fríggjadagur 6. oktober 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
11
tíðindablaðið sosialurin
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 192 - 6. oktober 2000
Nr. 192 - 6. oktober 2000
Seinastu tíðina hevur frá
fleiri síðum verið róð upp-
undir, at nú skal gjaldast fyri
at fáa eitt fiski- og/ella
veiðuloyvi frá landsstýrin-
um til at gagnnýta tilfeingið
í havinum. Serliga Javn-
aðarflokkurin og formaður
floksins, Jóannes Eides-
gaard, og formaðurin í Bú-
skaparráðnum hava tosa um
eina slíka skipan.
Nýtslugjald rættvísger
studning
Tað sum serliga hevur verið
víst á í hesum sambandið
er, at tilfeingið í havinum
sambært lógini um vinnu-
ligan fiskiskap er ogn Før-
oya fólks, og tí eiga ávísir
persónar, feløg og skip ikki
at fáa rættin at gagnnýta
hetta tilfeingið ókeypis,
men skulu gjalda til Føroya
fólk fyri hesi rættindi. Hetta
er sjálvandi ein spurningur
sum fyri nógv tann størsta
partin er av politiskt ideo-
logiskum slag, og tí eru tað
eisini aðrir politikkarar og
persónar sum als ikki takað
undir við sjónarmiðjunum
hjá Javnaðarflokkinum og
Hermann Oskarsson hesum
viðvíkjandi.
Sjálvur haldi eg ikki at
hetta mál er av slíkum slag
at tú kann svara antin ja ella
nei til spurningin um ognar-
rættin og møguligt nýtslu-
gjald. M.a. kann vísast á, at
sjálvt um fiskiloyvir verða
latin uttan kostnað, so er tað
á ongan hátt ókeypis at
etablerað seg í fiskivinnuni,
og at gagnnýta fiskatilfeing-
ið. Tað krevjast altíð íløgur
í størri og minni mun, og at
útvega slík vinnutól er uppá
eigarans rokning og risiko.
Hetta kjakið sum hevur
tikið seg upp er ivaleyst
merkt av, at seinastu árini
hevur stórur partur av fiski-
flotanum havt góð úrslit, og
tí kundu onkrir politikkarar
ivaleyst hugsa sær at fingið
ein enn størri part av køkuni
enn teir longu fáa gjøgnum
skattainntøkur frá mann-
ingini og skipunum. Um
spurningurin um gjald fyri
fiskiloyvir hinvegin verður
vendur á høvdi ber til at
spyrja, um ein slík skipan
so ikki eisini má viðføra, at
tað almenna so má gjalda
pening til skipini, tá virði á
veiðu- og fiskiloyvum er
negativt, orsakað av vána-
ligum fiskiskapi ella øðrum
umstøðum. Við øðrum orð-
um má tað almenna tá
luttaka bæði tann positiva
og tann negativa vegin, og
tað merkir at vit eru aftur á
studningsrásini, sum flest
allir politikkarar eru samdir
um at Føroyar ikki skulu inn
á aftur.
Ognarrætturin til
rækjurnar:
Ein heilt annar spurningur
er, um øll veiðurættindi
veruliga eru ogn Føroya
fólks, soleiðis sum tað
stendur í lógini. Princippielt
og løgfrøðiliga er hetta iva-
leyst rætt tá talan er um tað
tilfeingið sum finst í før-
oyskum sjógvi, og somu-
leiðis tað sum føroyskir
myndugleikar
gjøgnum
fiskiveiðuavtalur við onnur
lond útvega føroyskum
skipum at veiða t.d. av botn-
fiski í Barentshavinum,
rækjum við Eysturgrønland,
pelagiskum fiski frá ES
o.s.fr., tá hetta er í býtið við
annan fisk á føroyskum øki.
Men spurningurin er hvussu
tað tilfeingið sum føroysk
skip hava møguleika at
gagnnýta í altjóða sjógvi er
blivi til ogn Føroya fólks.
Tað er ikki Føroya Lands-
stýrið, Føroya fólk, politisk-
ar flokkar ella búskapar-
frøðingar ið hava útvega
veiðurættindi eftir t.d. búr-
fiski í Atlantshavinum,
rækjum við Svalbard og á
Flemish Cap, kongafisk í
Irmingarhavinum
o.s.fr.
Nei, tað eru undangongu-
menn innan fiskivinnuna
sum átóku sær eina risiko
og fóru undir nakað nýtt.
