hósdagur 29. desember 2005síða 2

2005 2 Nr. 251 - 30. desember 2005 Blaðútgávan av Sosialinum, sum tygum halda í hondini í dag, er nummar 251 í hesum árinum. Sosialurin kemur út í blaðútgávu hvørt gerandiskvøld, og tíðindini er sum oftast skrivað sama dag. Tað er tí eitt feskt blað, sum stóri parturin av Føroyum fær inn um hurðina um kvøldini. Sosialurin flutti fyrr í ár í nýggja Miðlahúsið í Vágsbotni, men blaðið hevur í ár sum nógv undanfarin ár gjørt nógv við at koma út kring landið til tiltøk og hendingar. Sosialurin hevur blaðfólk í fleiri býum og bygdum kring landið, og tað styrkir munandi um blaðið. Í Klaksvík er redaktión, og í Sandvík starvast eitt av blaðfólkunum hjá blaðnum. Harafturat eru onnur blaðfólk úti um landið knýtt at blaðnum á ymsan hátt, og við tveimum bilum ber til at koma út til stóran part av landinum eftir stuttari tíð. Harafturat hevur Sosialurin eisini fólk uttanlands, sum eru knýtt at blaðnum, og tað gevur blaðnum enn eina dimensjón. Tað sæst aftur í Sosialinum, at blaðið er úti um seg, og vit halda eisini, at hetta er ein styrki, sum Sosialurin hevur fram um nógvar av hinum miðlunum í landinum. Sosialurin er fólksins blað, og tað merkja vit eisini á blaðnum. Áhugin fyri blaðnum sera stórur kring alt landið. Fyrr í ár gjørdi Sosialurin av at flyta av Argjum og inn í hjartað á Havnini, har nýggja Miðlahúsið í Vágsbotni er blivið ein livandi partur av høvuðsstaðnum. Í Miðlahúsinum verður blaðútgávan av Sosialinum framleidd, og redaktiónin framleiðir eisini tíðindi til aðrar miðlar - til dømis til mest lisnu føroysku heimasíðuna, Portalin. Miðlahúsið í Vágsbotni roynir støðugt at menna Sosialin og hinar miðlarnar, sum Miðlahúsið veitir tænstur til, og tað eru eisini nýggj hugskot og nýggir tankar til komandi árið. Umframt at framleiða tíðindi til føroyingar virkar Miðlahúsið í Vágsbotni eisini sum eitt livandi mentanarhús, har smærri konsertir, fyrilestrar, kjakfundir og annað verður hildið. Húsið er sera væl egnað til tiltøk av hesum slagnum, og áhugin fyri at koma í Miðlahúsið til tónleik, kjak ella fyrilestrar hevur verið sera stórur. Miðlahúsið liggur í hjartanum á Havnini, og vit halda, at hetta eisini forpliktar okkum at bjóða húsið fram til mentan og annað. Umframt at framleiða Sosialin 251 ferðir í hesum árinum, hevur Sosialurin eisini gjørt fleiri onnur bløð, sum eru komin út saman við Sosialinum. Fótbóltsblaðið við kappingarbyrjan, Páskablað, Jóla- og Nýggjársblaðið, Ólavsøkublaðið og fleiri stevnubløð eru millum tey eykabløð, sum lesararnir hjá Sosialin fáa við í keypinum, tá ið teir halda ella keypa Sosialin. 2005 hevur verið eitt hendingarríkt ár á nógvum økjum, og vit vilja við hesum eykablaðnum tríva í nakað av tí, sum hevur verið frammi í árinum. Hetta er ikki ein roynd at geva eina fullfíggjaða mynd av tí, sum hevur verið frammi, men heldur at taka nakrar søgur fram, sum hava verið við til at mynda føroyska samfelagið - sumt fyri tað góða, og sumt kanska fyri tað minni góða. Hetta er bert ein lítil brøkpartur av tí, sum hevur verið at finna í teigunum í Sosialinum, men her eru nakrar hendingar, meiningar og myndir, sum vóru frammi í 2005. Ger so væl og gott nýggjár! 