fríggjadagur 8. desember 2000síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
– Møguleikarnir fyri
at finna semju eru nú
av álvara vi› at vera
troyttir. Men ein endi
má finnast á ósemj-
uni, so nú nærkast
tí›in skjótt, har máli›
ver›ur lagt fyri Løg-
tingi›, sigur lands-
st‡risma›urin í
fíggjarmálum
ÓSEMJAN UM BRIMIL
Áki Bertholdsen
– Nú skal ikki nógv til
afturat, á›renn ósemjan um
lønina hjá teimum, sum
skulu sigla vi› n‡ggja vakt-
arskipinum Brimli, ver›ur
løgd fyri Løgtingi› at taka
stø›u til.
Eftir at seinasta semings-
royndin miseydna›ist t‡s-
dagin, ásannar Karsten
Hansen, landsst‡risma›ur í
fíggjarmálum, at møguleik-
arnir fyri at finna semju eru
av álvara vi› at vera troyttir.
Hann sigur, at enn er tó
einki avgjørt um at leggja
máli› fyri tingi›. Máli›
skal umrø›ast á lands-
st‡risfundi ein av fyrstu
døgunum, og eftir ta› ver›-
ur stø›a tikin til, hvussu
farast skal fram hi›ani frá.
Á seinastu semingsroyndini
t‡sdagin, leg›i fíggjarmála-
st‡ri› eitt uppskot fyri
manningafeløgini, sum tey
vraka›u.
Men Karsten Hansen
heldur kortini ikki, at aftur-
vísingin hjá manningar-
feløgunum var púra avgjørd
og treytaleys og tí kann ta›
kortini vera, at okkurt vísir
seg, tá i› svari› er kanna›
gjølligari.
Hann heldur, at vit skulu
aldrin siga aldrin. Men ta›
skilst kortini á honum, at
innast inni tr‡r hann sjálvur
ikki serliga nógv uppá tann
møguleikan longur.
Í veruleikanum hevur
talan ongantí› veri› um
samrá›ingar. Krøvini frá
manningafeløgunum hava
veri› treytaleys og tey hava
ikki vilja› flutt seg ein
tumma.
– Hinvegin hevur fíggj-
armálast‡ri› flutt seg rætti-
liga langt. Tí hevur stø›an
veri› heilt, heilt óvanlig og
undir slíkum umstø›um ber
næstan ikki til at semjast,
sigur
Karsten
Hansen.
Hann sigur, at á fyrsta sam-
rá›ingarfundinum
løgdu
manningafeløgini síni krøv
fram, og sí›ani settu tey seg
upp afturá og hava heilt
einfalt ikki vilja samrá›st.
– Men eg havi bo›a›
greitt frá, at stendur ta› til
mín, ver›a lønarkrøv uppá
upp á yvir 40% ikki gingin
á møti í einum høggi – og
so slett ikki mitt í einum
sáttmálaskei›i.
Karsten Hansen sigur, at
ta› hev›i veri› ta› besta,
um hendan ósemjan kundi
ver›i› loyst vi› samrá›ing-
um.
– Men tá i› annar partur-
in hevur víst, at hann yvir-
høvur ikki vil samrá›ast,
mugu vit ásanna, at tí›in nú
er nú vi› at nærkast, har
Løgtingi› ver›ur noytt til at
avgrei›a spurningin. Tí
máli› skal so loysast og nú
er ta› nógv sum bendir á, at
ta› ikki ber til at finna eina
samrá›ingarloysn.
Karsten Hansen sigur, at
hann vir›ir samrá›ingar-
rættin hjá hjá arbei›s-
markna›inum.
– Men tá i› feløgini, sum
tvíhalda um hendan sam-
rá›ingarrættin, ikki vilja
samrá›ast, hava vit ein
trupulleika.
Stúrir ikki
Fakfeløgini hava lova› ilt,
um máli› ver›ur lagt fyri
tingi›. Stúrir tú ikki fyri
avlei›ingunum, um máli›
ver›ur lagt fyri tingi›?
–Nei, ta› geri eg ikki.
Fakfeløgini fara skeiv, um
tey halda, at tey kunnu seta
órímilig krøv og so seta seg
í djúpa stól at bí›a, til vit
hava gingi› krøvunum á
møti.
– Ver›ur máli› lagt fyri
tingi›, ver›ur ta› tingi›,
sum leggur stø›i›.