Føroysk rækjuveiða á
opnum havi byrjaði í 1969.
Hesir
undangongumenn
vunnu uppá egna rokning
og risiko, søgulig veiður-
ættindi við Grønland og við
Svalbard, og meðan fiski-
rættindini við Grønland
fullu burtur tá fiskimarkið
bleiv flutt út á 200 fj. eru
søguligu rættindini við
Svalbard varðveitt, hóast at
norðmenn tó av sínum ein-
tingum royna at minkað um
hesi. Sama søga endurtók
seg, tá føroyski rækjuflotin
í 1993 fór á Flemish Cap,
og eisini har hevur útvega
sær søgulig rættindi. Tað
ber enntá til at seta bein-
leiðis navn á hvussu stóran
lut hvørt einkult felag og
skip hava av teim søguligu
rættindum sum eru fallin
Føroyum í lut, og nøkur av
teim feløgum sum vóru við
frá byrjan av eru framvegis
við í rækjuvinnuni.
Tað stendur rimmarfast,
at Føroyar fingu ikki hesi
veiðurættindi av sær sjálv-
um, men einans tí at ávísir
undangongumenn
átóku
sær eina risiko og eina
ábyrgd, og fóru undir nakað
nýtt. Stuðul fingu teir ongan
til hetta - tvørturímóti kom
tað meira enn so fyri, at teir
vóru háðaðir fyri at trúgva
uppá, at tað bar til at liva av
at fiska „marfluður“, sum
onkuntíð varð tikið til. Tí
má niðurstøðan verða, at
um rækjurættindini við
Svalbard og á Flemish Cap,
og onnur veiðurættindi í
altjóða sjógvi, við lógini um
vinnuligan fiskiskap eru
blivin ogn Føroya fólks, so
er tað tí at landsins mynd-
ugleikar við lógini um
vinnuligan fiskiskap sum
amboð, hava ognartikið
hesi
rættindi
frá
rækjuflotanum. Og skulu
rækjuskipini nú til at gjalda
fyri at fáa tað sum er tikið
frá
teimum,
so
er
rættartrygdin hjá rækjuflot-
anum sett til viks so tað
munar.
Heldur enn at spyrja seg
sjálvan hvussu nakað meira
kann kroystast burturtúr
m.a. rækjuloyvum átti Javn-
aðarflokkurin, aðrir po-
litikkarar og almennir em-
bætismenn at sett seg niður
og spurt seg sjálvan, um tað
veruliga ber til yvir ein
kamb at siga, at alt tilfeingið
ið føroysk skip kunnu veiða
á nær-, mið- og fjarleiðum
veruliga er ogn Føroya
fólks. Sjálvur eri eg ikki í
iva um, at Føroya fólk eigur
onki í veiðurættindum eftir
rækjum
og
øðrum
ið
føroysk skip og feløg hava
útvega í altjóða sjógvi, uttan
mun til at lógin um vinnu-
ligan fiskiskap sigur nakað
annað. Nakað heilt annað er
tó, at umsitingarrætturin
mótvegis altjóða samfelag-
num sjálvandi má liggja hjá
landsins myndugleikum. Tí
eigur tað heldur ikki at
koma
óvart
á
nakran
politikkara, uttan mun til
um hann er í andstøðu ella
samgongu, at rækjuflotin á
ongan hátt vil finna seg í at
verða settur til viks, og at
politikkarar uttan so mikið
sum at tosa við rækjuvinn-
una, umsitað rækjurættind-
ini sum um tað var teirra
egna ogn - herundir at tosa
um at geva fleiri rækju-
loyvir, áleggja nýtslugjøld
o.s.fr.
Rækjuflotanum
hevur
gjøgnum øll árini verið
noktað onnur ískoytisveiðu-
rættindi til kombineraða
veiðu á fjarleiðum, - t.d.
eftir toski í Barentshavinum
og á Flemish Cap, fyri at
fáa betur lønsemi í rakst-
urin, sjálvt tá hesar kvotur
vóru uppá tað mesta, meðan
rækjuflotin ók á knøðunum.
Tí er tað hvørki rímiligt ella
rætt, at eksistensgrundar-
lagið hjá rækjuflotanum nú
skal setast uppá spæl, við
at áleggja nýtslugjøld og
nýta ognartikin rækjurætt-
indi til luta burturav rækju-
rættindum fyri at vaksa um
veiðumøguleikarnar
hjá
øðrum skipabólkum, sum
hava so nógv betur veiðu-
rættindi enn rækjuflotin
nakrantíð hevur havt, men
hvørs einasti trupueleiki er,
at teir tó hava tíð til í hava
nakrar mánaðir av árinum
at takast við annan fiski-
skap. Teir kunnu heldur
sjálvir finna uppá okkurt
nýtt í altjóða sjógvi.
