fríggjadagur 16. juni 2006síða 36
‹ fyrra síða allar 53 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 114 - 16. juni 2006
36
Í 1857 sigldu týski presturin
Georg Bauer og italski
hjálparpresturin Luigi Mussa
til Føroyar við ”Fortunu” – átta
ár eftir at trúarfrælsi kom í
gildi í Danmark. Í fyrstani
vóru prestarnir møttir við
illgrunasemi og mótvilja, og
tað var teimum ikki eingang
møguligt at finna innivist. Men
í 1859 vóru eini hús í Rættará
keypt frá Christian Holm, og P.
Bauer fór undir at byggja eina
kirkju, ið stóð liðug í juni sama
ár. 70 fólk komu til ta fyrstu
kirkjutænastuna, og nakrar dagar
seinni var fyrsta konfirmatiónin
í kirkjuni. Fr. Bauer var verandi
í Havn næstu tólv árini, og í
hesum tíðarskeiðinum gjørdust
fleiri føroyingar limir í Katólsku
Kirkjuni.
Eftir at Fr. Bauer var farin
úr Føroyum í 1872, tæntu fleiri
aðrir prestar sóknini í fleiri
ár. Prestar vitjaðu tó regluliga
til 1894 tá síðsti katolikkur á
oyggjunum fekk vitjan. Tað
var ein gomul kona, ið búði á
Hvítanesi.
Hetta varð tó ikki endin á
Katólsku Kirkjuni í Føroyum.
Einaferð enn reis hon eins og
Phønix úr øskuni, tá Van Rossum
Kardinalur vitjaði her á veg til
Íslands í 1929. Hann gjørdist
í døpurhuga av at síggja, at
Katólska Kirkjan ikki longur
fanst í Føroyum, og hann gjørdist
eisini illa við av ringu støðuni,
ið føroyingar vóru í. Tá hann
kom aftur til Rom, tosaði hann
við tveir ungar prestar, E.G.
Boekenoogen úr Hollandi og
Thomas King úr Skotlandi, og
við tvær Franciskanasystrar
um møguleikan at endurreisa
Katólsku Kirkjuna í Føroyum.
Spentar uppá móttøkuna
Í apríl 1931 sigldu tvær
Franciskanasystrar til Føroyar
umborð á Dronning Alexandrina.
Tá tær fóru í land í Havn,
vóru tær í vanligum klæðum,
ekkafullar, um hvørja móttøku
tær kundu vænta sær. Onnur
av systrunum var donsk, og
var afturkallað úr Kina eftir at
hava livað og arbeitt nógv ár
millum fólk í tí landinum. Hin
systirin var úr Hollandi. Teir
báðir prestarnir komu mánaðin
eftir. Fimm systrar komu seinni
hetta sama árið. Tvær systrar
liggja grivnar í kirkjugarðinum
í Havn. Onnur var Sr. Frances
(Werbunga), hon kom til Føroya
úr Onglandi 24 ára gomul, og var
her í landinum í 65 ár. Hin var Sr.
Martha (Enkrata) úr Polandi.
Ta fyrstu tíðina leigaðu
prestarnir sær innivist í býnum.
Systrarnar fingu eisini leigað
sær bústað hóast nakað av
trupulleikum. Í august fluttu
tær inn í eini hús hjá Klett
í Bringsnagøtu. Fólk funnu
skjótt útav hvørjar tær vóru,
og fóru at søkja sær hjálp hjá
teimum viðvíkjandi útbúgving
og barnaansing. Innan árið var
liðið, høvdu tær sett á stovn
fyrsta barnagarð í Føroyum
og høvdu ábyrgd av 22
børnum. Fleiri av teimum eru
ímillum okkum enn. Bispurin í
Keypmannahavnar Bispadømi
(Føroyar, Danmark og Grønland)
og Fransiskanasystrarnar
avgjørdu at keypa jørð uttanfyri
býin, har Mariugøta og
Varðagøta eru, og byggja skúla
og kirkju. Mótstøðan ymsastaðni
frá var rættuliga hørð, men
kirkjan var gjørd liðugt og vígd í
november 1933 og skúlin í januar
1934. Eini trýss fólk komu til
vígslurnar, harímillum ellivu
fransiskanasystrar.
