fríggjadagur 10. november 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 217 - 10. november 2000
VI‹MERKINGAR
Jan Gardar,
valevni Sjálvst‡risfloksins
Skúlaumhvørvi› og n‡ggja
tøknin skal n‡tast út í æsir
at menna vitunarstø›i›
Til tess at ein skal kunna
trívast á einum sta›i eru ta›
nógvar
fyritreytir
sum
skulu ver›a í lagi›, men vil
eg loyva mær bert at nevna
nakrar sum eg meini hava
t‡dning í hesum saman-
hangi.
Ein kann vi› rímuligheit
spyrja hvønn ungdóms-
politik ella mentanarpolitik
hevur b‡rá›i. Á hvønn hátt
hugsa politikkarnir sær at
skapa trivna í b‡num so-
lei›is at ungdómurin ikki
stingur í sekkin til tess at
finna sær anna› pláss at
búleikast.
Solei›is eiga vit at gera
okkum greitt at trivna›ur
fyri ungdómin er anna› og
meira enn arbei›i og bú-
sta›ur.
Menningin gongur vi›
rúkandi fer, eg hugsi› her
ikki minst um teldutøknina
og samfer›slumøguleikar-
nar og samstundis gerst
ungdómurin
minni
og
minni sta›bundin. Ung-
dómurin í dag hevur meira
og meira lyndi til at troyta
møguleikarnar har hesir eru
størstir. Hettar setir stór
krøv til lokalsamfelagi›- til
okkara politisku umbo›.
Hesar avbjó›ingar gerast
ikki minni tá eitt møguligt
fast samband er til megin
øki›. Eru vit eftirbátar á
ymisku økjunum tá, ver›ur
trupult at stø›ga skeivu
gongdini og ver›ur ta› tá
mi›sta›arøki
i›
avger
hvussu leikur fer og ta› er
neyvan ein hugalig fram-
tí›armynd; ja spyr bara
Árnfiringar hvussu ta› er at
vera útja›ari hjá Klaksvík.
Hvat mi›námsskúlum vi›-
víkur eiga vit tíbetur fleiri
tilbo› til ungdómin, men
skuldi hesi› um b‡rá›i
hev›i bori› rætt at veri enn
fleiri. Eg hugsi› her um
Handilsskúla og Studenta-
skúla, sum eisini lógar-
heimild er fyri. Solei›is er
tí›anverri
ney›ugt
hjá
skúlaungdómi í stórum
tali› dagliga at leita sær
tvørturum Leirvíksfjør›.
Her eigu vit saman vi›
landsmynduleikunum og
vinnulívinum at spenna
okkum út til tess at gera
betur n‡tslu av tí lokala
skúla umhvørvinum og
n‡ggju tøknuni til tess at
menna
vitunarstø›i
og
harvi› vinna fram n‡ggjar
vinnumøguleikar.
Pauli Einarsson
Valevni hjá
javna›arflokkinum
Seinastu nógvu árini
hevur nógv veri› tosa›
um møguleikarnar fyri at
fáa virksemi ígongd aftur
runt í landinum. Tosi›
endar fyri ta› mesta vi›
einari
samanlíkning
ímillum Havnina og rest-
ina av Føroyum.
Havnin og ta› sum
liggur rundanum, ver›ur
í nútímans talu kamou-
flera› vi› or›inum Mi›-
øki›. Hetta er bara ein
roynd at spja›a Føroyar,
sum fyrr var eitt samla›
land, og skapa frontar
ímillum oyggjar og bygd-
ir.
Tíverri loypa lands-
politikkara á sama vogn-
in, vi› at taka undir vi›
teimum lærdu rá›gevum,
sum siga at ráki› ger, at
alt skal samlast á einum
sta›, men ta› er ikki rætt.
Ta› hevur alla tí› veri›
so, at fólki› vil búgva so
tætt saman sum gjørligt,
tí tá er lættari at verja seg
ímóti ymiskum vandum.
Í hesum framkomna
landi er vandin ikki strí›
vi› vápnum, men heldur
innanoyggja strí› um
hvar virksemi skal vera.
