mikudagur 8. november 2000síða 11
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 215 - 8. november 2000
21
20
Nr. 215 - 8. november 2000
Bent J. Hansen
Valevni á lista B
Nú nærkast býráðsval,
og valevnini royna eftir
bestu evnum av lýsa síni
hjartamál, ikki øll hugsa
um at alt hetta kostar
pening og at Tórshavnar
kommuna hevur fingið
eina sera tronga íløgu-
játtan frá Landsstýrin-
um, hetta eiga valevnini
at hugsa um tá »lovað«
verður.
Undirritaði,
ið
er
valevni á lista B fer í
nøkrum komandi grein-
um at lýsa nøkur mál, ið
ikki eru valagn men
trupulleikar, ið mugu
loysast í komandi bý-
ráðssetu og sum undir-
ritaði metir kunnu loys-
ast uttan at íløgujáttan
kommununar
verður
tyngd.
Útstykkingaríbúðir
Útstykkingar skulu ger-
ast í total-enterprisu
t.v.s. at entreprenørur/-
byggisamtak
keypir
jørðina frá kommununi
og í samstarvi við tekn-
isku deild býráðsins, ger
planlegging fyri økið, og
ger tað byggibúgvið.
Entreprenørurin/byggi
samtakið
ger
síðan
lyklaklár hús í avtalað-
um sniði á hetta økið, ið
eru klár til brúkaran at
keypa,
hervið
skal
kommunan ikki í lumm-
an eftir teim fáu íløgu-
krónunum, og økt ferð
kann koma á íbúðar-
byggingina í komm-
ununi. Hetta vil geva
kommununi størri frælsi
til íløgur á skúlaøkinum,
eldraøkinum og á barna-
ansingarøkinum, hetta
vil undirritaði koma inn
á í seinri grein.
Barnaansingin
Nevndi í fyrstu grein
míni møguleikan fyri at
umganga
íløgukarm
landsstýrisins, fyri at
røkka longri á íbúðarøk-
inum.
Hesin háttur kann eis-
ini nýtast tá talan er um
bygging av barnagørð-
um. Nú býráðið hevur
tikið avgerð um at eing-
in
nýggjur
býlingur
verður bygdur uttan
barnagarð, skuldi verið
lagamanni
at
latið
byggiharran/samtakið,
ið ger útstykkingina,
eisini bygt barnagarðin
og yvirtikið hann sum
leigumál í X antal ár, ið
inngongur sum keyps-
peningur, soleiðis kunnu
vit fáa frístillað kapital
til útbygging av barna-
røktini í øðrum pørtum
av býnum, og harvið
fingið størri ferð á út-
byggingina av barnaans-
ingini.
Havnin fingið
tronga íløgujáttan
Ólavur Hátún
At almennu musikkskúlar-
nir, sum í seinnu helvt av
50-árunum tóku seg upp í
Svøríki og nakað seinni í
Danmark,
skaptu
eitt
gróðrarlendi undir og eina
av útbreiðslu av virkna tón-
leikalívinum sum ongantíð
áður í norðurlendskari tón-
leikasøgu, eru øll tónlista-
fólk á einum máli um.
Í Føroyum varð hugskot-
ið um slíka musikkskúla-
skipan borið fram tíðliga í
60-árunum; men ikki fyrr
enn smá 20 ár seinni slapst
til verka við slíkum roynd-
um her. Og væl vignaðist
hjá Royndarmusikkskúlan-
um, sum, byrjandi í Tórs-
havn, Gøtu og Fuglafirði á
heysti 1981, eftir fáum ár-
um breiddi seg út um at
kalla alt landið. Tey trð
musikklærarastørvini, sum
lagt varð fyri við, høvdu í
1985,
tá
musikkskúlar
vórðu skipaðir sambært
musikkskúlalógini frá árin-
um fyri, vaksið seg til ikki
færri enn 24,5 størv, og so
mikið varð strongt á eftir
musikkskúlatímum úr øll-
um musikkskúlaøkjum, at
læraratalið í 1989 var kom-
ið heilt upp á 44 størv.