– kann ikki anna› enn
leggja eitt uppskot fyri
tingi›. Men ta› ver›ur eitt
uppskot,
sum
sum
er
búskaparliga forsvarligt og
ikki eitt uppskot, sum
gongur feløgunum á møti.
– Og so stendur ta› til
tingi› at gera av, hvussu
stór lønarhækkingin skal
vera. Heldur tingi›, at ta›
er hóskandi vi› eini lønar-
hækking uppá 3%, ver›ur
ta› so. Heldur tingi› hin-
vegin, at ein lønarhækking
uppá 40% er rímilig, ver›ur
ta› so.
– Men tingi› skal bara
gera sær greitt, at vi› teirri
avger›, sum ta› tekur, fer
ta› at leggja stø›i› fyri
teimum
sáttmálasam-
rá›ingum, sum ver›a í vár.
Og metir tingi›, at ein
lønarglí›ing á hasum stø›-
inum, so er bara at sam-
tykkja eina munandi lønar-
hækking.
Og Karsten Hansen
leggur afturat, at avger›in,
sum tingi› fer at taka, um
ta› kemur hartil vi› Brimli,
fer at geva honum sjálvum
eina grei›a ábending um,
hvør linja skal leggjast í
lønarsamrá›ingunum, sum
vera í vár.
Karsten Hansen vi› at geva
skarvin yvir í ósemjuni Brimil
Bygdará›i› í Sumbiar
Kommunu gav ikki
Finnbjørn Poulsen
vi›hald í kæruni um
kommunuvali› 21.
november
KOMMUNUVALI‹
Áki Bertholdsen
Ta› fór onki óreglugligt
fram á bygdará›svalinum í
Sumbiar Kommunu næst-
seinasta t‡sdag.
Ta› sta›festi bygdará›i›
á fundi t‡skvøldi›.
Sostatt vildi ta› ikki geva
Finnbjørn Pouslen vi›hald í
kæruni, sum hann hev›i
sent bygdará›num um mát-
an, sum vali› var› avgreitt
uppá.
Finnbjørn Poulsen var
uppstilla›ur til bygdará›s-
vali›, men var› ikki valdur.
Sjálvur heldur hann, at eitt
mistak var› gjørt, sum
førdi til, at hann misti
møguleikan at standa seg á
jøvnum føti vi› hini val-
evnini.
Hann hevur bú› ni›ri,
men flutti heim á sumri í
1999, og skuldi búgva í
Lopra, sum er í Sumbiar
Kommunu.
Men nú valhølini lata upp,
varnast fólk, at hann stend-
ur ikki á vallistanum.
Aftaná kemur ta› út, at
hann er ikki valbærur í
Sumbiar Kommunu, tí av
misgáum hevur Lands-
fólkaeftirliti› í Havn skrá-
sett hann í Vágs Kommunu.
Hann sigur, at fólk, sum
fóru á val, fingu tí at vita, at
tey kundu ikki velja hann, tí
hann var› ikki skrásettur í
Kommununi.
Sum dagurin lí›ur, ver›ur
mistaki› rætta og tey, sum
komu á val eftir døgver›a,
fingu onki at vita um, at tey
ikki kundu velja hann
– Sostatt var› eg strika›ur
á atkvø›use›linum í helvt-
ini av tí›ini, sum valhølini
vóru opin og tí havi eg ikki
havt sama møguleika, sum
hini valevnini, sigur hann
Onki óregluligt
Bygdará›i› vi›gjørdi kær-
una t‡skvøldi› og ni›ur-
stø›an var, at Finnbjørn
Poulsen skuldi ikki fáa
vi›hald í kæruni.
Jacob
Vestergaard,
bygdará›sforma›ur, sigur,
at hetta vóru teir f‡ra
bygdará›slimirnir,
sum
vóru á fundi, samdir um.
Fimti bygdará›slimurin var
burturstaddur.
Bygdará›sforma›urin
sigur, at á›renn bygdará›i›
tók avger›, fekk hon eina
frágrei›ing frá valst‡rinum.
Hann vil ikki út í æsir vi›
málinum, tí enn er møgu-
leiki at kæra avger›ina fyri
Landsst‡rinum, so enn er
kæran ikki endaliga av-
gjørd.
Men í stuttum sigur hann,
at Finnbjørn Poulsen flytir
heim á sumri 1999 og bú-
settist í Sumbiar Komm-
unu. Kommunan fær bræv
um flytingina og skrásetir
hana.
