mikudagur 8. mars 2006síða 5

Nr. 48 - 8. mars 2006 5 u ginusøgur upp til Ginusøgur. Tað er ong­antíð hent fyrr. Salurin var á tremur og lagið var framúr gott. Í tí partinum av leikinum, sum er syrgiligur, kundi ein hoyra eina nál detta á gólv, og aftaná segði onkur, at tey táraðu í tí syrgi­ liga partinum. Hinir partarnir, mono­ log­arnir, vóru ómetaliga stutt­ligir. Tá var láturin so nógvur, at vit noyddust í heilum at steðga á, sum vit flentu. Í partinum har vit tiva ella stuna, kókaði salurin yvir. Tað er ikki hvønn dag vit síggja politikarar kasta allar hemningar í einum so inniligum leikluti. Men vit góvu okkum fyri sakina og tivaðu og stunaðu á allar hugsandi hættir: varisliga, vilt og fúlt. Fantastiskt. Og av tí at móttøkan var so mikil og hjartalig, gav tað okkum eisini dirvi til at leggja alla megi í, og at tulka handritið til fulnar. Hvussu bleiv framførslan móttikin av áskoðarum, miðl­ um og mannligum politik­ arum? – Framførslan varð sera væl móttikin. Lógvabrestirnir vildu ongan enda taka. Nógv meira enn vit høvdu vænt­ að. Okkurt hendi hetta kvøld­ ið. Tað var ein so innilig upp­ living, sum eg haldi, at øll, sum vóru hjástødd, kendu. Tá vit komu út í forhøllina aftaná, komu fólk, sum vit als ikki kenna, yvir og muss­ aðu okkum takk fyri. Tað var so positivt. Og fjølmiðlarnir søgdu, at vit slógu ígjøgnum og í Morg­ un­blaðnum stóð: ”Þingkonur slógu í gegn í Píkusögum. Alþingiskonur fluttu leik­ ritið Píkusögur eftir Eve Ensler í Borgarleikhúsinu á V-deginum í gær. V-dags­ samtökin voru stofnuð árð 2002 á Íslandi og hafa lagt áherslu á að vinna gegn nauðgunum. María Elling­ sen leikstýrði verkinu í gær og var fjáröflun að lokinni sýningu þar sem tekið var við frjálsum framlögum. Flytjendur vöktu mikinn fögnuð í salnum og þóttu sýna ótvíræða leikhæfileika.” Nógvir mannligir politik­ arar vóru til framførsluna, og nakrir av teimum (umboð fyri hvønn flokk) fingu til uppgávu at reisa seg upp til end­ans í framførsluni, og siga nakrar setningar og svara spurningum. Eitt nú: Hvussu hevði heimurin verið fyri kvinnur, um eing­ in harðskapur var? Og teir svar­aðu til dømis, at so kundu kvinnurnar sovið trygg­­ar, ella at tær kundu not­ið kyns­lívið. Dagin eft­ir fram­førsl­una takk­ aðu teir fyri framførsluna og søgdu, at hon var sera góð. Eg haldi, at teir síggja okkum kvinnur við øðrum eygum nú aftaná. Eg haldi, at teir fingu eyguni upp fyri pørtum av kvinnuheiminum, sum teir ikki høvdu hugsað um áður. Hvat man hon siga her? Íslendsku altingskvinnurnar framføra Ginusøgur