týsdagur 14. februar 2006síða 5

Nr. 32 - 14. februar 2006 5 – Tað eru bara í Havn at tey gremja seg um trot á hand­ verkarum, men samstundis royna tey av øllum alvi at forða handverkarum av bygd at koma til Havnar at arbeiða, sigur stjórin á El- Service á Skála Handverkara-trot Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo – At tað er stórt trot á hand­ verkarum í Havn, skilji eg væl. Men har sleppur heldur ongin annar framat. John Eli Olsen, stjóri á El- Service á Skála, er alt annað enn samdur, tá ið handverksmeistarar og Vinnu­húsið rópa neyðarróp, tí tað er so ringt at fáa hand­ verkarar. Í Sosialinum í gjár søgdu bæði Vinnuhúsið og handverksmeistarar, at tað er so stórt trot á handverkarum, at tað fer at gera bíðitíðina eftir at fáa nakað gjørt, mun­ andi longri, samstundis sum tað fer at vera nógv dýrari at byggja hús. – Øll, sum gremja seg um trot á handverkarum eru fólk, sum hava fyritøkur í Havn, sigur John Eli Olsen. – Men samstundis mugu vit staðfesta, at meistarar og handverkarar á bygd sleppa ikki framat at arbeiða í Havn. Hann sipar til, at tað eru ómetaliga fá arbeiði í Havn­ ini, sum verða bjóðað út. – Og tey arbeiði, sum Tórs­ havnar Kommuna bjóðar út, bjóðar hon bara út til handverksmeistarar í Havn, so har sleppa bygdafólk ikki uppí. Hann sigur, at tað er bara at hyggja í bløðini, so gong­ ur sjón fyri søgn, at arbeiði í Havnini verða ikki bjóðað út, ella tey verða bjóðað so­leiðis út, at bara meistarar í Havn sleppa at bjóða. Hann leggur afturat, at tað er vanligt, at kommunur bjóða síni arbeiði út innanfyri kommunumark fyri at fáa skattakrónur inn aftur. – Men at tað er stórt trot á handverkarum í Havn, skilji eg væl, tí tað er bara har, at nakað virksemið er, sigur John Eli Olsen. Annars heldur hann, at tað er løgið, at byggifeløg í Havnini bjóðað upp á ymisk arbeiði, uttan at hava fólk til at gera tað. – Tað høvdu vit ikki gjørt. Hava vit ikki fólk at gera eitt arbeiði, bjóða vit heldur ikki upp á tað. Hann vísir annrs ár, at støðan úti á bygd kann als ikki metast við støðuna í Havn, tí kring landið er als ikki so nógv virksemi. – Tosa vit um stór el- ar­beiði hesa seinastu tíðina, er tað bara Hovstunnilin, Norð­oyatunnilin, skúlin á Toftum, og kanska okkurt afturat, sum er bjóðað út. – Annars er alt virksemi í Havnini og har verður alt arbeiði hildið innanfyri ein stongdan ring, so at bara byggifeløg og hand­verks­ meistarar í Havn sleppa fram­at. – Tað stóra trotið, ið summi kæra seg um, er sostatt ein havnartrupulleiki burturav, leggur hann afturat. Tvinga bygdarmenn til Havnar Men John Eli Olsen sig­ur, at samstundis gera arbeiðs­ takarar í Havn, alt teir kunnu, fyri at forða handverkarum á bygd at koma til Havnar at arbeiða- uttan so at teir arbeiða hjá onkrum meistara í Havn. Sostatt verður neyðugt hjá handverkarum á bygd at finna aðrar møguleikar og ein av hesum møguleikum er at fara uttanlands at ar­beiða. – Men tað, sum hendir nú, er, at byggifeløg og hand­ verksmeistarar í Havn royna at leggja trýst á politikarar í eini roynd at fáa teir at forða handverkarum at fara uttanlands at arbeiða. – Endamálið við tí er at royna at tvinga hand­verk­ arar á bygd til Havnar at ar­beiða. Men tað skal verða so, at teir skulu arbeiða hjá byggifeløgum og hand­ verksmeistarum í Havn, tí byggifeløg og meistarar á bygd sleppa ikki upp í part. – Sostatt skal møguleikin hjá handverkarum á bygd at fara uttanlands at arbeiða, forkomast fyri løtuvinning hjá byggifeløgum og hand­ verksmeistarum í Havn­ini, sum hava bjóðað upp á ar­beiði, sum teir í veru­leik­ anum ikki hava fólk til, sigur stjórin í El-Service. Hann sigur, at tá ið arbeiði verða boðin út, tekur El- Service seg ofta í samstarv við onnur, so at tey kunnu bjóða saman upp á eitt ar­beiði. – Byggifeløg og hand­ verksmeistarar í Havn brúka ikki tað at fara í samstarv við onnur, so at tey kunnu bjóða saman upp á eitt arbeiði. – Teir bjóða sjálvi og royna so at taka fólk frá øðrum fyritøkum, ella tey royna at forkoma møguleikanum hjá handerkarum at arbeiða uttanlands, so teir verða tving­ aðir til Havnar at arbeiða hjá feløgunum har. Sleppa framtíðini fyri løtuvinning Hinvegin ávarar John Eli Olsen ímóti at skerja møgu­ leikarnar hjá føroyskum handverkarum at arbeiða uttanlands. – Og serliga lítið dámar honum hetta, tá ið veruliga endamálið við at forða hand­verkarum at arbeiða uttan­lands, ikki er annað enn at útvega byggifeløgum og handverksmeistarum í Havn ein løtuvinning við at útvega teimum arbeiðsmegi, so at teir hava bjóðað upp á arbeiði, teir í veruleikanum ikki hava fólk til. – Hetta er ein sera hættis­ lig gongd, tí skulu vit hugsa frameftir og vera við í al­tjóða­ gerðini, hevur tað avgerðandi týdning, at vit ikki sleppa marknaðinum, vit hava bygd upp uttanlands. – Verða føroyskir hand­­ verkarar uttanlands tikn­­ir heim, bara fyri at røkja áhugamálini hjá byggi­­fe­ løgum og hand­verks­meist­ arum í Havn, er hetta tað sama sum at spæla sær av við stórar framtíðarmøguleikar. – Eru vit fyrst farnir av tí útlendska marknaðinum, so eru vit burtur í allar ævir, tí tað er vónleyst at koma inn aftur á marknaðin. – Og eg haldi ikki, at tað er Bygdarfólk ofrast fyri løtuvinning í Havn – Tað kann ikki vera rætt at handverkarar á bygd skulu missa møguleikan at sleppa uttanlands at arbeiða , bara fyri at byggifeløg og handverksmeistarar í Havn skulu fáa ein løtuvinning, heldur John Eli Olsen, stjóri á El-Service á Skála Øll, sum gremja seg um trot á handverkarum eru fólk, sum hava fyritøkur í Havn. Men samstundis mugu vit staðfesta, at meistarar og handverkarar á bygd sleppa ikki framat at arbeiða í Havn. ” Tað er løgið, at byggifeløg í Havnini bjóðað upp á ymisk arbeiði, uttan at hava fólk til at gera tað ” – Tað stóra trotið á handverkarum er ein havnartrupulleiki burturav, men handverkarar á bygd noyðast av landinum fyri at fáa arbeiði ” Framhald á næstu síðu