Tí kann eg einans mæla
føroyska rækjuflotanum til,
at um føroyski rækjuflotin
verður „revsaður“ fyri sein-
astu árini at hava útvega
søgulig veiðurættindi á
Flemish Cap, við at onnur
upparbeidd søgulig rættindi
við Svalbard nú skulu til-
lutast øðrum, „tí tað er ogn
Føroya fólks“, at leggja
málið
um
ognarrættin,
nýtslugjøld og umsitingar-
rættin, fyri rættarskipanina
at roynast har. Úrslitið kann
tá gerast, at politikkaranir
verða noyddir at senda eina
stóra rokning til Føroya
fólk, fyri at rindað rækju-
flotanum endurgjald fyri
ognartøkuna av rækjurætt-
indunum. Tí er tað neyvan
ov nógv at vænta, at bæði
samgongu- og andstøðu-
politikkarar gjølliga um-
hugsað møguligar avleið-
ingar av tankum sínum um
nýtslugjøld og fleiri rækju-
loyvir.
Hesi orð eru ikki ætla
sum nøkur provokatión av
Javnaðarflokkinum,, øðrum
politiskum flokkum, Bú-
skaparráðsformanninum,
fiskivinnumyndugleiknum
ella øðrum ið málið við-
kemur, men einans fyri at
vísa á, „rætt skal verða rætt“
- eisini mótvegis rækju-
flotanum.
Sandavágur tann 04.
oktober 2000
Jákup Egholm Hansen
Hví eru rækjur »ogn Føroya Fólks«?
Lesarabrøv
Jákup Egholm Hansen
Halló, góðu føroyingar
Kavin hvíttar alt her í Baff-
in landi hesar dagarnar, og
birtir teir annars styttu dag-
arnar.
Var mær inni á Sosial-
inum, á netinum hin dagin,
flott sett upp, tillukku við tí
- men eitt stakk meg í
eygað: har var mangt og
hvat at fortelja frá føroyska
samfelagnum, men so gott
sum BARA menn.
Hvar eru kvinnurnar i
føroyska samfelagnum (ella
fjølmiðlunum)?
Gerið
Føroyum
tann
beina at (kvinnur!) takið lut
í almennu samfelagsviður-
skiftum, og (menn) gevið
meira rúm, í medvitinum og
fjølmiðlunum, til kvinnur
og tað tær geva til dagliga
góða lívið í Føroyum.
Óinteressant hevði verið
uttan.
Takk fyri orðið.
Rannva
rannva@nunanet.com
Hvat er tað ikki deiligt,
tá tíðindi berast um, at nú
hevur enn ein familja
gjørt av at koma heim-
aftur til Føroyar eftir
kanska fleiri ár í útisetu.
Unga familjan hevur gjørt
av, at børnini skulu vaksa
upp her í Føroyum, her
tey hoyra heima, og her
tøttu familjubondini gera
sítt til, at teimum verður
unt trygg barnaár her í
fedranna landi.
Vælkomin heim
Flestu tilflytarar velja at
seta búgv her í Havn. Í
heimsins besta býi. Hetta
er nattúrligi luturin hjá
einum býi í trivnað og hjá
einum høvusstaði í menn-
ing.
Kortini kenna vit til-
flytarar tað, sum er ikki
pláss fyri okkum her í
Havn. Sum okkurt forðar
okkum at festa røtur. Tí
øll barnaansingarplássini
eru longu tikin - og at
finna ein hóskiligan bú-
stað er nærum ógjørligt.
Eftir stendur: Svørt dag-
røkt og methøgir húsa-
prísir. Og tað hóast vit
ikki eru ein útreiðsla hjá
kommununi, men heldur
tvørturímóti eru góðar
inntøkur, tí flestu tilflyt-
arar hava útbúgving og
gott starv at koma heim
til.
Men vit mugu ikki seta
okkum afturá og við
undirbrotligheit góðtaka
hesa vána støðu. Vit
mugu gera sjálvsøgdu
krøv okkara galdandi, so-
leiðis at vend kemur í
vanbýtið, okkum er fyri.
Vit mugu búgva býin út
til at taka ímóti tilflytandi
fólkinum.
