar eg havi afturat. Annars helt Tór›ur ikki, at tr‡sti› á leikarunum hev›i veri› so øgiliga stórt undan dystinum. – Sjálvandi hevur øll vik- an gingi› vi› fótbóltstosi, men eg haldi so avgjørt ikki, at stø›an undan dystinum kann samanberast vi› stø›una undan dystinum í Runavík, tá vit fyri fyrstu fer› vóru á odda. Hesu fer› var viljin ein heilt annar, og tú líka sum merkti, at allir ætla›u sær at vinna dystin. Og hvussu vi› ásko›arun- um, teir hjálptu kanska eis- ini til. – Ja, gakk vekk, hatta var heilt fantastiska flott av teimum. Ta› ver›ur helst eisini talan um ein ógloym- andi túr su›ur, men spurn- ingurin er so bara, um øll sleppa vi›. Kontraspæli› hevur rigga› Spurdur um orsøkina til, at ta› nú er eydnast vágbing- um at koma ovast á stiga- talvuna, sigur Tór›ur, at ta› fyrst og fremst kontrafót- bólturin, sum hevur rigga › væl. – Vit hava veri› sera sterkir í verjupartinum, og so hevur gingi› skjótt ni›- aneftir, solei›is at vit hava skapt yvirtalsstø›ur. At enda spurdi vit Tór›, hvussu ta› var at vera tvørá- ma›ur í VB, og so enntá gerast føroyameistari. Er Tór›ur Holm vágbingur ella tvøráma›ur í dag, spurdu vit, og svari› kom læandi. – Eg eri føroyameistari í dag! Kenslan er størri Tór›ur helt seg ikki vera tvørámann ella vágbing leygardagin – Bara føroyameistara Skuldu vinna Sjálvandi fekk venjarin eisini ein væl uppibornan lufttúr frá leikarum sínum Ungdómurin fær milliónina arin gavst. Fleiri feløg vóru eftir honum, tí tey vildu hava hann til sína at gerast venjari. Vit høvdu tó ein tr‡ ára langan sáttmála, og vit í felagnum vóru samdir um, at vit ikki vildu lata hann fara. Ta› rokni eg eisini vi›, at hann er gla›ur um í dag, og saman vi› restina av li›num ver›ur hann eisini hjá okkum komandi ár. – So at siga ver›ur alt fólki› ta› sama komandi ár. Vit hava ikki so ógvuliga nógvar ungar leikarar at seta vi›. Onkrir hava veri› vi› í hópinum í ár, men næsta ættarli› er framvegis ov ungt til at vera vi› í fremstu rø›. Til ungdómin Júst ungdómsarbei›i› er annars eitt øki, har VB hev- ur gjørt stóra n‡tslu av útlendsku leikarunum, sum hava veri› í felagnum. Er hetta naka›, sum er vi› til geva yngru leikarunum størri áhuga, solei›is at teir vera eggja›ir til at gera enn meira vi› venjingina. – Ta› kann man gott siga. Vit hava eisini onkran ár- gang, sum stendur seg sera væl. Serliga hugsi eg her um dreingjali›i›, sum Krzystof hevur tiki› sær av. Teir hava ikki sta›i› seg móti allar- bestu li›unum í deildini, men teir eru allir í yngra ár- ganginum, og vera sostatt eisini í dreingjadeildini komandi ár. Eisini hava vit gó›ar leikarar í smápiltum og piltum, so ta› er avgjørt eitt øki, sum er batna› nógv seinnu árini. – Annars hevur ungdóms- arbei›i ligi› lami› í fleiri ár hjá okkum, men ta› er so veg uppeftir. Ta› er tó naka›, sum kostar nógvar pengar at reka, og ta› er so heilt víst, at meginparturin av pengunum, sum VB kemur at fáa frá UEFA, fer at ver›a n‡ttur til at betra um hendan partin av felags- arbei›inum. Milliónin frá UEFA fer til ungdómsarbei›i›, sigur Mannbjørn Tausen