hósdagur 21. desember 2006síða 43

Trøllapætur fór hugaligur frá húsum at keypa ta sein­ astu gávuna. Uttanfyri trølla­ smáttuna stóð omman og veitraði til hansara. Hon vildi heldur verða heima og stákast nú bert tríggir dagar vóru eftir til jólaaftan. Tað hevði regnað illa sein­ astu dagarnar so hagin var vát­ur. Men Trøllapætur var í góð­um gummiskóm og  kendi hvønn bøkk og hvønn stein. Við bøgarðin sá hann oman á  vakra jólatræið, sum lýsti upp í miðbýnum við øllum sín­­um perum.  Nógvir bilar koyrdu eftir myrku vegunum og á  hand­ilsgøtuni hevði Trølla­­pætur ongantíð áður sæð so nógv fólk. Ja, nú stund­ aði til jóla og fólk og trøll vóru í rættuligum jólahýri. Nærum øll steðgaðu á og heilsaðu upp á Trøllapætur. Hinumegin veg­ in skrykti eitt barn í mammu sína, sum hevði fullan føvning av gávum og mat­vør­um, og vildi sleppa til Trølla­pætur. Trøllapætur hugdi væl eftir bilunum og kvikaði sær yvir um vegin til drongin og mamm­ una, sum í øllum meldrinum royndi at finna bilin aftur. Trøllapætur hevði ikki ætl­ anir um at keypa so nógv sum hendan konan við øllum pakkunum. Nei, hann skuldi inn í handilsbúðina “Reyða nøsin” at finna  eitt smáting til Trøllabillu. – Oy oy oy, sum her luktar væl . Trøllapætur kendi angandi løgin av børkublómum, hvonn­ urt og harpeisi. Í handlinum stóðu alskins krukkur og gløs við  myrru, smyrsli og rabarbukrem. – Góðan dagin, Trøllapætur Ein blíð og smílandi ung dama tók væl ímóti Trølla­ pæturi og spurdi hvat hon kundi hjálpa honum við. – Eg  vil fegin keypa onkr­an fína hársápu, sum ein trølla­ genta skal hava. Trøllapætur rodnaði eitt sind­ ur, men blíða handils­gentan var von við eitt sindur av hvørjum. Serliga undan jólan, tá ið nógv fólk vitja handilin, eisini smæðin trøll. – Ja, vit hava nógv  sløg av hársápu, Trøllapætur. So hvat skal tað verða?! – Her er sjampo til turt hár, hetta er til feittugt langt hár, so hava vit eisini til hár við flusi. Hesin dunkurin er til bleikt og litað hár. Ella skal tað vera til  slitið hár? Hevur hon tunt ella tjúkt hár? Vit hava eisini balsam til bleytt og glansandi hár... Trøllapætur var í villaeiði av øllum møguleikunum. Hann hugdi at hillunum og síðani at handilsgentuna. – Hava tit onki sjampo til skitið hár. Ella okkurt sum luktar av frískum vetrarblómum? – Vit finna eina snøgga fitta krukku við bestu hársápuni, sum vit hava. So verður hárið reint og fær ein deiligan anga. Handilsgentan pakkaði ta reyðu væl angandi hársápuna inn og bant eina vakra sloyfu um gávuna og Trøllapætur takkaði fyri seg. Ikki er altíð so lætt at vera trøll og eftirlíkna fínum fólki. Men ivaleyst fór Trøllabilla at gerast glað fyri gávuna. Omman stóð í durunum, tá ið Trøllapætur glaður og móður kom aftur til trølla­ smátt­una. Innkomin var hann skjótur at lata lúku 21 í jóla­ kalendaranum upp. Og glómur vóru í trøllaeygum, tá ið myndin av vakra jólatrænum kom til sjóndar.   Trøllapætur fer til handils