Um vit vilja hava eitt
land sum gevur møgu-
leikar hjá fólki, eisini vi›
gó›ari
útbúgving,
at
stø›ast í teimum ymisku
oyggjunum, mugu teir
sum valdir eru at st‡ra
landinum, skjótt vísa
hetta í verki.
Vit sum búgva í Su›ur-
oy uppliva fer› eftir fer›,
at tá vit vísa á onkran
n‡ggjan møguleika fyri
virksemi í oynni, so
ver›ur hetta uppskoti›,
av landsins politikkarum,
samanlíkna› vi› onnur
øki í landinum, sum teir
halda liggja betur fyri.
Tí tonki eg: Hvønn er
ta› betur fyri. Er ta› fyri
tey fáu útvaldu av teim-
um sum búgva her í land-
inum,
ta
fremmandu
vinnuna sum kemur inn
til Føroyar ella hesir
bá›ir partar samla›ir.
Su›uroyggin
liggur
ikki verri fyri enn a›rar
oyggjar í Føroyum. Ta ›
er bara ein spurningur
um, hvat ein samanlíknar
vi›.
Vit sum búgva í Su›ur-
oy krevja sama møgu-
leika sum øll onnur í
landinum, tí vit hava
somu skyldur sum øll
onnur, men vit merkja, at
vit fáa ikki ta› sama sum
onnur, fyri skattapening-
in, sum vit gjalda í
Landskassan.
Fyri at taka eitt dømi,
vil eg nevna ágangin frá
restini av Føroyum, vi›
landsins politikkarum á
odda, ímóti at gera Drel-
nes á Tvøroyri til eina
veitingarstø› til olju-
vinnuna. Grundgevingar
hava veri› fleiri, so sum
at øll skulu hava sama
møguleika, vinnan skal
sjálv skipa fyri hesum.
Tann grovasta og seinasta
grundgevingin fyri at
myndugleikarnir
ikki
vildu vísa á Drelnes var,
at
myndugleikarnir
kundu ikki geva einari
danskari fyritøku einka-
rætt til veiting úr Før-
oyum. Myndugleikarnir
vita fullvæl at danska
felagi› sum er vi› í
ætlanini at gera Drelnes
til veitingarstø›, er tann
parturin av einum sam-
taki sum kemur inn vi›
nógvum royndum á økin-
um. Ta› er í veruleikan-
um eitt føroyskt felag
sum hevur nógv ár á baki
á Tvøroyri, innan bæ›i
rei›aravirksemi, handil
og flutning, sum hevur
fingi› sær ein útlendskan
samstarvsfelaga. Hesin
samstarvsháttur er ikki
anna› enn ta› sum Olju-
málast‡ri› hevur víst á
sum ein rættur vegur hjá
føroyskum fyritøkum, at
koma inn í oljuvinnuna.
Ta› eru fleiri onnur
virkir og feløg í Føroy-
um, sum hava fingi› sær
útlendskar samstarvsfe-
lagar, so R.B.Thomsen er
ikki
naka›
eindømi.
Munurin er bara tann, at
hinir búgva ikki í Su›ur-
oy.
Eg dugi ikki at síggja
hvat i› kann for›a einum
landst‡rismanni
at
áleggja oljufeløgum, at
brúka eina ávísa havn í
Su›uroy, á sama hátt sum
teir vi› lóg áleggja
fiskimonnum, at selja ein
ávísan part av vei›uni
gjøgnum eina uppbo›s-
sølu nor›anfjør›s. Hetta
vildi ikki kosta Lands-
kassanum eina einastu
krónu, bara skapt størri
møguleika fyri ø›rum
virksemi, og harvi› betri
trivna›i í Su›uroy.
Akadem. Polit. Samrá›ing
Roynast her mær kenslur bundnar,
í frí›um landi valda villir hundar.
Tí›in ber sár eftir skrivandi mentan
meta seg sjálvar so sera hentan.
Oy›sla burt álit frá spyrjandi tjó›,
hva›ani fáa vit rá›ini gó›.
Kosnir menn fylgja bundnari rás,
uttan at vita ta›, læstir í lás.
Hollar royndir fyri teoriini dvína,
me›an teir sær sjálvum sam-s‡na.
Innilæst liggur framkomin vitan,
draga› til sín tann besta bitan.