Hetta virksemið gav eisini
úrslit, og sum besta dømi
hevur áður verið borið
fram, at Musikkskúlin í
Vágum eftir hesum fáu
árum fekk bygt upp eitt
Ungdómsorkestur, sum var
at meta sum tað fremsta í
landinum, og sum eisini
vann sær viðurkenning á
ferðum uttanlands.
Men um hetta mundið
var kreppualdan við at taka
seg upp, og í musikkskúla-
umsitingini varð tí sjálv-
boðið aftur farið niður um
tey fjøruti størvini, um enn
stavnhaldið var ein lands-
umfatandi
musikkskúla-
skipan við 50-60 lærara-
størvum – frændur okkara
fyri vestan hava 600 mus-
ikklærarastørv! – hýsandi
øllum
tónleikamennandi
virksemi bæði til ljóð,
rørslu og teoretiskar greinir
og fatandi um aldursbólkar
frá pinkubørnum og upp í
búnan aldur.
Men tá ið vandi varnaðist
fyri, at fíggjarliga støðið
fór at verða tikið undan
musikkskúlanum á lands-
játtanini, komu allir lands-
ins
musikkskúlaleiðarar
saman til fundar at viðgera
viðurskiftini, og niðurstøð-
an gjørdist, at fór lærara-
talið niður um tey 35-37
størvini, fór musikkskúlin
at koma í óføri við sínum
aðalendamáli, sum er at
skapa fyritreytir fyri virkn-
um tónleikalívi um alt
landið.
Vit fingu tá í lag eina
ískoytisskipan, har komm-
unur sjálvbodnar rindaðu
tað, sum restaði í til tey 35
størvini, og bjargaðu okk-
um á tann hátt undan
beinleiðis kreppu. Tá ið ein
komandi fíggjarlóg var
undir viðgerð, kom eg sum
táverandi musikkskúlaleið-
ari mær á tal við fíggjar-
nevndarformannin Jørgen
Thomsen við teirri inniligu
bøn, at musikkskúlajáttanin
kundi verða hækkað við
hálvari millión, sum kundi
tryggja musikkskúlaskip-
anini um ikki fullgóð so tó
framhaldandi livilig kor.
Minnist, at tann heiðurs-
maður Jørgen Thomsen tá
tók soleiðis til orða: »Er
henda hálva milliónin so
týðandi fyri tykkum, tá
mugu vit siga, at hon »velt-
ir onki less« hjá landinum.«
Men tíverri møtti musikk-
skúlin ikki somu vælvild í
nýggja landsstýrinum, og
ikki bert varð noktað okk-
um at halda fram við okk-
ara fyribils neyðloysn við
ískoytisskipan, men eisini
varð landsjáttanin skorin
niður, og við ein brest datt
musikkskúlavirksemið nið-
uraftur á tað virksemis-
støði, sum hann byrjaði
við, og sum hann enn
stendur á: 25 lærarastørv.
Musikkskúlin, sum áður
var vónríkasti vøkstur í før-
oyskum mentanarlívi nakr-
antíð, hevur eftirsíðan lav-
að sum lamskotin fuglur úti
um landið uttan nakran
møguleika at spenna flog,
so sum karmar eru til.
