leygardagur 22. oktober 2005síða 36
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
36
Nr. 202 - 22. oktober 2005
Edvard Joensen
Tað lýsti vestur úr Kap Trafalgar
sunnalaga á sponsku strondini, tá
bretarnir umborð á flaggskip-
inum Victory hjá Nelson lordi
sóu fyrstu mastratopparnar á
fransk/spanska flotanum, teir í
longri tíð høvdu ligið og lúrt
eftir.
Nelson visti av, at hesin flotin
hevði ligið í spanska havnarbý-
num Cadiz og ætlaði sær at
sleppa til Gibraltar og haðani inn
í Meðalhavið. Men hetta hildu
bretar ikki vera nakað serliga
gott hugskot, og við øðrum skot-
um enn hugskotum, steðgaðu teir
hesi ætlan í tí sjóbardaganum,
sum seinni kom at gerast eitt tað
kendasta sjóglagið í søguni yvir-
høvur. Kanska tí, at hetta var
seinasti stór sjóbardagin, har
bara seglskip luttóku. Men helst
meira tí, at enski høvuðsmaður-
in, Horatio Nelson, doyði í hes-
um bardaga av eini franskari
kúlu.
Undirskrivaði testamenti
Nelson var væl hýrdur undan
sjálvum bardaganum, vita søgu-
skrivarar at siga frá. Hann sat í
kahytt síni og undirskrivaði
testamenti saman við tveimum
yvirmonnum, sum skuludu vera
vitni. Hann visti sjálvandi, at
hetta kundi gerast endin, hóast
hann ivaleyst hevur vónað nakað
annað.
Mótstøðumenninir vóru fleiri í
tali. Sameindi franski og spanski
flotin, hann helt ímóti, taldi 33
skip, og trann bretski taldi 28.
Men hetta ræddi ikki tann við
tíðini roynda ovastan á enska
Meðalhavsflotanum. Hann helt
eggjandi røður fyri manningum
sínum og setti skiparar sínar væl
inn í tær ætlanir, hann hevði,
áðrenn hann lat vinda upp kenda
tekin sítt England roknar við, at
hvør maður ger sína skyldu .
Hetta merkti kríggj, vistu allir,
sum á flotanum vóru.
Tað var umleið middagsleiti,
at fyrsta kanónskotið varð latið
av umborð á Royal Sovereign,
sum Cuthbert Collingwood,
admiralur, hevði ræði á. Og so
var bardagin byrjaður.
Flaggskipið Victory hjá
Nelson endaði so við og við í
stríði við flaggskipið Bucentaure
hjá franska admiralinum Ville-
neuve og eitt annað franskt skip,
Redoubtable.
Klokkan var farin eitt sindur
av eitt seinnapartin, tá ein skjútti
umborð á Redoubtable rakti
Nelson við eini kúlu.
Væl er seinni lýst, hvussu
hendan kúlan ferðaðist gjøgnum
kroppin á admiralinum. Hon fór
gjøgnum herðar og lungu. Rakti
tvey rivjabein, áðrenn hon steðg-
aði millum sætta og sjeynda
riggjageisla.
Nelson fall á knæ og mælti:
So komu teir at enda eftir mær .
Hann varð borin niðurundir og
helt fyri við skipslæknan, at her
var ikki nógv hjá honum at gera.
Væl vitandi um, at hetta var
endabresturin. Kortini hevði
hann vit til at takka Guði fyri, at
eisini hann kláraði at gera sína
skyldu, tí hann var púra sann-
førdur um, at bretar høvdu vunn-
ið hendan sjóbardagan, sum í
veruleikanum gjørdi enda á
franska yvirvaldinum á sjónum
og gjørdi England til flotastór-
veldi komandi øldina.
Nelson doyði um hálvgum
fimm tíðina seinnapartin 21.
oktober 1805. Men tá høvdu
bretsku herskipini eisini vunnið
endaliga á fíggindanum og tikið
eini 15 fíggindaskip til fanga.
Teirra millum var eisini franska
flaggskipið Bucentaure.
Nelson var ikki einasti
admiralurin, sum lat lív í sjóbar-
Søgan skap
Nelson lordur hevði ætlanir
um at gerast heimskendur,
tá hann byrjaði tann seinni
so kenda sjóbardagan við
Trafalgar. Well, mínir
harrar. Lat okkum í dag
gera okkurt, sum heimurin
seinni fer at tosa um , vóru
boðini til yvirmenninar,
áðrenn fyrsta kanónbrakið
um middagsleiti tann 21.
oktober 1805
Nelson lordur er gitin fyri
sínar sigrar í sjóbardaga.
Frekleiki, sjómnasskapur og
eydna hava samstarva til
tess at gera navn hansara
ódeyðiligt