týsdagur 24. oktober 2000síða 2
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
gult cyan magenta svart
2
Nr. 204 - 24. oktober 2000
Nr. 204 - 24. oktober 2000
3
Hann vann! Nú er tað tín túrur.
Shell ynskir Ferrari og Michael Schumacher tillukku. Heimsmeistaraheitið er avgjørt og sigurin fór til ein bil, sum Ferrari hevur gjørt, Michael Schumacher
koyrdi og Shell hevur latið bensin og smyrjiolju á.
Sum veitari av brennievni og smyrjing til Ferrari fylgja vit hjá Shell sera væl við koyringini á kappkoyringarbreytini, og tann kunnleika, vit har fáa, nýta vit
til alla tíðina at betra okkum. Og tað kemur tínum bili til gagns, tá tú fyllir bensin ella smyrjiolju á hjá Shell. Tí hví skuldu Michael og Rubens verið teir
einastu, ið fingu gagn av okkara strevi?
J.Walter Thompson/
• 316511
-sama hvat
Sosialurin
Stovna›ur: 1927
Ábyrgdarbla›stjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Bla›stjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tí›indalei›ari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Markna›ardeild: lysingar@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Dagbjørt S. Hansen dagbjort@sosialurin.fo
Hjørdis Árnadóttir hjordis@sosialurin.fo
Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo
Bla›fólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Ey›un Klakstein eydun@sosialurin.fo
John Johannessen john@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turi› Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Sveinur Tróndarson sveinur@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Útgevari/uppseting:
Sp/f Sosialurin
Prent: Prentmi›stø›in
Avgrei›sla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
bokhald@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lystorg@sosialurin.fo
innsent@sosialurin.fo
tiltok@sosialurin.fo
Bla›i› ver›ur prenta›
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
L‡singar
Freistir:
Tekstl‡singar Størri l‡singar L‡singartorgi› Heilsanir
T‡sdagsbla›i› Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsbla›i›
T‡s. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsbla›i›
Mik. kl. 10
T‡s. kl. 15
T‡s. kl. 12
T‡s. kl. 12
Fríggjadagsbla›i› Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsbla›i› Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri l‡singar, sum nógv arbei›i stendst av, mugu vera inni í gó›ari tí› og
á›renn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbi›jast í gó›ari tí›.
Stødd:
Ein heil sí›a í Sosialinum er 254mm brei› og 346mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmi› millum teigarnar er 4mm.
DAGSINS MEINING
Vinna og mentan
= vinnumenning
Ikki meira enn hevur
seinasti luttakarin á
fiskivinnutinginum í
Nor›urlandahúsinum
lati› dyrnar aftur eftir
seg, ver›a somu dyr
latnar upp aftur fyri lut-
takarunum á stórari olj-
urá›stevnu. Hetta hús,
sum fyrst og fremst er
ætla› at h‡sa mentanar-
ligum tiltøkum, er í okt-
ober karmur um tvey á-
hugaverd vinnulig tiltøk
- fiskivinnuna, sum
roynir at betra um flutn-
ingsmøguleikarnar fyri
at økja um útflutnings-
vir›i› á okkara fiski -
og oljuvinnuna, sum
stendur á gáttini og vil
gerast partur av framtí›-
ar føroyska samfelag-
num.
Ta› er vert at geva
júst hesum gætur, at ta›
er eitt mentanarhús,
sum er vi› til at eggja
vinnufólki til at bróta
upp úr n‡ggjum og leita
n‡ggjar lei›ir fyri at
tryggja Føroyum
inntøkumøguleikar.
Hetta vi› vinnu og
mentan er so eisini ta›,
sum ein av høvundu-
num í serbla›num, sum
Sosialurin gevur út í
dag, nemur vi›. Og
høvundin er eingin ann-
ar enn stjórin í sama
mentanarhúsi. Helga
Hjørvar rakar seymin á
høvdi›, tá hon tengir
saman vinnu og mentan
og vísir á, hvussu hesi
bæ›i kunnu byggja
brúgv til eitt betri og
sterkari samfelag,
hvussu vinnulívi› kann
stu›la undir mentanini
og øvugt. Hvussu hesi
bæ›i sum tvær t‡›andi
súlur undir samfelag-
num kunnu birta upp-
undir stø›uga menning.
Vinna og mentan =
vinnumenning.