Tað varð hildið á at byggja
í fleiri ár. Hetta varð partvís
fíggjað av tí sera vælumtókta
Ólavsøku bazarinum og av tí
stóra arbeiði systrarnar gjørdu.
Skúlin bleiv víðkaður og
vøggustovan og barnagarðurin
komu afturat. Í eitt tíðarskeið
í trýssunum vóru ikki færri
enn 23 systrar her. Eitt stórt
tal av havnarborgarum fóru
ígjøgnum barnagarð og skúla,
og systrarnar vóru kendar fyri
sítt samvitskufulla arbeiði
og religiøsa tolsemi. Fleiri
føroyingar funnu eisini veg inn
í Katólsku Kirkjuna, og soleiðis
fór tann lítla Katólska sóknin at
vaksa.
Broytingartíðir
Í 1980’unum stóð tað øllum
greitt, at systrarnar kundu ikki
halda á at reka teir tríggjar
stovnarnar. Tað vóru ymiskar
orsøkir fyri hesum: Systrarnar
vóru farnar at fækkast;
fíggjarliga byrðan av at reka
tríggjar stovnar; og menningin
av føroyskari barnarøkt og
útbúgvingar skipanini, ið var
farin fram hesi fimmti árini. Eftir
samráðingar varð komið ásamt
um, at Tórshavnar kommuna
skuldi yvirtaka skúlan (við
kirkjuni) og vøggustovuna og
ístaðin byggja eina nýggja kirkju
og eitt kleystur til systrarnar.
Barnagarðurin hoyrir framvegis
undir fransiskanasystrarnar og
tríggjar av systrunum arbeiða
har. Systrarnar fluttu inn í
nýggja kleystrið Kerit (1 Kong.
17: 2-6) í apríl 1980. Nýggja
sóknarkirkjan, Mariukirkjan,
stóð liðug í 1987 og var vígd við
eini økumeniskari gudstænastu í
august.
Eftir at hin síðsti fastbúgvandi
presturin, Per Waagø, OMI,
doyði í 1990 hava p. Paul Marx
OMI, p. August Ziggelaar SJ
og nú generalvikarur Lars
Messerschmidt havt ábyrgdina
av meinigheitini, og fleiri prestar,
serstakliga úr Danmark, hava
skiftst um at røkta meinigheitina.
Meinigheitin hevur ein
fastbúgvandi diakon, Christian
Gabrielsen, sum kann halda
gudstænastu, tá eingin prestur er.
Í dag eru seks Fransiskana
systrar úr fýra londum í Føroyum,
tær eru úr Belgia, Írlandi, Korea
og Malta. Einir 120 katolikkar
eru í Føroyum, av teimum er
ein stórur triðingur føroyingar.
Hinir koma úr umleið 23
londum. Nøkur av teimum
ungu sóknarlimunum eru fimta
ættarlið í kirkjuni. Føroyingar
verða tiknir upp í kirkjuliðið við
jøvnum millumbili. Hin kendasti
man einahelst vera William
Joensen úr Sumba, bróðir Pól
F. Hann og Kinn Magnussen
umboðaðu Føroyar, tá Johan Páll
Pávi II var í Danmark í 1989.
Bæði vóru í føroyskum búnum,
og bæði upplivdu tey at fáa tað
heilagu kommuniónina frá Johan
Páll Páva.
Einhvør, ið hevur hug
at lata pening til nýggju
kirkjuvindeyguni, kann seta inn
á konto nr. Føroya Sparikassi
1505159
Fleiri upplýsingar um Katólsku
Kirkjuna finst á :www.katolsk.fo
Katólska Kirkjan 75 ár í Føroyum
Í ár hátíðarheldur
katólska kirkjan, at
í apríl vóru 75 ár
liðin síðani kirkjan
varð endurstovnað
í Føroyum. Hetta er
ein gleðishending, ið
verður hátíðarhildin í
sóknini í juni mánaði.
Harafturat verður farið
undir eina verkætlan at
savna pening inn til ta
alneyðugu útskiftingina
av vindeygunum í
kirkjutorninum. Í
august 2007 verður
kirkjubygningurin 20 ár
Katólska kirkjan varð vígd í november 1933 og skúlin í januar 1934
Í 80-unum tók Tórshavnar Kommuna yvir skúlan og gomlu kirkjuna hjá systrunum