mánadagur 19. juni 2006síða 8
‹ fyrra síða allar 78 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 112 - 14. juni 2006
Tað tekur tíð at koma
upp í oljuvinnuna,
sigur Ben Arabo,
formaður í FOIB
Oljuvinna og
føroyskt vinnulív
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Eg dugi ikki at siggja,
at føroyskar fyritøkur ikki
eisini skulu kunna koma upp
í oljuvinnuna, akkurát sum
allar aðrar.
Tað sigur Ben Arabo.
Hann er stjóri í Amerada
Hess í Føroyum, men so
er hann eisini formaður í
FOIB.
Hann leggur dent á, at tað,
hann hevur at siga í hesum
høpi, er sum formaður í
FOIB og ikki sum stjóri
í Amerada Hess, tí sum
slíkur hevur hann ongar
viðmerkingar.
Samstundis vísa tey
bæði føroysku oljufeløgini,
Atlants Kolvetni og Føroya
Kolvetni, til formannin í
FOIB.
FOIB er “Føroya Olju
Ídnaðarbólkur”
og
er
ein
felagsskapur
við
oljufeløgunum,
sum
arbeiða
í
Føroyum.
Í FOIB er vit áhugað í at
føroyski landgrunnurin er so
kappingarførur sum møguligt
á øllum økjum, bæði, hvat
treytum, tænastuveitingum
og øðrum, viðvíkur.
– Kappingarførið má
verða í øllum liðum, leggur
hann afturat.
Ben Arabo sigur, at í
hesum sambandi kunnu
vit bara fegnast um, at
føroyskar fyritøkur hava
megnað at vunnið sær
uppgávur í oljuvinnuni.
Tá ið John Eli Olsen í aðrari
grein í blaðnum, nevnir at
avgerðin um, at alt skal
um føroyskan bryggjukant,
hevur havt ávirkan, er tað
rætt.
– Tað er ein politisk
avgerð, so tað liggur ikki til
FOIB at kjakast um tað. Og,
hvussu stóra ávirkan, tað
hevur havt, dugir føroyska
vinnulívið helst best at meta
um sjálvt, sigur Ben Arabo.
Annars dugir hann væl
at skilja, at tað er sera
torført at gera seg út til
eitt virksemi, sum bara er
nakrar fáar mánaðir ísett.
– Tí kann eg bara taka undir
við teimum, sum siga, at
– Tað er kanska rætt
at føroyskt vinnulív
ikki hevur fingið
so nógv burturúr
oljuvinnuni higartil,
men eg ivist ikki
í, at tað fer at
koma, sigur Magni
Arge, formaður í
Oljuvinnuráðnum
Oljuvinna og
føroyskt vinnulív
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Eg ivist ikki í, at føroyskt
vinnulív fer at fáa sín part av
oljuvinnuni við Føroyar.
Magni Arge, formaður í
Føroya Oljuvinnuráð, er ikki
heilt samdur við tær meiri
svartskygdu metingarnar,
sum John Eli Olsen á El
Service á Skála setir fram
aðrastaðni í blaðnum.
Men hann ivast onga
løtu í, at hóast føroyskar
fyritøkur ikki hava fingið
so nógv beinleiðis burturúr
oljuvinnuni, hevur tær kortini
fingið nógv óbeinleiðis gagn
burturúr.
– Eg ivist onga løtu í, at
við tað, at føroyingar hava
roynt at fyrireika seg til
oljuvinnuna, hevur gjørt
sítt til, at støðið í føroyskum
vinnulívi er nógv hækkað
bæði hvat dygd og tænastu
viðvíkur, hvat heilsu, trygd
og umhvørvi viðvíkur og
eisini hvat altjóða samskifti
viðvíkur.
– Var oljuvinnan ikki
komin sum ein avbjóðing,
hevði føroyskt vinnulív als
ikki verið á tí støði, sum tað
er á í dag,. So, um ikki annað,
hevur oljuvinnan verið til
stórt óbeinleiðis gagn, tí
er støðið í vinnulívinum
hækkað, kemur tað sjálvsagt
til góðar í øllum øðrum høpi
eisini.
Mugu ikki sleppa
kravinum
Men annars er Magni Arger
partvís samdur við stjóran í
El- Service.
– Eg eri púra samdur í,
at vit eiga ikki at sleppa
kravinum um at vørur og
tænastur til oljuvinnuna
við Føroyar skulu umvegis
Føroyar, sigur Magni Arge.
Hann sigur, at tað er
fremsta fortreyt fyri, at
oljuvinnan fer at taka atlit til
føroyskt vinnulív, tí annars
høvdu tey neyvan gjørt tað.
– Tí eiga vit at halda fast
við kravið, tí var tað kravið
ikki, eri eg sannførdur um,
at ongin føroysk fyritøka
hevði fingið nakað sum
helst burturúr oljuvinnuni,
men nú er hóast alt, okkurt
komið burturúr, staðfestir
hann.
– Men vit kunnu ikki
vænta, at føroyskt vinnulív
skal sleppa upp í part fyri
einhvønn prís.
– Tær mugu eisini vera
kappingarførar, leggur hann
afturat.
– Tala umstøðurnar fyri,
ber altíð til at gera undantak.
Men er kravið slept, er tað
slept og so vendst ikki
aftur.
Formaðurin
í
olju-
vinnuráðnum vísir eisini á, at
honum vitandi eru føroysku
krøvini til oljuvinnuna eru
ikki petti strangari enn
krøvini, sum onnur lond
seta til hana og tí er talan
um krøv, sum oljuvinnan
væl kann sættast við.