Rá›stevnan í Nor›ur-
landahúsinum í dag og í
morgin kann fyri mong
s‡nast sum eitt vanligt
tiltak, sum naka›, sum
kemur og fer. Hon er tó
naka› meira. Tí hon set-
ir ljóskastaran á før-
oyskt vinnulív í einum
n‡ggjum høpi, nevni-
liga hvussu fyritøkur í
Føroyum kunnu gearast
til at luttaka í eini
n‡ggjari altjó›a vinnu
sum oljuvinnan er ta›.
Ta› er eftir okkara
tykki bæ›i rætt og skil-
agott at stíla fyri slíkari
rá›stevnu júst nú, so-
lei›is at tey feløg, sum
hava fingi› tilluta›
loyvi at bora á land-
grunninum, vísa máli-
num um føroyska lut-
tøku størsta álvarsemi.
Men ta› hevur eisini al-
stóran t‡dning, at somu
oljufeløg gera føroysk-
um vinnulívi greitt,
hvørji krøv ta› má liva
upp til fyri at kunna
gerast veitari til hesa
vinnu.
Ein rá›stevna kann
vera vi› til lata upp fyri
einum dialogi. Vit hava
brúk fyri oljufeløgu-
num, og tey skulu eisini
hava brúk fyri okkum.
Partur av teirra virksemi
er, heldur enn at gera
ta› torført og ómøgu-
ligt, at stu›la uppundir
okkara vinnulív, solei›is
at ta› kann liva upp til
n‡ggju avbjó›ingarnar,
sum oljuvinnan setir.
Skal talan vera um eina
"win to win" stø›u, so
mugu oljufeløgini eisini
gera sítt til fyri at fáa
føroyska vinnulívi› vi›
í menningina. Men ta›
krevur so aftur av vinn-
ulívinum, at ta› ger eitt
dygdargott arbei›i.
Í dag ver›ur Oluffa Jensen
- betur kend sum Luffa í
Gongini - borin úr Havnar
Kirkju.
Luffa
anda›ist
brádliga hóskvøldi›, 88 ára
gomul, og vi› henni hvørv-
ur ta› gamla ættarli›i› á
Reyni, tí Luffa er hin sein-
asta av teimum gomlu, sum
er fødd, uppvaksin og sum
hevur bú› í gamla b‡lingi-
num í Havnini so at siga
ævina alla.
Kom at kenna Luffu fyri
tólv árum sí›ani, tá vit
gjørdust grannar í Gongini.
Tá høvdu Luffa og ma›ur-
in, Harald, bæ›i blómu-
handilin í Knútsstovu og
gamla
grønthandilin
í
Dandastovu.
Luffa fór til Danmarkar,
har hon giftist Haraldi. Tey
búsettust í Keypmannahavn
og fingu børnini Eivind,
Tove og Honnu. Tey vóru
ni›ri undir krígnum, men
fluttu til Føroya eftir krígg-
i›. Ætlanin var ikki, at tey
skuldu flyta heim, tá tey
komu í 1946, hevur Luffa
greitt frá. Tey vóru heima
og fer›a›ust, og me›an tey
vóru her, sigldi Tjaldri› á
Mjóvanes og sakk. Tí var
eingin fartur ni›uraftur, so
tey máttu bí›a. Tey búleik-
a›ust tá í barnaheiminum
hjá Luffu, undir Kletti, og
Harald, sum var málari, fór
at arbei›a. Honum dámdi
so væl í Føroyum, at tey
vór›u verandi. – Eg tímdi
ikki at vera her. Ta› var
Harald, sum treivst so væl
her, hevur Luffa so ofta
greitt frá. Harald doy›i í
1991.
Ta› var ta› blí›a, lætta
og fyrikomandi lyndi›, sum
ey›kendi Luffu. Humorin
hev›i hon gó›an, og ta› var
fragd at lurta, tí hon hev›i
so nógv at grei›a frá, og
sum vera man visti hon
nógv at siga um gomlu
Havnina og fólkini, i› har
bú›u. Hon greiddi m. a. frá,
at hon var vi› til at lata
Blákolluna - kioskina, sum
fyri kortum lat aftur - upp
fyrst í tríatiárunum, haldi
hon seg›i í 33. Hon greiddi
mær eisini frá stórhending-
ini, tá fyrsti bilurin kom til
landi› í 1922. Hann kom
vi› DFDS-skipinum Is-
land. Nágreiniliga mintist
hon, hvussu bilurin var
ferga›ur í land vi› prámi -
og fingin upp á land á
Kongabrúnni. Annar av
teimum, i› átti bilin, var
systkinabarn
hennara,
Hannis Olsen. Ta› stuttliga
hendan maidagin í 1922
helt hon kortini vera, at
eingin dugdi at koyra bilin,
sum tí var› skumpa›ur ni›-
an í Smi›juna hjá Wenzeli í
Quillingsgar›i.
