fríggjadagur 2. juni 2006síða 21
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 105 - 2. juni 2006
21
Hann mintist frá barnadøg
unum, hvussu hugnaligur hand
ilin var, men helt, at tað var
nyttuleyst, tá rullugardinur fjaldi
umhvørvið har.
Edward visti, at handilin kundi
nýtast til eitthvørt endamál og
gjørdi av at geva mentanini
innivist har. Klaksvík var fiski
vinnubýur burturav, og umframt í
samkomum og innan ítrótt, hendi
ikki so nógv. Hann vildi hava
fólk at koma inn í handilin, blaða
í eini bók – hon bítur jú ikki.
Tíma fólk ikki at lesa bókina,
kundu tey lesa um innihaldið
á baksíðuni – so høvdu fólk ið
hvussu er fingið okkurt út aftur
við sær. Tímdu tey ikki at keypa
fløgur, so kundu tey lurta eftir
onkrum lagi o.s...fr.
– Bara tað at koma inn í hand
ilshølini og kenna mentanarliga
súsið, skuldi vera ein uppliving
í sjálvum sær. Tað unti eg fólki,
sigur Edward.
Lat fara at talan ikki er um
yvirskotshandil, tí tað var
ongantíð ætlað sum handilsligt
virksemi burturav.
Endamálið við tiltakinum
var at geva fólki eina øðrvísi
uppliving.
Umráðandi at
samleikin fylgir tær
Edward heldur ikki, at tað
ger nakað, um tað manglar
eitt ð í eini bók, men um tað
manglar eitt null á botnlinjuni
í roknskapinum, kann tað fáa
katastrofalar fylgir.
Sjey ár eru liðin, síðani hand
ilin læt upp. Í fyrstuni seldi
hann fløgur og plakatir, men
við tíðini mentist virksemið,
sum nú, umframt at selja
bøkur, fløgur og filmar, eisini
umfatar listaframsýningar,
konsertir og bókakvøld, og kafé
er eisini er í hugnaligu, gomlu
hølunum. Hetta tiltakið var ætlað
klaksvíkingum í fyrstuni, men
sum fráleið hava eisini fólk kring
landið fingið áhuga at vitja í
”Leikalund”.
– Eg havi ikki stundir at vera
við í hesum arbeiði longur, men
eg vóni, at tað kann liva víðari,
sigur Edward, sum ætlar sær at
verða verandi í Klaksvík. Hann
fer í næstum út at ferðast og
hevur fingið møguleikan at
fara til Roma at arbeiða í tveir
mánaðir.
– Tað er spennandi at vita, hvat
fer at henda, tó er tað umráðandi
at samleikin fylgir tær, tí tá
kanst tú altíð mennast í tínum
listaarbeiði, sigur Edward Fuglø.
verandi