Kjaftast frítt í øllum mi›lum
reisast ei úr dunnuhylum.
Kámast burt fullveldislei›,
nú hundadagakongur ni›arliga rei›.
Um tilfangi, olju og blankan fisk,
heilsuskipan og n‡ggjan hard-disk,
søgulig brygdi og oljudans
hvør ynskir vi› skútuni henda kjans?
Peter Splidt
Rigmor Dam,
valevni í Havn
Heimasí›a:
www.rigmordam.subnet.dk
Um eg ver›i vald í b‡rá›i›
fari eg aktivt at arbei›a fyri
at fáa nøkta› tørvin á
barnaansingarplássum sum
skjótast. Væl at merkja
ordiligum plássum, sum
b‡rá›i› stendur fyri og
gjaldar vi› okkara skatta-
pengum.
Í løtuni standa eini 400
børn á bí›ilista og er ta›
avgerandi ney›ugt, at allar
hesar familjur fáa tilbo›
um pláss í einum tryggum
og mennandi umhvørvi, vi›
einum høgum pedagogisk-
um stø›i.
Í mínum hugaheimi er
barnaansing ein uppgáva -
ikki ein trupulleiki.
Vit foreldur ynskja sjálvi
at kunna velja hvønn ans-
ingarhátt okkum líkar best.
Ta› veri seg barnagar›,
dagrøkt ella útibarnagar›.
Eisini vilja vit frítt kunna
velja tann stovn vit ynskja.
Harumframt eiga systkin
sjálvsagt at ganga á sama
stovni, og systkinaavsláttur
eigur at vera givin. Tíverri
er veruleikin í dag, at eingi
av hesum krøvum eru
sjálvsøgd.
Onkur hugsar kanska at
nú er nóg miki› sagt og
skriva› um barnaansing og
nóg nógv lyfti givin. Men
eitt er ey›sæ› - nógv fólk
eru rakt av hesum trupul-
leika. Eini 400 børn standa
á bí›ilista, hesi hava tvey
foreldur í part. Og hetta er
so avgjørt ein trupulleiki,
sum rakar alla familjuna,
systkin, ommur og abbar.
Øll eru tey partur av ger-
andisdegnum hjá familjuni,
sum ikki veit síni livandi
rá› um hvussu tey fáa
morgindagin at hanga sam-
an.
Spurningurin er sera ein-
faldur. Um politiskt valdu
umbo›ini vilja seta ney ›-
ugu upphæddina av til
endamáli›, so kann tørv-
urin nøktast innan heilt fá
ár.
Í hesum sambandi er vert
at nevna, at Javna›arflokk-
urin er einasti flokkur, sum
hevur bundi› seg til at ra›-
festa barnaansingartrupul-
leikan allarfremst. Hetta
krevur tó ein sterkan Javn-
a›arflokk í b‡rá›num og
heiti eg tí á teg um at seta
kross vi› meg ella lista C.
Politiskur vilji = tóm or › Barnaansing – ein spurningur
um vilja
Skúlaumhvørvi› og n‡ggja
tøknin
Akadem. Polit. Samrá›ing
Í sendingini komandi sunnu-
kvøld ver›a f‡ra ymisk evni:
Motorsúklur, ævint‡rsøgur bæ›i
upprunaligar og t‡ddar og eisini
hava vit veri› vi› á konsert hjá
Kulurótum, sum nú ætla sær út á
nor›urlendska markna›in.
Bensin í bló›inum
»Ta› er nærmast ein sjúka (ert tú
fyrst bitin av tí, so sleppur tú ikki
av vi› ta› aftur«, sigur Petur
Madsen, 43 ár, Kvíkvík
»Ta› er sum at koyra rutsche-
bana (tú st‡rir honum bara sjálv-
ur«, Agnar Dahl, 30 ár, Tórshavn
Tali› á motorsúkklum á før-
oysku vegunum veksur alsamt.
Dillan, i› rakti Danmark fyri fá-
um árum sí›ani, er nú av álvara
komin til Føroya. Basalt hevur
tiki› pulsin á føroysku motor-
súkklumentanini og n‡ggja mot-
orsúkklufelagnum, MC Føroyar,
i› var› stovna› 3. september.