– Tí› er naka› snedigt
naka›, plagdi Luffa at siga,
tá hon greiddi frá, og so
leg›i hon skemtandi aftur-
at, at hon var vor›in alt ov
gomul til at liva.
Ta› ver›ur saknur, nú
slókna› er undir lonini í
Baianstovu. Fri›ur veri vi›
minninum um Oluffu Jen-
sen.
Eirikur Lindenskov
Oluffu í Gongini til minnis
Herfyri anda›ist Andreas
Lava Olsen, Glyvrar, 68 ára
gamal. Andreas Lava Olsen
var verkfrø›ingur og ein
stóran part av lívinum
starva›ist hann sum stjóri á
Havsbrún
í
Fuglafir›i.
Andreas Lava Olsen, ella
Lavama›urin, sum fugl-
fir›ingar skjótt fóru at kalla
hann, var vi› at menna
Havsbrún og leg›i rygg til,
at hendan fyritøka í dag er
fremsta ídna›arfyritøka í
landinum.
Andreas Lava Olsen var
ein ma›ur vi› visiónum og
hann dugdi eisini at seta
hesar í verk. Hann hevur í
mong ár veri› virkin í vinn-
ulívi og felags arbei›i í
samband vi› vinnulív og
hann hevur veri› ein eldsál
á hesum øki.
Andreas Lava Olsen var
ein vitugur ma›ur og hann
hev›i lætt vi› at seta seg
inn í n‡ggj ting. Hann var
kendur sum ein avgjørdur
stjóri.
Eftir lokna útbúgving
starva›ist hann millum
anna› í Grønlandi og fór
sí›an til Thyborøn at ar-
bei›a á fiskamjølsverk-
smi›juni har. Me›an hann
var í Thyborøn vóru lunnar
lagdir undir Havnbrún og
fyrst í sjeytiárunum kom
Andreas heim til Føroya.
Hann starva›ist á Havsbrún
øll árini, til hann leg›i frá
sær fyri tveimum árum
sí›an.
Vinirnir siga, at Andreas
var ein fittur og ágr‡tin
ma›ur. Hann var undirhald-
andi. Vóru fólk samankom-
in og eitt klaver stó› nær-
hendis, so sat Andreas vi›
ta›, og so var beinanvegin
sangur og gaman. Sum
heilt ungur, í realskúlanum
í Havn, spældi Andreas til
dans. Sum í øllum, so gekk
hann upp í hetta eisini vi›
lív og sál, so nógv, at skúl-
astjórin hev›i hug at tala at,
tí Andreas var ov linur um
morgnarnar.
Andreas hev›i nógv á-
hugamál. Hann hev›i stór-
an áhuga fyri samfelags-
vi›urskiftum og bar ongan-
tí› bangin at siga sína hugs-
an. Í frítí›ini fekkst hann
vi› ættargransking. Hann
var eisini fittur í hondunum
og hev›i egnan verksta›
heima.
Ein vinur sigur, at Andr-
eas var perfektionist og at
hetta sást aftur í øllum virki
hansara.
Andreas var giftur vi›
Gretu, og tá hann fekk starv
í Fuglafir›i settust tey ni›-
ur á Glyvrum og har hava
tey hildi› til sí›an.
je
NØVN Í VIKUNI
Kunngjørt ver›ur fyri ætt og vinum, at elska›a kona,
systir, svigarinda og gumma okkara
Ingibjørg Poulsen
fødd Samuelsen
anda›ist í heiminum 21. oktober 2000.
Jar›arfer›in ver›ur úr Vesturkirkjuni í dag, t‡sdagin
24. oktober kl. 14.
Fyri tey avvar›andi
Jóan Jakku
Tey, i› vilja senda blómur ella krans, kunnu í sta›in lata Frels-
unarherinum í Tórshavn eina gávu, konto í peningastovninum.