mikudagur 23. november 2005síða 22

6 Mánakvøldið skipaði Frisørheilsølan við Elnu Strøm fyri einum hárshowi uppi á Hotel Føroyum. Her vóru tveir danir frá L´Oreal sum vístu føroyskum frisørum tað nýggjasta nýggja. Planet var til staðar. Rókur Jákupsson Jakobsen rokur@sosialurin.fo Nú er tað staðfest – hárið á okkara skalla er ikki bara til at hita heilan um veturin. Nei, vit hava hár fyri at gerast enn vakrari. Hetta fekk eg stað­fest, tá ið eg mána­kvøld­ið dittaði mær niðan á Hotel Føroyar, har ið Frisør Heil­søl­an við Elnu Strøm helt eitt fri­sør skeið, sum vísti fram tað nýg­ gjasta nýggja innan lit­ir og klipping. Vit lita gerandisdagin Tað fyrsta eg legði merki til, tá eg sessaðist til skeiðið, er at eg hevði so nógv tað ljót­asta hárið í rúminum. Sjálvur havi ongantíð verið ser­liga ónøgdur við mítt look, men nú kendi eg meg knapp­liga ófantaligan. Ikki hugs­aði eg somikið langt, at eg kanska átti at sett mær hárið, áðrenn eg fór nið­an á frisørskeið. Og tað gjørdi eg heldur ikki, og nú mátti eg bara liva við fylgj­unum. Frisørarnir sum komu á skeið, høvdu vakurt og spennandi hár, og her sat neyðars eg, við mínum ógreidd a heysi. So byrjaði tað. Ein dani (sum eitur Lars) greidd i okk­um frá um eina nýggja hárliting. Vøran er so ótrúlig, at hon litar hár­ið heilt inn í kjarnina á hárinum, soleiðis at hár­litingin faktiskt er menn­andi, sunn og góð fyri hár okkara. Hetta var tann nýggj­asta nýggja vøran frá L´Oreal, sum Lars fortaldi okk­um um. Hann gav fleiri vísindaligar frágreiðingar uppá, hví henda liting er so góð – vit sóu m.a. film­ar, sum vísti okkum hvussu molikylini finna sam­an, tá ið hárið kemur í samband við hesa hárliting. “Heilt ófatiligt”, hugsaði eg, meðan eg innast inni stað­ festi, at eg ikki skilti petti av tí heila. Men hesin danin staðfesti eis­ini nakað annað. Hann for­taldi okkum, at frisørar ikki longur kunnu liva av at klippa fólki. Tað eru ikki nóg nógvir pengar í tí. Teir veruligi pengarnir eru at finna í liting, greidd i hann frá. Um frisørar lita hár­ið hjá einum kunda so mikið væl, at kundin gerst sera nøgdur við litin, so verð­ur kundin bundin at fri­ sørinum. Og um hann verð­ ur bundin at frisørinum, so kemur kundin aftur o.s.fr. Litirnir, sum eru kul í dag, eru heitir og blankir lit­ir. Hárið kann vera myrkt sum ljóst, bara tað verð­ur lagt okkurt heitt og blankt í hárið. Eg legði til merkis, at reytt var ein gjøgn­um­gang­ andi litur ið var vístur fram á skeiðinum. Mótin? Ein annar dani var eisini til staðar. Hann eitur Finn. Hann stóð uppi á einum palli og klipti nøkrum dam­um. Meðan hann klipti dam­unum, greidd i hann frá, hvussu honum dámar at klippa hár. Hann segði, at í dag vilja kundarnir fegnir hava, at har er rørilsi í hári­ num. Men tað má ikki fella yvir í tað óróliga – heldur skal hárið hava ein struktur sum heldur tí uppi. Alt hetta, sum hann stóð og fortaldi um, vísti hann okk­um á teimum modellum, sum hann klipti. Tær frisyrir, ið hann gav teimum, vóru ikki serliga flipputtar. Tað vóru rættiliga reinar og ein­faldar frisyrur, sum eru lættar at seta. Soleiðis vil nú­tímans kundin hava tað, og tað mugu frisørar virða, greidd i hann frá, meðan saks­urin ferðaðist um oyrini á damunum. Eftir skeiðið fekk eg mær eitt prát við teir báðar Finn og Lars. Eg undraðist á, hvussu mannfólk skuldu síggja út í dag, tí fyri mær ljóð­aði tað, sum um teir bara prátaðu um, hvussu konu­fólk eiga at síggja út. So tað var upplagt hjá mær at spyrja teir um, hvat eg skal gera, tá eg skal til jólaborð. Hvussu skal eg seta mítt hár? “Tú skal fara inn á baðirúmið. Vend ryggin til speglið, set hárið sum tú kennir at tað eigur at sita og far so útaftur uttan at hyggja eftir tí”, greidd i Lars frá. Tað er so týdn­ ingarmikið, at hárið er uppsett, men tað skal síggja tilvildarligt út. Serliga hjá mannfólki, tí at tað er ikki so mans­ligt at seta hárið alt for nógv, halda teir báðir. Hvussu er so við móta­ num? Kunnu vit siga nakað um, hvagar hann er á veg? “Tað er ógviliga torført at siga nakað generelt um mótan”, segði Finn. Tí at mótin í dag er so indi­ viduellir, og øll vilja gjarna víkja frá tí “vanliga”. Vit vilja hava okkara egna stíl, sum gevur okkum ein samleika, og tí er tað vón­ leyst at siga nakað generelt um mótan. “Hárið er títt – tað er tín samleiki!” Títt Hár – Tín samleiki!