sunnudagur 23. juli 2006síða 32
‹ fyrra síða allar 50 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 139 - 21. juli 2006
32 vikuskifti
Kostur
Jóhanna á Tjaldrafløtti
E
llisárini koma ikki einsamøll,
siga vit, og sipa til teir
veikleikar og tey brek, sum
aldurdómurin ofta ber við sær.
Tí kunnu vit kanska spyrja, um
aldurdómurin yvirhøvur er nakað,
vit sjálvi hava ávirkan á ella
kunnu gera nakað við.
Her skulu vit hava í huga,
at okkara aldurdómur verður
ávirkaður av ymsum faktorum.
Summir eru genetiskir, meðan
aðrir hava við okkara livihátt at
gera, tað vil siga eitt samspæl
millum kost, rørslu, strongd
og umhvørvi. Eisini verða vit
ávirkaði innanífrá av gøgnum og
kyknum, meðan sjúka og ymisk
sløg av heilivági eisini gera seg
galdandi.
Onkrar av hesum fakturum
hava vit, sum vera man, als
onga ávirkan á. Hinvegin, tá tað
ræður um liviháttin, eitt nú kost
og rørslu er tað ikki so lítið, vit
sjálvi kunnu gera fyri at fáa ein
so góðan aldurdóm, sum til ber.
V
ið aldrinum broytist
stoffskiftið í kroppinum,
eins og vekt, hædd, kropsaman
setingin og sodningarlag broytast.
Eisini hevur aldurin við sær,
at vit hava minni tørv á orku,
men sama tørv á vitaminum og
mineralum, her verður serliga
hugsað um D vitamin. Tað
merkir, at meðan vit ikki hava
tørv á líka stórari mongd av
mati, tá vit gerast gomul, økjast
krøvini til, hvussu maturin er
samansettur, so at vit fáa øll
tey neyðugu føðsluevnini, sum
kroppurin hevur brúk fyri.
Í Føroyum hevur ikki verið
gjørt so nógv fyri at kunna
um heilsugóðan mat, hvat
vit skulu eta og hvussu. Tað
hava tey hinvegin gjørt nógv
av í londunum rundanum
okkum. Í Danmark byrjaði
hetta longu í 1970unum, tá
Statens Husholdningsråd kom
við teimum fimm kostráðunum.
Í 1992 vórðu hesi broytt til tey
sjey kostráðini, sum nú aftur eru
endurnýggjað og eru vorðin til
tey átta kostráðini. Broytingin er
ikki so øgiliga stór, men tað, sum
er umráðandi í gerandisdegnum,
er, at vit eta frukt og grønmeti
hvønn dag og allarhelst seks
stykkir um dagin.
H
ví skulu vit so eta so nógv
frukt og grønmeti, tá tað
nú ikki hevur verið so vanligt
her hjá okkum? Kanningar hava
staðfest, at frukt og grønmeti
virka fyribyrgjandi móti
hjarta- æðrasjúkum og kunnu
minka um vandan fyri at fáa
vælferðarsjúkur sum krabbamein,
yvirvekt og annað. Her skulu vit
minnast til, at tað saktans ber
til at nøkta hendan tørvin, hóast
tú býrt á einum smáplássi, har
úrvalið av eksotiskum grønmeti
og frukt er avmarkað, tí gularøtur,
hvíttkál og røtur er avgjørt eisini
holl føðsla.
Hinvegin kunnu vit spyrja,
um tað er neyðugt at minna
føroyingar á at eta fisk og
fiskaviðskera. Gamaní er fiskur
sera vanligur í Føroyum, men
tað er nokk ikki allastaðni, at so
nógvur fiskur verðin etin dagliga.
Men sambært kostráðunum eiga
vit eta ymisk sløg av fiski, helst
eini 300 gramm um dagin.
Síðani koma vit til eplir, rís,
pasta og groft breyð. Hóast vit
allatíðina verða bombarderað við
ymsum upplýsingum um, hvørt
tað nú til dømis er gott at eta epli
ella ikki, so fari eg at minna á, at
almennu heilsumynduleikarnir
ongantíð hava sagt, at epli ikki
skulu verða góður matur. So tað
er bara at halda á at eta eplir, tað
er holl føðsla og inniheldur nógv
C vitamin, ið er gott fyri okkum.
S
um tey flestu nokk vita,
skulu vit spara uppá sukur
og feitt. Best er, um vit goyma
køkur og góðgæti til serlig høvi
og velja tey soltnu sløgini av
mjólk, mjólkarúrdráttum, kjøti
og viðskera.
