mikudagur 23. november 2005síða 20

4 Sjónleikur Ragnhild Ellingsgaard Ta› regnar av grimd hetta kvøldi›, tá eg skal hitta Barbaru á Gallarí Jinx. Onkr­ir bilar standa vi› veg­ kantin, men annars er púra deytt í mi›b‡num. Ta› er kanska heldur ikki so løgi›, tí viku­ skift­i› er komi› nær enda­num hetta regnváta sunnu­kvøldi›. Barbara bí›ar longu eft­ir mær. Hon er júst kom­in frá 12. s‡ningini av leikinum um Ronju Ráns­mansdóttir, har hon hev­ur høvu›sleiklutin sum Ronja. Tann einans 16 ára gamla havnargentan hev­ur havt nógv at gera seinastu tí›ina. At­gongumerkini til leik­in um ránsmansgen­ tuna ganga sum heitt brey›, og nærum útselt hev­ur veri› til hvørja s‡n­ing. Sjálv byrja›i Barbara at venja til leikin eina­fer› í september mán­a›a, og sí›ani tá hev­ur sjónleikur fylt ein stóran part av ger­andisdegnum hjá ungu skúlagentuni, sum kom­andi summar ver›ur li›­ug vi› 10. flokk á Eyst­urskúlanum. Elskar at vera á pallinum – Vinfólkini grenja eitt sindur um, at tey bara síggja meg í blø›­unum fyri tí›ina; onk­ur av teimum kalla meg enntá Ronja! Men eg havi veri› so for­ bank­a› upptikin av sjón­leikinum, at ta› er ringt at finna tí› til naka› anna›, sig­ur Barbara, tá eg seti meg ni›ur vi› blokki­ num. Hon smílist eitt líti› skálkabros, tí hóast næstan øll frí­ tí›­in ver›ur n‡tt á palli­num, so hugnar hon sær. – Ta› er stuttligt at spæla sjónleik, og eg elski at vera á palli­num. Men nú byrji eg eisini at gle›a meg til aftur at hava frí um kvøldarnar, forte­ lur hon. Í løtuni er hon í starvsvenjing á Tjó›­ palli Føroya, og ta› er kanska gott. Tí so kann hon brúka dag­arnar, sum annars høvdu veri› merktir av van­ligari skúlagongd, til leikin um Ronju Ráns­mansdóttir. – Man kann næstan siga, at sjónleikur­in er blivin mín starvs­ venj­ing. Men ta› pass­ar mær fínt. Og eg sleppi jú eisini at royna onkur onnur ting; til dømis skal eg í morgin á vitjan í Kringvarpinum, og ta› gle›i eg meg ordi­ liga nógv til. Ta› ver›­ur heilt sikkurt spenn­andi at síggja, hvussu fólkini arbei›a har, heldur hon. Vildi gerast løgreglukvinna Ta› er tó ikki mi›l­ar­ nir, i› draga Barbaru til sín. Í summar ver›­ur hon li›ug vi› 10. flokk, og so er fram­tí›ardreymurin at sleppa inn á onkran sjón­leikaraskúla uttan­ lands. – Eg vil ordiliga gjarna ver›a sjónleik­ ari, men ta› ber illa til at liva bara av tí í Føroyum. So allar­ fyrst ætli eg mær í Hoy­dalar at fáa eitt stu­dentsprógv, so eg eis­ini kann fáa onkra a›ra útbúgving, sigur hon. Men sum so nógv onnur ung, so hevur Barbara ikki enn avgjørt júst hvørja útbúgving, hon skal velja sær. Sum smá­genta plagdi hon tó at droyma um at gerast løg­reglukvinna. – Eg veit ikki, hví ta› akkurát var løgreglu­kvinna, eg vildi ver›a. Kanska, tí at ta› virka›i kul og spennandi. Men í dag veit eg slett ikki, hvar eg fari at enda. Vit taka ta› bara, sum ta› kemur, held­ur hon. GBOB og poppur Tá Barbara ikki spælir sjónleik dámar henni best at brúka frítí›ina saman vi› vinfólkunum. Men eisini tónleikur fyll­ir nógv í hennara lívi, og nøvn sum Av­ril Lavigne og West­ life liggja ofta í fløgu­spælaranum heima vi› hús. Sum onkur kanska longu hevur gitt, so er Bar­bara systir Elina, kendu vertinnuna í út­varpssendingini Zip, og ta› kemur ofta væl vi› hjá henni. – Elin eigur altí› ta› n‡ggjasta n‡ggja inn­an tónleik, so eg plagi at sníkja meg oman til hennara at stjala onkrar fløgur vi›­hvørt. Tíbetur lurta vit bá›ar eftir sama slag av tónleiki, flennir Barbara. Hon roynir eisini at fylgja vi› í tí før­oyska tónleikaheiminum, og seinasta vikuskifti› var hon í Fuglafir›i til GBOB-kappingina. Hetta gjørdist tó ein heldur ø›rvísi túrur, tí unga