Í orð og tal hevur tað
seinnu árini so hugaliga
verið ásannað frá politisk-
ari síðu, at mentanin meira
enn nakað er lívgevandi
mergurin í fólkinum. Vit
hava eisini kunnað glett
okkum um, at landsjáttanin
til mentanarlívið í hesum
skeiði er munandi økt. Men
musikkskúlin hevur fram-
haldandi verið við sviðu-
soð. Fyri okkum mongu,
sum við áhuga fylgja við,
hvørja lagnu hesin týdning-
armesti stovnur innan okk-
ara tónleikalív fær, var tað
skelkandi at hoyra í útvarp-
inum,
at
musikkskúlin
heldur enn endiliga at fáa
betri sømdir og rúmari ræs-
ur nú aftur verður skerdur í
landsfíggjarjáttanini. Hugsi
ikki júst so nógv um tær fáu
túsund krónurnar, sum tal-
an er um, men meira um
tað framhaldandi vantandi
medvitið millum okkara
politikarar um støðu mus-
ikkskúlans úti um landið og
um
tann
samfelagsliga
týdning, hann annars ber í
sær, fær hann bert tey
gróðrarlíkindi, sum hann
hevur uppiborið.
Musikkskúlin – illa fór hann
VIÐMERKINGAR
Pauli Einarsson
valevni Javnaðarfloksins
Trongisvágur
Seinastu nógvu árini hevur
nógv verið tosað um møgu-
leikarnar fyri at fáa virk-
semi ígongd aftur runt í
landinum. Tosið endar fyri
tað mesta við einari saman-
líkning ímillum Havnina og
restina av Føroyum.
Havnin og tað sum liggur
rundanum, verður í nútím-
ans talu kamouflerað við
orðinum Miðøkið. Hetta er
bara ein roynd at spjaða
Føroyar, sum fyrr var eitt
samlað land, og skapa
frontar ímillum oyggjar og
bygdir.
Tíverri loypa landspolit-
ikkarar á sama vognin við
at taka undir við teimum
lærdu ráðgevum, sum siga,
at rákið ger, at alt skal
samlast á einum stað, men
tað er ikki rætt.
Tað hevur alla tíð verið
so, at fólkið vil búgva so
tætt saman sum gjørligt, tí
tá er lættari at verja seg
ímóti ymiskum vandum.
Í
hesum
framkomna
landi er vandin ikki stríð
við vápnum, men heldur
innanoyggja stríð um, hvar
virksemi skal vera. Um vit
vilja hava eitt land, sum
gevur møguleikar hjá fólki,
eisini við góðari útbúgving,
at støðast í teimum ymisku
oyggjunum, mugu teir, sum
valdir eru at stýra landin-
um, skjótt vísa hetta í verki.
Vit, sum búgva í Suður-
oy, uppliva ferð eftir ferð, at
tá vit vísa á onkran nýggjan
møguleika fyri virksemi í
oynni, so verður hetta upp-
skotið, av landsins politikk-
arum,samanlíknað við onn-
ur øki í landinum, sum teir
halda liggja betur fyri.
Tí tonki eg: Hvønn er tað
betur fyri? Er tað fyri tey
fáu útvaldu av teimum, sum
búgva her í landinum, ta
fremmandu vinnuna, sum
kemur inn til Føroyar ella
hesar báðar partar samlað-
ar?
Suðuroyggin liggur ikki
verri fyri enn aðrar oyggjar
í Føroyum. Tað er bara ein
spurningur um, hvat ein
samanlíknar við.
Vit, sum búgva í Suður-
oy, krevja sama møguleika
sum øll onnur í landinum, tí
vit hava somu skyldur sum
øll onnur, men vit merkja,
at vit fáa ikki tað sama sum
onnur, fyri skattapeningin,
sum vit gjalda í Landskass-
an.
Fyri at taka eitt dømi, vil
eg nevna ágangin frá restini
av Føroyum, við landsins
politikkarum á odda, ímóti
at gera Drelnes á Tvøroyri
til eina veitingarstøð til
oljuvinnuna. Grundgeving-
ar hava verið fleiri, so sum
at øll skulu hava sama
møguleika, vinnan skal
sjálv skipa fyri hesum.
Tann grovasta og seinasta
grundgevingin
fyri
at
myndugleikarnir ikki vildu
vísa á Drelnes var, at mynd-
ugleikarnir kundu ikki geva
einari danskari fyritøku
einkarætt til veiting úr Før-
oyum.
