fríggjadagur 27. januar 2006síða 30
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
30
Nr. 20 – 27. januar 2006
Tórsgøta
Soleiðis er at sita
í rullistóli í Havn
Gongubreytirnar eru alt ov høgar manga staðni. Her uttan fyri sjónleikarhúsið mundi Jógvan Sofus farið afturav tá hann royndi at koma uppá gongubreytina.
Mynd Álvur Haraldsen
– Eg kann ongastaðni
í Havnini keypa mær
eina fløgu. Tað sigur
Jógvan Sofus Vágsheyg,
sum situr í rullistóli.
Í samband við at
MBF fer at gera eina
»handicapguide« yvir
Føroyar, avgjørdu vit
at fara ein býartúr við
Jógvan Sofus Vágsheyg,
nevndarlim í MBF og
finna útav, hvussu tað
er at búgva í Tórshavn
og verða búndin til
rullustól
Inna Tørnroos
inna@sosialurin.fo
Túrurin byrjar heima hjá Jógvan
Sofus, Undir Ryggi í Havn. Hann
hevur sitið í rullustóli í sjey ár,
síðani hann fekk ein blóðtøpp
sum gjørdi hann lamnan í einari
síðu.
– Nú havi eg vant meg við
hetta lívið, sigur hann meðan
hann fer í tí rúkandi ferð
omaneftir brekkuni. Fyrsta
forðingin møtir honum longu, tá
hann skal um hornið hjá Essaba.
Har er ongin gongubreyt, og tí
noyðist hann út á vegin saman
við bilum og bussum.
Okkara fyrsta stopp er
Hotel Hafnia. Jógvan Sofus
sleppur inn í gongina, men so
er stopp. Trappur eru upp til
»Einglabarrina«, og sleppur man
upp har, eru enn fleiri trappir.
– Vit kunnu leggja tær eina
rampu, so tú sleppur upp, rópar
eitt av starvsfólkunum. Tá vit
tosa við hana viðgongur hon, at
tað ber til hjá handikappaðum at
koma inn, men tað er avgjørt ikki
lætt.
Á hinum hotellinum í býnum
ber betri til, sigur Jógvan Sofus.
Løgtingsskrivstovuna, sum
er nakrar metrar longri uppi,
er ógjørlig at koma inn í. Har
er eitt stórt trin, og um Jógvan
Sofus hevði sína egnu rampu
við, so hevði ikki borið til at
komið longri enn innum hurðina,
eftirsum húsið er fult av trappum.
– Men her er okkurt tit mugu
síggja, sigur hann og fer afturum
H. N. Jakobsens bókhandil. Har
er Kunningarstovan flutt inn, og
ein sera góð brekka er gjørd so
at rullustólsbundin og onnur við
hjólum sleppa inn.
– Hetta eri eg øguliga glaður
fyri, sigur Jógvan Sofus.
Vit skunda okkum yvir um
gonguteigin og staðfesta, at bæði
býráðshúsið og Snarskivan hava
góðar umstøður.
Kemur ikki inn
Verri er við nýbygda
Løgtingshúsinum, har Jógvan
Sofus ikki eingongd kemur inn.
– Hetta hava teir so brúkt
80 miljónir krónur uppá, sigur
hann, meðan hann roynir at
fáa rullistólin um gáttina inn í
Løgtingshúsið. Tað eydnast ikki.
Kantarnir, sum Jógvan Sofus
skal uppum, skulu ikki verða
hægri enn 2,5 centimetrar. Tað er
kanturin í Løgtingshúsinum.
Næsta stopp er
Býarbókasavnið. Har ber í løtuni
ikki til at koma inn, men vón er
fyri framman, eftirsum ein lifta
verður bygd.
Føroya Sparikassi á hinari
síðuni á vegnum, líkasum
nógvir aðrir bankar í Tórshavn,
hava góðar umstøður fyri
rullustólsbundin.
Men um Jógvan Sofus vil
hava nýggjan tónleik, er stopp.
Hvørki H.C.W. Tórgarð ella
fløguhandilin í SMS hava
umstøður sum gera, at hann
kemur inn.
– Handilin í SMS liggur uppi á
loftinum, so har ber ikki til.
Cafe Kheops hinumeðna vegin
er eisini ógjørligt hjá honum,
men cafe Jinx longri nirri ber
væl til.
– Ebenezer ber tað til at koma
inn í, um eg fari um bakdyrnar,
men um eg skal í Philadelphia
ella til Jehovas Vittni, sleppi eg
ikki inn. So tað verður torført hjá
mær at koma uppeftir, skemtar
Jógvan Sofus.
Handiskjarnin og SMS eru
støð, sum hann fegin vitjar
eftirsum bæði hava góðar
umstøður fyri hann.
í Radiohandlinum hava teir
eisini lagt eina rampu, og har er
Jógvan Sofus ofta.
– Vit hava fingið øguliga
nógvar jaligar raktiónir upp á
hetta, so um man vil hava fleiri
kundar, so er hetta eitt gott
hugskot, siga teir.
Men eitt sum ein ikki hugsar
so nógv um, tá man bara gongur
gjøgnum býin er, hvussu høgar
gongubreytirnar eru. Serliga eru
tað tær nýbygdu sum er hægst.
Høg gongubreyt
Jógvan Sofus vil fegin, at vit fara
niðan í Sjónleikarhúsið at síggja,
hvussu góðar umstøðurnar eru
har, men tá hann skal yvir um
vegin og upp á gongubreytina,
steðgar ferðin. Hóast kanturin
er nógv lækkaður fyri rullu-
stólar og barnavognar, so er
ógjørligt hjá honum at koma upp
á gongubreytina. Tískil noyðist
hann aftur út í ferðsluna fyri at
síðani koma upp á gongubreytina
oman fyri Sjónleikarhúsið.
– Eg vil helst ikki, at tey skifta
tær gomlu gongubreytirnar út, tí
tær eru nógv lættari hjá mær enn
tær nýggju, sigur Jógvan Sofus.
Teir dagar tað regnar ber ikki
til hjá honum at fara út við
elektriska rullistólinum.Tá er tað
bilur ella bussur sum er at taka
til.
– Tað eru komnir nakrir
býarbussar sum eru gjørdir fyri
okkum at sleppa inn í, men man
veit ongantíð, um tað er ein
slíkur sum kemur ella ein av
gamla slagnum, tí fari eg ikki í
býarbussin, sigur hann.
Handikappparkerings-pláss er
tað heldur ikki nøktandi av. Á
Skálatrøð er einki og í SMS er
eitt, fyri at nevna tvey dømi.
– Eftir røttum skal tað verða
eitt handikapparkerins-pláss fyri
hvørt 25 vanligt par-keringspláss,
sigur Jógvan Sofus. Tað er tað
ikki ídag.
Um tú sum rullustólsbundin
skal ferðast ber nokkso væl
til, flogførini hava serligar
rullustólar og Norrøna har
Jógvan Sofus hevur verið
umborð bar væl til.
Smyril og Teisin eru tó einastu
strandfaraskipini sum hann
sleppur við.
– At sleppa ein túr til Nolsoyar
er ógjørligt hjá mær.
– Eg havi ikki ferðast nógv
síðan eg bleiv lamin, men
Føroyar er so avgjørt truplasta
land, eg havi verði í, hjá okkum
handikappaðum, sigur Jógvan
Sofus at enda.
P.s. Miðlahúsið hevur nú lagt
eina rampu so at rullustólsbundin
kunnu koma inn.