havnargentan er vor›in eitt kent and­lit millum fólk. – Ta› var ordiliga løg­i›. Eg fór bara fyri at lurta eftir tón­ leiki­num, men næstan øll kendu meg. Onkur byrj­a›i enntá at syngja sang­ir frá leikinum um Ronju, grei›ir hon frá og leggur dent á, at hetta bara var heilt stutt­ligt. Nógvar nervar Tá Sosialurin hitti Barbaru hev›i leikurin um Ronju Ránsmansdóttir veri› spældur 12 fer›ir, og enn eru nakrar s‡ningar eftir á skránni. Hetta er tó ikki fyrstu fer›, at Barbara er vi› í einum sjónleiki, so hon hevur næstan vant seg vi› at vera upptikin fleiri kvøld um vikuna. Alt hetta vi› sjón­ leiki byrja›i tó veru­liga fyri umlei› fimm árum sí›ani, tá hon meir ella minni av tilvild fór inn á Dramaverksta›i› í Havn. – Eitt systkinabarn hjá mær gekk har, og tann eina dagin lokka›i hann meg so vi›. Mær dámdi ordiliga væl, og sí›ani tá havi eg bara veri› hangandi, for­telur hon. Áhugin fyri sjón­ leiki hevur tó altí› ver­i› til sta›ar. Omma Barbaru, Magna í Stórustovu, spældi eis­ini sjónleik, so ta› liggur kanska til fam­iljuna. Og Barbara var heldur ikki sein at siga ja, tá stjórin á Tjó›palli Før­oya, Jenny Petersen, ringdi til hennara um høv­u›sleiklutin sum Ronju. Jenny kendi Bar­ baru frá onkrum ø›rum leiki, sum hon hev›i veri› vi› til at fram­ ført; men hetta var so fyrstu fer›, at hon skuldi syngja á einum palli. – Ta› var heilt ræ›u­ ligt. Tilsamans eru eini 70 fólk kn‡tt at leiki­num, og so skuldi eg bara standa har og syngja frammanfyri øll­um. Eg mundi doy›!, flenn­ir Barbara. Higartil hevur alt tó gingi› framúr væl, og enn er Barbara ikki vor›­in troytt av at spæla fyri fullum sali nær­um hvørt kvøld. Nerv­arnar hevur hon held­ur ikki longur: – Á pallinum eri eg bara Ronja!, slær hon fæst… – Tað var heilt ræ›uligt. Tilsamans eru eini 70 fólk knýtt at leikinum, og so skuldi eg bara standa har og syngja frammanfyri øllum. Eg mundi doyð!, sigur Barbara Hentze í Stórustovu um fyrstu ferðina, tá ið hon skuldi syngja á palli. Barbara spælir Ronja Ránsmansdóttir, og nú stórtrívist hon á pallinum Ta› heldur Barbara um: Tónleik: Ta› er gott at hava! Eg lurti altí› eftir tónleiki; serliga, tá i› eg siti vi› telduna Politikk: Huff… Tí havi eg ikki serligan áhuga fyri. Eg hyggi kanska í sjónvarpinum, tá val og sórit er - men annars fylgi eg slettis ikki vi›! Sjónleik: Ta› er stuttligt! Mær dámar væl at fara til sjónleik, og so spæli eg jú eisini sjálv. Eg hyggi næstan altí›, tá onkur sjónleikur ver›ur spældur í Havn. Móta: Eg eri ikki tann, i› fylgi allarbest vi› í mótanum – men eg royni alíkavæl eitt sindur Skúlan: Hmm... Eysturskúlin; har havi eg jú veri› rættiliga leingi. Heilt erligt, so tími eg ikki serliga væl at ganga í skúla. Men ta› skal jú gerast, og faktiskt er skúlin fínasta slag.. 5 skjótir til Barbaru: Hvør er besti sjónleikari nakrantí›?: EG!!! ;) Nei, tvætl. Hetta er ringt. Har eru so ótrúliga nógvir gó›ir sjónleikarar. Ta› kemur eisini anuppá, hvat teir spæla. Eg veit slett ikki, hvønn eg skal velja, so eg velji bara ongan.. Hvør er besta fløgan nakrantí›?: Hmm.. Hetta er eisini ringt.. Men beint nú lurti eg mest eftir n‡ggju fløguni hjá Westlife, har teir bestu sangirnir eru savna›ir á einari fløgu. Eitt sindur gentusligt, men fínasta slag. Hvør er besti filmur nakrantí›?: Ok. Hetta var lættari. Besti filmurin, eg nakrantí› havi sæ›, er ”A Walk to Remember”, har Mandy Moore spælir vi›. Hvør er tín yndislitur?: Ta› hevur altí› veri› grønt hjá mær. Men seinastu tí›ina eri eg farin eitt sindur yvir í blátt eisini Hvør er tín yndisrættur?: Ta› má helst ver›a okkurt, sum er lætt at gera! Sórit sum pasta og lasagnu. Ta› dámar mær væl »Eg elski at ver