mánadagur 2. januar 2006síða 16

16 Nr. 1 - 2. januar 2006 Hóskvøldið fyri nýggjár var spenn­ andi tiltak í Miðla­ húsinum í Vágsbotni. Eivør Pálsdóttir og Ólavur Rasmussen høvdu eitt felags tiltak, har ið Eivør stóð fyri tónleikinum, meðan Ólavur hug­ leiddi um Søren Kirkegaard. Ólavur gav fyri stuttum út bók um Søren Kirkegaard. Eftir framførslurnar oysti Birgir Enni upp fiskasuppu Mentanartiltak Rókur Jacobsen Myndir: Jens K Vang og Jan Müller Tiltakið byrjaði klokkan 19.30, men longu klokkan 19 vóru hølini so at siga full. Tá ið klokkan so gjørdist 19.30, stóðu vit sum sild í tunnu. Ongantíð áður hava so nógv fólk verið í Miðlahúsinum, men hetta riggaði sera væl, og tiltakið gjørdist sera in­timt og hugnaligt. Jan Müller, blaðstjóri beyð vælkomin og segði, at hetta var seinasta tiltakið í Miðlahúsinum í ár og eisini tiltak nr. 40 síðani latið varð upp í vár. - Tað er okkum ein æra at hava Ólav Rasmussen og Eivør Pállsdóttir her í kvøld og vóni eg tit fara at føla tykk­um væl her saman við øllum hesum góðu fólkum. Tá vit vóru so heppin at fáa innivist í hesi perluni í mið­býnum føldu vit, at hetta skuldi koma fleiri enn okkum her arbeiða til góð­ar. Tí gjørdu vit rætt og slætt av at gera hetta til eitt miðla- og mentanarhús, har vit bjóða tónleikarum at hava konsertir og har vit leggja upp til at hava kjak og upplýsandi fundir, sum so aftur verða at síggja á okkara ymsu miðlapallum. Vit eru errin av at kunna enda árið við so frægum fólkum sum Ólavi og Eivør. Og hetta at kom­binera bókmentir og tón­leik er nettup eitt av enda­málu­num við hesum góða húsi. Sjálvt tiltakið byrjaði ann­ ars við, at Eivør sang tvey løg. Tað seinna av teimum báðum var eitt rættiliga nýtt lag, og sum ikki einaferð, bergtók Eivør okkum við hennara vakra sangi. Síðan kom Ólavur Ras­ mussen á pallin, og hann er nakað fyri seg. Hann hug­leiddi um stóra heim­ spekingin Søren Kirkegaard, men hetta gjørdist ongantíð eitt tungt og turrisligt upp­ livilsi. Ólavur nýtti hu­mor­ in sum grundarlag til fyri­ lesturin, og hetta riggaði so ótrúliga væl. Ólavur fortaldi nógvar stutt­ligar søgur, sum hann síðan knýtti saman við tank­ arnar hjá Kirkegaard. Hann hugleiddi primært um Guðs- hugtakið og um dulviti. Um dulviti fortaldi Ólavur eina so stuttliga søgu um ein prest, sum skuldi doypa eitt barn. Gumman var í einum sera niðurringaðum kjóla, og úrslitið gjørdist, at prestur kom til at spyrja:”Hvussu skulu boppurnar eita?”! Ólavur slapp sera væl frá sínum fyrilestri, og hann fann eina góða javnváð mill­ um álvara og stuttleika. At enda kom Eivør aftur at syngja fyri okkum, og hetta var enn einaferð bergtakandi. Hæddarpunktið mundið vera, tá ið Eivør fekk okkum øll at syngja við í lagnum “Who is knocking on my frontdoor”. Hetta riggaði sera, sera væl. Um ein skal fílast á nak­ að, so má tað vera, at til­takið kanska var í so stutt. Men samanumtikið var hetta eitt super tiltak í Miðla­hús­ inum. Dulvitskan setur dagskrá og Eivør Pállsdótti Eivør sang seg líkst inn í øll hjørtu í Miðlahúsinum fyri nýggjár Tað var sum sild í tunnu til seinasta tiltakið í Miðlahúsinum í 2005 Familjan hjá presti varð væl umboðið het