Annars vísir hann á, at
tað er sera ymiskt, hvussu
strangt oljufeløg taka
treytirnar um at taka atlit til
føroyskt vinnulív.
– Summi feløg eru
ógvuliga jalig, men onnur
eru meiri trek. Men eg havi
eisini varhugan av, at har
trupulleikar hava verið í so
máta, hevur oljufyristingin
tikið tað upp við avvarandi
oljufeløg.
– Men tað kann verða
ómetaliga
torført
hjá
vinnulívi av ymsum slagi at
gerast partur í einum arbeiði,
sum kanska bara varar einar
tveir mánaðir.
– Tað kann vera ómetaliga
kravmikið at gera seg út
til eina verkætlan, sum
kanska bara varar í einar
tveir mánaðir, ella gott tað
og har tað skal riggast til
og riggast av við stuttum
millumbilum.
– Er talan um eina vinnu,
sum krevur nógva fígging,
kann tað eisini vera sera
torført at fáa fígging til eina
verkætlan, sum varar so
stutt.
Magni Arge, at samstundis
sær út til, at føroysk
byggivinna og ymisk onnur
vinna hevur rættiliga nógv
at gera.
Mugu prógva sítt virði
Hann sigur, at tí er
spurningurin um føroyska
luttøku í oljuvinnuni alt
annað enn einfaldur.
Men varð kravið um
bryggjukantin ikki, hevði
føroyskt vinnulív onki
fingið burturúr oljuvinnuni,
er hann sannførdur um,
– Tað, sum er tað heilt stóra
stigi hjá eini vinnufyritøku í
sambandi við oljuvinnuni,
er at fáa fótin inn um fyrstu
ferð og prógva, at at dugur
og álit er í henni og at hon
er kappingarfør.
– Kann ein fyritøka
vísa á, at hon hevur verið
tænastuveitari í oljuvinnuni,
hevur hon lættari at sleppa
upp í part eina aðru ferð.
Magni Arge heldur,
at kravið um føroyskan
bryggjukant skal fyrst og
fremst brúkast til at lata
føroyskar fyritøkur fáa
fótin inn um í oljuvinnuni,
so at tær sleppa at prógva,
at tær eru álítandi, at tær
eru førar fyri at veita eina
dygdargóða tænastu og eru
kappingarførar.
– Men í longdini verður
tað bara kappingarførið sum
verður avgerandi fyri, um tær
klára tær seg í oljuvinnuni
ella ikki.
Annars vísir hann á, at
í altjóða høpi er føroyskt
vinnulív ógvuliga lítið.
– Tað einasta, føroysk virki
kunnu gera, er at brynja seg
so væl út sum gjørligt. Men
tað kann verða sera torført
hjá eini fyritøku bæði at
røkja tað vanliga virksemi
og samstundis at brúka
nógva tíð, orku og pening at
fyrireika seg til eina vinnu,
sum kanska verður.
Oljan ger tað lættari
Kortini er Magni Arge
sannførdur um, at finna
vit olju undir Føroyum fáa
føroyskar fyritøkur nógv
størri møguleika at vera
við, tí tá verður talan um
eitt varandi virksemi og tá
sleppa fyritøkurnar at rigga
til og rigga av við stuttum
millumbilum.
– Tá fer kravið um
føroyskan bryggjukant eisini
at føra við sær, at áhugin
hjá útlendskum fyritøkum
at skipa seg í Føroyum fyri
at sleppa upp í part, antin
sjálvstøðugt ella í samvinnu
við tey oljufeløg, sum
arbeiða her.
Heldur tú at føroysku
oljufeløgini kundu gjørt
meiri fyri at fingið føroyskt
vinnulív upp í oljuvinnuna?
– Tað hevði verið nógv
at kravt av nøkrum smáum
oljufeløgum úr Føroyum.
Tað er helst ivingarsamt,
hvussu
stóra
ávirkan
føroysku oljufeløgini hava
á fyristøðufeløgini. Tey hava
helst nóg mikið at gera við
at royna at fóta sær sum
oljufeløg og í nógvum førum
eru føroysku oljufeløgini
meiri íleggjarnar, enn tey eru
fyristøðufeløg í beinleiðs
vinnu.
–
Skulu
føroyskar
fyritøkur sleppa upp í part í
oljuvinnuni, verður tað fyrst
og fremst virkishugurin í
fyritøkuni sjálvari, sum skal
dríva verkið.
– Vit kunnu leiða kúnna
til trogið, men er hann ikki
svangur, kann hann ikki
tvingast at eta, sigur Magni
Arge.
Men við teimum skipanum
vit hava, vera fyritøkur í
ein ávísan mun leiddar til
oljuivinnuna, men tær mugu
sjálvar taka avgerandi stigið
fyri at sleppa upp í, sigur
stjórin í oljuvinnuráðnum.
– Finna vit olju, er stórur
møguleiki hjá teimum
føroyskum fyritøkum, sum
veruliga vilja, at gera seg
galdandi í oljuvinnuni við
teirri lóggávu, sum er á
økinum í dag.
Og tann møguleika eiga
vit ikki at lata gleppa okkum
av hondum.
Hava víst viljan í verki
Annars vísir John Eli Olsen
eisini á, at tað ger støðu
okkara nógv verri, at vit bara
hava beinleiðis flogsamband
við Keypmannahavn alt árið
runt, men at vit ikki hava tað
við við Noreg og Skotland
og kanska aðrastaðni við.
– Í Atlantsflogi gera vit
gera okkara ítarsta fyri at
byggja upp ferðasambond
til grannalondini. Men tað
røkkur altso bara so langt,
Oljuvinnan hevur styrkt og
Mugu vera so
kappingarfør
sum gjørligt