N‡ggjar ævint‡rsøgur
til fólk í øllum aldri
Ævint‡rsøgur ella fantasisøgur
eru vælumtóktar um allan heim
og í november koma ikki minni
enn tvær n‡ggjar ævint‡rsøgur út
— heimskendi Harry Potter
ver›ur nú t‡ddur til føroyskt og
Annfinnur í Skála gevur út fyrra
bind av søgum úr Heiminum
Forna.
Harry Potter bøkurnar eru nú
umsettar til meir enn 28 mál og
eru so vælumtóktar kring allan
heim, at bókasølan hevur sett øll
met. Børn kring allan heim hava
tiki› søgurnar um drongin Harry
Potter, sum aftaná ein ringan
uppvøkstur í 11 ár, fær bo› um at
koma á gandaskúla, og har finnur
megi innaní sær sjálvum, sum
hann ikki helt, hann átti. Men
ikki bara børn eru hugtikin av
Harry Potter, eisini vaksin hava
tiki› søgurnar til sín og lesa tær
vi› minst líka stórum áhuga, sum
børnini.
"Eg havi altí› skriva› søgur av
ymiskum slag, men ikki fyrrenn
nú havi eg hugsa› um at givi› ta›
út", sigur Annfinn í Skála. Hann
var ikki grei›ur yvir, tá hann
skriva›i bøkurnar "Hjá dvørgum
í Ni›afjøllum" og "Fer›in til
Zambora", at hann vi› sínum
ævint‡rsøgum hevur rakt eitt
rák, sum er frammi í tí›ini. Bøk-
urnar eru um Hallberu og Kjart-
an, sum ganga í 2 S í Hoydølum.
Á eini skúlaútfer› fara tey bæ›i
inn í eitt helli, og koma tá inn í
ein heilt n‡ggjan heim, har tí›in
er uppste›ga› og ikki ber til at
venda vi› aftur.
Kular Røtur á nor ›-
urlendska markna›in
Vit kenna tey øll — Kular Røtur -
barnatónleikur og barnashow,
sum hava veri› á konsertfer› í
ítróttarhallum kring landi›. Nú
skulu Trølla-Pætur, omman og
øll hini eisini inn á nor›ur-
lendska markna›in. Hetta er í
hvussu so er ætlanin, sigur Stein-
tór Rasmussen, sum ikki dylir
fyri, at hetta ver›ur ein stór
avbjó›ing. Men ta›, sum er idol
fyri føroysk børn, eigur eisini at
kunna gerast ta› í hinum Nor ›-
urlondunum. Føroysku barna-
sangirnir standa onki aftan fyri
teir útlendsku, heldur hann.
Frá fríggjadegi 10. november til hósdagin 16. november
N‡ggjar ævint‡rsøgur til fólk í øllum aldri
Marna Jakobsen
skrivar sjónvarps- og
útvarpsumæli hesa
vikuna
Mikukvøldi› kom Durita
til New Zealands og leg›ist
í dvala. Sendingin "Kring
knøttin" ver›ur send hvørt
mikukvøld og eg seti meg
spent at hyggja hvørja fer›.
Eg haldi, at Durita dugir
væl at grei›a frá, og send-
ingin er væl samansett, tá
hugsa› ver›ur um, at hetta
eru amatørar sum hava
tiki› upp. Freia kom í
ver›ina og sjálvandi var
nógv tí› og nógvar myndir
brúktar uppá Freiu, ta› vil
so vera.
Eg og nógv vi ›
mær munnu halda,
at
henda sigling var eitt rætt-
iligt bragd og at Durita
hevur gjørt nógvum at-
finningarsomum
til
skammar.
Hóskvøldi› gjørdi Arm-
gar› Arge aftur eina gó›a
sending. Sendingin "Til-
vera" um incest var eisini
eitt bragd. Armgar› Arge
megna›i at gera ein trup-
ulleika sjónligan, sum er
svárur at tosa um. Hetta
var sobur journalistikkur.
Eg hugsi mangan um eina
tí›indakvinnu, sum starv-
a›ist í útvarpinum fyri
nøkrum árum sí›ani, sum
eisini fekst vi› sosial evni.
