týsdagur 10. oktober 2000síða 8

14 15 tíðindablaðið sosialurin tíðindablaðið sosialurin Nr. 194 - 10. oktober 2000 Nr. 194 - 10. oktober 2000 gult cyan magenta svart Allan Mørkøre er bæ›i errin og feg- in um, at hann nú eigur landsli›s- meti›, men um dystin móti Sveis helt hann, at var heldur einsamall- ur í sí›uni Jákup Mørk Tann føroyski leikarin, sum tóktist at hava størstu trupul- leikarnar í føroyska verju- partinum leygardagin, mundi vera Allan Mørkøre. Allan fyrra hálvleik lá hann at kalla einsamallur í okkara høgra bor›i, me›an sveisararnir høvdu tveir mans í somu sí›u, og hetta vi›førdi sjálvsagt, at hann í nógvum førum kom í tví- stø›u. Mi›jan sveik Spurdur um hetta svara›i Allan, at hann kendi seg eis- ini rættiliga einsamallan har úti. – Ætlanin var, at eg skuldi liggja aftan fyri mi›vøllin, me›an Sámal, John, Julian og Øssur skuldi vera á mi›j- uni. Hetta merkti so eisini, at eg skuldi taka nr. 8 hjá teimum, me›an mi›vøllurin so skuldi taka teirra vinstra bakk, tá hann kom ni›an- eftir. – Trupulleikin vi› hesum vóru tó tvinnir. ma›urin, sum eg skuldi dekka dróg í fleiri førum inn móti mi›- vøllinum, og tí noyddist eg at fylgja vi›, og hetta gav rúm til bakkin. Tá so eingin á mi›vøllinum tók sær av honum, tá hann kom ni›an- eftir, so mátti eg antin sleppa mínum manni, ella lata bakkin ganga leysan. – Í seinna hálvleiki kundi ta› sum so gera ta› sama, tí tá noyddist eg eisini at draga inn í mi›verjuna, so eg kundi fylla eitt sindur upp har inni. Ta› vi›førdi so eisini, at bakkurin hjá teim- um kundi gera sum honum lysti, tá hann kom ni›an- eftir. – Naka› anna› er eisini, at verjan eftir mínum tykki lá ov langt afturi á vøllinum. Høvdu vit bara komi› einar 10 metrar longur ni›an á vøllin, høvdu vit kunna gjørt ta› nógv truplari hjá sveisarunum at spæla. Meti› nógv at siga Dysturin móti Sveis var annars dystur nummar 52 hjá Allani í landsli›sbúnan- um, og ta› er føroyskt met. Spurdur hvussu nógvar dystir afturat, vit fáa frá hansara sí›u, er hann eitt sindur ivasamari nú, enn hann á›ur hevur veri›. – Eg havi fyrr sagt, at tá eg ver›i 30 ár, so ste›gi eg á landsli›num. Nú ver›i eg 29 í vetur, og so er bara eitt ár eftir, um ta› skal vera gald- andi. – Eg sigi tó framvegis, at um eg ikki eri nóg gó›ur, tá eg eri 30, so ste›gi eg, men klára eg framvegis at fylgja vi› til ta tí›, so spæli eg so leingi, sum eg sjálvur haldi, at eg megni at vera vi›. Klári eg so kanska at nærk- ast teimum 70 dystunum, ver›ur ta› helst eitt met, sum kemur at standa í langa tí›. Sostatt er líkt til, at hetta vi› dystartalinum veruliga er naka›, sum hevur t‡dning hjá leikarunum, og Allan váttar eisini, at so er. – Ta› hevur øgiliga nógv at siga. At hava eitt met er altí› naka› serligt, og teir dystirnar, sum eg spæli í framtí›ini seti eg met hvørja fer›, og ta› eri eg sjálvandi fegin um. Jens Kristian Hansen gleddi seg undan dystinum um, at hann nú kundi fáa naka› av hvíld, men henda gjørdist drúgvari enn ætla› Jákup Mørk Tá vit eftir venjingina hós- kvøldi› tosa›u vi› føroyska li›skiparan, hev›i hann stak gó›ar vónir til dystin. Ta› var tó eisini sjónligt, at hann samstundis gleddi seg til at fáa naka› av hvíld, nú hann í 18 mána›ir út í eitt hevur strí›st vi› fótbóltin. Ta› var tó neyvan í hans- ara tonkum, at hann leygar- dagin skuldi fáa frí ein hálv- leik ov tí›liga, men tá dóm- arin vísti honum ostaskorp- una, var kappingarár hans- ara av á hesum sinni. Seinna hálvleik noyddist hann sostatt at síggja frá ásko›araplássinum, har hann saman vi› restini av 12. manni royndi at stu›la upp undir teir tíggju, sum eftir vóru á vøllinum. – Ja, nú gjørdist ferian heldur longri enn ætla›, men har var so einki at tosa› um. – Eg veit ikki akkurát, hvat eg hugsa›i í hasi stø›- uni, men eg kundi so ikki funni› upp á at gjørt naka› so b‡tt vi› beráddum huga. Óvist vi› várinum – Hvussu ver›ur næstu fer›, kann eg so ikki sjálvur svara fyri, tí tá havi eg so undir øllum umstø›um leikbann, men eg rokni tó vi›, at av- riki› ver›ur betri. – Dysturin í dag var ein ordiligur off-day hjá okk- um, men vónandi ver›ur ta› so ikki galdandi til ta tí›. – Hvussu ver›ur vi› landsdystum fyri mítt vi›- komandi komandi vár, dugi eg heldur ikki at siga. Ta› er naka› sum Allan Simonsen má taka stø›u