Sí›ani ver›a flytipappír-
ini send Landsfólkayvirlit-
inum at ver›a skrásett har.
Og tá er ta›, at mistaki›
hendir og at Landsfólka-
yvirliti› skrásetir hann í
Vági.
Jacob Vestergaard heldur,
at orsøkin til mistaki› er, at
Sumbiar Kommuna hevur
eisini postsmogu í Vági.
Men ta› stendur greitt í
pappírunum, at hann er
fluttur til Sumbiar Komm-
unu.
Av tí, at hann er skrásett-
ur í Vági, kemur hann ikki
á vallista í Sumba. Men ta›
er hvør einstakur, sum hev-
ur ábyrgdina av kanna, um
hann stendur á vallistanum.
– Ta› stó› Finnbjørn
Poulsen ikki. Ni›urstø›an
var tí, at hann var í Sumbiar
Kommunu og hev›i tískil
eisini valbæri. Hann var tí
ikki strika›ur av atkvø›u-
se›linum. men av tí, at
hann ikki stó› á vallistan-
um, slapp hann sjálvur ikki
at velja, sigur bygdará›s-
forma›urin.
–Halda Skipara- og
Navigatørfelagi› og
Maskinmeistarafelagi›, at
ta› ber til at seta treytaleys
krøv fram og so seta seg í
djúpa stól at bí›a, til tey eru
gingin á møti, fara tey skeiv,
sigur Karsten Hansen,
landsst‡risma›ur í
fíggjarmálum
Vísti kæruni frá sær
Fyrst í hesum árinum
fór sørvingurin Sonni
Jacobsen undir at
skriva eina føroyska
metbók. Hon ver›ur í
løtuni innbundin og
væntandi í sølubú›-
unum ein av fyrstu
døgunum
METBÓK
Stefan í Skorini
Føroya
longsti
speril,
Føroya fyrsta slupp, Føroya
størsta myndasavn, Føroya
størsta savn av ymiskum
øli. Hetta er nøkur av teim-
um metunum, sum lesast
kann um í n‡ggju bókini.
Sonni Jacobsen kundi
fyri ta› skriva eina bók um
seg sjálvan. Hann er nevni-
liga fyrsti føroyingur at
skriva eina metbók á før-
oyskum. Hann hevur neyv-
an tiki› sítt met vi› í
bókina, men hann l‡kur
annars krøvini, sum skulu
til.
Bóru skjótt at
– Hugskoti› fekk eg frá
Sjúr›i Poulsen, sum vendi
sær til mín sí›sta vetur, og
hann hev›i sett í seg at fáa
eina føroyska metbók givna
út. Eg helt, at ta› var
spennandi, og í fyrst í
hesum árinum fór eg undir
at skriva, sigur Sonni Ja-
cobsen.
Sonni arbeiddi burturav
vi› metbókini tveir teir
fyrstu mána›irnar í ár, men
sí›ani hevur hann skriva ›
ni›ur føroysk met til bók-
ina av og á.
– Eg arbeiddi burturav
vi› metbókini í tveir mán-
a›ir fyri at fáa gongd á ar-
bei›i›, og ta› hevur bara
eydnast væl, heldur Sonni.
Teir hava bori› skjótt at
vi› at fáa hugskoti› framt í
verki. Eitt gott ár aftaná, at
ta› fyrstu fer› tiki› upp, er
bókin á markna›inum.
300 sløg av øli
Sonni sigur, at bókin er
naka› seinka›, men at hon
nú er til innbindingar. Tskil
skulu vit ikki bí›a leingi
afturat, á›renn til ber at
lesa um alskyns føroysk
met.
Metini í bókini eru sera
ymisk og spenna ví›a. Har
er alt frá fiskivinnu og søgu
til ítrótt, og søvnini av ym-
iskum tingum í Føroyum
eru eisini fleiri.
Metbókin telur 200 sí›ur
og hevur upp ímóti 150
myndir. Eitt ta› áhugaverd-
asta meti› heldur Sonni
vera eitt savn av eini 300
ymiskum sløgum av øli.
Onnur met eru eitt mynda-
savn vi› 15.000 myndum,
sum ein kvinna hevur
savna›, og Føroya longsti
speril er eisini funnin.
Sonni heldur ikki, at ta›
hevur veri› torført at fáa
fatur á metum. Fleiri hava
ringt til teirra vi› metum,
og teir hava eisini sett seg í
samband vi› ítróttarsam-
bond og onnur fyri at fáa
met, og tey flestu hava
veri› hjálpsom.
