mikudagur 12. juli 2006síða 21

5 prógva fyri nøkrum, at kvinnur væl kunnu gera sama arbeiði sum menn: – Eg geri tað bara, tí eg havi hug til tað, sigur Gunnhild, sum higartil hevur verið fýra túrar við Brimli. Í løtuni nýtur Gunn- hild bara lívið umborð, men væntar tó ikki, at dekkarayrkið verður hennara lívsleið: – Eg fari helst at fáa mær eina útbúgving, sigur Gunnhild, og hon dylur ikki fyri, at hon somuleiðis hevur hug til at royna eina rúgvu av øðrum ting- um, áðrenn lesnaðin, hóast tað eru fýra ár síðan, hon varð stu- dentur: – Nú er skjótt tíð uppá at fara at lesa aftur. Men hóast eg havi hug til at royna ymiskt, gevur sjólívið mær somuleiðis íblástur til at fara at lesa aftur. Umborð havi eg tíð til at hugsa um lívið og fái tískil hug til at menna meg á aðrar hættir, sigur hon. Arbeiðsdagurin langur Gunnhild arbeiðir heil- ar 12 tímar um dagin, og tað heldur hon er ein vanasak: – Eg vandi meg alt fyri eitt til at arbeiða 12 tímar um dagin. At vera dekkari er ikki hart kropsligt arbeiði. Tá eg eitt nú havi vakt á brúnni, siti eg at kalla bara og hyggi út á sjógv. Men nú skal tað heldur ikki ljóða, sum at eg keði meg og eri um at sovna. Tí tað er næstan altíð okkurt at gera. Til tíðir kann tað eitt nú vera sera spennandi at læra seg at brúka tólini á brúnni og hyggja at, hvussu teir kønu menninir umborð gera. Robustur ævintýrari Tað er ikki fyrstu ferð, Gunnhild ger okkurt øðrvísi enn kvinnur flest. – Eg eri als ikki bang- in fyri at gera okkurt øðrvísi. Eitt nú havi eg gingið á tekniska skúla, lagt rør fyri Nomatek, siglt við skúlaskipi og nomið mær útbúgving á verkstaðarskúla í Dan mark, har eg eitt nú lærdi at sveisa, sig- ur Gunnhild, ið somu- leiðis hevur tikið dugna- skapsskeið í sigling, dagliga hjálpt pápa sínum við umvæling- um í súkkluhandlinum í Klaksvík, og alt sítt lív verið skóti. Men Gunnhild hevur ikki bara fingist við ro - bust mannfólka arb eiði. Hon er nevniliga eisini ein lítil og strálandi ævin týrari. Millum ann- að hevur hon verið í Suð uramerika, siglt um Atlantshavið við seglskipi (skúla skipi- num Danmark), verið á interrail í Evropa, au - pair í Íslandi, lisið ís - lendskt á Háskúla Ís - lands og verið á há - skúla í Svøríki. Og sum vit sóu í bløðunum í síðstu viku, so er Gunn- hild í løtuni á St. Kilda við bátinum hjá Há var- di Enni, Enniway: Gott arbeiði Gunnhild dámar væl at arbeiða sum dekkari. Og umborð á Brimli eru nógv fitt fólk og samanhaldið er frálíkt, hóast aldursmunurin er stórur. Umframt Gunn hild, arbeiða tveir aðrir ungir menn um - borð á Brimli: – Í frítíðini sita vit og hugna okkum saman: práta og hyggja í sjón- varp. Tá søkt var í bløð un- um eftir manning til Brimil og Tjaldrið fyrst í ár, vóru heili 94 um - søkjarar. Gunnhild var millum tey seks hepnu og fekk starvið alt fyri eitt: – Tey flestu, sum søktu, vóru mannfólk. Eg var helst millum tey hepnu, tí eg fram man- undan hevði royndir á sjónum, og møguliga eisini tí eg eri kvinna, og menn altíð royna at ganga inn fyri javn- rætti, sigur Gunnhild at enda við einum brosi. – Hóast eg ikki eri av sama kyni, sum restin av manningini, verði eg ikki viðfarin á annan hátt, sigur 22 ára gamla Gunnhild Dahl Niclassen, sum arbeiðir sum dekkari umborð á Brimli saman við eini rúgvu av mannfólki. FAKTA Arbeiðsdagarnir hjá Gunnhild umborð á Brimli eru ymiskir. Eitt nú sær ein arbeiðsdagur hjá henni soleiðis út: - Frá klokkan 8-12: Vakt á brúnni - Frá klokkan 12-16: Vakt á dekkinum - Frá klokkan 18-20: Frí - Frá klokkan 20-00: Vakt á brúnni - Frá klokkan 00-8: Frí Foreldrini Andras og Anna siga dóttrini farvæl fyrsta túrin Gunnhild heldur, at mannfólk ofta hava hug til at gera alt fyri kvinnuna, men soleiðis er tað ikki umborð: - Í roynd og veru geri eg alt tað sama sum menninir umborð, sigur Gunnhild.