mikudagur 22. februar 2006síða 22

6 Lív Højsted Horsdal horsdal@sosialurin.fo Hetta er fyrsta fløg­an, Arnfríð hevur givið út, og hó­ast fløgan ikki er til taks fyrr enn um 3-4 mánaðir, eru fyrreikingarnar komn­ar væl ávegis. - Í seinastuni havi eg bert sungið okk­urt smávegis á veitslum o.t. Eg havi havt úr at gera í skúlanum, og so eigi eg eisini eina fýra ára gamla dóttir, ið sjálvandi krevur sítt. Men nú havi eg valt at gera meira við tón­ leikin, og tá tað eitt kvøldið vísti seg, at møguleikin var har, ivaðist eg onga løtu. Egin løg Nýgg ja fløgan hjá Arnfríð, ið fer at hýsa um 10-15 sangum, verður mest grundað á nýgg j løg, ið ikki eru spæld áður. Og eisini hevur Arn­ fríð sjálv í ferð við at gera onkran sang. - Í løtuni eri eg í ferð við at legg ja seinastu hondina á tvey løg, eg havi gjørt. Annars eru fleiri tónleikarar komnir til mín við nýgg j­ um løgum, teir hava gjørt. So, sum nú er, ætli eg mær næstan bara at hava nýgg j løg á fløguni. Tó havi eg eisini í hygg ju at taka eitt ella tvey gomul løg við, ið eg havi sung­ið til onkra útvarpssending, og so verður møguliga eisini eitt ‘cover­lag’ á fløguni. Blandaður tónleikur Á komandi fløguni hjá Arnfríð fara vit at hoyra fleiri tónleikagreinar – bæði ‘fólkadjass’, popp og rokk, so tónleikurin á fløguni er rættiliga bland­aður. Flestu sangirnir á fløgu- ni eru um kærleika og brennandi kensl­ur til Føroyaland, og verða teir sungnir bæði á føroyskum og ensk­um: - Eg havi valt at syngja á bæði før­oyskum og enskum, tí mær dám­ ar væl, tá ein fløga er blandað. Eg vil samstundis eisini fegin hava, at fløgan hóskar til øll. – Teimum eldru dámar ofta best at hoyra før­oyskan tónleik, meðan teimum ungu ofta betur dámar sangir á ensk­um. Enn havi eg ikki hugsað um at selja fløguna í útlondum, men um møguleikin kemur, fari eg bara at umseta tey føroysku løgini til enskt. Umframt Arnfríð sjálva fer systirin Rann­vá Lützen eisini at syngja kór á fløguni. Hvørjir tónleikararnir verða á fløguni, er enn ikki greitt, men Kim Hansen, Ingi Isaksen, Magni Husgaard og Steintór Ras­mus­sen verða í øllum førum við í verk­ætl­an­ ini. Fløgan altíð verið ein dreymur Síðan Arnfríð fór at syngja, hevur tað verið ein stórur dreymur at geva eina fløgu út: - Eg havi ætlað at givið eina fløgu út sera leingi – heilt síðan eg byrjaði at syngja við Kulum Rótum. Henda fløgan verður tó heilt øðrvísi enn tað, eg higartil havi sungið á fløgu, so tað er kanska líka nóg v fyri at próg va, at eg eri komin víðari og havi ment meg. Kular Røtur vendu sær til børnini, men nýgg ja fløgan er til allar aldursbólkar. Fløguhúsin einfaldur Jastrid Gullaksen fer at sniðgeva fløgu­ húsan, men Arnfríð hevur tó longu sínar ætlanir um, hvussu hann skal sígg ja út. - Helst verður onkur mynd av mær á permuni, men annars skal hús­in verða rættiliga einfaldur. Ann­ars vil eg eisini sera fegin hava sangtekstirnar prentaðar inni í fløguhúsanum. Eg haldi, tað er ótolandi, tá fløgur ikki hava tekst­in við. Sjálv fái eg altíð hug til at syngja við, tá eg hoyri ein góð­ an sang, men ferð eftir ferð eri eg vorðin vónbrotin, tá eg havi funn­ið útav, at ávísar fløgur ikki hava sangtekstirnar við. So tá eg keypi nýgg jar fløgur nú, plagi eg ofta at hygg ja inní fyrst at vita, um tekst­ irnir eru við. Framtíðin? Tá fløgan er liðug, ætlar Arnfríð sær at fara á eina lítla konsertferð. – Serliga hevur hon í hygg ju at syngja á ymiskum stevnum, ser­liga Norðoyastevnuni og kanska onkr­ um festivali. Men hvat framtíðin ann­ars hevur at bjóða, hugsar Arn­ fríð dagliga ikki nóg v um: - Eg havi altíð elskað at sungið, men havi hóast hetta ongantíð hugs­ að um, at eg skuldi verða song­kvinna burturav. Men um tað eina­ferð hevði staðið mær í boði at liva av tónleikinum, hevði eg av­gjørt tikið av. Men fyri føroyingar flest er hetta sera trupult og tískil ikki nakað, eg einans strembi eftir. Arnfríð Lützen er sera spent at vita, hvussu fløgan fer at verða mót­ tikin: - Tað er rættiliga trupult at siga, men sjálvandi vóni eg, at fløgan fer at verða væl móttikin. Eg royni bara at gera mítt besta, og í høv­uðs­ heit­um gevi eg ikki fløguna út fyri at vinna pening, men heldur fyri at fáa eitt gott upplivilsi, og tí tað altíð hev­ur verið ein stórur dreymur. Vit kenna hana øll frá Kulum Rót­um, men seinastu árini hava vit ikki hoyrt tað nógva frá songfuglinum Arn­fríð Lützen. Men í næstum fáa vit tó øll henda møguleikan, tá Arn­fríð kemur við eini spildurnýggjari fløgu á marknaðin hetta hevur altíð verið mín dreymur Arnfríð Lützen: 23 ár, býr í Klaksvík og arbeiðir á Shell. - Nær byrjaði tú at syngja? Eg havi sungið, líka síðan eg minnist. - Nær sangst tú fyri fyrstu ferð á palli? Tá eg var 8 ára gomul, sang eg í ítróttahøllini á Skála saman við country sangaranum Símun Konoy. - Hvørji ráð hevur tú til teirra, ið ætla at fáast við tónleik? At geva sær gó ða tíð, at trúgva á seg sjálvan og halda fast við sítt - endiliga ikki bara lurta eftir ráðum frá øðrum. Arnfríð við nýggjari útgávu: