týsdagur 24. oktober 2006síða 13
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 205 - 24. oktober 2006
13
Kistan við Poul Sigurd Nielsen í Trongisvági,
ættaður úr Fámjin, fer úr kapellinum á Suðroyar
Sjúkrahúsi, mikukvøldið kl. 18 í Tvøroyar kirkju.
Jarðarferðin verður úr Tvøroyar kirkju hósdagin
kl. 14. Sálmabókin verður nýtt.
John (Jon) Haraldsen, Vestmanna andaðist í
heiminum sunnudagin 22. oktober, 43 ára gamal.
Andlát og jarðarferðir
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum
rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
nøvn
SAMBAND
magnus gunnarsson
maggi@sosialurin.fo
tlf 341800 fax 341801
25. oktober. Crispinus, deyður umleið ár 300.
Hann og bróðurin Crispinus flýddu úr Róm undan
Diocletiani keisara, og búsettust sum skósmiðir í
Soissons á Fraklandi. Men tá kom upp, at teir vóru
kristnir menn, vórðu teir tiknir av døgum.
Dagurin í morgin
20. oktober andaðist Sofus Olsen
eftir stutta sjúkralegu.
Sofus, sum hevur givið okkum
so nógv – góð ráð innlendis og gott
samskifti úteftir – listini hollur
stuðul og ikki minst heimbygdini
Sandi við stórfingnu seinastu gáv
uni – listasavninum.
Sofus var gløggur, vandin og
reiðiligur. Hann var treiskur og
stoltur, ein góður stoltleiki, sum við
sær førdi vandni og høg góðskukrøv
til alt, sum hann tókst við. Erligur
var hann, og bersøgin kundi hann
vera, og so var hann lítillátin og
trúgvur sum fáur.
Foreldur míni og Sofus vóru vin
fólk, og tí havi eg kent hann, síðan
eg var smágenta.
Eg havi nú ansað listasavni Sofus
ar heima á Sandi, síðan tað læt upp
í summar. At ansa hesum vakra
savni er mær ein sonn frøði. Listin,
sum enn er komin, er útvald góð,
og bygningurin friðsælur, ljósur og
vakur. Har er gott at vera, og gott
var, at Sofusi untist at síggja savnið
virka.
Sofus, tá ið tíðindini um ætlan
tína at byggja okkum sandingum
og føroyingum øllum listasavn
heima á Sandi, ætlaði eg at skriva
tær nøkur orð alment, men eg
himpraðist, júst tí at tú vart sum tú
vart, vóru vit, øll sum kendu teg,
varin, tí eingin vildi gera nakað,
sum tær kanska ikki dámdi, skuldi
tað vera, skuldi tað vera púrasta í
ordan.
Havi hugsað um tað seinni, men
ikki fyrr enn nú, eg ikki fái orð á
teg aftur, geri eg tað. Tíbetur havi
eg kortini havt høvi at siga tær tað.
Gávan tú hevur givið kann ikki
metast ov høgt, listasavnið hevur
virði, sum bara veksur, og upp
alingarvirðinum, sum hetta savnið
fer at hava, ivist eg ikki í. Takk
góði Sofus fyri, at tú gjørdi hol í
sjógv við at lata okkum stórfingna
savnið eftir Gunhild og teg.
Sofus var tilkomin maður, tá ið
hann giftist, og Gunhild og hann
áttu ikki børn saman. Men hann
hevur ikki verið einsamallur - so
langt frá. Hann var sjálvandi góður
við øll Gunhildar, og ommubørn
hennara
vóru hansara abbabørn, eins og
hann var »abbi« hjá langommu
børnunum, og so var hann ikki
minst familjukærur, so øll, sum
varðaðu av systkjum hansara, hevði
hann eisini serligan tokka til, og tey
kanska eina mest Annika og
Marianna hava verið honum hjálp
og stuðul, nú hann eldist og búði
einsamallur.
Tykkum øllum hava vit samkenslu
við.
Vit eru mong, sum fara at minnast
Sofus við virðing og takksemi.
Súsan
Sofus farin
Kunngjørt verður fyri ætt, vinum og kenningum, at
kæri pápi, verpápi og abbi okkara
Poul Sigurd Nielsen
Trongisvágur, ættaður úr Fámjin
andaðist leygardagin 21. oktober, 85 ára gamal á
Suðuroyar Sjúkrahúsi.
Kistan fer úr kapellinum á Suðroyar Sjúkrahúsið,
ónskvøldið 25. oktober kl. 18.00 í Tvøroyrar kirkju.
Jarðarferðin verður úr Tvøroyrar kirkju tórsdagin 26.
oktober kl. 14.00.
Sálmabókin verður nýtt.
Familjunnar vegna
Páll og Alvi
Sangløta á Viðareiði
Nú undirsjóvartunnilin til
Klaksvíkar er komin, opn
ar hetta fyri møguleikum,
sum fyrr vóru heldur enn
ikki tvørligir at gjøgnum
føra.
Komandi leygarkvøld 28.
oktober kl. 19.30, verður
sangkvøld í Saron á Viðar
eiði, har øll eru vælkomin.
Áherðsla fer serliga at vera
løgd á góðan felagssang
við góðum spæli afturvið.
Sungnir vera sangir, sum
hava verið sungnir gjøg
num nógv ár. Eisini verður
pláss fyri nýggjari sangum.
Hóast áherðsla fer at vera
løgd á felagssang, so letur
ein av fyrireikarunum,
Jóannes S. Hansen, okkum
vita, at støðgað verður á
onkuntíð, har solistar og
onnur vitjandi koma at
syngja.
Aftaná sangløtuna bjóð
ar samkoman í Saron til
drekkamnunn.