Myndugleikarnir
vita fullvæl, at danska fel-
agið, sum er við í ætlanini
at gera Drelnes til veiting-
arstøð, er tann parturin av
einum samtaki, sum kemur
inn við nógvum royndum á
økinum. Tað er í veruleik-
anum eitt føroyskt felag
sum hevur nógv ár á baki á
Tvøroyri, innan bæði reið-
aravirksemi,
handil
og
flutning, sum hevur fingið
sær ein útlendskan sam-
starvsfelaga. Hesin sam-
starvsháttur er ikki annað
enn tað, sum Oljumálastýr-
ið hevur víst á sum ein rætt-
ur vegur hjá føroyskum
fyritøkum, at koma inn í
oljuvinnuna.
Tað eru fleiri onnur virki
og feløg í Føroyum, sum
hava fingið sær útlendskar
samstarvsfelagar, so R. B.
Thomsen er ikki nakað
eindømi. Munurin er bara
tann, at hinir búgva ikki í
Suðuroy.
Eg dugi ikki at síggja,
hvat, ið kann forða einum
landstýrismanni at áleggja
oljufeløgum, at brúka eina
ávísa havn í Suðuroy, á
sama hátt sum teir við lóg
áleggja fiskimonnum, at
selja ein ávísan part av
veiðuni gjøgnum eina upp-
boðssølu
norðanfjørðs.
Hetta vildi ikki kostað
Landskassanum eina ein-
astu krónu, bara skapt
størri møguleika fyri øðr-
um virksemi, og harvið
betri trivnaði í Suðuroy.
Politiskur vilji = tóm orð
Tummas Eli Høj Joensen
Valevni til kommunu-
valið í Sjóvar sókn
Pensionistahúsið
á
Strondum er eitt talandi
dømi um, at tey gomlu í
kommununi hava víst
stríðsvilja tá tað ráddi
um at skapa karmar um
teirra felagslív.
Men tá tað kemur til
ansing av óhjálpnum
pensionistum (á til døm-
is ellis- og umlættingar-
heimum),
verða
tey
gomlu send langan veg
av bygdini, fyri har at
fáa hjálp.
Sum nútíðarsamfelag-
ið er samansett, er neyð-
ugt at gomul og óhjálpin
fáa tilboð um røkt, og
best er um henda hjálpin
er at finna í nærum-
hvørvinum.
Tí eigur frá kommun-
alari síðu at verða miðað
ímóti at útvegað verða
umlættingarpláss eftir
tørvi.
Eldrarøkt í
nærumhvørvinum
FK-kappingin
Hetta vikuskiftið
skipaði Fleyr fyri FK-
kapping hjá yngru
leikarunum
FLOGBÓLTUR
Vegna gó›u undirtøkuna,
sum kappingin fekk, var›
gjørt av, at byrjast skuldi
longu fríggjadagin, solei›is
at ta› skuldi ver›a gjørligt
at avgrei›a kappingina til
ásettu tí›ina.
Til samans vóru yvir 700
leikarar í kappingin, og
kappa›ust hesir í 6 ymsum
hallum.
Ni›anfyri ver›a myndir
av vinnandi li›unum prent-
a›ar.
TBa vann finaludystin í getnur 9 ár
SÍ vann kappingina hjá yngstu dreingjunum
Í kappingini hjá gentum 12 ár vann TB kappingina
Fleyr dreingirnir vunnu kappingina hjá dreingjum 12
TB er væl fyri á kvinnusí›uni, og vunnu tær eisini gentur 14
Sørvingar vunnu kappingina fyri dreingir 14
Kappingina hjá gentum 16 vann KÍF
Vinnarar av dreingir 16 gjørdust Fleyr
Eisini kappingina hjá kvinnuunglingum vann TB
Fleyr unglingarnir vunnu kappingina í sínum aldursbólki