Ikki hvørt ár
Sonni heldur ikki, at ein
slík metbók ver›ur givin út
á hvørjum ári, tí nóg miki›
av tilfari er ikki til tess í
Føroyum.
– Um havt ver›ur í huga,
at vit bara hava arbeitt vi›
bókin í eitt ár, so eri eg
hampuliga væl nøgdur,
men man er ongantí› heilt
nøgdur, tí ta› er altí› okk-
urt, sum kann gerast betur,
sigur Sonni.
Sonni hevur fyrr lati›
bøkur úr hondum. Hann
hevur m.a. skriva› bókina
“Sørvágur og sørvingar”.
Føroysk metbók á markna›in
Ma›urin aftanfyri
metbókina, Sonni Jacobsen,
hevur sett met vi› at geva ta
fyrstu føroysku metbókina út
Onkur er heppin ella
hevur serligt hegni at
fáa gó›an ávøkst av tí,
sum sett ver›ur í
jør›ina. Rótin á
myndini vá 4,5 kilo,
tá hon var› tikin
uppaftur
RØTUR
Stefan í Skorini
Talan er um rót av slagnum
Colorabi, sum Kjartan Pet-
ersen á Sandi hevur havt í
rótaveltuni. Eitt anna› van-
ligt slag eru maj-røtur, sum
ver›a tiknar upp fyrr á
árinum.
Kjartan letur annars sera
væl at ávøkstinum í ár sum
heild. Hann hevur nevni-
liga havt anna› enn røtur.
Radisurnar eydna›ust eis-
ini væl, me›an gularøt-ur-
nar og eplini vóru á gó›ari
lei›.
Tann yvirvaksna rótin
hevur veri› í veltuni hjá
Kjartani á Fossam‡ri á
Sandi.
Ta› hev›i kanska veri›
eitt gott hugskot at fingi›
sær
ein
jar›arteig
á
Fossam‡ri. Ta› kundi hent,
at røturnar høvdu veri› eins
stórar og tær hjá Kjartani.
Stak stór
rót
Onkuntí› riggar ta› bara. Henda rótin vá 4,5 kilo, tá hon
var› tikin uppaftur úr eini veltu á Sandi. Ta› er abbadóttir
Kjartan, sum heldur rótini á myndini
Mynd: Jens Kr. Vang
Nevndin fyri P/F
Vágatunnilin var
herfyri í Noregi og
Danmark fyri at
hyggja at undir-
sjóvartunlum og fáa
naka› meira at vita
um innkrevjingar-
skipanir
VÁGATUNNILIN
Stefan í Skorini
– Ta› er gott at kunna læra
av royndunum hjá ø›rum,
sum eisini fáast vi› at gera
undirsjóvartunlar,
sigur
Dávur Reinert Hansen,
stjóri í P/F Vágatunlinum.
Nevndin hugdi nærri at
tunlum í bæ›i Danmark og
Noregi. Hetta var fyri at fáa
vitan um undirsjóvartunlar
sum heild.
Nevndin hugdi eisini
nærri at innkrevjingarskip-
anum, sum n‡ttar ver›a
a›rasta›ni.
Ta›
kunnu
ver›a automatiskar ella
manuellar skipanir.
– Ta› er ógvuliga ymiskt,
hvussu hesar innkrevjing-
arskipanir virka, og hvørjar
ver›a n‡ttar. Vit hava enn
ikki tiki› stø›u til, hvussu
vit skulu seta hetta í verk
hjá okkum í Føroyum, sig-
ur Dávur Reinert Hansen.
– Vit skulu fyrst gera eina
meting av, hvørja inntøku
vit kunnu vænta at fáa
burturúr n‡tslugjaldi, sigur
Dávur Reinert Hansen.
Annars gongur ta› væl
vi› sjálvum arbei›num at
gera undirsjóvartunnilin.
500 metrar hava teir bora›
higartil, og tí›arætlanin
heldur.
Nevndin fyri Vágatunnilin á kunningarfer ›
Nr. 237 - 8. desember 2000
5
4
Nr. 237 - 8. desember 2000
gult cyan magenta svart
29
29
NÓGV NÝTT HEIMKOMIÐ
Í Tróndar-
gøtu
Tel. 31 82 00
JÓLATILBOÐ
-30% avsláttur
av øllum TRANSIT klæðum
• 311820