Eisini er umráðandi, at vit
royna at halda eina hóskandi
vekt. Tað er rætt, at tá man er
komin upp í árini, ger tað onki,
um man vigar eitt sindur ov nógv,
men tað er ongantíð gott at viga
alt ov nógv.
Nýggja ráðið, sum er komið
afturat gomlu kostráðunum,
snýr seg um rørslu. Við árunum
broytist kroppurin, so vit fáa
færri vøddar og meir feitt. Tí er
tað umráðandi at vit røra okkum
– helst í minsta lagi 30 minuttir
um dagin.
Fyri tey eldru er tað ofta ein
trupulleiki, at skjótt er at gloyma,
at fáa nóg mikið av vætu, tað vil
siga 1½ litur um dagin. Tí er vert
at hava í huga, at øll væta telur
við – kaffi, te, vatn, juice, men
vatn er nokk tað besta.
T
ey eldru eru ein rættiliga
ymisktháttaður bólkur. Tað
eru tey, sum eru kropsliga væl
fyri og so tey, sum ikki er so væl
fyri. Til dømis kann tað, at ein er
vorðin stakur ella kanska hevur
fingið eina størri skurðviðgerð
hava við sær, at man tapir í vekt.
Tá er tað umráðandi at koma upp
aftur í vekt. Gerst vektin í minna
lagi, minkar virkisførið, og tískil
vikna vøddarnir og orkan gerast
minni. Verður orkan lítil, verður
lívsdygdin eisini ofta verri og
deyðiligheitin størri.
Um matarlysturin er vorðin
lítil, og tú varnast, at tú ert farin
nógv niður í vekt, skulu tey átta
kostráðini í ávísan mun vendast
á høvdið. Tá skulu vit ikki eta
ov nógv breyð og heldur ikki ov
nógv grønmeti og frukt, tí hesin
kostur inniheldur so fáar kaloriur.
Í staðin skulu vit tá eta feitan
mat, sum gevur nógva orku og
eisini brúka margarin, smør og
róma og minnast til at fáa eina
vitamintablett hvønn dag.
Við at eta sunnan mat, sum
nøktar okkara tørv, minnast til at
fáa nokk av vætu og røra okkum
½ tíma hvønn dag, kunnu vit
sostatt sjálvi verða við til at betra
um trivnaðin á ellisárum.
Ábyrgd fyri egnari heilsu:
Heilsugóður kostur
á ellisárum
Tey 8 kostráðini
1. Et frukt og grønmeti hvønn dag
2. Et ofta fisk og fiskaviðskera
3. Et eplir, rís ella pasta og groft breyð
hvønn dag
4. Spar uppá sukur, góðgæti og køkur
5. Spar uppá feittið, vel tí soltna mjólk og
mjólkarúrdrátt og soltið kjøt og viðskera
6. Et fjølbroytt og hald eina hóskandi vekt
7. Fá nokk av vætu, uml. 1½ ltr um dagin
8. Rør teg í minsta lagi 30 min. dagliga
FAKTA
Góð ellisár eru ikki minst
tengd at møguleikanum
at fáa góðan og væl
smakkandi mat, sum
nøktar tørvin hjá tí
einstaka hvønn dag, sigur
Jóhanna á Tjaldrafløtti,
føðslufrøðingur og
kostráðgevi
Greinarøðin, “Ábyrgd fyri egnari heilsu”, tekur støði í átta fyrilestrum, sum vórðu hildnir í Tilhaldinum í Tórsgøtu
í fjør og fyrrárið. Út frá ymsum sjónarhornum viðgera fyrilestrarnir spurningin: “Hvat kanst tú sum eldri sjálvur
gera fyri at varðveita eina góða heilsu so langt upp í árini, sum gjørligt?”
GREINARØÐ
Teir átta fyrilestrahaldararnir eru:
■ Eyðun Joensen, sálarfrøðingur
■ Leila á Lofti, fysioterapeutur
■ Jógvan Róin, lækni
■ Jóannes Hansen, samfelagsfrøðingur
■ Jóhanna á Tjaldrafløtti, føðslufrøðingur og kostráðgevi
■ Jógvan Fríðrikson, prestur
■ Elsa Zachariassen, sjúkrarøktarfrøðingur og ráðgevi
■ Anna Jacobina Ellingsgaard, mentanarberi á Eiði
– Meðan tørvurin á mati minkar við árunum, setir hetta tess størri krøv
til, hvussu maturin verður samansettur, sigur Jóhanna á Tjaldrafløtti,
føðslufrøðingur og kostráðgevi