mánadagur 14. august 2006síða 5

8 Nr. 154 - 14. august 2006 tíðindi Í dag byrjar skúla­ gongd­in aftur í skúl­u­ num kring landið. Um 680 næmingar eru í dag farnir undir eitt nýtt skeið í lívi teirra. Eitt skeið sum fer at hava mangar broytingar við sær tey komandi árini. Skúlabyrjan Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Kollafjørður: Ger­an­dis­dag­ ur byrjaði eisini fyri tey 17 øgiliga spentu børn ini, sum í morgun kl. 10 skuldu í Kollafjarðar skúla á fyrs ta sinn i. Hetta er samstundis fyrs tu ferð at næmingar fara í tann nýumvælda skúlan. Tey 17 kollfjarðarbørn ini hava gingið við spenn ingi í langa tíð, og hava sæð fram til henda mánadagin, 14. august 2006. Spurn ingurin var bara, nær tey skuldu møta. Dagin hava tey vitað leingi. Tað vantaði bara lýsingin um, nær skúl­a­ gongdin byrjaði. Hesar seinastu dagarn ir hava børn ini og foreldrini neyvan tosað um stórt ann ­ að enn 1. skúladag. Og í morgun upprann hann so umsíðir. Okkurt barn ið hevði ver­ ið uppi síðani sólin reis fyrr í morgun, og okkurt barn ið hevði havt ilt við at sovna í gjárkvøldið. - Eg veit líka. Barn ið hjá mær fór tíðliga til songar í gjárkvøldið, fyri at vera so væl fyri í morgun sum gjørligt. - Hann fór til songar beint eftir nátturða, men vaknaði longu kl. 10. Er tað nú morgun, so eg sleppi í skúla?, spurdi barn ið. Tað fekk vinarliga boð um at leggja seg aftur, tí skúlagongdin fyrs t byrjaði kl. 10 í morgun. Nýtt kapittul Í gongini í skúlanum stóð lærarin fyri teimum, floks­ lærarin Jón Højsted. Hann heilsaði uppá hvørt eins takt barn ið og foreldrini, sum komu við. Hetta er kortini ikki fyrs tu ferð at tey hittast. Børn ini hava í roynd og veru longu verið tvær ferðir í skúlanum áður. Fyrr u ferðina var tá tey vórðu inns krivað at fara í 1. flokk. Í Kollafirði verð­ ur hetta gjørt í sjálvum skúl­a­ num. Men tað hendi eisini ann að enn tað henda dagin, tá tey møttu upp saman við foreldrum og systkjum. Tey fingu okkurt til matna, og síðani fingu tey greitt eitt sindur frá um, hvat tað vili siga at fara í skúla. Hetta hendi jú tíðliga á árinum, men kortini var langt fram til dagin, tá tað byrjaði av álvara. Hesin dagurin var kortini bert tann fyrs ti í eini langari røð av skúladøgum, sum stóðu fyri framman. Áðrenn tað veruliga byrjaði skuldu tey koma saman einaferð enn . Hetta hendi ein dag í juni mánaði, tá skúlin enn ein­a­ferð yns kti at hitta hesi 17 spentu børn ini í 1. flokki. Hesa ferð var skipað so­ leiðis fyri, at vitjanin kom at líkjast meiri einum vanligum tíma. Fyri líkasum at geva teim­ um eina enn betri mynd av skúl­a­num og skúlagongd­ ini, var 1. flokkur – sum í morg­ in fer í skúla sum 2. flokkur – við teimum. Hetta var eis­ini ein góður dagur. Men í morgun – kl. 10:00 – byrjaði so eitt nýtt kapitull í lívi teirr a, - eitt kapittul sum fer at hava so mangar broytingar við sær. Hjá summum verður skúlatíðin kans ka drúgv, og hjá øðrum styttri. Í øllum førum verður førn­ing­ urin tey nú fáa við sær av avgerandi týdningi fyri lívsleið teirr a. Kans ka onkur profess ari er teirr a millum? Onkur rokskipari? Onkur kvinn a sum fer at fremja brøgd sum verða til­ tikin? Livst, so spyrs t! Skógvarnir á hillina Klokkan var væl í 10, tá tann fyrs ti næmingurin kom í skúla á fyrs ta sinn i. Saman við foreldrum sín­ um og eini lítlari systur komu tær báðar so væl pynt­ að­ar inn í skúlagarðin. Tær vistu, hvagar leiðin gekk, tí tær høvdu verið her áður. Høvuðsdyrn ar inn í skúlan eru samstundis leið­ in til vitan og lærdóm, sum verður teimum at gagni í framtíðini. Inn i í gongdini kvirt og tómligt. Ikki eitt menn iskja at sjá og ikki eitt ljóð at hoyra. Bert flokslærari teirr a var har – Jón Højsted. Hann hevur fyrireikað seg væl til dagin, og var spentur eftir at kunn a heilsa uppá teir spentu næmingarn ar og foreldur teirr a. Spurn ingurin var kans ka, hvør teirr a mundi vera mest spentur – næmingurin, foreldrini