Partvíst mugu vit skapa
ein alternativan bústaðar-
marknað har luta- (an-
deils-), leigu- og eigara-
íbúðir eru ein reellur val-
møguleiki, bæði hjá
nýggju borgarunum og
hjá
borgarum,
sum
kanska ynskja at skifta
b ú s t a ð a r h á t t .
Harumframt
—
og
týdningarmest
—
stovnspláss til børnini!
100% - uttan himpr! Tí
alt tilverugrundarlagið
hjá ungu familjuni er
treytað av, at stovnspláss
eru til taks.
Og Havnin minkar
ikki, heldur tvørturímóti.
Fleiri og fleiri fólk
ynskja at seta búgv her.
Og er tað ikki deiligt? At
búgva í einum hugnalig-
um býi, har vit øll kunnu
kenna okkum heima,
eisini børnini.
Í løtuni eru ov nógv
smá húski í ov stórum
bústøðum og ov nógv
stór húski í ov smáum
bústøðum. Og á gøtun-
um ganga ov nógvar
mammur við ov stórum
børnum í ov smáum
barnavognum!
Rigmor Dam, valevni
hjá Javnaðarflokk-
inum til býráðsvalið
í Havn
Pláss fyri
tilflytarum
Viðmerkingar
Fyri at liva eitt gott lív
krevst eisini nátturuvakur-
leiki og tónleikur, sálarlig
heilsubót. Býráðið hevur
skyldu til at verja tey grønu
økini í Tórshavn sum vit
tíðanbetur enn hava nøkur
av.
Boðanes er frá skapar-
ans hond eitt av teimum
allarvakrastu, men hevur
leingið verið eitt sindur for-
fjónað og forsømt. Benið
av einum gomlum grót-
broti stendur og gapar sum
eitt ljótt, opið sár og lýtir
tann vakra hamarin. Leivd-
irnar av grótbrotinum sløð-
ast um alt økið. Vánaligur
vegur og gøtur sum ikki
hava verið hildnar viðlíka
í nógv ár. Seyður og fen-
aður hevur bitið nógv av tí
upprunaliga heiðuni. Gom-
ul stik. Órudd. Saman-
umtikið er Boðanes ikki
eitt í núverandi líki.
Tað eru stórir møgul-
leikar á Boðanesi. Fyrst
skal økið ruddast og fáast
aftur í upprunalíki. Har-
næst eigur ein arkitekta-
kapping at verða útskrivað
fyri uppskot til at gera
grótbrotið til eitt “amfie-
teatur”, ein uttandura kon-
certhøll og leikhús. Eitt
slíkt tiltak vil hava stóran
týdning fyri mentunarlívið
í Tórshavn og til gleði fyri
ung og gomul.
Eg havi tosað við fleiri
listarfólk um hetta og okk-
ara frægi sangari Kári Av
Reyni sigur at hann vil
verða tann fyrsti sum fer
at syngja har.
Johan Mortensen
Býráðsvalevni fyri
Tjóðveldisflokkin
Promenadukonsert
á Boðanesi
Fríggjadagur 6. oktober
Marna Jakobsen, Steintór Rasmussen, Annika Sølvará og Eyðun Joensen skiftast um at skriva ÚTSJÓN
Nú gongur móti ljósari tíðum
Vanliga haldi eg heystið koma sníkj-
andi óvart á meg. Hendan árstíðin sum
er merkt av vindi, regni og útlitunum
fyri nøkrum myrkum, ófýsnum mán-
aðum fram til jóla, tá kavin endiliga
kemur. Soleiðis hevur tað ikki verið í
ár. Við ummælisbrillunum havi eg bíð-
að við longsli og spenningi eftir vetr-
arskránni hjá ÚF og SVF - vónað at
tað komu fjálgari tíðir - beint øvugt av
veðurtíðindunum. Orsøkin er hin ein-
falda, at summarskráirnar hjá báðum
miðlunum hava verið merktar av niður-
skrúðaðum blussi. Eg veit, at tað er
nógv annað at takast við um summ-
arið, enn at sita inni og hyggja at
sjónvarpi ella at lurta eftir útvarpi, men
álvaratos, tað skal máti verða við at
skera niður. Styttri skráir, færri send-
ingar við journalistiskum innihaldi, end-
ursendingar í hópatali og síðst, men
ikki minst, ONGAR (næstan) barna-
sendingar. Hevði OL ikki verið á
skránni í september, hevði eg bara
tendrað sjónvarpið 3 ferðir um vikuna,
20 minuttir ísenn, meðan Dagur og
Vika var á skránni. Nú gongur móti
betri tíðum í so máta, vóni eg.