Slíkar sendingar hava sett
seg fastar í mínum huga og
ta› fara hesar hjá Armgar›
Arge eisini at gera. Eg vóni
bert, at ikki bert løgreglu-
fólk, men eisini sálarfrø›-
ingar og politikarar hava
lurta› væl eftir. Ta› tykist
sum ta› enn bert eru
kvinnur, kristiligir felags-
skapir og fólkakirkjan sum
hava uppdaga›, at vanlig
fólk koma út í trupulleikar
av slíkum slag, at okkurt
má gerast, bæ›i vi› akutt-
ari og fyribyrgjandi hjálp.
Leygarmorgunin bo›a›i
útvarpi› frá, at nú var ikki
loyvt at roykja umbor› á
strandfer›sluskipunum.
Eg vóni, at útvarpi› ger
meira vi› grundgevingar-
nar hjá Strandfer›sluni. Eg
haldi ta› vera sera áhuga-
vert at fáa at vita, hvussu
ta› ber til, at roykjarar
blíva so agressivir, at teir
skera setrini upp umbor ›
á skipunum. Eg helt, at
roykjarar vóru í vanda fyri
at fáa lungnakrabba, men
nú sær út til at Strand-
fer›slan hevur ávíst, at
roykjarar gerast vanda-
listar eisini.
Gud viti,
hvussu sær út inni í roykj-
araheimum.
SVF sendi hugvekjandi
sending um sluppuna Cor-
enet sunnukvøldi›, har
einast eftirlivandi Albert
Michaelsen greiddi frá
ógvusligari
hending
á
Kappanum og um eitt
strí› um yvirlivilsi. Hend-
ingin hevur sett seg fast í
minninum á øllum, sum
hava veri› vi› og hava
vara› av. Áhugavert var at
fylgja vi›, tá i› sonur ein
av manningini var og vitj-
a›i á sta›num, har Cor-
enet kom til lands.
Hetta er ein onnur long
fer› enn tann hjá Duritu
vi› Sølku Vølku. Hetta er
arbei›i og brey› í munnin,
mangan
vi›
ringum
royndum.
Amerikanska sølufyri-
brigdi› "Halloween" hevur
enn ikki fingi› fastatøkur á
okkum, vit minnast enn
tey sjólætnu allahalganna-
dag. Útvarpi› hevur havt
eitt tema alla vikuna um
sorg og dey›a. Jógvan
Frí›rikson hevur tosa› um
manglandi sálarliga hjálp
frá fakfólki til fólk, i ›
koma í ney› av missi.
Rey›i Krossur hevur greitt
frá sorgarlinjuni sum tey
hava havt nú í eina tí› og
eg fann endiliga útav, hvat
Stu›lafelagi› Glottin ar-
bei›ir vi›.
Hvat skuldu vit gjørt,
høvdu vit ikki allar hesar
frívilligu
eldsálir,
sum
kasta seg út í at arbei›a fyri
einari søk.
Mánakvøldi› var fyri-
lestur eftir Hans Jacob De-
bes professara at hoyra í
útvarpinum. Fyrilesturin
"Bygdir á heimsins enda"
var grei›ur og sera áhuga-
vert var at hoyra um grøn-
lendsku bøndurnar, sum
hvurvu sum døgg fyri sól
og um orsøkirnar til hetta.
Mín ummælisvika enda›i
vi› dey›a Ingridar drotn-
ing og vali› av forseta í
USA. Av eini ella a›rari
orsøk metti SVF hetta at
vera so t‡dningarmiki›, at
teir sendu alla náttina. Eitt
sindur løgi›, tá i› hugsa›
ver›ur um, hvussu líti ›
hevur veri› gjørt vi› at
l‡sa amerikanska forseta-
vali› undan valinum.
Bátar og fólk
Tónasláttur
Í sendingini hesafer› ver›ur
aftur
at
hoyra
um
tónleikalívi›
úr
Klaksvík.Serliga
ver›ur
greitt frá tí sera vældámdum
tónleikabólkinum "Sóljuni",
sum var nógv frammi seinast
í 1940-unum til mi›skei›is í
1950-unum. Hans Egholm
leggur til rættis.
Mánakvøldi› kl. 20.30
Sunnukvøldi› kl. 20.00