2005 - hendingar, meiningar og myndir Serblað hjá Sosialinum desember 2005 · Lagt til rættis: Eyðun Klakstein · www.sosialurin.fo · post@sosialurin.fo Tað ringasta, sum kann henda, er, at einki hendir. So­leiðis tók stjórin í Norð­ oya Sparikassa til fyri nakað síðani, tá ið hann varð spurdur um ván­ir­ nar hjá klaksvíkingum og norðoyingum og vinnu­lívi­ num har norðuri, nú fasta sam­bandið um Leirvíksfjørð bara er nakrar fáar mánaðir burt­ur. Stjórin rakti seymin beint á høvdið. Tá ið tingini standa í stað, ella tá ið talan er um stagnatión, so gongur tað skeiva vegin. Soleiðis er tað í búskapinum, soleiðis er tað í politikkinum, soleiðis er tað í familjunum og sivila sam­felagnum yvirhøvur, og so­leiðis er tað eisini hjá Sosi­ ali­num. Um vit seta okkum upp aft­ ur á og siga, at nú er slottið vunn­ið, og nú hava vit tað so gott, at tað ikki er neyðugt at spíla seg út longur, so er deyð­in í durðunum. Einki er so víst sum tað. Fyri einum ári síðani stóðu vit fyri stóru avbjóðingini at flyta úr blaðhúsinum á Argjum og heim í Vágsbotn. 15. apríl flutti Sosialurin heim í Miðlahúsið í Vágs­ botni. Tað var rættuliga til­ vitað, at vit settu hetta navn­ ið á húsini. Blaðdeyði er vælkent fyri­ brigdi í okkara verð. Bløðini, sum eru bukkað undir í hørðu kappingini, hava verið tey, sum hava latið staðið til. Tey hava ikki sæð týdningin í tí, sum sparikassastjórin í Klaks­vík tók til eina ferð í hes­um árinum. Ella hava tey spent bogan ov høgt og eru hoykn­að undir ov stórum byrð­um, tí fíggjarliga av­kastið ikki gjørdist tað, sum var neyðugt, tá ið íløg­ ur­nar skuldu afturrindast og rakst­urin skuldi standa upp og niður. Síðani Sosialurin flutti í Vágs­botn eru møguleikarnir vorn­ir nógv fleiri. Takið hjá okkum, sum starvast í Miðla­ húsi­num, er nú at gera nyttu úr møguleikunum. Hvussu hetta skal gerast, verður tað arb­eitt við hvønn einasta dag. Tað er synd at siga, at tað verður leitað eftir hug­ skotum. Nógv var á lista­ num, áðrenn flutt varð av Argjum, og undir søguligu lon­ini í Vágsbotni er nógv sprott­ið. So at siga dagliga koma input uttanífrá, og í Miðla­húsinum takka vit fyri, at tað eisini í hesum vísir seg at vera gott samband við við­ skiftafólkini. Vit fegnast um, at tað við til­tøkunum í Miðlahúsinum hev­ur eydnast at gera Sosialin til tann nátúrliga partin av mið­býarumhvørvinum, sum vit roknaðu við, at tað skuldi gerast, og vit fegn­ ast um, at havnarfólk, myn­ d­ugleikarnir, vinnulívið og føroyingar yvirhøvur hava tikið Miðlahúsið til sín. Hópur av fólki – einstaklingar og bólkar – hyggja inn á gólvið, og tá ið skip­að verður fyri tiltøkum er áhugin stórur. Tak eitt nú trappu­tingini, jólatiltakið og ikki minst ólavsøkutiltakið. Tað verður vónað og roknað við, at hesi tiltøkini fara at verða afturvendandi. Á gáttini til nýggja árið kunnu vit geva lesarum og lýs­arum tað lyftið, at tað fram­vegis fer at vera lív og ný­skapan á Sosialinum og í Miðlahúsinum. Blaðið er kjarnu­produktið. Ynskið er fram­vegis, at Sosialurin skal vera við kring alt landið, og at fingurin skal vera á pulsinum í so breiðum høpi, sum tað á nakran hátt ber til. Málið er, at hann skal vera í fremstu røð, og starvs­fólkini ofra seg fyri at røkka málinum. So verður tað upp til lesarar og lýsarar at gera av, hvussu hetta fer at eydnast. Hvussu menningin annars fer at verða, fara næstu mán­ aðirnar at vísa. Takið er at varðveita javnvágina all­ar vegir. Tað vil siga, at hug­ flog­ið og manningarliga og fíggj­arliga tilfeingið skulu blandast so skynsamt, sum tað ber til og við tilvitanini, at tað framvegis er soleiðis, sum maðurin segði, at tað ring­asta, sum kann henda, er, at einki hendir. Gott nýggjár og takk fyri gott samstarv í árinum, sum nú er runnið! Jan Müller, ábyrgdarblaðstjóri Á gáttini millum tað farna og tað ókenda