mikudagur 25. oktober 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 13 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 205 - 25. oktober 2000
11
10
Nr. 205 - 25. oktober 2000
VI‹MERKINGAR
Inga Foldbo Hjallnafoss
Valevni hjá
Sjálvsst‡risflokkinum
Stórsta uppgávan hjá okk-
um foreldrum er at geva
børnum okkara eitt gott og
trygt stø›i› í lívinum.
Henda uppgáva er stór í
sær sjálvum. At onki ans-
ingartilbo› er til børnini hjá
foreldrum, i› skulu til ar-
bei›is, er bert steinur oman
á byr›u hjá foreldrunum.
Loysnir kunnu ver›a trupl-
ar at finna í slíkari stø›u,
stress og ótryggleiki for-
eldranna ávirka heimaum-
hvørvi›, og børnini vera
ofta vi› svi›i› so›. Hettar
er partur av vi›førinum,
børnini hava vi› sær ví›ari
í lívinum, og skal tí takast í
fullum álvara.
Ta› er ein av høvu›supp-
gávunum hjá kommununi
at veita trygg ansingarpláss
til øll børn, i› hava ansing-
artørv. Hesum vilja vit ar-
bei›a fyri.
Elin Lindenskov,
b‡rá›slimur
Valevni Javna›arfloksins
www.lindenskov.com
Seinastu árini er íbú›ar-
tørvurin í Havnini vaksin
so nógv, at nú vanta íbú›ir.
Hetta hevur m. a. gjørt, at
ta› hevur veri› trupult hjá
ungum familjum, sum eru
lidnar vi› sína útbúgving,
at koma heim aftur á klett-
arnar. Somulei›is er ein
stórur mangul uppá smærri
íbú›ir, har eitt nú einligir
forsyrgjarar kunnu búgva,
uttan at ver›a bangin fyri at
ver›a tveitt út á gøtuna.
Mill<um anna› hesin trup-
ulleikin hjá einligu for-
syrgjarunum hevur ført til,
at stórt tal av kvinnum í
bur›arførum aldri hava leit-
a› sær uttanlands og koma
ikki heimaftur, tí at vi›ur-
skiftini eitt nú í Danmark
eru nógv betri. Hetta førir
vi› sær, at ta› ver›a færri
kvinnur í mun til menn í
hesum aldri.
Tí er ta› avgerandi ney ›-
ugt at vit broyta hugbur› á
íbú›arøkinum, og koma
burtur frá tí vanabundna "at
seta føtur undir egi› bor›".
Hetta er ein alt ov stirvin
hugsan í einum moderna›-
um samfelag.
Ta› sum vit eiga at gera,
er at byggja leiguíbú›ir og
lutaíbú›ir heldur enn at
hvør skal eiga sítt. Um ta›
er kommunan, privat feløg,
fakfeløg ella pensjónskass-
ar, sum eiga íbú›irnar, er
ikki so t‡dningarmiki›. Ta ›
t‡dningarmikla er, at íbú›-
irnar eru tøkar hjá fólki til
rímuligar gó›ar treytir.
Ey›gunn Samuelsen,
b‡rá›slimur í Klaksvík
get.to/eydgunn
Orsøkin til, at samstarvi›
millum kommununar ikki
hevur veri› nóg gott, kemur
óiva› av, at kommunuáliti›
hev›i hug at noy›a komm-
unur at leggja saman.
Fast vegasamband frá
nor›oyggjum og inn á meg-
inlandi› fer› at hava nógv-
ar avbjó›ingar vi› sær. Ein
fortreyt fer› eftir mínum
tykki at vera, at Nor›oyggj-
ar mugu sameinast betur
enn higartil.
Higartil hevur ov líti›
veri› gjørt vi› at samstarva
innanh‡sis í nor›oyggjum.
Hetta kann hava vi› sær,
at íløgur fara til spillis, tí
ta› sama møguliga ver›ur
gjørt dupult bá›umegin
fjall í Nor›oyggjum - tí er
ein felags íløguætlan ney ›-
ug at gera beinanvegin.
Klaksvíkin skal ikki st‡ra
øllum, men átti at veri› ein
natúrligur mi›depil vi› fel-
ags tænastum til allar nor›-
oyggjar, so sum felags
svimjihøll, læknami›stø›,
framhaldsdeild, almennum
tænastum
(sosiala
deild/almannastovan)
og
nógvum ø›rum.
Hetta vil geva nógvar
fyrimunir fyri bá›ar partar,
lættari og betur er at fáa
tænastuna so nær bústa›i-
num sum møguligt, heldur í
klaksvík enn at fara heilt til
Havnar. Haraftrat koma
nor›oyggjar
at
standa
sterkari sum EIN eind út-
eftir.
Sum eitt samansjó›a øk-
i› fer Klaksvíkin nógv bet-
ur at kunna selja og stu›la
bygdunum í Nor›oyggjum
sum fer›avinnumi› - her
fara pengar til spillis í dag -
eingin ivi um ta›.