ella lærarin. - Góðan dag. Eg eiti Jón. Hvuss u eitur tú? Tað er týðiligt at næm­in­ garn ir enn ikki vorðnir so mælskir. Tað er ikki meiri enn at ein hoyrir teir siga nøvn síni. - Vælkomin í skúla. Hygg, her í skúlanum ganga vit ikki inn i í skóm. Men har á vegginum, har kans t tú seta skógvarn ar í eina hyll. - Í dag er eingin ann ar næmingur í skúlanum, so tú kans t bara seta teir í ta hillina, sum tú vilt. Tú skalt nokk fáa tína egnu hill seinn i, sigur Jón. Næmingarn ir so gera, og fara inn ar í gongina at bíða eftir klokkuni. - Fríkorter? Yess! Klokkan er nú farin beint av 10 og nú skal so skúl­ agongdin byrja. Jón biður næmingarn ar koma niðan í stovuna – Inn istovu. Men bert næmingarn ir, tí for­ eldrini sleppa ikki við. Næmingarn ir koma still­ is­liga og við álvars omum bragdi inn ar í stovuna, með­an foreldrini fara inn í aðra stovu til kaffi og smákøkur. Hesa fyrs tu løtuna eru bara lærararn ir og næm­ ing­ arn ir saman. Gott er at hava foreldrini beint við síðuna av, um tað skuldi hent at longsulin gjørdist ov stórur. Tað hava tey helst upp­ livað okkurt árið, men hjá hesum 17 næmingunum í 1. flokki skúlaárið 2006/07 er hetta ikki neyðugt. Tey yns kja hesa løtuna bara at vera saman við flokkinum og lærarunum. Í morgun er rættiliga frítt at seta seg. 18 borð eru sett upp og tað er skjótt at tey fyllast. Bert eitt borð stendur tómt, meðan hini eru fylt við 9 dreingjum og 8 gentum. Ofta sær ein, at tað eru tey aftastu pláss ini í buss um og aðrastaðni, ið verða vald fyrs t. Men her í Kollafirði er øðrvísi. Tað er beinanvegin at seks tey fremstu borðini er upptikin. Seks spentir dreingir hava her funn ið síni pláss . Tað verður helst ringt at fáa teir hagani! Voyt tað væl Hóast 17 næmingar eru savn­ aðir saman her í Inn istovu í morg­ un er sera kvirt. Tað er týðiligt at virðingin fyri lærarum teirr a er stór í morg­ un. Jón stendur har frammi við pultin og bjóðar teim­ um enn einaferð at vera vælkomin í skúlan. - At ganga í skúla merkir at tit koma at læra nógv og at tit eisini koma at arbeiða nógv, sigur hann . Líkt er til, at næmingarn ir eru fyrireikaðir uppá slíkt. Ein drongur á aftasta raðnum svarar beinanvegin: - Eg voyt tað tað væl! Jón verður flokslærari teirr a og kemur at hava tey m. a. í føroyskum. Hann greiðir teimum eitt sindur frá bókunum, tey fara at nýta hetta fyrs ta árið – Sólj­ an, Hervør og Høgni í skúla og onkra aðra. - Vit fara tó eisini at syngja nógv og spæla, bæði úti og inn i. Og so fáa tit eisini fríkorter, har tit kunn u spæla úti í tí stóra skúl­a­garðinum. Dreingirn ir á aftasta beinki eru klárir við svar­i­ num beinanvegin: - Fríkorter? Yess ! Roknilærari teirr a greiðir frá bókini, tey skulu nýta í rokning, og kristnilærarin tað sama. - Vit tit forr estin, hvat kristni er fyri nakað, spyr hon. Tað er tøgn í stovuni eina lítla løtu, inn til ein genta heldur seg hava svarið: - Kristni, - er tað ikki tað sama sum lítla Kristin? Hon eigur helst onkran kær­a­n sum ber hetta navnið. Men hetta er ikki júst inn ihaldið í hesi lærugreinini. Jón hevur frammanund­ an skrivað VÆLKOM­IN við stórum bókstavum á talvuna. Nú spyr hann børn ini um tey duga at stava orðið. Hann byrjar sjálvur við bókstavinum V, og síðani taka børn ini eftir honum. Tað gongur spakuliga við tveimum teimum fyrs tu bók­stavunum, men tá hann er komin til KOMIN eru tey næstan skjótari enn hann . - Ja, her stendur “væl og komin”, og tað vilja vit eisini fegin siga við tykkum. Tit skulu vera so hjartaliga vælkomin í skúla í dag. - Vit vóna at tit fáa ein góðan dag og nøkur góð ár her í skúlanum. Í dag gera vit ikki so nógv, tí um eina løtu fara foreldrini at koma inn , sigur flokslærarin. Hesin fyrs ti dagurin byrjaði væl. Í morgin byrjar álvarin!! Fyrsti dagur í nýggjum kapitli Hanna og hinir næmingarnir sita so kvirr sum mýs henda fyrsta tíman. Neyvan verða tey altíð so málleys sum í morgun