hósdagur 15. juni 2006síða 46

Nr. 113 - 15. juni 2006 49 Puntur nr.13 Í sambandi við, at Sosialurin í hesi vikuni vitjar bretska høvuðsstaðin London, setur Torfinnur Jákupsson, ið er lesandi í London, í hesi greinini fokus á kenda listaskálan Tate Modern LONDON Torfinnur Jákupsson Ímillum mongu støðini, ið eru verd at vitja sum ferðandi føroyingur í Lond­ on, er listaskálin Tate Mo­dern. Saman við trimum øðr­ um listaskálum runt um í Onglandi er Tate Modern partur av tí samlaða bretska Tate Gallery. Tate Modern hýsir nútímans altjóða list­ ini. Síðani Tate Modern lat upp í mai í 2000, hevur listaskálin verið eitt sera væl umtókt ferðamál fyri bæði London-íbúgvar og onnur. Tað kostar ikki at sleppa inn í Tate Modern, og tað er eitt pluss. Savnið er somuleiðis stórt og áhuga­ vert. Bygningurin sjálvur er í sjey hæddum og hevur m.a. eisini matstovu á ovastu hædd, har til ber at hugna sær við einum frálíkum útsýni út yvir London. Listaskálin er opin sunnu­ dag til hósdag ímillum kl. 10.00 og 18.00, og fríggja­ dag og leygardag frá kl. 10.00 til kl. 22.00. The Turbine Hall á nið­ astu hædd er størsti part­urin av listaskálanum. Henda høllin hýsir størstu fram­ sýningunum, og er høllin 3.400 fermetrar til støddar. The Turbine Hall verður nýtt til at sýna fram serlig verk av samtíðarlist. Hetta er ímillum oktobur og mars mánaða hvørt ár. Hesar framsýningar skuldu av fyrstan tíð, síð­ ani Tate Modern lat upp, bert vara fyrstu fimm árini, men hava tær verið so mikið væl umtiknar millum tey vitjandi, at tær fara at halda fram í tvey ár afturat; til og við 2008. Hjá listaáhugaðum føroyingum eru hesar verdar at vitja. Kann m.a. sjálvur nevna, at eg fyrr í ár var til stóru framsýningina í hesi høll­ ini av listarverkinum ”Em­bankment” hjá Rachel Whiteread. Henda listarliga uppliving fer ikki skjótt í gloymibókina. Tað er ikki ein og hvør, ið megnar at gera listarverk, ið fevna um 3.400 fermetrar, og Whiteread bíðaði eisini í hálvt ár, áðrenn hon takk­ aði ja til at luttaka í Tate Modern. Motivið helt eg tó vera heldur løgið. Seinna partin av september mánaða í fjør og inntil miðjan oktobur varð hennara verk sett upp. Verkið fevndi um fjúrtan túsund hvítar kassar, ið vórðu lagaðir í ymsar bygn­ aðir í høllini. Í síni lýsing av verkinum hevur Whiteread m.a. nevnt síðstu senuna í filminum ”Citizen Kane” fyri at vísa á, hvat hon hugsaði um, tá hon gjørdi verkið. Hon nevndi somuleiðis deyða móðir sína, eins og eitt tíðar­skeið í lívi hennara, ið snúði seg nógv um at pakka saman og at flyta víðari. Sjálvur kendi eg tað sum at standa og hyggja niður í eina stóra heilsølugoymslu, tá eg stóð omanfyri verkin­ um á fyrstu hædd. Tó var upplivingin heilt øðrvísi, tá ein gekk niðri ímillum kassarnar. Listarligu upplivingarnar eru skiftandi og persónligar, men upplivingin at vitja Tate Modern er ein, sum tú minnist sum føroyingur. Ein av bestu hættunum at ferðast til Tate Modern listaskálan er umvegis Lond­on Millennium Bridge, ið gongur tvørtur um Thames ánna. Hetta er ein fótgangarabrúgv, og er hon eisini verd at spáka sær ein túr um sum føroyingur. Ikki hava vit nógvar brýr í Føroyum, og er útsýnið á Millennium Bridge sera øðrvísi, enn hetta er á brúnni um Streymin herheima. Ferðamál: Listarliga London Millennium Bridge gongur tvørtur um kendu Thames ánna og endar beint við listaskálan Tate Modern. Útsýnið á Millennium Bridge má sigast at vera sera øðrvísi, enn hetta er á brúnni um Streymin herheima Framsýningin av verkin­um ”Embankment” hjá Rachel Whiteread fevndi um fjúrtan túsund hvítar kassar, ið vóru lagaðir í ymsar bygnaðir. Hølið, ið verkið varð sýnt fram í, er 3.400 fermetrar til støddar