Ta› er ongantí› ov tí›liga
at byrja at fyrireika seg
uppá framtí›ina og tí eigur
hetta samstarv at mennast
so skjótt sum gjørligt.
Fleiri leiguíbú›ir í Havn
Ansingarpláss til børn
Framtí›arætlanir
Betur samstarv millum
kommununar í Nor›oyggjum
Hanna Joensen
Valevni til b‡rá›svali›
– og eitt heimabeita skal
røkjast
Umhvørvi og trivna›ur
Vit eru øll samd um, at
ney›ugt er vi› bæ›i van-
ligari og alternativari
bygging her í komm-
ununi, og at hetta arbei›i
má halda fram.
Men eg sakni at hoyra
um umhvørvi› rundan
um hesi hús. Ta› tykist,
sum í skundinum at fáa
alt upp at standa skjótast
gjørligt, ver›u minst atlit
at umhvørvinum. Er ta›
nú gjørt pláss fyri eini
kafe? Eru stø› har børn-
ini kunnu vera? Hvussu
vi› bonkum? Neystatrø
er gomul traditión í Før-
oyum. Felags høli, har í-
búgvarnir kunnu hittast
til fundir og samkomur,
bæ›i privatar og felags?
Trø og plantur?
At
lata
íbúgvarnar
sjálvir vera vi› at avgera,
hvussu hetta skal vera.
Eg tosa›i vi› eina
klóka konu nú ein dagin.
Hon seg›i, at "spæli-
pláss" er ikki naka› fyri
børn, men børn vilja
hava pláss har tey kunnu
spæla. Børn tíma ikki at
vera á li›ugtgjørdum
plássum,
har
onkur
reiggja og sandkassi eru
sett upp. Tey skulu ikki
hava "frisera›i" øki, men
vilja sleppa har hvar tey
kunnu brúka síni hug-
flog. Ta› eru slík økir, vit
skulu hava.
Alt slíkt umhvørvi er
av so stórum t‡dningi
fyri trivna›in. Og eitt
heimabeiti er væl røkt, tá
trivna›ur er. Slíkt vil eg
virka fyri.
Uni Danielsen
Velevni Folkafloksins til
kommunuvali› í Tórshavn
Havi lati› meg stilla› upp
til kommunuvali› í Tórs-
havnar B‡rá› fyri Fólka-
flokkin. Umrá›andi er, tá
ein letur seg silla upp, at
ein hevur sum endamál at
arbei›a fyri allar borgarar í
kommununi, uttan mun til
aldur, og hvar í kommununi
borgarnir búgva. Eisini
skal ein gera sær heilt
greitt, tá ein bjó›ar seg
fram, ta› er tá ein gevur
vallyftir, so er ta› peningur
borgarans pening ein n‡tir
til hesi vallyfti.
Vi› at lata seg stilla upp,
bjó›ar ein seg til at vera vi›
at st‡ra kommununi. Av
stórsta t‡dningi er, at ein
ger sær greitt, at ein bjó›ar
seg til at umsita borgarans
pening.
Umrá›andi er, at arbeitt
ver›ur vi› framtí›arætlan-
um fyri Tórshavnar Komm-
unu. Ein slík ætlan bleiv
gjørd mi›skei›is í 80’unum
har, ein ætlan bleiv gjørd,
hvussu kommunan skuldi
síggja út í framtí›ini.
Kreppan fyrst í 90’unum
stø›ga›i stórt sæ› øllum
ætlanum. Ein slík ætlan
eigur alla tí›ina at ver›a
vi›líkahildin og broytt til ta
tí›ina vit liva í ídag, og til
ta fíggjarorku sum borgarin
letur kommununa rá›a yvir.
Havnin er okkara
heimabeiti
He›in Mortensen
b‡rá›slimur
www.hemorten.com
Í kjalarvørrinum á barna-
ansingartrupulleikanum
kemur altí› skúlatrupull-
eikin, i› má ver›a loyst-
ur, á›renn børnini koma í
skúlaaldur.
Hesum hevur Tórs-
havnar b‡rá› tiki› hædd
fyri, og framvegis skal
ver›a arbeitt fyri at hava
skúlaøki› fullkomuliga
dagført í høvu›ssta›-
num.
Stø›an er í dag tann, at
tørvurin bara akkurát
ver›ur nøkta›ur, so her
er ney›ugt at binda um
heilan fingur, tá vit
hugsa frameftir.
Stig eru tikin til at
betra stø›una, tí nevnast
kann, at øki› til skúla-
bygging longu er lagt av
vi› Landavegin, so farast
kann undir bygging av
n‡ggjum skúla har í
næstum, eins og ítøki-
ligar ætlanir eru um nær-
skúla í Hoyvík.
