mikudagur 9. november 2005síða 21

5 at eingin hev­ur nakrantíð lært hann at spæla gittar, og hann iv­ast tí í, um hann hevur so stóran førleika at læra frá sær. Frans greiður frá, at Hann var øgiliga errin av at vera beiggi Niels. Hann minn­ist ikki Oblivion, men Mold minnist hann væl. Tann tónleikurin sum Niels spældi og lurtaði eftir, høvdu stóra ávirkan á hann. Bólk­ar sum Metallica og Pearl Jam vóru orsøkin til, at Frans fór at spæla gitt­ar. Hann byrjaði á klaveri­num, men skilti skjótt, at man sá nógv kulari út við einum gittara, og tí varð klaverið skift út við dóps­gávuna. Nógv betur enn vit Niels sigur, at hann ikki hev­ur blandað seg so nógv í tónleikin hjá Frans, men hann viðgongur, at hann er err­in av yngsta beiggjanum. Tær ferðirnar hann hevur hoyrt, hann spælt, hevur hann undrast á, hvussu dugna­ligir bólkarnir hjá Frans eru. “Teir eru nógv bet­ur enn vit vóru, tá vit vóru teirra aldur” sig­ur Niels. Hann er eisini impo­ner­aður av, hvussu nógv Frans venur. Men tá hann hugs­ar seg um, so vandi hann ivaleyst líka nógv fyri tólv árum síðan. Íslands ferðir Um miðan oktober vóru 200 í Íslandi og spældu. Fyrst sum upphiting fyri stóra ís­lendska poppnavnið Trabant á best umtókta spælistaðnum í Reykjavík, Nasa, síðan í fløgu­handlinum Smekkleysa og á tí sera eksklusivu barrini Sir­kús. Vikuskiftið eftir spældu teir á Grand Rock, sum ein patur at Iceland Air­waves festivalinum. 200 vóru stjørnur og fingu frá­lík ummælir. Hetta var aðru ferð, at bólkurin var í Íslandi, fyrru ferð var í 2001, og at døma á góðu und­ irtøkuni, so verður ikki leingi, áðrenn 200 fer aft­ur til Ísland. Ferðin hjá 48 Pages og Sic var eitt sindur minnið, eis­ini hóast báðir bólkar hava verið í Íslandi fyrr. Kon­sertirnar vóru nógvar í tali, men áskoðaratalið var ikki serliga høgt. Víðari út í heim Frans er tó væl nøgdur við ferðina. “Vit høvdu tað ordiliga stuttligt, og komu í samband við nógvar ís­lendskar tónleikarar. Vit fingu eisini onkur sambond út­eftir, tað eina kvøldið spældu vit í eini barr fyri seks fólkum, men ein av áhoyr­ arunum var úr Italia. Hon segði, at hon skipar fyri konsertum har og vildi hava 48 Pages til Italia at spæla. Eg veit ikki, hvussu nógv kemur burturúr tí, men vit fara at royna.” sigur Frans. Teir møttu eisini ein­um týskara, sum segði, at pápi hansara átti eitt plátu­felag, og um teir sendu honum eina demo, so skuldi hann spæla hana fyri hon­um. At skapa netverk Niels, ið hevur spælt utt­an­landa við fleiri ymiskum bólk­um heldur, at tað er øgiliga gott fyri bólkar at sleppa út at spæla, tað er strævið men samstundis stuttligt. Hetta við at tað er strævið, kennir Frans alt til, á konsertferðini spældi hann við bæði Sic og 48 Pages. Hetta vóru níggju kon­sertir í fýra dagar, og tað var hart. Harumframt var øgiliga kalt í Íslandi, og tí var hann alla tíðina bang­in fyri at fáa ilt í háls­in, men tað eydnaðist tí­betur at sleppa undan tí. Niels sigur, at man ikki skal undirmeta týdningin av at skapa netverk. Hann greið­ur frá, at nú teir vóru í Íslandi og spældu, hittu teir fólk, sum høvdu hoyrt teir í 2001, og sum søgdu, at tey høvdu bíðað eftir, at teir komu aftur. Frans heldur, at tað besta við at sleppa út at spæla er, at eingin kennir teg. Tú spæl­ir fyri øðrum enn tínum vin­um. Tí eru afturmelding­ar­­nar nógv erligari, tey lurta eftir tónleikinum, utt­an at forbinda hann við, um tey dáma teg ella ikki. ØRNU GEN ð sponskum blóði, spæla so eru teir beiggjar. føroyskum rokkbólkum, Íslandi og spælt. Niels konsertir í Reykjavík 48 Pages, ið seinastu í Reykjavík og spælt