fríggjadagur 10. februar 2006síða 8

8 Nr. 30 - 10. februar 2006 Hósdagin fingu fimm ungir menn í glastrevjabátinum, Havfrúnni, ein hemara, sum vigaði eini 160-180 pund Veiða Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Hetta er fimti hemarin, sum teir á glastrevjabátinum, Hav­ frúnni, hava fingið á tráðu. Tann hepni maðurin hós­ dagin var Magnus Bjarna­son, sum fekk hemaran á, meðan hann stóð við tráðuni. Teir vóru á leiðini suður úr Kirkjubønesi, tá ið fast var, og ”bardagin” byrjaði. Tað er ikki bara sum at siga tað at veiða ein hemara á tráðu, tí tað tekur langa tíð, áðrenn hann møðist og fæst upp til vatnskorpuna. Mistu ein Sum skilst á monnunum, høvdu teir ein annan hemara á húkinum fyrr um dagin, men hendan eydnaðist ikki at fáa fatur á. Hemaran, sum teir fimm fingu hósdagin, mettu teir at viga millum 160 og 180 pund. Agnið, teir brúka á hem­ ara­veiði við tráðu, er smá­ fiskur. Enn ein hemara á tráðu Veiðimenninir eru, f.v.: Martin Restorff, Eirikur Poulsen, Allan Bjarnason, Pætur Johansen og Magnus Bjarnason. Á myndini er eisini Jógvan Weihe, sum selir fiskireiðskap Mynd: Vilmund Jacobsen Sild Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Á heimasíðuni hjá Fiski­ rannsóknarstovuni greið­ir Jan A. Jacobsen, fiski­frøð­ ingur, frá sildini, sum Saksa­ berg herfyri fekk í sunnara kanti av Nólsoyar­banka. Hetta var helst heystgýt­ andi sild – og ikki norð­havs­ sild, sum gýtir um várið. Hann vísir á, at sildin, sum Saksaberg fekk, var stór, 36 cm. í miðal, og mið­ al­vektin lá um 400 g. – Av tí, at hendan sildin er komin lítið ávegis í bún­ ingini, er heilt vist, at hon ikki gýtir fyrr enn seint í summ­ar ella tíðliga í heyst. Fiskifrøðingurin vísir á, at bert einstakar sildir (3%) vóru komnar longur ávegis í búningini og kunnu væntast at gýta í vár. Eingin vissa – Vit kunnu ikki siga við vissu, hvaðani sildin stavar, men hetta kann vera sild undan Føroyum ella Het­ landi. Talan kann eisini vera um íslendska sild. Jan A. Jacobsen vísir á, at sildin í hesum økjunum gýtir øll um summarið ella út á heystið. – Tær fáu, sum gýta um várið, kunnu vera norð­havs­ sildir, tí tað kemur ofta fyri, at vár- og heystgýtandi sild gongur saman, men tá er bert ein lítil partur av øðru­m slagnum uppi í. Fiskifrøðingurin veit ann­ars at siga, at seinastu árini hevur lítið verið at sæð av sild inni á føroysku firðunum. Tí væntar hann ikki, at talan er um føroyska sild, sum Saksaberg fekk. At sildin eisini var so stór, talar heldur ikki fyri, at hetta var føroysk sild. – Vanliga ferðast tann størsta sildin longst í ein­um sildastovni. Tí kann hugs­ ast, at hetta er ein partur av størru sildini av einum stovni rundan um okkum, ið er komin hendanvegin at leita sær eftir føði, sig­ ur Jan A. Jacobsen, fiski­ frøðingur. Heystgýtandi sild á Nólsoyarbanka – Tað var ikki várgýtandi sild, sum Saksaberg fekk herfyri, heldur Jan A. Jacobsen, fiskifrøðingur Mynd: Skipalistin Fríðgerð Heinesen, borgarstjóri í Leir­vík, er spent til borg­ara­ fundin, sum verður í kvøld. Hon heldur, at tað ringasta, sum landsmyndugleikarnir kunnu gera, er at út­seta endaligu av­gerð­­ina um farleið­ ina Leirvík Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Nú borgarafundur verður í Leirvík í kvøld um vega­ før­ingina í sambandi við Norðoyatunnilin, hev­ur Sosialurin biðið Tekni­stov­ una í Gøtu um loyvi at prent­ að nakrar myndir, sum lýsa verkætlanina, ið teir hava tekn­að. Henda ætlan við vegi í hvørj­um enda og tunli oman fyri virkini hevur verið nógv frammi seinastu mánaðirnar, og ymiskar metingar hava verið um, hvat ætlanin fer at kosta at fremja í verki. Vit hildu, at fólk eiga at fáa høvi at síggja ein part av verkætlanini á prenti, og hava vit soleiðis útvegað okkum seinastu tekningarnar, sum Teknistovan í Gøtu hevur gjørt. Metingarnar um, hvat ætl­ an­in við vegi og tunli kem­ ur at kosta, hava verið rætti­ liga ymiskar. Talan hevur verið um tøl, heilt úr 150 miljónum krónum niður í 87 miljónir krónur. Í talinum upp á 87 miljónir krónur er tó alt ikki tikið við, eitt nú endurgjald fyri neyst, sum mugu takast burt­ ur, endurgjald fyri jørð og kostnaður av eftirliti. Tað er NCC og J & K Pet­ er­sen, sum hava sagt seg kunna fremja sonevndu fjøru­ loysnina við tunli fyri eina munandi minni upphædd At útseta er