Serliga henda seinna
ætlanin er spennandi, tí
her ver›ur talan um eina
uppíbygging av Hoyvík-
ar skúla, i› kortini ver›ur
skipa› solei›is, at sjálvur
skúlabygningurin ver›ur
í nánd av teimum børn-
um, i› skulu brúka hann.
Hetta er bara tann
fyrsta royndin av hesum
slagnum, i› ætlandi skal
liggja sum grund undir
fleiri líknandi nærskúl-
um, har tørvur er á hes-
um.
Vi› teimum útbygg-
ingum, vit síggja og hava
sæ› í høvu›ssta›arøki-
num, er náttúrligt, at
fleiri av verandi skúlum
ver›a útbygdir á henda
hátt, so øll skúlabørn
skulu fáa sína barnaskúl-
agongd í sjálvum nær-
umhvørvinum.
Stóra tilflytingin til
Tórshavnar
kommunu
treytar, at fylgt ver›ur
væl vi› á hesum øki, tí
samstundis sum skúla-
barnatali› alsamt økist,
skal skúlin fyrireikast til
at nøkta tørvin.
Tá er ikki minst ney ›-
ugt, at ney›ugu karm-
arnir bókstaviliga eru til
ta›, so tí ver›ur arbeitt
fyri, at nærskúlar gerast
ein haldgó› og vælvirk-
andi loysn hesi mongu
næstu árini!
Tørvurin á barna-
skúlum skal nøktast!
– Vit gjørdu frá byrja-
n av greitt fyri lands-
st‡rinum, at ta›, at vit
eru farin undir full-
veldissamrá›ingar
ikki í sjálvum sær
merkir, at Føroyar
eftir hetta eru ein
stjálvstø›ug tjó›,
seg›i Poul Nyrup
Rasmussen á tí›inda-
fundi í gjár
Politikkur
Magnus Dam
og John Johannessen
Keypmannahavn
Samstundis sum tí›inda-
fundur var› hildin í lands-
st‡rinum
í
Havn,
var
tí›indafundur í forsætis-
rá›num í Keypmannahavn.
Her endurtók Poul Nyrup
Rasmussen ta›, sum hann
hevur bo›a› landsst‡rinum
frá í brævi fyrradagin. At
stjórnin er sinna› at halda
fram vi› samrá›ingunum,
men at hetta ikki í sjálvum
sær merkir, at Danmark nú
vi›urkennir Føroyar sum
eina stjálvstø›uga tjó›.
Í hesum sambandi vísti
forsætisrá›harrin
á,
at
íslendski serfrø›ingurin,
Gudmundur
Alfredsson,
ikki hevur tiki› hædd fyri
øllum vi›urskiftum í frá-
grei›ing síni.
– Vit hava víst á okkara
stø›u vi›víkjandi hesum
spurninginum líka frá byrj-
an av, seg›i forsætisrá›-
harrin.
Í samband vi› fundin
millum Frank Jensen, løg-
málará›harra, og Høgna
Hoydal, varaløgmann, í
gjár, endurtók Poul Nyrup
Rasmussen, at talan ikki
ver›ur um serstøk rættindi
hjá føroyingum, um Føroy-
ar fáa fullveldi. Føroyingar
kunnu fáa somu rættindini
sum a›rir nor›urlendskir
ríkisborgarar, sta›festi for-
sætisrá›harrin.
Poul Nyrup Rasmussen
seg›i, at stjórnin er sinna›
at samrá›ast ví›ari út frá tí
grundarlagi, sum higartil
hevur veri› brúkt.
– Men ynskja føroyingar
at
broyta
samrá›ingar-
grundarlagi›, so er stjórnin
sinna› at samrá›st út frá
hesum í sta›in, leg›i for-
sætisrá›harrin afturat.
– Eg bí›i eftir útspæl-
inum,
sum
landsst‡ri›
leggur fyri fundin hósdag-
in, seg›i hann.
Men samanumtiki› kann
sigast, at landsst‡ri› og
stjórnin ikki eru samd um
leistin fyri samrá›ingarnar
í morgin. Hetta vísir bræva-
skifti› milum partarnar
á›renn fundin.
Me›an landsst‡ri› vil
hava status yvir samrá›ing-
arnar og eina yvirl‡sing, i›
greitt sigur, hvørji mál,
partarnir eru samdir um, so
er stjornin ikki sinnna› at
fara longur enn til at gera
status yvir samrá›ingarnar.
Líkt er ikki til, at partarn-
ir fara ni›ur í smálutirnar.
Teir eru samdir um ikki at
vi›gera einkultar spurning-
ar, men heldur leggja seg
eftir at fáa yvirlit yvir stø›-
una higartil. Hvussu langt
eru partarnir komin, og
hvat restar í til eina enda-
liga semju.
Lagt er upp til truplar samrá›ingar
Danski forsætisrá›harrin sta›festi á tí›indafundinum í forsætisrá›num í gjár enn einafer›, at Føroyar ikki av sær sjálvum eru ein sjálvstø›ug tjó›, bara tí fari› er undir fullveldissamrá›ingar