mikudagur 22. februar 2006síða 23

7 Lív Højsted Horsdal horsdal@sosialurin.fo Føroyski tungmálmsbólkurin SIC, ið fyri stuttum luttók í hálvfinaluni í Danish Metal Grand Prix 2006, er nakað heilt fyri seg. Teir hava ein sermerktan klædnastíl, ser­ merkt­an tónleik – ja, í roynd og veru eru teir eitt vet øðrvísi enn før­oyingar flestir. Men ger tað nak­að?... Planet.fo fekk eitt prát vit hørðu kjarnuna eitt kvøldið í Miðla­húsinum. Ætla ikki at spæla í Føroyum Næstu tíðina ætla SIC ikki at spæla konsertir í Føroyum, men held­ur ynskja teir at fara út um heim­landið at royna seg: - Hóast vit í Føroyum í løtuni hava einar 50 ómetaliga trúfastar fjepp­arar, fáa vit ikki tað burt­ ur­úr, vit ynskja, við eittans at spæla her. Tað er á ein hátt ikki pláss fyri okkum í lítla og snæv­urskygda føroyska samfelagnum. Men tá vit koma aftur við okk­ara stóra plátusáttmála frá t.d. Road­ runn­er Records, kunnu trúføstu áhoyr­ararnir her heima gleðast og vera stoltir, tí teir stuðlaðu okk­um av fyrstan tíð. Í roynd og veru er dreymur okkara at verða so víðagitnir, at størstu tónleika­ bólkarnir fara at hita upp, áðrenn vit koma á pall. Menninir í Sic vilja allarhelst sleppa at spæla í Týsklandi, Holl­ andi og USA - serliga á Ozzfest festi­valinum. So ætla teir allir at búgva saman í eini stórari borg, har eftirspurningurin er ovur­stórur eftir júst teirra tón­ leiki. Men tað eru ikki einans tær stóru peningaupphæddirnar, ið lokka: - Vit vilja fegnir hjálpa menn­­iskjum við okkara tónleiki so­leiðis, at tey á tann hátt kunnu seta seg sjálv í samband við tón­ leik­in. Eisini vilja vit prógva fyri teimum svartskygdu føroying­ un­um, ið enn hava ta fatan, at tað einasta rætta er at fara til skips, at tað veruliga ber til at liva av tónleiki. Hvør lurtar eftir teirra tónleiki? - Øll ung, ið hava virðing fyri tón­leiki, ið stendur á tamb av hvíta­nýrum. Men tá vit á Planet. fo spyrja, hvat tað merkir, flenna teir allir leingi og hart. - Okkara tónleikur er fullur av orku, vit eru rótleysir og leggja ikki fingrarnar ímillum nakra­ staðni og hava heldur einki fil­ tur, ið sílar frá. Vit hava eina kenslu av, at nógv, ið koma til kon­sertirnar hjá okkum, eru slík, ið kanska hava havt eina vánaliga viku, og so sleppa tey rættiliga at sleppa sálarliga trýstinum av sær, tá vit byrja at spæla. Ikki ‘satanistar’ Teir í Sic ynskja rætt og slætt bara at sleppa at vera, sum teir eru. Og halda teir seg ofta vera mis­skiltar: - Vit halda tað vera óneyðugt møsn, at tað skal níva fólk so nógv, um onkur broytir seg eitt vet frá vanligu siðvenjunum her á landi. Bara tí, vit onkuntíð mála okk­um svartar um eyguni, merkir tað ikki, at vit eru ‘satanistar’. Okkara tónleikur er eittans grund­ að­ur á persónligar kenslur og upp­livingar úr dagligdegnum í nú­tíðarsamfelagnum, og tískil ikki nakr­an devulskap. Vit verða eisini ofta álopnir av fólki á gøtuni, ið koma við býttum ákærum, men í roynd og veru leggja vit einki í tað – tað má vera teirra trupul­ leiki. Sermerktan klædnastíl Aloftast føra SIC fram á palli í ser­merktum klæðum og smyrsli – m.a. í løgreglujakka, fyriklæði, kilti o.