hósdagur 15. september 2005síða 2

2 Nr. 175 - 15. september 2005 Lasse Gustavson byrjaði sum sløkki- liðsmaður. Eftir at hava verið deyðan- um nær í arbeiði sínum, ferðast hann kring heimin við fyrilestri, hann kall- ar: Gjøgnum eldin. Tínir tankar – tínir møguleikar! FUNDUR Snorri Brend Klaksvík: Mikukvøldið í næstu viku fáa norðingar og onnur áhugað eitt serstakt høvi at hitta ein sløkkiliðsmann við ser- stakari søgu. Talan er um svian Lasse Gustavson, sum í 1981 kom út fyri eini stórari vanlukku í arbeiði sínum sum sløkkiliðsmaður. Hann rendi seg inn í ein stóran gassleka, sum førdi við sær eina sterka spreinging. Starvsfelagi hansara lat lív og sjálvur varð Lasse sera illa brend- ur. Hesin fyrrverandi sløkkiliðsmaðurin ikki bert yvirlivdi. Hann livir í dag eitt virðismikið lív, sjálvt um hann mátti ígjøgnum ár við viðgerð fyri skaðarnar hann fekk. Hann ferðast nú kring heimin fyri at greiða frá sínum lívi. - Og tað er hesa ótrú- ligu søguna, sum føroy- ingar nú fáa høvið til at hoyra, sigur stigtakarin, Hans Eiler Hammer, prestur í Klaksvík. Yvirlivdi og livir Í 1981 fór Lasse Gustav- son spentur til verka sum nýútbúgvin sløkkiliðs- maður. Hann hevði bert arbeitt í eina viku tá sløkkibilur hansara koyrdi seg inn í ein stóran gassleka. 20 tons av propangassi sprongdust, og broyttist eftir fáum sekundum til 1000 oyðileggjandi og drepandi hitastig! Hárið, húðin, oyruni, fingararnir. Alt brendist hjá Lassa! Men Lasse skuldi ikki doyggja henda dagin. Hann rann ígjøg- num eldin og yvirlivdi vanlukkuna! Hesar upplivingarnar vil hann fegin greiða øðrum frá, og tí ferðast hann nú kring heimin við einum fyrilestri, hann kallar: Gjøgnum eldin – tínir tankar, tínir møgu- leikar! - Hetta er ein sera rám- andi og sigandi fyrilestur um at síggja seg sjálvan í spegili. Um at góðtaka tað sum er hent. Um ikki bert at yvirliva, men at liva, sigur Hans Eiler. Í sjálvari vanlukkuni doyði starvsfelagi hansara Leif. Tí tosar Lasse nógv um munin millum at liva og at yvirliva. Hetta er tí eitt ógloymandi skeið. Fyrilesturin hjá Lasse Gustavson hevur fingið eina sera góða móttøku bæði í Kina, Australia og India. Í Svøríki, Noregi og USA hevur hann hildi fyrilestur fyri fullsettum Mentunnarhøllum. - Tað var sum at fáa eina heilsan heim- anífrá, tí vit sóu eina føroyska bingju á vegnum millum Dar es Salaam og Zambia, sigur Peter O. K. Olofson, fyrrverndi prestur í Fuglafirði FØROYSK BINGJA Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Sosialurin hevur fingið eina heilsan úr Tansania. Heilsanin er frá Anne-Lene og Petur O. K. Olofson, fyrrverandi prestahjúnini í Fuglafirði. Tey búgva nú í Mbeya, sum er ein av teimum størru býunum við tann stóra landavegin, sum gongur frá havnarbýnum Dar es Salaam til Zambia. Á hesum vegastrekkið eru nógv parkeringspláss, har stórir bingjubilar steðga, so førararnir kunnu hvíla seg. - Vit eru so vón við at síggja búmerkið hjá Mærsk, ta so kendu stjørn- ina, og tá leita tankar okk- ara norðureftir. Men í dag hvukku vit rættuliga við, tá Anne-Lena brádliga sá, at har var ein lastbilur við eini bingju við Merkinum á, greiðir Peter