hósdagur 15. desember 2005síða 41

Jólini í Hvannadali Partur 11 Jógvan hevur ikki meira enn lagt telefonina frá sær, so ringir aftur onkur og sigur, at jólagávurnar eru stolnar. Og nú eru fólk eisini farin at koma inn á politistøðina. Ein familja fyri og onnur eftir. Øll rópa í holið á hvørjum øðrum. For­ eldurini eru upp­øst, og nógv børn gráta. Tað er jólaaftan, og allar gáv­ ur­nar eru stolnar. - Hvat er hetta fyri nakrir politistar, sum vit hava, róp­ar ein óður pápi. - Nú nú, sigur Jógvan, kom ikki ov væl í gongd, hann sjálv­ur. - Vit vilja hava gáv­ur­ nar aftur, og tað skal verða nú, sigur ein mamma við grátu­rødd. Nú eru so nógv fólk inni á politistøðini, at har rúmast ikki fleiri. Øll rópa, so har hoyr­ist ikki mannamál, og tele­ fonin ringir og ringir. Jógv­an sær ongan annan út­veg, enn at fara upp á borð­ið. - HALLO HEY HEY – TIGIÐ NÚ! Tá fólkini síggja, at Jógvan stendur uppi á borðinum, dempa tey seg so mikið nógv, at Jógvan kann siga tað, sum hann hevur upp á hjarta. Jógvan andar djúpt inn. - Hetta er ein ræðulig støða at koma í. Vit eru øll kedd um, at hetta er hent, men eg skal lova tykkum, at eg og Erling fara at gera alt, vit eru mentir at fanga tjóvarnar. Men fyrst mugu eg og Erling fáa eitt yvirlit yvir støðuna. Vit fara beinanvegin í gongd við at kanna hetta stóra mál. Vinarliga farið til húsa aftur. Henda sak er í tryggum hond­ um. Fólkini mutla sínamillum, men so við og við fara tey út aftur av politistøðini, og tá ein løta er farin, eru bara Jógvan og Erling eftir. - Hetta var ein ræðuligur dagur at vakna upp til. Og eg sum hevði glett meg til ein hugnaligan og stillan dag, suffar Jógvan, meðan hann setur seg á stólin við sítt skriv­araborð. - Ja, hetta er ræðuligt. Men hvør heldur tú tað er, sum hevur stolið allar gáv­ urnar, spyr Erling og set­ir seg á borðkantin á skriv­ araborðinum hjá Jógvani. - Eg veit ikki. Kúlla Karl heldur jól í Danmark í ár, so tað er ikki hann. Leika­mafian er ikki í Føroyum, so tað eru heldur ikki teir. So eru tað trøllini. Trølla Omman, hon kann jú finna upp á alt møguligt. Men hin vegin, so hevur hon skikk­að sær væl í langa tíð. Men lat okk­um fyri ein ordans skyld leggja leiðina fram við hjá trøllinum. Um tey ikki hava stolið gávurnar, so kann tað verða at tey vita okkurt. - Ja, lat okkum tað Jógvan, sigur Erling. Inni hjá trøllinum er hugna­ligt. Trølla Omm­ an steikir kleyn­ur, og Trølla Pætur situr við køks­borðið og lesur eina jólasøgu. Hann les­ur søg­una so mikið hart, at Trølla Omman kann eisini hoyra. Tey eru sum verða mann sera glað, og omman roynir at gera alt fyri, at Trølla Pæt­ur skal fáa ein góðan og spenn­andi dag sum gjørligt. Puntur 15 til jólakalendaran