til. Fyrsta fer›in er jú til Luksemburg og Russland, so eg kann væl spæla seinna dystin av hes- um, men ta› er so upp til venjaran, um hann tekur meg vi› í hópin. Eisini má hann gera av, hvørt eg skal vi› á venjingarleguna, sum helst ver›ur í februar mán- a›i, men alt ta› er so naka›, sum vit mugu finna út av til ta tí›. Uni Arge helt eftir dystin, at hann mundi vera ein gó›ur li›skipari, tí einki mál kom me›an hann hev›i hendan leiklutin Jákup Mørk Ofta ver›ur tiki› til, at áleyparar kanska eru í so málgræ›ir, tá teir eru inni í brotsteiginum. Uni Arge er helst einki undantak í so máta, men leygardagin var hann í einum n‡ggjum leikluti, tá hann átti næstseinasta fótin á bóltinum, tá John Petersen leg›i Føroyar á odda. Vit spurdu Una eftir dystin, hvørt hetta nú eisini var tilætla›. – Nei, ta› var ta› helst ikki. Ta› var solei›is, at vit royndu fyrst einar tvær fer›- ir at skjóta á máli›, og onk- ursvegna datt bólturin aftur til mín. Eg royndi so at smekka til, og ta› var so heppi› at hann fekk kós beint móti John, so mál spurdist burtur úr hóast alt. Seinni átti Uni eisini ein gó›an møguleika, tá hann og Julian spældu seg ígjøgn- um, men ta fer›ina, var› skoti› beint vi› sí›una av málinum. Sjálvur helt Uni annars um hetta, at hann misti bóltin av langt frá sær í temjingini, solei›is at hann ikki fekk rættiligt skot á. N‡ggjur li›forma›ur Tá John Petersen í seinna hálvleiki fór av vøllinum, slapp Uni Arge fyri fyrstu fer› at bera li›formans- bindi› á li›num, og eftir dystin tóktist hann ikki at hava naka› ímóti hesum. – Eg má bara siga, at ta› kendist heilt náttúrligt at smoyggja bindi› upp á arm- in, seg›i hann flennandi, tá vit spurdu hann um hetta, og so leg›i hann afturat. – Eg vil siga ta›, at eg stó› meg fyrimyndarliga væl sum li›forma›ur. Me›- an eg var li›forma›ur, fór einki mál ígjøgnum hjá okk- um, so eg haldi bara, at eg eisini bjó›i meg fram næstu fer›. Meti› nógv at siga At hava eitt met er altí› naka› serligt, seg›i Allan Mørkøre mill- um anna›, tá vit spurdu hann um t‡dningin av hesum Mynd: Álvur Haraldsen Longda vetrarfrí Ja, nú gjørdist ferian heldur longri enn ætla›, men har var so einki at tosa› um, seg›i Jens Kristian millum anna› Mynd: Álvur Haraldsen Ta› kendist heilt náttúrligt Eg royndi so at smekka til, og ta› var so heppi› at hann fekk kós beint móti John Mynd: Álvur Haraldsen Sogndal vil síggja klaksvíkingin í venjingardysti eftir ársskifti›, á›renn stø›a ver›ur tikin til, um teir fara at bjó›a Rógva sátt- mála ella ikki Rógvi Jacobsen ver›ur ikki li›felagi vi› teir tríggjar før- oyingarnar í Sogndal í hes- um umfarinum. Ta› gjørdist greitt, á›renn føroyska fer›alagi› í Sogndal fór til Zürich. Sambært heimasí›una hjá Sogndal IL fekk Rógvi Jac- obsen at vita frá lei›sluni í felagnum, sum hann vitja›i í eina stóra viku, at teir høvdu gjørt av ikki at bjó›a honum sáttmála í hesum umfarinum. – Vit hava bo›a› Rógva Jacobsen frá, at vit fram- vegis umhugsa at kn‡ta hann afturat okkara felagi. Men vit fara ikki at taka nakra avger› hesum vi›- víkjandi, fyrrenn eina fer› eftir ársskifti›. Vit vilja hava Rógva yvir aftur higar í februar. Tá ætla vit, at hann skal spæla vi› í onkrum venjingardysti, og so fara vit at taka endaligu avger›ina, um vit skulu bjó›a honum sáttmála ella ikki, ver›ur sagt á heimasí›uni. Framvegis óvist Ta› er framvegis ikki greitt, um Sogndal IL komandi kappingarár framvegis fer at spæla í næstbestu deildini, ella um teir fara at flyta upp í bestu deildina. Tvey tey næstu vikuskiftini ver›a tvey tey sí›stu umførini í næstbestu deildini á skránni. Um Sogndal fær eitt stig burturúr ella meiri enn ta›, so eiga teir rættin til uppflytingarumfar ímóti tri›i lægsta felagnum í bestu deildini – tippuliguni. Sjálvandi er keyp og søla av spælarum hjá Sogndal undan komandi kappingar- ári treyta› av, um li›i› fer at spæla í bestu ella næstbestu deildini. Tríggir føroyskir lands- li›sspælarar hava sáttmála vi› Sogndal. Teir eru Julian Johnsson, Hans Fró›i Han- sen og Kurt Mørkøre. Teir vóru allir í landsli›sfer›a- lagnum í Sveis. Rógvi Jacobsen , sum er 21 ára gamal, spældi sí›stu løtuna vi› í Sveis. Hetta var fimta fer›in, at hann slapp at royna seg í landsdysti. Allar fimm fer›irnar er Rógvi skiftur inn. jh Rógvi aftur til Føroya