Fjølbroyttar barnasendingar
Likkulikkuleia er vaknað úr dvala í
SVF. Tað eru vit glað um. Gísmundur
er tíbetur eisini afturkomin úr Gíslandi,
so børnini hava nakað at gleða seg
til. Ein nýggj søgu um troyggjur, sum
tosa, fangaði rættiliga her í húsinum
eisini. Prát við børn kann eisini hepn-
ast væl, um tey, sum spyrja, duga væl.
Tað er í øllum førum nógv stuttligari at
lurta eftir, enn tey vaksnu í Lurtararnir
og Vit. Senditíðin gerandisdagar kl.
7.15-7.30 er sera hóskandi. Ikki alt ov
tíðliga og ikki meðan vit eru á veg út
um hurðina. Tað týdningarmikla er
heldur ikki longdin á sendingunum
haldi eg, men at tað er okkurt at síggja
fram til. Tað má ikki verða ov langt
millum gullkornini.
Endursendingar
Hóast eg nevndi endursendingar om-
anfyri, so skal tað ikki skiljast, sum at
mær ikki dámar at síggja ella hoyra
sendingar umaftur. Eg haldi tvørtur-
ímóti, at ein góð sending kann verða
send fleiri ferðir, bara tað ikki er ov
stutt ímillum. Hinvegin er ikki alt tilfar,
sum hevur gott av at verða endursent.
Gamlar sjónvarpsrøðir, sum fangaðu
fólk fyri 10 árum síðani, eru ofta ikki
heilt so góðar, sum vit hildu tær vera.
Krøvini nú eru størri, og so hava vit
kanska eisini gjørt sendingarnar betri
í minninum, enn tær veruliga vóru.
Nógvir filmar eru so góðir, at eg kann
hyggja fleiri ferðir at sama filmi. Men
tá tað nú eru so nógvir góðir filmir at
velja ímillum, mátti ikki verið neyðugt
at sent filmar aftur við so stuttum mill-
umbili. Hvat við at funnið nakrar svart/
hvítar Hitchcock filmar fram til veturin?
Teir fáa meg at gloyma alt um kulda
og regn.
Ein góð skaldsøga, sum er væl lisin,
tolir væl at verða send aftur og aftur.
Eitt gott dømi um hetta er nú søgan
um Dýrini í Valbakkaskóginum varð
endursend í summar. Dóttirin, sum
sjálvdan situr still meira enn nøkur
sekund í senn, sat púra stív framm-
anfyri útvarpinum, lurtaði og stardi
fram fyri seg í eini 20 minuttir. So aftur
at renna. Tá man søgan hava fallið í
góða jørð.
Fótbóltskappingin endað
Tað er munur á, hvat ÚF og SVF gera
burturúr føroyska fótbóltinum. ÚF
sendir hvønn sunnudag frá dystum,
og ofta eru ítrottartíðindini longri enn
almennu tíðindini á miðdegi. Umframt
heimligu kappingarnar hoyra vit um
»føroysku liðini« uttanlands og so út-
lendskan fótbólt og ítrott annars. SVF
er heilt í hinari veitini og hevur mær
vitandi einans sent eina sending um
landskappingina, hálvan tíma seinasta
leygarkvøld, umframt hendinga inn-
sløg í Degi og Viku. For lidt og for
meget fordærver alt, plaga danir at
siga. Eitt sindur minni í ÚF og eitt
sindur meira í SVF hevði verið uppá
Mánadagin fer útvarpið at seta í verk
tær síðstu broytingarnar í sambandi við,
at vetrarhálvan hjá ÚF byrjar.
Í ár hevur dentur verið lagdur á at
skera partar av skránni eftir einum
nýggjum leisti, og fleiri nýggjar send-
ingar verða á skránni. Í vetur fer ÚF at
senda til kl. 23 á kvøldi frá mánadegi til
hósdag, fríggjakvøld og leygarkvøld
verður sent til kl. 01, og sunnukvøld
gevst útvarpið kl. 23.
Í vetur verður morgunin og fyrrapart-
urin skipaður øðrvísi. Sendingin Góðan
morgun Føroyar verður nú avloyst av
Morgunrásini, sum verður millum kl.
8.05 og 10.00. Hetta er sending, ið er
sett saman av aktuellum samrøðum,
viðgerð av temaevnum, upplýsandi til-
fari, góðum tónleiki og mongum øðrum.