ø., ið tykist at vera rættiliga skit­ið og rokk’n’roll kent: - Vit hava eingi sonevnd ‘stage­ klæð­ir’, men heldur spæla vit ofta bara í okkara vanligu klæðum, ið flest øll halda vera ógvuliga sermerkt. Vit hava ein tílíkan klædna­stíl, tí okkum dámar tað, og annars klæða vit okkum bara í tað, ið hóskar til upphæddina á banka­konto’ini. Sermerkt ljóðmynd Sum flestum kunnugt hava SIC eina ógvu­liga sermerkta ljóðmynd, ið er sera ágangandi og orkumikil, og tá SIC trína á pall og byrja at spæla, vita øll rætt og slætt bein­anvegin, hvør spælir. Limirnir í bólkinum halda tað eisini vera sera umráðandi at vera tilvitaður um ljóðmyndina: - Tá vit gerast kendir, so skulu øll í heiminum kenna okkara ser­merkta ljóð. Og tað, ið dre­ gur fram serligu ljóðmyndina, er útgerðin. M.a. nýta vit eina ser­ liga samanseting av gittaraeffekt­ um, sjeystreingjaðar gittarar, ið eru stemmaðir niður í A, styrkjar­ ar, ið leggja dent á tað tunga ljóð­ið o.s.fr. Samanhaldið er drívmegin Í SIC eru teir allir á einum máli um, at samanhaldið avgjørt er drív­ meg­in í bólkinum. Teir eru saman 15-20 tímar um vikuna og verða hálva­vegna friðleysir, um teir ikki hava sæð hvør annan í eina heila viku: - Vit hava altíð umsorgan fyri hvørj­um øðrum, og samanhaldið styrk­ist hvønn dag. Eisini stuðla vit altíð hvørjum øðrum 100 %, og um ein av okkum hevur ein ringan dag, verður hann fyrst østur upp, til hann gerst garvillur – so er ‘bumb­an’ brostin og trupulleikin nær­um loystur. Eisini berjast vit al­tíð fyri stuttleika, og á henda hátt styrkja vit kærleikan til hvør annan og sleppa samstundis av við møguliga vreiði. Aftaná felags bar­daga ganga venjingarnar altíð tús­und ferðir betur. Tó er tað ikki soleiðis, at teir ong­antíð eru firtnir inn á hvør ann­an – tvørturímóti: - Tað eru vit rættiliga ofta, men ong­antíð leingi. Vit práta altíð bein­anvegin um trupulleikarnar og eru erligir hvør móti øðrum, so tað er ongantíð nakar trupulleiki. Sermerktu - Í Føroyum er ikki pláss fyri okkum.Vit ynskja bara at sleppa at vera, júst sum vit eru, og halda tað vera púra óneyðugt at øsa seg upp, um onkur broytir seg eitt vet frá vanligu siðvenjunum. Soleiðis ljóðar greiða útsøgnin frá harðasta tungmálmsbólkinum í Føroyum, Sic Hesir manna bólkin SIC: - Claus Rasmussen: - 23 ár - hjálparfólk/‘roadie’ (“jarðbundin, trælur og ómissandi”) - Eddie Jacobsen: gittarleikari – 23 ár (“‘riffklókur’, illsintur og droymandi”) - Mikkjal Gaard Hansen: - sangari – 24 ár – (“óskipaður, avgjørdur og skilagóður”) - Magnus Hansen: - 27 ár - trummusláari & stuðulssangari (“speiskur, stuttligur og einvaldur”) - Gudmar Hansen: - 23 ár - bassleikari (“‘rubberface’, brennivargur og markleysur”) - Frans Galán: - 17 ár - gittarleikari & stuðulssangari (“lítli beiggi, rótleysur og ágrýtin”) SIC?