O. K. Olofson frá. Tey mátti hyggja nærri og fáa tikið nakrar myndir. - Hetta var sum ein heilsan norðanífrá, sigur Peter Olofson. Tey royndu at fregnast nærri, men tá bilførarin ikki var til staðar, so funnu tey ikki útav, hvat var í bingjuni - men tey halda, at hann var á veg til Zambia. Um onkur veit meira at siga um hetta, sigið endi- liga frá! Í hesum døgum er Summarleiðin hjá útvarpinum í Íslandi. Í gjár stukku teir inn á gólvið á Bessastøð- um hjá forseta Ís- lands, Ólavi Ragnar Grímsson SUMMARLEIÐIN - Vit fingu eitt gott prát, sum vardi í hálvan annan tíma, sigur Elis Poulsen, útvarpsvertur. Elis sigur, at forsetin var ógvuliga positivur, tá teir tosaðu um Føroyar. - Vit spurdu hann, um hann hevði hug at vitja aftur í Føroyum, og tá svar- aði hann ógvuliga av- gjørdur, at Føroyar var eitt av teimum londunum, sum liggja honum nærmast at hjartanum at koma at vitja. - Og hvør veit, um ikki vit hoyra ein fittan part av samrøðuni við íslendska forsetan í útvarpinum seinni í vetur, spyr Elis Poulsen. Elis Poulsen hevur búð nógv í Íslandi. Í 1964 flutti hann til Íslands saman við foreldrunum, og var har til 1971. Seinni fór hann yvir- aftur at læra til úrtagarðs- mann, so Elis er væl kunn- ugur við íslendska málið og viðurskifti annars. Elis greiðir eisini Sosialinum frá, at Útvarp Føroya var fyrsti útlendski fjølmiðlin, ið hitti Ólav Ragnar Grímsson eftir at hann varð valdur fyrstu ferð - júst tí Elis hevði so gott samband við fólkini kring forsetan. Tað er systir Elis, Marentza Poulsen, sum hevur verið bilførari og hjálpt útvarpsmanningini annars í Íslandi. Føroyska bingjan í Tansania, sum Peter O. K. Olofson sendi okkum myndir av, er ikki føroysk. Saf- marine er eitt Suður- afrikanskt reiðarí, sum Mærsk keypti fyri nøkurm árum síðani FØROYSK BINGJA Eirikur Lindenskov Fáar minuttir eftir at grein- in um »føroysku bingjuna í Tansania« kom á Portalin, fór telefonin at kima. Fisher Johannesen úr Klaksvík greiðir okkum frá, at Safmarine er eitt gamalt suðurafrikanskt reiðarí. Hann veit ikki nevyt at siga, hvussu gam- alt tað er, men kanska frá fyrra aldamótinum. - Hatta er tað gamla bú- merkið hjá teimum, og tað átøkt okkara flaggi, sigur Fisher, sum leggur afturat, at eitt nú enska bjarg- ingarfelagið, RNLI eisini hevur føroyska flaggið sum búmerki. Suðurafrikanska reiðaríið hevur føroyska Merkið sum búmerki - ella rættari, kanska vit hava teirra bú- merki sum merki, tí Safmarine er eldri enn okkara flagg... Mynd: Peter O. K. Olofson Ein føroysk bingja í Tansania Anne-Lene Olofson við bingju við »føroyska« flagginum, sum tey møttu í Tansania. Bingjan er kortini úr Suðurafrika. Reiðaríið Safmarine er eitt gamalt suðurafrikanskt reiðarí, sum Mærsk Group keypti fyri nøkrum árum síðani Mynd: Peter O. K. Olofson Heilsanin til Olofson kom úr Suðurafrika! Summarleiðin vitjaði Ólav Ragnar Grímsson Yvirlivdi spreinging og livir eitt ríkt lív Hóast hann ikki sær so tespiligur út, so livir Lasse Gustavsson eitt ríkt lív Útvarpsmanningin á Summarleiðini, Øssur Egholm, Finnur Hansen, Marentza Poulsen, systir Elis, Ólavur Ragnar Grímsson, Elis Poulsen og Kári Sólstein