Lurtarasendingin fyrrapart er flutt til
kl. 15 seinnapartin. Mánadag verður
prátað við lurtararnar um m.a. ítrótt,
týsdag og mikudag verða spæld lurt-
araynski, hósdag verður ein sending
við práti um sjómanslív, og fríggjadag
er máltráður á skránni.
Broytt skrá og nýggjar sendingar
Hvønn dag kl. 13 fer útvarpið at end-
ursenda eina talusending, og kl. 16
verður dentur lagdur á at hava tónleik
og annað tilfar til serliga teir yngru lurt-
ararnar. Hósdag kl. 16 er nýggj sending
við ungdómstilfari á skránni. Hon hevur
fingið heitið Vangamyndin.
Kl. 17 fer útvarpið mánadag at senda
røðir um tónleikasøgu, og týsdag eitur
sendingin Útspæl, har prátað verður við
fólk um tónleik, ið tey ynskja at hoyra.
Mikudag kl. 17 er orðaskifti aftur á
skránni, og sendingin Í víngarðinum er
flutt til hósdag. Fríggjadag kl. 17 eitur
sendingin sum higartil Vikuskiftið.
Kl. 19 verður sum higartil ein talu-
sending á skránni. Mánadag verða fyri-
lestrar, frásagnir o.a., týsdag aktuelt
uttan úr heimi, mikudag er akutella før-
oyska sendingin á skránni, og hósdag
hava sendingarnar ávikavist heitið Til-
vera og Hetjur í skriftini. Fríggjakvøld
verður ein nýggj sending, ið hevur fingið
heitið Tónar og greinar. Hetta er send-
ing við tónleiki og brotum úr greinum
frá árunum millum 1965 og 1975. Send-
sítt pláss her, eftir mínum tykki.
Kommunuvalið
Tað er helst verri at at senda frá komm-
unuvali, enn frá løgtingsvali. Málini eru
ofta ov lokal til at hava áhuga hjá øllum
føroyingum. Eitt eg kundi hugsað mær,
at miðlarnir hugdu at var, hvørji evni
ganga aftur í teimum ymsu kommun-
um. Er tað skattaprosentið, íløgur, olja
ella barnaansing, sum fólk tosa um. Í
bløðunum og á internetinum sær tað
út til, at allir komandi kommunalpolitik-
arar hava eina meining um bæði líkt
og ólíkt. Kanska kundu ÚF og SVF
hugt nærri at viðmerkingunum og roynt
at funnið tey økini, sum størsti áhugin
sýnist at savna seg um. Sum ikki eina
ferð, eru fólk farin at lova gull og grønar
skógir (og NÓGV fleiri ansingarpláss),
so hvørt valið nærkast. Hvussu varð
við lyftunum frá seinasta vali - eru tey
uppfylt? Her skuldi verið nokk at trivið
í til fleiri tíðinda- og kjaksendingar í
oktober og november.
Vetrarskráin hjá útvarpinum:
ingin Spyr bara tikin uppaftur í vetur,
og hon fer at skifta nýggju sendingina
fríggjakvøld kl. 19.
Út á kvøldið eru ymsar tónleika- og
talusendingar á skránni, og eftir tíðindini
kl. 21 hvørt kvøld fer útvarpið í send-
ingini Dagssetur at taka sama um nak-
að av tí, sum hevur verið at hoyrt í
útvarpinum gjøgnum dagin.
Sum nakað nýtt verður nú sent til kl.
01 fríggjakvøld. Sendingin frá kl. 22
eitur Studio 4, sum teir gomlu náttar-
ravnarnir fara at taka sær av. Hetta er
ein øðrvísi sending, við tónleikagestum,
kappingum og samskifti við lurtararnar.
Har náttarravnarnir vóru fyrr, verður nú
nýggj leygarkvøldssending, ið eisini var-
ir til kl. 01.
Hetta eru bert nakrir fáir tættir í vetrar-
skránni hjá útvarpinum. Tá vikan er av,
hevur útvarpið umframt tíðindaending-
arnar bjóða lurtarunum millum 60 og
70 ymsar sendingar, og fleir av hesum
eru á skránni hvønn dag.
Manningin í útvarpinum vónar við hesi
vetrarskránni at kunna bjóða lurtarunum
eina fjølbroytta, góða og undirhaldandi
útvarpsskrá.
Annika Sølvará,
setursskrivari
skrivar